Sierociniec

by Jakub Rutka

Gdy ktoś szelest nocą słyszy, wiedz, że idzie Siostra Ciszy.
Palcem kładzie znak milczenia, głos zabiera dla zbawienia.

Po czerwińskim sierocińcu krąży złowroga rymowanka zapowiadająca śmierć.
W kałuży szkarłatnej krwi znalezione zostaje ciało najmłodszej podopiecznej. Niedługo później samobójstwo popełnia jej starszy brat.

Pracująca w sierocińcu psycholożka Natalia nie może zostawić tej sprawy w spokoju. Zaczyna drążyć i zadawać niewygodne pytania. Poszlaki odnalezione w archiwach prowadzą do despotycznej siostry Miriam i niewyjaśnionych zniknięć dzieci w latach osiemdziesiątych.

Jaką tajemnicę skrywa miejsce, w którym każda noc może być tą ostatnią?

400 pages, Paperback

First published July 15, 2026

Reviews

[Logana · Rating 3 out of 5]

Natalia jest psychologiem w ośrodku opiekuńczym. Przychodzi do niej tragiczna wiadomość o śmierci 6-letniej Alicji. Wszystko wskazuje na to, że to jej brat Michał zepchnął ją z balkonu. Wkrótce zostają znalezione zwłoki Michała. Natalia drąży sprawę i trafia na wierszyk, którego niejaka siostra Miriam uczyła kiedyś dzieci z sierocińca.
Spełnię prośbę z posłowia i zadam pytanie:
"No to kiedy kolejna?"... Bo ta była taka sobie w moim odczuciu. Finał zaskoczył, ale do tego prowadziła nużąca droga przez monotonne powtarzanie jednej rymowanki.

[avery · Rating 1 out of 5]

Fragment który idealnie przedstawia całość książki:
"- Niestety, nie wróci. To mniej więcej tak, jakby Ala znalazła nowy domek.
-Poznała nowych rodziców?
-Tak jakby. Może być też ze swoimi prawdziwymi rodzicami.
-Ala mówiła, że jej rodzice są w niebie. To znaczy że alusia też jest w niebie?
-Wszystko na to wskazuje.
-Czyli umarła?
-Tak."

Najlepszą częścią tej książki było komentowanie i śmianie się z jej "mądrości".
Autor jest niezwykle światłym indywiduum i moim ogromnym marzeniem jest spotkać go i porozmawiać o poziomie empatii przejawianym w książkach.

P.S. chyba jestem za głupia na to zakończenie bo nie rozumiem, ale pamietajcie dzieci: "wiedz, że idzie siostra ciszy..." i jak będziecie niegrzeczni zrobi z was zupę dla innych dzieci w sierocińcu...

1.5⭐️

[Neil · Rating 1 out of 5]

Bardzo poruszająca przemowa empatycznej psycholożki:
"- Niestety,  nie wróci. To mniej więcej tak, jakby Ala znalazła nowy domek.
-Poznała nowych rodziców?
-Tak jakby. Może być też ze swoimi prawdziwymi rodzicami.
-Ala mówiła,  że jej rodzice są w niebie. To znaczy że Alusia też jest w niebie?
-Wszystko na to wskazuje.
-Czyli umarła?
-Tak."
A Ewcia znalazła dużo nowych domków...

Naciągane 1,5⭐️, gdybym miał słuchać sam bez komentowania to nie sądzę że bym przetrwał tę podróż, ale tak to w sumie miałem fun.
#nataliastop

[Green_Gravity · Rating 4 out of 5]

Czy są tajemnice, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego?

W czerwińskim sierocińcu dochodzi do tragedii.
Dwoje dzieci ginie w tragicznych okolicznościach, co pracującej tam psycholożce Natalii, nie daje spokoju.
Rozpoczyna własne śledztwo, które prowadzi ją do złowrogiej rymowanki oraz skrywających wiele sekretów piwnic, wypełnionych starymi dokumentami dotyczącymi tajemniczych adopcji w sierocińcu.
Nasza bohaterka nie spodziewa się, że odkryje tajemnicę, która zmieni jej życie na zawsze.
Co było ukrywane w sierocińcu? Czy prawda okaże się bardziej przerażająca, niż ktokolwiek mógł przypuszczać?
„Sierociniec” to trzecia książka Jakuba Rutki i muszę przyznać, że czekałam na nią z ogromną niecierpliwością.
Na samym początku trzeba zaznaczyć, że ta powieść, jest totalnie inna niż pierwsze dwie książki autora.
Ale czy oznacza to, że jest gorsza?
Jak każda z historii ma swoje plusy i minusy.
Do minusów na pewno zaliczę to, że brakowało mi napięcia, którego oczekiwałam znając dwie poprzednie książki. Czytając tę książkę bardziej się smuciłam, a ja jednak
lubię jak thriller wywołuje u mnie stres i niepewność o to, o będzie dalej.
Tu tego mi brakło. Wielu rzeczy domyśliłam się bardzo szybko, ALE samo zakończenie mnie mimo wszystko zaskoczyło.
Zdecydowanym plusem tej książki jest główna bohaterka, która została świetnie napisana. Nie chcąc spojlerowac, nie wspomnę o jej problemie, z którym się zmaga, jednak powiem, że to akurat był bardzo ciekawy zabieg!
Podobało mi się też wyjaśnienie tego, dlaczego Natalia ma problem z niektórymi sprawami. Fajnie, że ten wątek „spina się” i nie ma żadnych luk.
Brawo też za to, że autor wychodzi ze strefy Gadowskiego i próbuje swoich sił z nowymi powieściami i nowymi wątkami.
No i jak już wcześniej wspominanialam - zakończenie, to było coś i trochę szkoda, że brakło więcej takich plot twistów np w połowie powieści.
Podsumowując: książkę polecam, ale nie nastawiajcie się na spotkanie Gadowskiego.

[Barni · Rating 2 out of 5]

Przesłuchane.
Książka zostawiła mnie z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony napisana (i przeczytana na Storytelu) przyzwoicie. Z drugiej — trochę przeciągnięta. Choć całość jest krótka, od pewnego momentu po prostu czekałem już na finałowy twist i wyjaśnienie.
A gdy te nadeszły, pozostawiły rozczarowanie. Niby została podjęta najlepsza fabularnie decyzja, niby widać, że dużo rzeczy wcześniej było pod nią ustawione, a jednak pozostaje poczucie leniwego rozwiązania.

[Koko F · Rating 1 out of 5]

To nie kryminał, a raczej psychological fiction. Główna bohaterka jest tak karykaturalnie przerysowana że cała historia zupełnie traci sens. Suspended disbelief ma jednak swoje granice.
Poza tym dobrze byłoby gdyby wybrzmiało w tekście że współczesna wiedza na temat psychologii adopcji zaleca jawność adopcji, a prawo do własnej tożsamości (w tym wiedzy o własnym pochodzeniu) jest uznane za jedno z praw człowieka. Słowa rodzica adopcyjnego który mówi "nie powiedzieliśmy ci bo DLA NAS to nie ma znaczenia" świadczy o niedojrzałości emocjonalnej i stawianiu potrzeb dziecka w cieniu własnych potrzeb i własnego ego. Może taki był cel tej całej sceny, ale jakoś słabo to wyszło.

[Jula Czytula · Rating 5 out of 5]

"Gdy ktoś szelest nocą słyszy, wiedz, że idzie Siostra Ciszy.
Palcem kładzie znak milczenia, głos zabiera dla zbawienia"

𝐏𝐑𝐄𝐌𝐈𝐄𝐑𝐀 𝟏𝟓.𝟎𝟕!

Rymowanka ta, choć nie wydaje się na pierwszy rzut oka zwiastunem tragedii ani nie mrozi krwi w żyłach, w czerwińskim sierocińcu siała postrach wśród zamieszkujących ją dzieci. Pewnego dnia jedna z podopiecznych, Alicja Pastuszak, zostaje odnaleziona w kałuży krwi przed budynkiem sierocińca podczas gdy jej brat - Michał, zaginął. Natalia - psycholożka pracująca w placówce szuka prawdy, co się tak naprawdę stało i dlaczego? Drąży w historii sierocińca, odkrywając coraz to bardziej szokujące fakty. Co takiego kryje się w archiwach działalności tego miejsca i czy miało to wpływ na ostatnie wydarzenia? Dlaczego placówka, która miała chronić zdaje się działać w zupełnym tego słowa zaprzeczeniu?

Mroczna, dramatyczna, emocjonalna. Te trzy słowa idealnie oddają klimat tej książki. Mocny thriller psychologiczny. Porusza trudne tematy, kruchość ludzkiego życia, motyw manipulacji, bezbronności i związanej z nią krzywdy - dzieci. Lektura jest bardzo wciągająca, akcja jest dynamiczna, czyta się ją szybko - od razu zaznaczę, że nie spodziewałam się takiego zakończenia, a to bardzo dobrze o niej świadczy. Klimat jest naprawdę mroczny, chłodny, trzymający w napięciu i niepewności. Postacie są złożone, nie ma zbędnych i monotonnych monologów czy opisów ptaszka ćwierkającego za oknem. Tutaj nie ma po prostu na to miejsca ani czasu. Z każdą stroną poznajemy coraz bardziej twarz placówki i osób, które miały wpływ na jej funkcjonowanie. Nie wahajcie się, zachęcam do lektury!

[Alicja · Rating 5 out of 5]

Jest to moja pierwsza przeczytana książka od Jakuba Rutki. Już od dawna miałam ochotę po sięgnięcie na coś mrocznego, a tytułu, którego akcja dzieje się w moich okolicach nie mogłam sobie odmówić.

Ta historia które kupiła mnie mrocznym i gęstym klimatem. Porwała mnie już od pierwszych stron, oferując błyskawiczną i płynną lekturę, od której trudno się było oderwać. Fabuła skupia się wokół wstrząsającej śmierci dwójki wychowanków placówki opiekuńczej. W tym odizolowanym świecie, pełnym zmowy milczenia, śledztwo na własną rękę podejmuje psycholożka Natalia. Z ogromnym zaangażowaniem obserwowałam jej zmagania z murami sekretów, czując narastające z każdym rozdziałem, podskórne napięcie.

To, co wywołało u mnie prawdziwe ciarki na plecach, to wierszyk szeptany w środku nocy, który genialnie potęgował uczucie grozy i budował atmosferę rasowego thrillera. Autor mistrzowsko poprowadził narrację, wplatając w fabułę intrygujące opowieści oraz fragmenty starego pamiętnika. Dzięki temu krok po kroku odkrywałam potworne sekrety z czasów, gdy ośrodek znajdował się pod twardą ręką zakonnic, a dreszcz emocji nie opuszczał mnie ani na moment.

Ogromnym atutem powieści są wiarygodni bohaterowie, a w szczególności świetnie wykreowane postacie dziecięce. Bardzo mocno zżyłam się z samą Natalią, która poza śledztwem toczy bolesną, osobistą walkę z wieloma problemami, przez co jej frustracja była dla mnie niemal namacalna. Jedyną postacią, która potężnie działała mi na nerwy, był jej mąż, irytujący mnie swoim chłodnym podejściem do życia. Te kontrasty sprawiły jednak, że losy bohaterów śledziłam z jeszcze większą ciekawością.

Jakub Rutka znakomicie budował napięcie, dbając o idealne tempo akcji i stopniowo odsłaniając kolejne karty. Finał przyszedł niepostrzeżenie, ale okazał się w pełni satysfakcjonujący i dobrze domknął wszystkie kluczowe wątki. Mogę z ręką na sercu powiedzieć, że jest to kapitalna, trzymająca w napięciu i wstrząsająca propozycja dla każdego, kto uwielbia klimatyczne historie z potężną dawką tajemnic sprzed lat. Mimo tego, że raczej nie sięgam po takie historie, to naprawdę mogę ją polecić. Jeśli szukacie thrillera, który autentycznie Was przerazi, zaskoczy i na długo pozostanie w pamięci, czytajcie!

Trzymajcie się,
Alicja 🥀
Reklama

[k.tomzynska · Rating 5 out of 5]

Czy odważyłbyś się spędzić noc w miejscu, w którym dzieci bardziej niż ciemności boją się tego, co czai się w ciszy?

Są książki, które straszą brutalnością. Są takie, które budują napięcie kolejnymi zwrotami akcji. Ale „Sierociniec” robi coś zupełnie innego. Ta historia powoli osacza. Wkrada się do głowy niepozornie, rozsiada się w niej wygodnie i zostaje jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony.

Już od pierwszego rozdziału czułam, że to nie będzie zwykły thriller. Śmierć kilkuletniej dziewczynki, samobójstwo jej starszego brata i tajemnicza rymowanka o Siostrze Ciszy sprawiają, że od razu pojawia się mnóstwo pytań. A Jakub Rutka zamiast dawać odpowiedzi, dokłada kolejne elementy układanki.

Jednak największym atutem książki jest jej klimat. Duszny, ciężki, momentami wręcz przytłaczający. Sierociniec nie jest tutaj jedynie miejscem akcji. Staje się bohaterem samym w sobie. Każdy korytarz, każde zamknięte pomieszczenie i każda strona archiwalnych dokumentów skrywają tajemnice, których odkrywanie wywołuje coraz większy niepokój.

Bardzo podobało mi się poprowadzenie dwóch płaszczyzn czasowych. Z jednej strony obserwujemy współczesne wydarzenia i psycholożkę Natalię, która za wszelką cenę próbuje odkryć prawdę. Z drugiej wracamy do lat osiemdziesiątych i poznajemy dramat dzieci wychowujących się pod rządami bezwzględnej siostry Miriam. Te dwa światy przeplatają się w niezwykle naturalny sposób, a z każdą kolejną stroną coraz wyraźniej widać, że przeszłość nigdy nie została pogrzebana.

Ogromne wrażenie zrobił na mnie psychologiczny wymiar tej historii. To nie jest książka oparta wyłącznie na kolejnych morderstwach czy dynamicznej akcji. Tutaj największy ciężar spoczywa na emocjach. Na lęku dzieci, poczuciu bezradności, traumach i konsekwencjach przemocy, które potrafią ciągnąć się przez całe życie. Autor bardzo umiejętnie pokazuje, że największe potwory nie zawsze mają nadprzyrodzone moce.

Muszę również pochwalić sposób budowania napięcia. Przez większą część książki miałam wrażenie, że wiem, dokąd to wszystko zmierza. Łączyłam fakty, tworzyłam własne teorie i byłam przekonana, że rozszyfrowałam zagadkę. Nic bardziej mylnego. Jakub Rutka skutecznie wyprowadził mnie w pole. Zakończenie kompletnie zmieniło moje spojrzenie na całą historię i sprawiło, że przez chwilę siedziałam w ciszy, próbując poukładać sobie wszystkie wydarzenia.

No i co najważniejsze - autor nie epatuje brutalnością. O wiele mocniej działa tutaj to, czego nie widać. Niedopowiedzenia, szepty, dziecięce rymowanki i narastające poczucie zagrożenia budują atmosferę znacznie skuteczniej niż najbardziej krwawe opisy.

„Sierociniec” to thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, ale przede wszystkim zmusza do myślenia. O tym, jak łatwo ukryć prawdę. Jak długo mogą żyć tajemnice. I jak ogromny wpływ na dorosłe życie mają wydarzenia z dzieciństwa.

Jeżeli lubisz mroczne thrillery psychologiczne, w których atmosfera jest równie ważna jak sama zagadka, a zakończenie potrafi całkowicie zburzyć Twoje wcześniejsze przypuszczenia, to zdecydowanie powinieneś sięgnąć po „Sierociniec”. To jedna z tych książek, które czyta się z niepokojem, odkłada z niedowierzaniem i pamięta jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Ocena: 9,5/10

[Alek_i_kultura · Rating 3 out of 5]

#Współpracarecenzencka

Sierociniec- Jakuba Rutka, to książka, którą na pewno szybko się czyta. Akcja dziejąca się w tytułowym sierocińcu, mnie wciągnęła i z zaangażowaniem śledziłem postępy w śledztwie psycholog Natalii. Śmierć dwojga dzieci, zmowa milczenia- a w tym wszystkim Pani psycholog, która wzięła na barki znalezienie odpowiedzi, dlaczego wychowankowie Domu dziecka zrobili to co zrobili. I tu zaczyna się jeszcze ciekawiej, bo w całej tej sytuacji występuje bardzo creepy wierszyk - miałem ciarki, gdy go czytałem, a zarazem jest bardzo pomysłowy i na pewno wywołuje to, co miał wywołać w osobach go czytających, czyli lęk i strach, przed Siostrą Ciszy.
Narracja dzieje się na trzech płaszczyznach czasowych, a przeszłe zdarzenia poznajemy, również na płaszczyźnie "opowieści" i zawartości pamiętnika, który to pomaga nam dociec do prawdy. Naprawdę bardzo dobrze się to czytało, byłem zaangażowany w poznanie prawdy i tym, co działo się za czasów, gdy to Zakonnice prowadziły sierociniec. Postaci były dobrze wykreowane, nawet te dziecięce - widać było, że każdy ma swoją osobowość. Jedynie mąż głównej bohaterki, doprawdy mnie irytował swoim lekarskim podejściem. Sama Natalia, poza batalią o prawdę w Sierocincu, toczy mała wojnę z problemami zajścia w ciążę i swoją pamięcią. Pozwala to nam, zżyć się z bohaterką i czuć narastającą frustrację.
Niestety, sama końcówka książki trochę rozmyła mój zapał i być może, to ja też coś źle rozumiem. Bardzo ciekawy plot twist - na pewno, się go nie spodziewałem za co, czapki z głów dla Pana Jakuba. Ale potem, wszelkie wytłumaczenia szły jak po nitce, tak aby to się spinało. Cierpię również na brak pewnych dosadnych odpowiedzi na temat tego, co działo się w przeszłości.

Ale finalnie, bardzo dobrze spędziłem czas z tą książką. Akcja nie pozwalała mi się oderwać od niej - a to najważniejsze w takich powieściach. Język jest prosty i przejrzysty, linie czasu są od siebie rozdzielone, więc nie idzie się w tym zagubić. Jedyne "ale" mam do samego rozwiązania sprawy i pewnych niedociągnięć - jednak nie zabiera mi to frajdy z możliwości zapoznania się z tą książką.

[Ania · Rating 5 out of 5]

✨RECENZJA ✨

🖤Tytuł: "Sierociniec"
🖤Autor: Jakub Rutka
🖤Wydawnictwo Znak Jednymsłowem
🖤Premiera: 15.07.2026r.

"-W takim razie kim jest Siostra Ciszy?(...)
-Nikim(...) Po prostu jej nie ma. Nie istnieje.
-Ale dzieci znikają"

■ W czerwińskim domu dziecka dochodzi do tragedii. Pewnego ranka na dziedzińcu zostają znalezione zwłoki 6-letniej Alicji, podopiecznej sierocińca. Wygląda na to, że dziewczynka spadła z balkonu. Okazuje się też, że w tym samym czasie zniknął jej starszy brat. Po długich poszukiwaniach, zostaje znalezione ciało chłopca. Michał powiesił się w lesie. Dzieci są przerażone. Pomóc ma im zatrudniona w sierocińcu psycholożka Natalia. Podczas rozmów pojawia się rymowanka o Siostrze Ciszy. Czy ma ona jakikolwiek związek ze śmiercią rodzeństwa? Natalia rozpoczyna własne śledztwo. Drąży, by poznać prawdę. Co odkryje?

■ Sierociniec i zakonnice - zamknięta społeczność, do tego w tle niepokojąca rymowanka idealnie nadają klimat tajemniczości, grozy. Dodatkowo pojawienie się pamiętnika, który odkrywa okrutne metody wychowawcze, które panowały w ośrodku.
Fabuła historii toczy się w teraźniejszości i przeszłości. Dwie osie - wydarzenia współczesne i fragmenty opowieści z pamiętnika przeplatają się. Dają szerszy obraz, pozwalają lepiej zagłębić się w historię.

■ Bolesny i trudny temat dzieci wychowujących się bez rodziców. Pozbawieni miłości rodzicielskiej, ciepła domowego ogniska. W domu dziecka prowadzonym przez zakonnice miały znaleźć namiastkę domu, ukojenie. Dostały strach i ból - rygorystyczne zasady i surowe kary za ich złamanie.

■ Styl autora bardzo przyjemny. Czyta się płynnie i szybko. Doskonale buduje napięcie. Tworzy intrygującą fabułę.

To mroczna historia, pełna emocji, wstrząsająca.

Zakończenie? Szczególnie ostatnie strony sprawiają, że zbierasz szczękę z podłogi.
Zastanawiasz się co tu się wydarzyło?

Mnie zaskoczyło. Kompletnie się tego nie spodziewałam.

[Zaczytane Serce · Rating 5 out of 5]

🖤Ta książka była dokładnie tym, czego oczekuję od dobrego thrillera. Mroczna, duszna i niepokojąca od pierwszych stron. Klimat starego sierocińca, tajemnicza legenda o Siostrze Ciszy i poczucie, że za każdymi zamkniętymi drzwiami kryje się coś przerażającego sprawiły, że bardzo trudno było mi odłożyć tę historię.

🖤Główną bohaterką jest Natalia, psycholożka pracująca w czerwińskim sierocińcu. To inteligentna, empatyczna i niezwykle uparta kobieta, która nie potrafi przejść obojętnie obok tragedii swoich podopiecznych. Gdy dochodzi do śmierci małej dziewczynki, a chwilę później jej brat odbiera sobie życie, Natalia zaczyna prowadzić własne śledztwo. Im głębiej kopie, tym bardziej przekonuje się, że to miejsce od lat skrywa mroczne sekrety.

🖤Ogromne wrażenie zrobiła na mnie również postać siostry Miriam. Charyzmatyczna, surowa i budząca niepokój od pierwszego pojawienia się. Nigdy nie wiadomo, czy jest tylko bezwzględna, czy stoi za czymś znacznie gorszym. Autor świetnie wykorzystuje jej obecność do budowania napięcia.

🖤Największym atutem tej książki jest klimat. Mroczne korytarze sierocińca, dziecięce rymowanki zapowiadające śmierć, tajemnice z lat osiemdziesiątych i wszechobecne poczucie zagrożenia sprawiają, że napięcie praktycznie nie opada. Bardzo podobało mi się też to, że historia nie opiera się wyłącznie na brutalności. To przede wszystkim opowieść o traumach, krzywdzie i sekretach, które przez lata miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego.

🖤Styl Jakuba Rutki jest lekki i bardzo filmowy. Rozdziały są krótkie, akcja płynie dynamicznie, a kolejne odkrycia tylko podsycają ciekawość. Kilka razy byłam przekonana, że już wiem, dokąd zmierza fabuła, po czym autor skutecznie wyprowadzał mnie z błędu.

🖤Jeśli lubicie thrillery z mocnym klimatem, tajemnicami z przeszłości, niepokojącymi legendami i historiami, które trzymają w napięciu do samego końca - polecam!

[Atejka · Rating 5 out of 5]

Choć znam wszystkie dotychczasowe książki tego autora i każdą z nich czytało mi się bardzo dobrze, to jego trzecia powieść po prostu zmiotła mnie z fotela. Przedstawiam Wam "Sierociniec" Jakuba Rutki - historię, która od pierwszych stron potwornie wciąga i nie pozwala odłożyć się choćby na minutę, a samo rozwiązanie zagadki i finał... dawno nic mnie tak mocno nie zaskoczyło!

Fabuła koncentruje się wokół wydarzeń w pewnym sierocińcu, gdzie dochodzi do tragedii - ginie młoda dziewczynka, która spada z balkonu, choć nie wiadomo czy był to nieszczęśliwy wypadek czy ktoś jej w tym pomógł. Niedługo potem jej kilka lat starszy brat zostaje znaleziony - powieszony na drzewie. W tym ponurym chaosie poznajemy główną bohaterkę, Natalię. Jako psycholożka ma ona za zadanie porozmawiać z pozostałymi podopiecznymi placówki i jak najłagodniej wytłumaczyć im te dramatyczne wydarzenia. Natalii jednak coś w tym wszystkim mocno nie daje spokoju. Zaczyna drążyć temat i coraz bardziej zagłębiać się w przeszłość, trafiając na ślad złowieszczej rymowanki, którą dzieci znają na pamięć oraz na postać tajemniczej siostry Miriam, która lata temu prowadziła ten dom.

Tę książkę dosłownie pochłania się na raz, ponieważ przyciąga do siebie niczym magnes. Autor zaserwował nam świetną fabułę z motywem odkrywania mrocznych tajemnic z przeszłości. Ogromnym plusem jest też sama bohaterka - zdeterminowana, bezkompromisowa i nieugięta w dążeniu do prawdy. To właśnie Natalia, zamiast policji, decyduje się poprowadzić to śledztwo na własną rękę i nie boi się stawić czoła wyzwaniom, nawet jeśli robi to kosztem własnego zdrowia i szczęścia. No i to zakończenie... dawno nie czytałam thrillera z tak genialnym i nieprzewidywalnym twistem. Dla mnie to zdecydowanie najlepsza książka Jakuba Rutki i tak jak sam autor napisał na końcu: no to kiedy kolejna?

[szyszka_czyta · Rating 4 out of 5]

„Sierociniec” to thriller psychologiczny z elementami horroru, który stawia przede wszystkim na gęsty, niepokojący klimat.

W odizolowanym sierocińcu dochodzi do śmierci dziecka, a nad tym miejscem od lat ciąży legenda o Siostrze Ciszy. Psycholożka Natalia rozpoczyna własne śledztwo, stopniowo odkrywając nie tylko przerażającą prawdę o sierocińcu, ale również sekrety związane z własną przeszłością.

Akcja prowadzona jest w dwóch płaszczyznach czasowych, co skutecznie podsyca ciekawość czytelnika. Z każdym rozdziałem na jaw wychodzą kolejne mroczne tajemnice dotyczące zarówno sierocińca, jak i samej bohaterki. Pojawia się również zwrot akcji, którego kompletnie się nie spodziewałam. Zdecydowanie największym atutem powieści jest jej klimat - duszna, osaczająca atmosfera, niepokojące dziecięce rymowanki oraz wszechobecna cisza sprawiają, że ma się wrażenie, iż za murami sierocińca kryje się coś znacznie gorszego niż zwykła zbrodnia. Krótkie rozdziały i liczne tajemnice sprawiają, że książkę czyta się z dużym zaangażowaniem. Autor porusza trudne tematy, takie jak trauma z dzieciństwa, przemoc, zaniedbanie, poczucie odrzucenia oraz konsekwencje skrywanych przez lata sekretów. Bohaterzy nie są jednoznaczni - wielu z nich ma własne tajemnice, przez co długo nie wiadomo, komu można zaufać. Mimo to liczyłam na więcej zwrotów fabularnych i jeszcze większe napięcie. Dość szybko można domyślić się, co kryje się za legendą i w jakim kierunku zmierza historia, dlatego przez większość czasu czekałam na wielki finał, który ostatecznie nie okazał się aż tak satysfakcjonujący, jak oczekiwałam. Co prawda nie udało mi się odgadnąć sprawcy, jednak motywacja i postać głównej bohaterki nie do końca mnie przekonały, przez co pewne elementy wydały mi się mało wiarygodne. Zakończenie skłania jednak do refleksji nad tym, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość i jak daleko ludzie są w stanie posunąć się, by chronić swoje sekrety.

To jedna z tych powieści, w których bardziej niż sama zagadka kryminalna zapadają w pamięć mroczny klimat i narastające uczucie niepokoju, towarzyszące czytelnikowi aż do ostatnich stron.

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 5 out of 5]

Cisza, która paralizuje bardziej niż najbardziej rozdzierający krzyk, właśnie tę teorię postanowił udowodnić w swojej najnowszej powieści Rutka. Od startu autor okadzał mnie niepokojem i pobudzał lek powodowany tym, co niewidoczne.

Złowroga wyliczanka działająca niczym obietnica nadchodzącego zła i strachu, który przenika mury sierocińca. Najpierw dochodzi do śmieci jednej z najmłodszych podopiecznych, później jej brat odbiera sobie życie, a fabuła rozpoczyna swój szaleńczy taniec. Rutka w swoim stylu nieprędko wykłada karty na stół, budując swoją historię i atmosferę. Tutaj trzeba się zanurzyć w każdej kolejnej warstwie opowieści by poznać sekrety i prawdę.

Rutka wybierając jako miejsce kluczowe dla historii sierociniec wiedział co robi, ponieważ ta sceneria nie pozostawia czytelnika obojętnym. Korytarz ciemne i długie, skrzypiące schody i cisza to niby detale, ale jako kompozycja może wywołać dreszcz na karku.

Natalia to bohaterka, w którą łatwo się wczuć, ponieważ bardzo ludzka jest w niej ta potrzeba poznania prawdy i poczucie odpowiedzialności. Jej „śledztwo” nie jest proste, a wraz z badaniem dokumentów i licznymi rozmowami, trzeba też przebrnąć przed tak bardzo niewygodne pytania o winę, przemoc i konsekwencji, jakie niesie za sobą milczenie, to nadaje powieści psychologicznej głębi.

„Sierociniec” bez wątpienia jest powieścią tajemniczą i o tajemnicach, które latami schowane w cieniu i ludziach tkwiących w błędnym przegonami, że prawda może zostać pogrzebana. Przyznaje, że mnie ta powieść bardzo zaangażowała i to nie tylko kryminalnie, ale i emocjonalnie. To książka idealna na jeden wieczór, zwłaszcza taki gdzie każde skrzypnięcie wyczula zmysły, a każdy dźwięk stawia włoski na karku. Nie jest to powieść, która pozostawi czytelnika z niedosytem.

[Joanna Mucha · Rating 5 out of 5]

Q: Jaka jest wasza ulubiona zabawa z dzieciństwa?

„Najgłośniej krzyczą te dzieci, których nikt nie chce usłyszeć”.

„Sierociniec” nie tyle trzyma w napięciu, ile stopniowo zaciska palce na gardle. Od pierwszych stron czuć chłód, niepokój i ciszę starych murów kryjących krzyk, którego przez lata nikt nie chciał usłyszeć. Im głębiej wchodzimy w tą historię, tym mocniej mamy wrażenie, że dotykamy cudzej traumy. Takiej, która nie znika wraz z końcem dzieciństwa, lecz dorasta razem z człowiekiem i czeka aż pewnego dnia upomni się o swoje.

Najbardziej przerażające jest to, że Autor nie potrzebuje potworów ani nadprzyrodzonego zła, aby wywołać lęk. Wystarczą mu dorośli, którzy mieli chronić, a zamiast tego nauczyli dzieci strachu, posłuszeństwa i milczenia. Mroczna rymowanka powtarzana niewinnymi głosami, aby atmosfera stała się duszna, lepka i niemal niemożliwa do zniesienia. Książka pokazuje jak łatwo złamać małego człowieka i jak trudno posklejać to, co zostało w nim zniszczone.

Jedna z tych opowieści, przy których ciekawość szybko ustępuje miejsca emocjom. Chcemy poznać prawdę, a jednocześnie boimy się tego, co może kryć się pod kolejną warstwą przemilczeń. Autor świadomie prowadzi czytelnika przez niewygodne uczucia. Wzbudza niepokój, później ściska serce, a na końcu pozostawia z pytaniami o winę, odpowiedzialność i granice ludzkiego okrucieństwa.

Kiedy wydaje się, że ta historia nie może zadać już kolejnego ciosu, przychodzi zakończenie. Nagłe, gorzkie i pozostawiające w lekkim szoku. Nie przynosi ukojenia ani poczucia sprawiedliwości. Zostawia ciszę, niedowierzanie i ciężar, którego nie da się zrzucić wraz z zamknięciem książki. Dzieci powinny być chronione, słuchane i kochane. Kiedy zawodzi dorosły, dziecko ponosi konsekwencje przez całe życie.

[Magdalena Tomczak · Rating 4 out of 5]

W miejscu, w którym dzieci powinny być i czuć się bezpiecznie dochodzi do tragedii. Ginie dwoje wychowanków - rodzeństwo Alicja i Michał Wszystko wskazuje na rozszerzone samobójstwo. Natalia, która jest psychologiem pracującym w tym ośrodku, nie chce wierzyć w to co się stało. Rozpoczyna własne śledztwo. Odkrywa Siostrę Ciszy. Kim lub czym jest? Skąd to się wzięło?

Byłam bardzo zaskoczona sposobem w jaki została poprowadzona ta historia. Tak naprawdę cała opiera się na odnalezionym pamiętniku i rozmowach Natalii z wychowankami ośrodka. Nie znajdziemy tutaj dramatycznego, kryminalnego śledztwa. Są dwie płaszczyzny czasowe - obecnie i w tej części Natalia rozmawia z dziećmi i sama próbuje dojść do prawdy. I z czasów opisywanych w pamiętniku.

Natalia była bardzo irytująca i zdecydowanie nie nadaje się na psycholożkę. Wierzę jednak, że autor zrobił to umyślnie i brak empatii i fakt, że kobieta zachowywała się gorzej niż niejedna nastolatka było zrobione specjalnie aby całość historii wybrzmiała lepiej.
Płot twist bardzo dobry, zaskoczyło mnie zakończenie. Trochę czuję niedosyt i nie jestem pewna czy dobrze zrozumiałam całą historię. Brakowało mi także rozwinięcia i głębszego wyjaśnienia zdarzeń z przeszłości, z czasów gdy zakonnice prowadziły ośrodek.

Ostatecznie jednak książka ma w sobie TO COŚ, że naprawdę wciąga i chce się czytać dalej. Szczególnie fragmenty ze znalezionego dziennika. Pasuje mi styl pana Jakuba, czyta się dosyć szybko i mimo, że historie w których cierpią dzieci są zawsze najtrudniejsze, była to bardzo przyjemna lektura.

Współpraca barterowa z Wydawnictwem Znak.

[Anna Sochacka · Rating 4 out of 5]

"Sierociniec" to mocny, niepokojący i emocjonalnie trudny thriller, który już pierwszym rozdziałem pokazuje, że nie będzie to łatwa lektura.

By dołączyć do rodziców w niebie, przebywający w domu dziecka wraz z siostrą jedenastolatek planuje samobójstwo rozszerzone, lecz po zrzuceniu sześciolatki z balkonu, sam tchórzy i ucieka. Musicie przyznać, że to naprawdę mocny początek?

Jakub Rutka już od pierwszych stron buduje gęsty, niepokojący klimat i ani na moment nie pozwala nam poczuć się bezpiecznie. Napięcie jest umiejętnie podsycane, a kolejne wydarzenia sprawiają, że z każdą stroną pojawia się coraz więcej pytań. Krótkie rozdziały nadają historii dodatkowej dynamiki i sprawiają, że książkę czyta się bardzo szybko, choć tak naprawdę to przede wszystkim ciekawość i potrzeba poznania prawdy pchają nas nieustannie do przodu.

Bolesne stereotypy, zmowa milczenia, tajemniczy pamiętnik i mroczna legenda... "Sierociniec" porusza niezwykle trudną i bolesną tematykę przemocy oraz nadużyć wobec dzieci. Autor umiejętnie wykorzystuje atmosferę miejsca, które z założenia powinno być dla dzieci schronieniem, a staje się przestrzenią budzącą lęk i nieufność. Nie brak tu mocnych scen, które pokazują, jak ogromne konsekwencje mogą mieć krzywda, samotność, brak poczucia bezpieczeństwa i pozostawienie dziecka bez odpowiedniej pomocy. To właśnie ten aspekt sprawia, że historia jest nie tylko mroczna, ale również mocno angażująca emocjonalnie.

[Dagmara · Rating 3 out of 5]

Absolutnie nie podzielam zachwytu nad tą książką. Nie była zła, ale też zdecydowanie nie była aż tak dobra, jak sugerowały opinie.

Początek zapowiadał się naprawdę obiecująco. Mroczny klimat, historia sprzed wielu lat, mnóstwo tajemnic, niedopowiedzeń i pytań bez odpowiedzi skutecznie budowały napięcie. Bohaterowie również wypadli całkiem dobrze, byli różnorodni i na tyle ciekawi, że chciało się śledzić ich losy.

Problem pojawił się później. Wszystkie te wątki zostały na siłę połączone w jedną całość, ale w moim odczuciu nie przyniosło to satysfakcjonującego efektu. Najbardziej angażujący motyw praktycznie nie doczekał się zakończenia, zamiast odpowiedzi dostajemy jedynie kilka sugestii i niedopowiedzeń.

Finał miał być wielkim plot twistem, jednak kompletnie mnie nie usatysfakcjonował. Odniosłam wrażenie, że autor miała świetny pomysł na historię, ale zabrakło równie dobrego zakończenia. Po lekturze zostało mi przede wszystkim pytanie: po co to wszystko się wydarzyło, dlaczego i do czego ostatecznie doprowadziło? Potencjał był naprawdę duży, ale gdzieś po drodze zwyczajnie się zagubił.

[Jakub Nowicki · Rating 3 out of 5]

RECENZENT JAKUB.

„z dwojga grzech się rodzi, z dwojga ofiara pochodzi”.

Z czystym sumieniem mogę napisać, że jest to mroczny thriller, w którym współczesne śledztwo splata się z tajemnicami skrywanymi od dziesięcioleci w tytułowym sierocińcu.

Historia rozpoczyna się od tragicznych wydarzeń, w których udział biorą podopieczni tej placówki, a prowadząca własne dochodzenie psycholożka stopniowo odkrywa, że za murami miejsca, w którym pracuje, kryje się znacznie więcej niż tylko pojedyncza zbrodnia.

Dla mnie zawsze w tego typu lekturze ważny jest klimat - i tutaj go dostaję, takim jakim lubię. Autor (mój imiennik tak swoją drogą) stawia na duszną atmosferę, poczucie nieustannego zagrożenia i tajemnice, które wychodzą na światło dzienne krok po kroku (czasami miałem wrażenie, że mogłyby te kroki następować trochę szybciej).

Motyw starego sierocińca, złowrogiej legendy oraz sekretów z przeszłości (proboszcz, wikary, siostry zakonne, wychowawcy - jak się okazuje nikt nie jest bez winy) buduje napięcie i sprawia, że książka powinna przypaść do gustu miłośnikom thrillerów psychologicznych z nutą grozy.

Mnie książka nie porwała, ale myślę, że swoich zwolenników na pewno znajdzie.

[_obibook · Rating 5 out of 5]

"Sierociniec" to mocny i wciągający thriller. Przeczytałam ją w dwa dni, ale gdybym tylko miała więcej czasu zrobiłabym to w jeden dzień. Naprawdę nie mogłam się oderwać od tej książki.
Porusza ona bardzo ciężki temat, jakim jest krzywda dzieci. To coś, co zawsze mocno uderza. Przerażające jest zwłaszcza to, że tak wiele dzieci doświadcza przemocy w placówkach, które powinny być dla nich bezpiecznym azylem. To właśnie pokazał autor w książce.
Akcja rozgrywała się w dwóch płaszczyznach czasowych. Bardzo lubię taki zabieg, pozwala lepiej wczuć się w historię. Wydarzenia z lat osiemdziesiątych, a zwłaszcza postać i zachowanie siostry Miriam wywoływały u mnie złość. To okropne, że osoba związana z Bogiem i opiekunka bezbronnych dzieci była takim potworem.
Przez cały czas śledziłam poczynania Natalii i kibicowałam jej, aby nie poddawała się w dążeniu do odkrycia tajemnicy, która stała za śmiercią dzieci.
Podczas czytania towarzyszyło mi uczucie niepokoju wywołane powtarzającym się wielokrotnie tekstem upiornego wierszyka.
Już pod koniec myślałam, że domyśliłam się zakończenia. Nie mogłam się jednak bardziej mylić. Finał książki totalnie mnie zaskoczył, jednocześnie wywołując ciarki na ciele.
Książka jest naprawdę dobra, a ja mogę wam ją z czystym sercem polecić. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale na pewno nie ostatnie.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Znak JednymSłowem

[zuziavczyta · Rating 4 out of 5]

Szczerze mówiąc, trudno mi ubrać w słowa wrażenia po tej książce. Na co dzień sięgam po zupełnie inną literaturę, ale „Sierociniec” pozytywnie mnie zaskoczył. To świetnie napisany thriller z dość nietypową i intrygującą tematyką, która potrafi trzymać w napięciu, aż do ostatniej strony. Zdecydowanie polecam go osobom o mocniejszych nerwach, które lubią mroczne historie i nie boją się zanurzyć w legendzie Sierocińca.

[Kinga · Rating 5 out of 5]

Świetny kryminał bawiący się dwoma liniami czasowymi. Dramat osadzony w okolicznościach, które poruszą nawet najbardziej zatwardziałe serca. Przejmujące, tragiczne losy bohaterów z licznymi zwrotami akcji ubarwiającymi fabułę. Słowem: polecam. Jak dotąd jest to moim zdaniem najlepsza książka tego autora.

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Lektor zrobił robotę. Dobrze mi się tego słuchało i podobało mi się 4/5⭐️
~ tajemnice z przeszłości
~ legenda i mroczna rymowanka
~ poszukiwanie prawdy
~ prywatne śledztwo
~ poczucie winy i konsekwencje decyzji

[olkamazda · Rating 1 out of 5]

ja w szoku, dłużyła mi się i nudziła, narracja bardzo dziwnie poprowadzona, a gdy już myślałam że gorzej być nie może to zjawił się plot twist tak absurdalny i w sumie nie tłumaczący absolutnie niczego że to hit, naprawdę jedna z gorszych jak nie najgorsza książka którą kiedykolwiek czytałam 😩

[ksiazkowagatka · Rating 4 out of 5]

4,5⭐️

[Karolina · Rating 5 out of 5]

Bardzo szybko i przyjemnie czytało się każdą kolejną stronę.
Plot twist na plus, ogromnie mnie zaskoczył!

[Ksiazkosfera · Rating 5 out of 5]

To co się zadziało na końcu dało mi w pysk okay?

[BookOland · Rating 3 out of 5]

“Sierociniec” to thriller psychologiczny, który oparty jest na pozornie banalnym motywie domu dziecka, w którym... no właśnie. Straszy? Tego do końca powieści nie jesteśmy pewni. Czytelnik lawiruje pomiędzy tym, co prawdziwe, a tym, co wytworzone w dziecięcej głowie.
Bohaterowie są bardzo ciekawi - szczególnie podopieczni sierocińca. Akcja rozwija się równomiernie i muszę przyznać, że trzyma w napięciu.
Finał zaskakuje. Czy jest satysfakcjonujący? W sumie, to tak. To naprawdę fajna książka na maksymalnie dwa wieczory, która pokaże ciemne strony placówek opiekuńczych, zaskoczy, momentami zmrozi krew w żyłach. Świetna rozrywka.