Nog

by Josse de Pauw

First published January 1, 2007

About the author

Josse De Pauw is een Vlaams acteur, filmregisseur, theatermaker, auteur en columnist.

Josse De Pauw in de Nederlandstalige Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Josse_De...


Josse De Pauw is a Flemish actor, film director, dramatist, author and columnist.

Josse De Pauw in the English Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Josse_De...

Reviews

[Metalfist · Rating 4 out of 5]

Het was ergens in maart 2016 dat ik Werk had gelezen, het debuut van Josse De Pauw. Het was een gelukkige samenloop van omstandigheden (ik was hem net aan het ontdekken als acteur, vond zijn boek in de kringloopwinkel en was meteen verkocht met het eerste verhaal) en ik was toen altijd al van plan geweest om Nog eens op de kop te kunnen tikken. Geen idee waarom, maar blijkbaar is Werk makkelijker te vinden dan de opvolger. Het geluk lachte me echter een tijd geleden toe en ik kon de kringloopwinkel (en mezelf) blij maken. Ik moet toegeven dat ik echter een beetje schrik had om hieraan te beginnen, want het kon toch niet opnieuw zo goed zijn?

Dat is inderdaad het geval, maar toch is Nog een uitstekend boek. Het ligt in het verlengde van Werk en is dus opnieuw een verhalenbundel die bestaat uit toneelstukken, columns, mijmeringen, … Sommige dingen zijn in de loop der jaren al gepubliceerd en andere hebben altijd ergens in een schuif gelegen, maar het merendeel is gewoon erg leuk. De Pauw weet vaak de juiste snaar te raken en hoe mooi is het ook dat het boek eindigt met een ode aan Le Coq? Het is het café waar een iconische foto is genomen van Dominique Deruddere, Josse De Pauw, Marc Didden, Jan Decorte en Arno in 1987 (die foto wordt ook in het boek afgedrukt, maar in een korrelige zwart-wit variant) en waar de heren vele uren hebben gesleten. Ik heb het altijd een erg mooie foto gevonden, gewoon een stel jonge gasten die vastbesloten zijn om de wereld te veroveren, en zeker met het overlijden van Arno een aantal jaren geleden is dit een erg mooie afsluiter. Verder zijn er uiteraard weer de verhalen over Boken (bruine suiker) en krijgen we weer wat meer inzicht in het leven van De Pauw met vrouw en kind. Ik merk echter wel dat er geen enkel moment is waarin de bliksem heeft ingeslagen zoals indertijd in 2016 met Werk. Is het misschien omdat ik zelf weer wat jaren ouder ben geworden (ik heb Werk ook nooit herlezen) of is het misschien iets te vaak een lichting van dingen die voor Werk niet goed (genoeg) werden bevonden? Geen idee eigenlijk, maar dat neemt gelukkig niet weg dat hier nog altijd wel erg mooie verhalen in terug te vinden zijn. Beduidend korter ook dan Werk trouwens, dat sterkt mijn vermoeden dat dit dingen zijn die om de een of andere reden niet voor Werk werden geselecteerd.

Hij bracht in 2015 nog Zetelkat uit (dat volgens mij in een vorm ook reeds in Werk werd verzameld), maar ik ben vooral nog geïnteresseerd in In Open Veld en EN? Het eerste zou blijkbaar het best omschreven worden als autobiografisch proza en het tweede is een verzameling columns die De Pauw voor De Standaard schreef. Hopelijk doe ik er deze keer minder lang over om die te vinden… EN? heeft een releasejaar van 2025, dus dat zou toch moeten lukken.