What do you think?
Rate this book
Inspecteur Liese Meerhout #8
Het laatste oordeel
Zomer, een broeierige avond in augustus. De twaalfjarige Amber verdwijnt uit het ouderlijk huis in de Antwerpse deelgemeente Berchem. Er zijn aanwijzingen dat het meisje is weggelopen, maar er zijn ook verontrustende elementen: ze heeft zowel haar gsm als haar geneesmiddelen niet meegenomen, haar vader heeft duidelijk iets te verbergen en er is een bestelwagen opgemerkt die niemand kan thuisbrengen. Commissaris Liese Meerhout heeft een wrang voorgevoel. Ze klampt zich vast aan enkele onooglijke stukjes aarde uit de tuin die volgens het lab niet uit de buurt komen. Als er na enkele dagen nog steeds geen spoor is van Amber verdwijnt ook de dertienjarige Femke terwijl ze natuurfoto’s neemt voor een scoutsproject. Ook hier wordt een bestelwagen gesignaleerd. Alle alarmbellen rinkelen nu bij het team. Is er een verband tussen beide gebeurtenissen? Hebben de speurders te maken met een psychopaat die jonge meisjes ontvoert? Commissaris Meerhout en haar collega’s zijn dag en nacht in touw om de meisjes terug te vinden. Als de motieven van de dader stilaan duidelijk worden, is de waarheid veel schokkender dan iemand ooit had kunnen vermoeden...
329 pages, Paperback
First published March 1, 2015
4 people are currently reading
184 people want to read
About the author
Toni Coppers
42 books137 followersToni Coppers is een Vlaamse schrijver.
Toni Coppers in de Nederlandstalige Wikipedia
Toni Coppers in de Nederlandstalige Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
June 21, 2023
Een meisje van 12 jaar verdwijnt uit de tuin van haar ouderlijk huis. Niemand heeft iets opgemerkt, is ze weggelopen of is er iets ernstigers aan de hand? Een paar dagen later verdwijnt een 13jarig meisje. Dan blijkt dat eigenlijk beide keren een blauwgrijze bestelwagen in de buurt gezien is.
En als dan nog vlak daarna een 13jarige jongen op een avond ontvoerd wordt, is er een getuige, hoewel die niet veel heeft kunnen zien omdat het donker was. Maar blijkbaar werd de jongen weggevoerd met een donkere bestelwagen...
Nu is het wel zeker dat het om ontvoeringen gaat. Maar wat is het motief van de dader? Wie zou dit kunnen zijn? Is er een verband tussen de kinderen? Heeft het met hun ouders te maken, met de beroepen die deze uitvoeren? Hebben de families een gezamenlijke kennis? Allemaal vragen die de afdeling Moord van de politie in Antwerpen moet oplossen. Moord ja, want een paar dagen later werd het lichaam van het tweede meisje gevonden in een park, bovenop een standbeeld...
Bloedstollende thriller, die je des te meer aangrijpt omdat het over kinderen gaat.
En als dan nog vlak daarna een 13jarige jongen op een avond ontvoerd wordt, is er een getuige, hoewel die niet veel heeft kunnen zien omdat het donker was. Maar blijkbaar werd de jongen weggevoerd met een donkere bestelwagen...
Nu is het wel zeker dat het om ontvoeringen gaat. Maar wat is het motief van de dader? Wie zou dit kunnen zijn? Is er een verband tussen de kinderen? Heeft het met hun ouders te maken, met de beroepen die deze uitvoeren? Hebben de families een gezamenlijke kennis? Allemaal vragen die de afdeling Moord van de politie in Antwerpen moet oplossen. Moord ja, want een paar dagen later werd het lichaam van het tweede meisje gevonden in een park, bovenop een standbeeld...
Bloedstollende thriller, die je des te meer aangrijpt omdat het over kinderen gaat.
December 26, 2015
Het laatste oordeel is het tweede boek dat ik lees uit de Liese Meerhoutreeks, één van m'n laatste bibboeken. Het werd een ouderwets nachtje (ont)spannend lezen tot het einde. (toch als je de ochtend erop niet weg moet...) Het verhaal speelt zich af in Antwerpen en gaat over een aantal kinderen die verdwenen zijn. Alle clichés kloppen hier opnieuw: het boek leest als een trein, het is eenvoudige taal en leest zeer vlot. Het heeft heel wat vaart en de spanning wordt telkens verder opgebouwd naar het einde toe. Het thema of het motief is redelijk origineel en komt pas laat in het verhaal aan bod. Zulke spannende boeken vind ik grappig genoeg super op het moment dat ik ze lees omdat ik me daar volledig op kan focussen en volledig kan laten gaan, maar achteraf laten ze toch meestal niet zo'n grote indruk op me na. Ik heb trouwens van dit boek meer genoten dan van zijn laatste 'De Vleermuismoorden'. De boeken zijn zeer handig gemakkelijk apart te lezen en je hoeft de reeks niet echt te volgen. Maar proberen de overige boeken van zijn reeks samen te kunnen lenen is misschien één van mijn volgende bibprojecten. Eerder 3,5 sterren dan 4 maar hier rond ik graag naar boven af vanwege het leesplezier.
April 14, 2015
Spannend maar het pakte mij niet geheel.
Er verdwijnen drie jonge kinderen en de vraag is "wat hebben zij gemeen?" Het is een verhaal met een origineel einde.
Het leest lekker vlot, de schrijfstijl is erg prettig.
Er verdwijnen drie jonge kinderen en de vraag is "wat hebben zij gemeen?" Het is een verhaal met een origineel einde.
Het leest lekker vlot, de schrijfstijl is erg prettig.
June 30, 2022
3,5 sterren - Nederlandse paperback
Het laatste oordeel is het tweede boek dat ik lees uit de Liese Meerhoutreeks.
Het werd een ouderwets nachtje (ont)spannend lezen tot het einde. Maar alleen als je toch de ochtend erop niet weg hoeft!
Het verhaal speelt zich af in Antwerpen en gaat over een aantal kinderen die verdwenen zijn. Alle clichés kloppen hier opnieuw: het boek leest als een trein, het is eenvoudige taal en leest zeer vlot.
Het heeft heel wat vaart en de spanning wordt telkens verder opgebouwd naar het einde toe. Het thema of het motief is redelijk origineel en komt pas laat in het verhaal aan bod.
Zulke spannende boeken vind ik grappig genoeg super op het moment dat ik ze lees omdat ik me daar volledig op kan focussen en volledig kan laten gaan, maar achteraf laten ze toch meestal niet zo'n grote indruk op me na.
De boeken zijn zeer handig gemakkelijk apart te lezen en je hoeft de reeks niet echt te volgen.
Eerder 3,5 sterren dan 4 maar hier rond ik graag naar boven af vanwege het leesplezier.
Het laatste oordeel is het tweede boek dat ik lees uit de Liese Meerhoutreeks.
Het werd een ouderwets nachtje (ont)spannend lezen tot het einde. Maar alleen als je toch de ochtend erop niet weg hoeft!
Het verhaal speelt zich af in Antwerpen en gaat over een aantal kinderen die verdwenen zijn. Alle clichés kloppen hier opnieuw: het boek leest als een trein, het is eenvoudige taal en leest zeer vlot.
Het heeft heel wat vaart en de spanning wordt telkens verder opgebouwd naar het einde toe. Het thema of het motief is redelijk origineel en komt pas laat in het verhaal aan bod.
Zulke spannende boeken vind ik grappig genoeg super op het moment dat ik ze lees omdat ik me daar volledig op kan focussen en volledig kan laten gaan, maar achteraf laten ze toch meestal niet zo'n grote indruk op me na.
De boeken zijn zeer handig gemakkelijk apart te lezen en je hoeft de reeks niet echt te volgen.
Eerder 3,5 sterren dan 4 maar hier rond ik graag naar boven af vanwege het leesplezier.
July 23, 2024
Ik ben helemaal omver geblazen. De spanning zat perfect in dit achtste deel. Ik zat constant op het puntje van mijn stoel te lezen! En ik kon ook niet ophouden dus het werd ‘een boek in een dag’ haha.
April 19, 2020
2,5/5
February 2, 2016
Dit moet een van de beste boeken uit de Liese Meerhout serie zijn.
Wat een spanning, wat een emoties.
Emma verdwijnt tijdens de dag. Weggelopen? Gelokt? Ontvoerd? Niemand weet het, maar wat iedereen wel weet is dat de tijd tikt want Emma heeft haar medicatie nodig.
Kort daarna verdwijnt Femke, ze is de dochter van een politica. Weggelopen? Wraak? Ontvoerd? Weerom geen idee.
Het team is erg geraakt door de verdwijningen en het gebrek aan bewijzen om de dader op te sporen. Ieder teamlid reageert kortaf, overspannen, de spanning is te snijden.
Het is het post-Dutroux tijdperk en niemand wil terug naar die tijd. De pers zit er bovenop.
Ook Liese heeft het erg lastig met de situatie. Komt daar nog bij dat haar vader een hartaanval heeft gehad en ze ook over hem nog zorgen heeft.
De karakters worden echt wel heel goed neergezet in dit boek.
Wat een spanning, wat een emoties.
Emma verdwijnt tijdens de dag. Weggelopen? Gelokt? Ontvoerd? Niemand weet het, maar wat iedereen wel weet is dat de tijd tikt want Emma heeft haar medicatie nodig.
Kort daarna verdwijnt Femke, ze is de dochter van een politica. Weggelopen? Wraak? Ontvoerd? Weerom geen idee.
Het team is erg geraakt door de verdwijningen en het gebrek aan bewijzen om de dader op te sporen. Ieder teamlid reageert kortaf, overspannen, de spanning is te snijden.
Het is het post-Dutroux tijdperk en niemand wil terug naar die tijd. De pers zit er bovenop.
Ook Liese heeft het erg lastig met de situatie. Komt daar nog bij dat haar vader een hartaanval heeft gehad en ze ook over hem nog zorgen heeft.
De karakters worden echt wel heel goed neergezet in dit boek.
August 20, 2015
Het laatste oordeel neemt je van de eerste bladzijde mee in het werk en leven van Liese Meerhout, gedreven inspecteur bij de afdeling moord. De schrijver krijgt het weer klaargespeeld om je mee te nemen in een spannend, onvoorspelbaar onderzoek naar de verdwijning van een meisje. Toni Coppers zijn schrijverstalent komt ook weer helemaal tot zijn recht in dit boek. Ik blijf alvast fan!
July 18, 2015
Dit was het geweldigste boek uit de ' Liese Meerhout'-serie?
September 12, 2015
Geweldig! Een boek waar ik slaap voor heb gelaten (nu: 1u12). Ik ben doodmoe nu, maar moest en zou weten hoe dit ging aflopen.
May 19, 2024
Ik val in herhaling: een uitstekende Liese Meerhout-thriller. Prettig geschreven, onverwachte dader en Liese en haar team vervelen niet. I said it once and I will say it again: de Baantjer van het zuiden. Maar dan zonder clichés.
February 9, 2025
Aangrijpend en triestig.
August 10, 2015
Wanneer je dochter pas twaalf jaar oud is, medicijnen nodig heeft om te overleven en plotseling verdwijnt dan kun je er van op aan dat je als ouders compleet uit je plaat gaat van bezorgdheid. Liese snap dit helemaal en gaat vol het onderzoek in wanneer ze melding krijgt van de verdwijning van Amber. Het lijkt een 'gewone' wegloper te zijn, maar waarom heeft ze dan geen spullen meegenomen? En dan verdwijnt ook Femke, dochter van de plaatselijke wethouder en pas dertien jaar oud. Het onderzoek loopt, de weinige aanwijzingen worden nageplozen. Niets meer dan een paar steentjes moeten het gaan doen in deze zaak, het is flinterdun allemaal. Dan is daar nog een melding, nu van Niels. Het moet niet gekker worden, wat is er aan de hand en wie zit er achter de verdwijning van deze drie tieners? Weggelopen zijn ze zeker niet, daarvoor is de situatie té toevallig en er is niets weg. Maar daarentegen is er ook geen enkel signaal van een ontvoerder. Liese wordt als het ware getest om al haar kennis en kunnen in te zetten om deze zaken op te lossen. En dan bij voorkeur door de hereniging van de ouders met hun tieners....levend! Maar privé speelt er ook nog het een en ander, gemakkelijk is anders. Toch zou Liese niet zichzelf zijn als ze zich niet voor de volle 100% zou geven. En dan is daar een gruwelijke vondst.....
Inmiddels is Liese werkzaam in het Antwerpse en is ze alleen nog maar bezig met moordzaken, iets waarin ze ontzettend goed is. Coppers heeft haar sterk gepositioneerd en Liese komt ook hier goed tot haar recht. Een powervrouw van deze tijd in een spannende setting die heel dicht bij de realiteit komt. Geen wonder dat hier sprake is van een verfilming tot een tv-serie. Het boek leest ook wel een beetje als een film doordat er korte en snelle hoofdstukken zijn geschreven. Geen ellenlange dialogen of iets dergelijks. Nee, het is gewoon goed. Het is een echte Coppers, herkenbaar door een eigen stijl.
Inmiddels is ze voor veel lezers een goede bekende. De Vlaamse Liese Meerhout is prominent aanwezig in dit achtste deel waarin zij als commissaris een hoofdrol speelt. Ook dit keer is het weer een boek om lekker weg te lezen. Zoals ook in de vorige delen leest het verhaal prettig en snel weg. Coppers is begenadigd met een vlotte pen en weet je als lezer telkens weer te fascineren met als extra een snufje Vlaams taalgebruik, heerlijk! Ook al vind hij heus niet telkens opnieuw het concept uit van een politiethriller, het is en blijft gewoon lekker lezen. Dat komt natuurlijk ook door de personages die hij heeft gecreëerd. Deze zijn puur beschreven en herkenbaar voor 'de gewone mens' waardoor er weinig tot geen sprake van afstand is en de lezer zich snel zal identificeren met de hoofdrolspelers in het boek. Ondanks dat het natuurlijk situaties betreft waarvoor we het liefste allemaal een blokje omlopen. De personages krijgen voldoende ruimte, dat is in ieder boek van Coppers het geval. Deze schrijfstijl zal vele lezers aanspreken, juist omdat het niet overdreven moeilijk of langdradig is. Je hebt het boek zo uit en het geeft je een gevoel een paar heerlijke leesuren te hebben gehad. Dat is toch ook de bedoeling van een boek? De impact van de verdwijning van een kind gaat je in ieder geval niet in de koude kleren zitten na het lezen van dit boek.
Inmiddels is Liese werkzaam in het Antwerpse en is ze alleen nog maar bezig met moordzaken, iets waarin ze ontzettend goed is. Coppers heeft haar sterk gepositioneerd en Liese komt ook hier goed tot haar recht. Een powervrouw van deze tijd in een spannende setting die heel dicht bij de realiteit komt. Geen wonder dat hier sprake is van een verfilming tot een tv-serie. Het boek leest ook wel een beetje als een film doordat er korte en snelle hoofdstukken zijn geschreven. Geen ellenlange dialogen of iets dergelijks. Nee, het is gewoon goed. Het is een echte Coppers, herkenbaar door een eigen stijl.
Inmiddels is ze voor veel lezers een goede bekende. De Vlaamse Liese Meerhout is prominent aanwezig in dit achtste deel waarin zij als commissaris een hoofdrol speelt. Ook dit keer is het weer een boek om lekker weg te lezen. Zoals ook in de vorige delen leest het verhaal prettig en snel weg. Coppers is begenadigd met een vlotte pen en weet je als lezer telkens weer te fascineren met als extra een snufje Vlaams taalgebruik, heerlijk! Ook al vind hij heus niet telkens opnieuw het concept uit van een politiethriller, het is en blijft gewoon lekker lezen. Dat komt natuurlijk ook door de personages die hij heeft gecreëerd. Deze zijn puur beschreven en herkenbaar voor 'de gewone mens' waardoor er weinig tot geen sprake van afstand is en de lezer zich snel zal identificeren met de hoofdrolspelers in het boek. Ondanks dat het natuurlijk situaties betreft waarvoor we het liefste allemaal een blokje omlopen. De personages krijgen voldoende ruimte, dat is in ieder boek van Coppers het geval. Deze schrijfstijl zal vele lezers aanspreken, juist omdat het niet overdreven moeilijk of langdradig is. Je hebt het boek zo uit en het geeft je een gevoel een paar heerlijke leesuren te hebben gehad. Dat is toch ook de bedoeling van een boek? De impact van de verdwijning van een kind gaat je in ieder geval niet in de koude kleren zitten na het lezen van dit boek.
April 15, 2015
Als ik dit boek zou vinden in de winkel, zou ik het zeker opgepakt hebben. Maar na het lezen van dit boek vind ik de cover maar raar. Ik snap zelf niet goed wat dit met het verhaal te maken heeft, want de cover zet je op het verkeerde spoor.. Dat terzijde.
Ik had nog nooit eerder een boek gelezen van Toni Coppers. Ik had er dus geen verwachtingen bij. Het eerste wat me opviel waren de Vlaamse woorden. In het begin stoorde dit me, maar na een tijdje was ik eraan gewend en was het alsof ik niet anders wist.
Het boek gaat over Liese Meerhout, een recherche in Antwerpen. Ze onderzoekt de ontvoering van Emma. Het enige spoor dat ze hebben is een onbekend busje. Er spelen wat verdachte personages mee, wat te verwachten is bij een thriller. Toch weet Toni Coppers de spanning er goed in te houden.
Het boek leest erg vlot, de zinnen zijn goed geschreven en met een groot lettertype. Door de spanning ben je er helaas zo doorheen.
Ik vind het een goed doordacht verhaal, met een redelijk nieuw thema dat erin zit (geen spoilers). Dit zette me echt aan het denken, en het heeft er ook voor gezorgd dat ik extra ging meeleven met de personages. Een leuk en verassend einde, met een motief dat goed uitgewerkt is.
Wat voor mij een minpuntje is zijn de 'soms te eenvoudige zinnen'. Ik had op sommige plekken graag meer detail gewild. Soms om het gruwelijker te maken, soms om op bepaalde stukken de nadruk te leggen.
Al met al een goed boek, ik ben zeker niet teleurgesteld. Ik ben benieuwd naar de volgende boeken die deze schrijver gaat schrijven!
Ik had nog nooit eerder een boek gelezen van Toni Coppers. Ik had er dus geen verwachtingen bij. Het eerste wat me opviel waren de Vlaamse woorden. In het begin stoorde dit me, maar na een tijdje was ik eraan gewend en was het alsof ik niet anders wist.
Het boek gaat over Liese Meerhout, een recherche in Antwerpen. Ze onderzoekt de ontvoering van Emma. Het enige spoor dat ze hebben is een onbekend busje. Er spelen wat verdachte personages mee, wat te verwachten is bij een thriller. Toch weet Toni Coppers de spanning er goed in te houden.
Het boek leest erg vlot, de zinnen zijn goed geschreven en met een groot lettertype. Door de spanning ben je er helaas zo doorheen.
Ik vind het een goed doordacht verhaal, met een redelijk nieuw thema dat erin zit (geen spoilers). Dit zette me echt aan het denken, en het heeft er ook voor gezorgd dat ik extra ging meeleven met de personages. Een leuk en verassend einde, met een motief dat goed uitgewerkt is.
Wat voor mij een minpuntje is zijn de 'soms te eenvoudige zinnen'. Ik had op sommige plekken graag meer detail gewild. Soms om het gruwelijker te maken, soms om op bepaalde stukken de nadruk te leggen.
Al met al een goed boek, ik ben zeker niet teleurgesteld. Ik ben benieuwd naar de volgende boeken die deze schrijver gaat schrijven!
January 17, 2018
Toni Coppers (1961) is Vlaams misdaadauteur. Hij debuteerde in 1995 met ‘De beha van Madonna: brieven van een reiziger’, een verzameling van reisverhalen. Later publiceerde hij twee komische romans, ‘Dixit’ (2005) en ‘Heilige Nachten’ (2006). Coppers startte in 2008 met het schrijven van een literaire misdaadreeks, die hem meerdere bekroningen opleverde. In 2014 won hij met ‘Dood water’ de Hercule Poirotprijs, en werd hij genomineerd voor De Gouden Strop. Met ‘De vleermuismoorden’ (2015) en ‘De hondenman’ (2016) won hij twee jaar op rij de publieksprijs Hercule Poirot. Coppers’ misdaadromans werden voor televisie tot een 13-delige serie bewerkt en in 2016 onder de titel ‘Coppers’ op VTM uitgezonden.
Toni Coppers bedenkt ook de verhalen en schrijft de scenario’s voor Fanny K., de spin-off van het gelijknamige personage uit De Kiekeboes.
In het kader van het Magrittejaar 2017 en op verzoek van de erven Magritte schreef Toni Coppers 'De zaak Magritte', een indringende literaire thriller rond een nieuw hoofdpersonage, de Brusselse ex-rechercheur Alex Berger.
Toni Coppers bedenkt ook de verhalen en schrijft de scenario’s voor Fanny K., de spin-off van het gelijknamige personage uit De Kiekeboes.
In het kader van het Magrittejaar 2017 en op verzoek van de erven Magritte schreef Toni Coppers 'De zaak Magritte', een indringende literaire thriller rond een nieuw hoofdpersonage, de Brusselse ex-rechercheur Alex Berger.
December 11, 2020
2,7 sterren; Zonder neerbuigend te willen doen over deze Vlaamse thriller kan ik niet anders dan voor me zelf vast te stellen dat ik veel liever op moorduitstap ga met pakweg Bennie Griesl (Deon Meyer), Bernie Gunther (Philip Kerr), Carl Mörk (Jusse Adler Olsen) of Harry Hole (Jo Nesbö). Met het plot had ik toch wel enige moeite. Een pro life fundamentalist die random een kind ontvoert als dwaalspoor en het zelfs wil doden om zijn punt te maken? I didn't buy it.
Voorts wel een eervolle vermelding voor het uittekenen van de karakters: Liese Meerhout die worstelt met haar eigen verloren kind enerzijds en Hoofdinspecteur Masson die ondanks de sloten alcohol die hij verzet, een soort omgekeerd Korsakoff syndroom meezeult (hij weet alles en vergeet niets) anderzijds. Why not.
Maar al bij al niet een leeservaring dus die mij doet grijpen naar de volledige "Meerhout"-reeks. Een beetje teleurstellend toch wel.
Voorts wel een eervolle vermelding voor het uittekenen van de karakters: Liese Meerhout die worstelt met haar eigen verloren kind enerzijds en Hoofdinspecteur Masson die ondanks de sloten alcohol die hij verzet, een soort omgekeerd Korsakoff syndroom meezeult (hij weet alles en vergeet niets) anderzijds. Why not.
Maar al bij al niet een leeservaring dus die mij doet grijpen naar de volledige "Meerhout"-reeks. Een beetje teleurstellend toch wel.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
October 11, 2016Mijn mening over dit boek is niet echt positief. Ik heb al heel wat thrillers gelezen omdat dit ook een thema is dat mij aanspreekt maar dit boek slingert toch ergens van onder aan de lader. Dit komt doordat het boek niet direct je aandacht grijpt. Het duurt toch redelijk lang voordat je echt zin begint te krijgen om het boek in één stuk uit te lezen. Het boek heeft niet alleen maar negatieve kanten maar ook positieven. Het boek leest vlot, zit wel goed in elkaar en de ontknoping is geweldig uitgewerkt. Alleen spijtig dat de plot twisten zo lang op zich laten wachten.
August 7, 2018
Ontzettend spannend.
February 6, 2021
Spannender dan gewoonlijk. Laatste 100 pagina's in één ruk uitgelezen. Coppers lezen is verslavend.
July 21, 2018
Leest vlot. Soms Antwerps dialect, maar stoort niet. Minder spannend dan verwacht. Langdradig in het begin omdat er geen sporen worden gevonden. Je beleeft de frustraties zelf mee. De ontvoering was ook niet meteen spannend bij de eerste pagina's. Laatste oordeel verwijst naar God, naar het einde van het leven (uitleg op de laatste pagina's). 329 pagina's. 2015. Cover is raar gekozen, geen verband met inhoud.
Inhoud: Emma (13 jaar) verdwijnt op klaarlichte dag. Eerst wordt er nog gedacht aan weglopen, maar omdat ze diabetes heeft en haar insulinespuit en gsm niet bijheeft, is dit nogal verdacht. Op het eerste gezicht geen zaak voor Liese Meerhout, maar ze neemt ze toch aan. De eerste honderd pagina's worden besteed aan veel ondervragingen, zoektochten ... Er is een verdachte auto gesignaleerd bij de woonplaats, namelijk een grijze bestelwagen. Niemand kan iets specifiek over deze auto zeggen. De relatie van de ouders is ook niet goed. Er wordt veel gelogen en verzwegen, waardoor er veel ondervragingen zijn. De moeder wou scheiden en zo het hoederecht van haar dochter opeisen, de vader (chauffeur) was het hier niet mee eens. Hij plande een 'reis' met zijn dochter om samen te zijn. De moeder heeft een affaire waar nog niemand vanop de hoogte is. Er worden steentjes (aarde) gevonden in het pad. Blijkt later belangrijk te zijn.
Op een gegeven moment blijkt Femke ook ontvoerd te zijn. Moeder is politicus. Opnieuw dezelfde auto gezien. Enige verband met Emma is dat de moeder in het opvangtehuis van de moeder van Emma heeft gezeten. Ouders zijn gescheiden. Ook dezelfde aarde gevonden. Moeder heeft in de politiek de wet op partnergeweld met hoederecht mee verstrengd.
Femke wordt later teruggevonden op een beeld, namelijk Atlas. Ze is geëuthaniseerd. Verband met de wet op euthanasie bij kinderen.
Opnieuw wordt er een kind ontvoerd, nu gaat het om een jongen Niels. Vader is neuroloog.
Verband tussen Femke en Niels (ouders) wordt duidelijk. Er wordt onderzocht welke kinderen euthanasie hebben gepleegd en wie de begeleidende arts was.
Ze komen hierbij bij de ouders van Eva. Gescheiden. Moeder heeft toestemming gegeven, biologische vader was weg na een paar maanden. Nieuwe vriend moest geen toestemming geven, was tegen euthanasie door verleden. Bij een bezoek bleek hij een beroerte hebben gehad en niet meer uit de zetel kon. Beroerte bleek gelogen. Heeft reuma. Arts (wit-gele kruis) is vriend van moeder van Emma. Hij bleek de kinderen hebben ontvoerd.
Speurtocht naar zijn plaats. Gevonden in Boechout. Liese en Fabian alleen op stap. Worden neergeslagen. Liese moet kiezen welk kind er blijft leven. Wil dat niet. Niels krijgt de medicatie. Liese slaagt hem naar. En schiet hem later ook neer. Rijden snel naar het ziekenhuis, maar de hulp was te laat voor Niels. Emma is gered.
Inhoud: Emma (13 jaar) verdwijnt op klaarlichte dag. Eerst wordt er nog gedacht aan weglopen, maar omdat ze diabetes heeft en haar insulinespuit en gsm niet bijheeft, is dit nogal verdacht. Op het eerste gezicht geen zaak voor Liese Meerhout, maar ze neemt ze toch aan. De eerste honderd pagina's worden besteed aan veel ondervragingen, zoektochten ... Er is een verdachte auto gesignaleerd bij de woonplaats, namelijk een grijze bestelwagen. Niemand kan iets specifiek over deze auto zeggen. De relatie van de ouders is ook niet goed. Er wordt veel gelogen en verzwegen, waardoor er veel ondervragingen zijn. De moeder wou scheiden en zo het hoederecht van haar dochter opeisen, de vader (chauffeur) was het hier niet mee eens. Hij plande een 'reis' met zijn dochter om samen te zijn. De moeder heeft een affaire waar nog niemand vanop de hoogte is. Er worden steentjes (aarde) gevonden in het pad. Blijkt later belangrijk te zijn.
Op een gegeven moment blijkt Femke ook ontvoerd te zijn. Moeder is politicus. Opnieuw dezelfde auto gezien. Enige verband met Emma is dat de moeder in het opvangtehuis van de moeder van Emma heeft gezeten. Ouders zijn gescheiden. Ook dezelfde aarde gevonden. Moeder heeft in de politiek de wet op partnergeweld met hoederecht mee verstrengd.
Femke wordt later teruggevonden op een beeld, namelijk Atlas. Ze is geëuthaniseerd. Verband met de wet op euthanasie bij kinderen.
Opnieuw wordt er een kind ontvoerd, nu gaat het om een jongen Niels. Vader is neuroloog.
Verband tussen Femke en Niels (ouders) wordt duidelijk. Er wordt onderzocht welke kinderen euthanasie hebben gepleegd en wie de begeleidende arts was.
Ze komen hierbij bij de ouders van Eva. Gescheiden. Moeder heeft toestemming gegeven, biologische vader was weg na een paar maanden. Nieuwe vriend moest geen toestemming geven, was tegen euthanasie door verleden. Bij een bezoek bleek hij een beroerte hebben gehad en niet meer uit de zetel kon. Beroerte bleek gelogen. Heeft reuma. Arts (wit-gele kruis) is vriend van moeder van Emma. Hij bleek de kinderen hebben ontvoerd.
Speurtocht naar zijn plaats. Gevonden in Boechout. Liese en Fabian alleen op stap. Worden neergeslagen. Liese moet kiezen welk kind er blijft leven. Wil dat niet. Niels krijgt de medicatie. Liese slaagt hem naar. En schiet hem later ook neer. Rijden snel naar het ziekenhuis, maar de hulp was te laat voor Niels. Emma is gered.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 12, 2021
een van zijn betere. Gebeurtenissen uit het dagelijkse leven. Een kind dat verdwijnt/vermist is. Zie maar naar Child Focus hoe dikwijls zij moeten ingrijpen. Een tweede verdwijning. Linken zoeken als die er al zijn. Vel getuigen die veel zien en eigenlijk niets zien.
Een lijk. Een van de kinderen Frustratie bij politie neemt toe. Veel vragen en geen antwoorden.
Een derde verdwijning en eindelijk een doorbraak.
Euthanasie bij jongeren. Een thema dat binnenkomt. Begrijpelijke reacties maar niet verantwoord. Het thema is mooi verwerkt in het verhaal.
Zeer, zeer goed.
Een kleine drukfout: flopkapje moet zijn plopkapje.
Een lijk. Een van de kinderen Frustratie bij politie neemt toe. Veel vragen en geen antwoorden.
Een derde verdwijning en eindelijk een doorbraak.
Euthanasie bij jongeren. Een thema dat binnenkomt. Begrijpelijke reacties maar niet verantwoord. Het thema is mooi verwerkt in het verhaal.
Zeer, zeer goed.
Een kleine drukfout: flopkapje moet zijn plopkapje.
February 5, 2021
Beoordeling: 3,5 sterren
Ik vond dit een heel interessant verhaal met een unieke invalshoek. Euthanasie en kinderen verliezen is de grote leidraad in dit boek, zowel in het onderzoek als in Liese's privéverhaal. Ik vind het heel mooi hoe dat persoonlijke verhaal van de commissaris verweven zit in het eigenlijk verhaal.
Toch vond ik dat de actie vrij laat kwam en dat hij ook maar heel kort duurde. De boeken van Coppers staan bekend om hun onderzoeken, maar van mij mocht de actie wel iets langer duren.
Overall weer een leuk Coppersboek! Het is wel waar wat ze zeggen; Coppers lezen is verslavend!
Ik vond dit een heel interessant verhaal met een unieke invalshoek. Euthanasie en kinderen verliezen is de grote leidraad in dit boek, zowel in het onderzoek als in Liese's privéverhaal. Ik vind het heel mooi hoe dat persoonlijke verhaal van de commissaris verweven zit in het eigenlijk verhaal.
Toch vond ik dat de actie vrij laat kwam en dat hij ook maar heel kort duurde. De boeken van Coppers staan bekend om hun onderzoeken, maar van mij mocht de actie wel iets langer duren.
Overall weer een leuk Coppersboek! Het is wel waar wat ze zeggen; Coppers lezen is verslavend!
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 24, 2022
As mentioned in the book, reading Coppers is addictive! It really is.
This story takes place in the region of Antwerp, where Liese Meerhout works.
It starts when a summer evening a girl disappears. This is also one of Liese's stories where she shows how hard she can have it in her personal live and gives a glimpse of what happened between two stories, where we weren't part of.
This story takes place in the region of Antwerp, where Liese Meerhout works.
It starts when a summer evening a girl disappears. This is also one of Liese's stories where she shows how hard she can have it in her personal live and gives a glimpse of what happened between two stories, where we weren't part of.
February 25, 2023
Het laatste oordeel, het 8ste boek uit de Inspecteur Liese Meerhout reeks, leest als een trein. Toni weet hoe hij zijn lezer kan kluisterenaan zijn boeken. Genoten van dit boek, 3 sterren (maar eerder 3,5). Ik kijk uit naar de volgende boeken in de reeks.
July 13, 2023
Spannend verhaal voor een dagje ontspannen lezen. Blijft dit lang bij? Wellicht niet maar toch 3,5 sterren met plezier naar boven afgerond, dit boek bezorgde me een dag fijne zomerlectuur, vakantielezen zonder pretentie.
September 10, 2025
Het blijft knap hoe Toni Coppers actuele thema's verwerkt in deze Liese Meerhaut reeks! Alleen jammer dat het einde zo vaak snel afgehaspeld lijkt en dat precies niet alles even goed klopt. Graag gelezen, zelfs ten koste van wat nachtrust...
May 24, 2021
Mijn eerste boek uit de Liese Meerhout serie. Goed plot, fijne spanningsopbouw en heerlijk sappig Vlaams. Graag gelezen en erg onderhoudend.
August 23, 2022
Oervlaamse politiethriller over ontvoering en moord in Antwerpen, met spannende ontknoping in het mooie Boechout
May 10, 2023
De boeken worden beter naarmate het aantal. Liese Meerhout is matuurder en ook de verhaallijn boeit me meer.
June 10, 2024
3.5* opnieuw een spannende Toni Coppers. Iets minder diepgang in de personages deze keer, maar wel weer een boeiend relaas.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews