Ο Ντον Βίτο Κορλεόνε, ο Νονός, είναι καλός οικογενειάρχης, άνθρωπος γενναιόδωρος και λογικός... αλλά επίσης αδίστακτος μαφιόζος, αρχηγός ενός από τα μεγαλύτερα συνδικάτα του εγκλήματος στη Νέα Υόρκη. Εντούτοις οι μέρες του είναι μετρημένες και το μέλλον της αυτοκρατορίας του, που την έχτισε με αίμα, ίντριγκες και κομπίνες στη διάρκεια μιας πολυτάραχης ζωής, βρίσκεται στα χέρια των τριών γιων του: του αψίθυμου Σόνι, του άβουλου και άστατου Φρέντι και του αδιάφορου Μάικλ, που αρνείται να συμμορφωθεί με την οικογενειακή παράδοση, αλλά θα αναγκαστεί να έρθει αντιμέτωπος με το πεπρωμένο του μέσα από την προδοσία, την τιμωρία, την εκδίκηση και την απώλεια. Σε αυτό τον κύκλο αίματος, ωστόσο, τίποτα δεν είναι προσωπικό. Απλώς μπίζνες.
Puzo was born in a poor family of Neapolitan immigrants living in the Hell's Kitchen neighborhood of New York. Many of his books draw heavily on this heritage. After graduating from the City College of New York, he joined the United States Army Air Forces in World War II. Due to his poor eyesight, the military did not let him undertake combat duties but made him a public relations officer stationed in Germany. In 1950, his first short story, The Last Christmas, was published in American Vanguard. After the war, he wrote his first book, The Dark Arena, which was published in 1955.
At periods in the 1950s and early 1960s, Puzo worked as a writer/editor for publisher Martin Goodman's Magazine Management Company. Puzo, along with other writers like Bruce Jay Friedman, worked for the company line of men's magazines, pulp titles like Male, True Action, and Swank. Under the pseudonym Mario Cleri, Puzo wrote World War II adventure features for True Action.
Puzo's most famous work, The Godfather, was first published in 1969 after he had heard anecdotes about Mafia organizations during his time in pulp journalism. He later said in an interview with Larry King that his principal motivation was to make money. He had already, after all, written two books that had received great reviews, yet had not amounted to much. As a government clerk with five children, he was looking to write something that would appeal to the masses. With a number one bestseller for months on the New York Times Best Seller List, Mario Puzo had found his target audience. The book was later developed into the film The Godfather, directed by Francis Ford Coppola. The movie received 11 Academy Award nominations, winning three, including an Oscar for Puzo for Best Adapted Screenplay. Coppola and Puzo collaborated then to work on sequels to the original film, The Godfather Part II and The Godfather Part III.
Puzo wrote the first draft of the script for the 1974 disaster film Earthquake, which he was unable to continue working on due to his commitment to The Godfather Part II. Puzo also co-wrote Richard Donner's Superman and the original draft for Superman II. He also collaborated on the stories for the 1982 film A Time to Die and the 1984 Francis Ford Coppola film The Cotton Club.
Puzo never saw the publication of his penultimate book, Omertà, but the manuscript was finished before his death, as was the manuscript for The Family. However, in a review originally published in the San Francisco Chronicle, Jules Siegel, who had worked closely with Puzo at Magazine Management Company, speculated that Omertà may have been completed by "some talentless hack." Siegel also acknowledges the temptation to "rationalize avoiding what is probably the correct analysis -- that [Puzo] wrote it and it is terrible."
Puzo died of heart failure on July 2, 1999 at his home in Bay Shore, Long Island, New York. His family now lives in East Islip, New York.
I'm not a fan of crime novels, but I wanted to read this book before watching its film adaptation, which I shamefully admit I hadn't done it so far. Reading it, however, I understand that it is more than a mere crime novel about the Italian mafia, something that is reaching deeply in the heart of the subject. The author begins by describing the culture behind this organization, which is, in fact, a complex network of interconnected exchange of services rooted in Sicilian society and its traditions, continuing to present the scope of its activities and its influence on their business and political world of the United States, showing some typical cases of Mafia collaborators, ending with something more personal, with the way this cycle of violence and crime holds I'm trapped by family members.
The story is about a member of such a family - and not so much about the "Godfather" - who has no direct involvement in criminal activity but having grown up in this environment cannot escape this mentality and when a generalized war between the families begins his involvement becomes unavoidable and defines his life and his personal relationships. Through this story the violent world of the mafia is revealed, where nothing is left unanswered, where the fear of attacks sets in every moment and the personal losses are constant. This situation is reflected in the text, with raw and cynical writing dominating, with few breaks abruptly interrupted. The way this story is told is very good, but I feel that sometimes is given in a fragmentary way, with the writer sometimes wandering beyond what is needed with things not directly related. But in general, though I'm not the best fit to judge such a book, I can say that it is something extraordinary that is worth reading even by those who do not appreciate crime literature.
Δεν είμαι φανατικός των αστυνομικών μυθιστορημάτων αλλά αυτό το βιβλίο ήθελα να το διαβάσω πριν παρακολουθήσω στην κινηματογραφική του μεταφορά που με ντροπή ομολογώ ότι δεν το είχα κάνει ως τώρα. Διαβάζοντας το, όμως, καταλαβαίνω ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό αστυνομικό μυθιστόρημα για την ιταλική μαφία, κάτι που φτάνει βαθιά στην καρδιά του θέματος. Ο συγγραφέας ξεκινάει περιγράφοντας τη νοοτροπία που υπάρχει πίσω από αυτή την οργάνωση, που στην πραγματικότητα είναι ένα περίπλοκο δίκτυο αλληλοεξυπηρετήσεων με ρίζες στην σικελική κοινωνία και στις παραδόσεις της, συνεχίζει παρουσιάζοντας το εύρος των δραστηριοτήτων της και την επιρροή της στον επιχειρηματικό και τον πολιτικό κόσμο των Ηνωμένων Πολιτειών, δείχνοντας μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις συνεργατών της μαφίας, καταλήγοντας σε κάτι περισσότερο προσωπικό, στον τρόπο που αυτός ο κύκλος της βίας και του εγκλήματος κρατάει παγιδευμένα τα μέλη των οικογενειών.
Η ιστορία αφορά ένα μέλος μιας τέτοιας οικογένειας - και όχι τόσο τον "Νονό" - που δεν έχει άμεση εμπλοκή στις εγκληματικές δραστηριότητες αλλά έχοντας μεγαλώσει σε αυτό το περιβάλλον δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτή τη νοοτροπία και όταν ξεκινάει ένας γενικευμένος πόλεμος ανάμεσα στις οικογένειες της μαφίας η εμπλοκή του γίνεται αναπόφευκτη και καθορίζει τη ζωή του και τις προσωπικές του σχέσεις. Μέσα από αυτή την ιστορία αποκαλύπτεται ο βίαιος κόσμος της μαφίας, όπου τίποτα δεν μένει αναπάντητο, όπου ο φόβος των επιθέσεων καθορίζει κάθε στιγμή και οι προσωπικές απώλειες είναι συνεχόμενες. Αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζεται στο κείμενο, με την ωμή και κυνική γραφή να κυριαρχεί, με ελάχιστα διαλείμματα που διακόπτονται απότομα. Ο τρόπος αφήγησης αυτής της ιστορίας είναι πολύ καλός αλλά νιώθω ότι κάποιες φορές μας δίνεται αποσπασματικά, με το συγγραφέα μερικές φορές να ξεφεύγει περισσότερο από ότι χρειάζεται με πράγματα που δεν έχουν άμεση σχέση με αυτή. Σε γενικές γραμμές, όμως, αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος για να κρίνω ένα τέτοιο βιβλίο μπορώ να πω ότι πρόκειται για κάτι εξαιρετικό που αξίζει να διαβαστεί ακόμα και από όσους δεν εκτιμούν την αστυνομική λογοτεχνία.
Έχουν περάσει αρκετές μέρες από τότε που διάβασα το βιβλίο και παρόλα αυτά δυσκολεύομαι να το βγάλω από το μυαλό μου. Ένα τόσο βαρύ,ένα τόσο έξυπνο βιβλίο. Στην αρχή,όλα ήταν πολύ έντονα για εμένα και δεν μπορούσα να καταλάβω πλήρως το hype που έπαιρνε,γιατί θεωρούνταν ένα κλασικό βιβλίο. Αργότερα όμως,όσο διάβαζα το βιβλίο και έμπαινα στο πνεύμα του,μπορούσα να καταλάβω ποσό ιδιοφυές είναι,ποσό καλά και προσεγμένα είχε στηθεί η ιστορία και οι λεπτομέρειες της,οι χαρακτήρες και οι ιστορίες τους,οι σχέσεις με τους εχθρούς και οι σχέσεις με τους αγαπημένους. Πολύ έξυπνο βιβλίο παρά την βαρβαρότητα του,η οποία δεν θα πω ψέματα με έκανε να απομακρύνομαι από το βιβλίο όσο το διάβαζα. Και δεν αναφέρομαι τόσο στην βία μεταξύ μαφιόζων αλλά στην ενδοοικογενειακή βια κυρίως που περιέγραφε ξανά και ξανά ο συγγραφέας σε σημείο που με κούραζε και με έκανε να αισθάνομαι άρρωστη. Δεν θεωρούσα ότι χρειάζονταν τόση προσοχή και τόση εστίαση στην σχέση δυο ατόμων που ήταν γεμάτη βια,λεκτική και σωματική. Ένιωσα ότι απομακρυνομασταν απο το νόημα και την πλοκή του βιβλίου με σκηνές σαν αυτές ή με σεξουαλικές σκηνές που επίσης δεν περίμενα να δω σε αυτό το βιβλίο :’)) Παρόλα αυτά ένα πολύ ικανοποιητικό ανάγνωσμα που δεν περίμενα να με στιγματίσει τόσο και ένα ανάγνωσμα που με ζόρισε πολύ μέχρι να το τελειώσω καθώς και σε όλη την διάρκεια που το διάβαζα. 3.5⭐️