Uwe Porters is al meer dan tien jaar vroedvrouw en sinds tien jaar ook moeder. Ze is een veelgevraagd spreker in de media en expert op het gebied van verlos- en vroedkunde, en seksualiteit en intimiteit na de bevalling. Van haar hand verschenen eerder de nonfictiebestsellers Verlos ons, Verlost, en nu? en De vrouw in de moeder.
Geen hoogvlieger qua schrijfstijl, maar wel vaak pijnlijk herkenbaar. Want wat doe je als de liefde zich begeeft tussen ongeschreven regels? De regels buigen, volgen of volledig herschrijven?
Een boek die je in een sneltempo uit hebt, perfecte zomerlectuur. Meer moet er eigenlijk niet gezegd worden over dit boek. Mijn mening over Uwes schrijftalent is eigenlijk identiek als bij haar debuutroman ‘Alle golven in mij’. Dit boek is trouwens een vervolg op haar debuutroman en kan moeilijk afzonderlijk gelezen worden. We springen in dit verhaal vier maanden verder in het leven van Eva, Alexander en Katrien. Wil je een vlot lezend zomerboek voor op vakantie, deze twee van Uwe Porters zullen je zeker amuseren.
Na het eerste boek, dat ik in amper 24 uur had uitgelezen, keek ik enorm uit naar dit vervolg. Helaas viel het voor mij wat tegen. Ik heb er veel langer over gedaan om het uit te lezen en had moeite om echt in het verhaal te blijven.
ik had ontzettend veel medelijden met Alexander. Je voelt hoe graag hij Eva ziet, en daardoor leefde ik echt met hem mee. Tegelijk koos Eva voor Katrien. Ik begrijp dat die relatie spannender aanvoelt en dat net dat een belangrijk thema is in het boek, maar voor mij is spanning niet hetzelfde als stabiliteit of echte liefde.
Stiekem had ik gehoopt dat Eva achteraf zou beseffen wat ze aan Alexander had, maar dat liep anders. Ik begrijp de boodschap die de auteur wil meegeven en waarom het verhaal deze richting uitgaat, maar persoonlijk liet het mij toch met een teleurgesteld gevoel achter.
Niet elk boek hoeft een einde te hebben zoals je zelf hoopt, maar dit vervolg kon mij jammer genoeg veel minder raken dan het eerste. Daarom geef ik 3/5 sterren.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het is geen literaire hoogvlieger, maar dat is helemaal ok want het leest nog altijd vlot weg.
Wat me wel enigszins stoorde was het voortdurende refereren aan golven, de zee, etc. om de gedachten van Eva weer te geven. Het voelde na een tijdje aan als een soort van geforceerde, flauwe gimmick.
De personages raakten me ook veel minder dan in “Alle Golven In Mij”. En Katrien vond ik in dit boek ronduit onuitstaanbaar.
Maar, om op een positieve manier te eindigen; Porters haalt polyamorie en de sterke gevoelens, twijfels en onzekerheden die erbij horen, wel op een vlotte manier uit de taboesfeer.