Gaz: pleidooi van een gedoemde moeder

by Tom Lanoye

Na een afschuwelijke aanslag in het hart van Europa neemt de moeder van de gedode terrorist het woord. Zonder haar zoon te vergoelijken of zichzelf te sparen, neemt ze de maat van de tijd waarin ze leeft. Zo bouwt ze zich om, met smartelijk en soms rancuneus genoegen, tot een spiegel van een hele samenleving. 'Had mijn zoon zijn daden gepleegd in oorlogstijd, en in het uniform van ons leger? Hij had een monument gekregen.'

Genres: Fiction, Literature

61 pages, Hardcover

First published April 1, 2015

About the author

Tom Lanoye in de Nederlandstalige Wikipedia

Tom Lanoye in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Tom Lanoye bij "Schrijversgewijs"


Tom Lanoye (his name is pronounced the French way: /lanwa/) was born August 27, 1958 in the Belgian city Sint Niklaas. He is a novelist, poet, columnist, screenwriter and playwright. His literary work has been published and/or performed in over fifteen languages. Lanoye lives and works in Antwerp (Belgium) and Cape Town (South Africa).

Lanoye is not only a writer, but also an entrepreneur. As the youngest son of a butcher, he self-published his first work. In his own words, 'Just like all the punk bands did in those days: out of dissatisfaction with the existing structures, and to learn the trade from the inside out'.

Lanoye started out as an enfant terrible, but has become one of the most widely read and critically acclaimed authors in his language area. A writer that devotes himself to all forms of text and writing (for books, newspapers, periodicals and printed matter as well as for plays, cabaret and vocal performances) and makes regular appearances at all the major European theatre festivals.

Tom Lanoye in the English Wikipedia

Reviews

[Joke · Rating 5 out of 5]

Zoveel spijt dat ik de theatervoorstelling met Viviane De Muynck gemist heb, maar de tekst maakt iets goed.
Dankjewel Tom Lanoye om dit te schrijven.

[Wout Landuyt · Rating 3 out of 5]

Een monoloog van de moeder van een terrorist. “Heldendom is een kwestie van tijd en context. Altijd.”

[verweven · Rating 4 out of 5]

Heel persoonlijk relaas van de moeder van een terrorist. Helaas blijft dit boekje akelig actueel. Het zet je aan het denken: hoe gaan wij met dit soort rampen om? Hoe gaan we om met de slachtoffers die achter de schermen blijven wanneer de aanslag voorbij is? Wat zeggen we tegen de ouders, de broers, zussen en vrienden van? Hoe makkelijk wijten we radicalisering aan een gebrek aan opvoeding of een slecht milieu terwijl we misschien de volgende "terrorist" zelf in de ogen kijken?

[Jeroen · Rating 2 out of 5]

Kort boekje met van tijd tot tijd rake observaties. Het grootste minpunt? De schrijfstijl waarbij Tom Lanoye de vraag stelt om ze daarna onmiddellijk te beantwoorden, die op zich leuk kan zich, maar in deze tekst zo tot vervelens toe herhaald wordt dat het zelfs in al zijn andere proza als een doorn in het oog blijft steken.

[Alex Cappaert · Rating 4 out of 5]

Gevatte en realistische analyse van de gevoelens van een moederhart waar ook ter wereld.

[JuliaCaesar · Rating 3 out of 5]

Sterk. Ongekunsteld moederlijk verlies in woorden opgeschreven. Ik heb echter geen moment aan de chloorgasaanval in Tielt moeten denken, maar constant aan jihadisten in Syrië, wat niet gek is aangezien dat ook duidelijk de context is. De keuze om het over het nu te laten gaan toont aan dat het motto 'Live fast, be radical, die young' nog altijd heerst zodra men er eeuwige roem voor kan verkrijgen. Het stuk dat mij het meest aangreep is het stuk waarin de moeder zegt dat de 'nouveau riches' de mensen zijn met de korte krachtige roem. Die gestorven zijn voor hun visie. Heftig hoe de nabestaanden (de moeder) zich dan sociaal ongemakkelijk vastklampt aan alles wat er nog rest wat haar verbind met andere mensen (een onbekende dame in een klein dorp in een ander land die mogelijk zwanger is van haar overleden zoon.)

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Schitterende monoloog van een moeder over haar, na een terroristische aanslag, gedode zoon. Citaat: 'Ik zie ze niet altijd. De grens tussen enerzijds een idealisme dat kiest voor daden, en anderzijds de dadendrang die zich een passend ideaal uitkiest, om toch maar fotogeniek te kunnen schitteren, op het voortoneel van de geschiedenis'.

[Diederik · Rating 4 out of 5]

Sprakeloos ... opnieuw !

[Els · Rating 4 out of 5]

Rauw en teder tegelijk.

[Wil Van der heide · Rating 4 out of 5]

Hét pleidooi, inderdaad ...

[Bart Daems · Rating 5 out of 5]

Lanoye schetst n raak beeld van deze vreemde tijden in amper 60 bladzijden