Σημειώσεις για μια ιδιωτική θεωρία της λογοτεχνίας

by Αχιλλέας Κυριακίδης

Το βιβλίο, εμπειρικό καταστάλαγμα μιας πολύχρονης τριβής με το φαινόμενο της λογοτεχνίας σε όλες της τις μορφές, σχεδιάζει και εικονογραφεί μιαν αυστηρά προσωπική θεώρηση του λογοτεχνικού φαινομένου και των εμπλεκομένων, από τον πομπό στον δέκτη και τούμπαλιν. Αποφθεγματικές, λοιπόν, ρήσεις για τη συγγραφή και την ανάγνωση, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, την ποίηση και την πρόζα, την κριτική αξιολόγηση, τη μετάφραση και το πρωτότυπο, τη λογοτεχνία και την ιστορία της λογοτεχνίας ως απόλαυση και σοβαρό παίγνιο, γιατί, φυσικά, «αν η λογοτεχνία δεν είναι παιχνίδι, την έχουμε όλοι πολύ άσχημα».

48 pages, Paperback

First published April 1, 2015

About the author

Ο Αχιλλέας Κυριακίδης (English: Achilleas Kyriakidis ) γεννήθηκε στο Κάιρο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει δώδεκα βιβλία με διηγήματα, μικρά πεζά και δοκίμια (κινηματογραφικά και φιλολογικά), έχει γράψει τρία σενάρια που γυρίστηκαν σε ισάριθμες κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους, και έχει σκηνοθετήσει επτά ταινίες μικρού μήκους σε δικά του σενάρια.
Κυκλοφορούν πάρα πολλές μεταφράσεις του έργων συγγραφέων όπως ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, ο Ζορζ Περέκ, ο Ρεϊμόν Κενό, ο Λουίς Σεπούλβεδα, ο Αλφρέντ Ζαρί, ο Ρολάν Τοπόρ, ο Άντριου Κρούμι, ο Ζαν Εσενόζ, ο Κάρλο Φραμπέτι κ.ά.
Το 2004 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τις "Τεχνητές αναπνοές", το 2007 με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης, για τη μετάφραση των πεζογραφικών "Απάντων" του Χόρχε Λουίς Μπόρχες (στην οριστική έκδοση των "Ελληνικών Γραμμάτων") και με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη Μετάφρασης, στο πλαίσιο των Καβαφείων 2007, και το 2009 με το Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Γαλλόφωνης Λογοτεχνίας του ΕΚΕΜΕΛ, για τη μετάφραση του μυθιστορήματος "Στο cafe της χαμένης νιότης" του Πατρίκ Μοντιανό.

Reviews

[philosophie · Rating 4 out of 5]

Μια συλλογή στοχασμών σε μορφή αποφθεγμάτων. Ιδέες πάνω στην λογοτεχνία, σχετικά με την τέχνη της ανάγνωσης, του κινηματογράφου, της μετάφρασης, στενά συνδεδεμένες με τη λογοτεχνική κριτική της αποδόμησης. Γρήγορο κι ανάλαφρο ανάγνωσμα, που δίνει τροφή για σκέψη και ενδιαφέρει κάθε λάτρη της λογοτεχνίας.

[Antonis · Rating 5 out of 5]

"Όταν ο αναγνώστης δημιουργεί, ο συγγραφέας σωπαίνει"
"Κάθε μυθοπλασία είναι και μια ανειλικρινής μνήμη"
""Ξαναδιαβάζω ένα βιβλίο" σημαίνει:"Ανατοκίζω τη μνήμη και τη φαντασία μου, επικυρώνω τη λήθη μου"

Φράσεις που δείχνουν γιατί το βιβλιαράκι αυτό είναι πολύτιμο για κάθε βιβλιοφάγο.

[Ορφέας Μαραγκός · Rating 5 out of 5]

Μέσα σε αυτές τις 45 μικρές σελίδες κρύβεται όλο το μεγαλείο και όλες οι πτυχές που χάρισαν στον Κυριακίδη τον τίτλο του Μαιτρ. κάθε αφορισμός, απλός λιτός και άμεσος βρίσκει κατευθείαν στόχο.

Να το κουβαλάμε πάντα στην τσέπη μας και να διαβάζουμε κάθε μέρα από τρεις αφορισμούς!

[Panagiotis]

Σκέψεις αυθόρμητες αλλά και προϊούσες ενδελεχούς σκέψης και τριβής με τον κόσμο των βιβλίων. Ερανίσματα από το μυαλό του Κυριακίδη πάνω στη λογοτεχνία.

Δεν είναι κάτι συγκλονιστικό. Μα δε νομίζω να ήταν αυτό το ζητούμενο. Φαίνονται από τον τρόπο που έχουν μαζευτεί οι προτάσεις και ήρεμα έχουν κουρνιάσει στις σελίδες αυτού του μικρού βιβλίου. Ακόμα και πράματα γνώριμα από τις δικές μας σκέψεις και προβληματισμούς είναι πάντα όμορφο να τις συναντούμε και να αναθαρρούμε για την αγάπη μας στο βιβλίο.

Φυσικά, μόνο για τους λάτρεις των βιβλίων και της λογοτεχνίας.

[νίκη κωνσταντίνου-σγουρού · Rating 4 out of 5]

«...το διήγημα, με τη χαμηλόφωνη, ταπεινή και σεμνή αισθητική του της "μονοκατοικίας", διασφαλίζει, αν μη τι άλλο, τη διατήρηση μιας οικολογικής ισορροπίας.

[και]

...το διήγημα αντιπαρατάσσει τη φειδώ της μιας και μόνης ιδέας που αναπτύσσεται "ως εκεί που φτάνει το πάπλωμα".»

[μικρό και πολύ σίγουρο για τον εαυτό του: δίνει αφορμές για συζήτηση 🌲]

[ιφιγένεια παπούλη]

"στο κάτω κάτω της γραφής υπάρχει πάντα ένας μικρός πόνος"

[Leonidas Vergos · Rating 5 out of 5]

Έχοντας υπηρετήσει τη μικρή φόρμα στη λογοτεχνία με τα διηγήματά του, ο Αχιλλέας Κυριακίδης μεταφέρει την αντίστοιχη τεχνοτροπία με ιδιαίτερα αποτελεσματικό κι απολαυστικό τρόπο στη λογοτεχνική θεωρία, με αποφθεγματική μορφή και με τη θεώρηση της "λογοτεχνίας ως παιγνίου" στο επίκεντρο.
Ταυτόχρονα, σημειώσεις/σκέψεις πάνω στην ειδολογική σχέση διηγήματος και μυθιστορήματος, Τέχνης και φιλοσοφίας, μυθοπλασίας και πραγματικότητας, αλλά και (κυρίως) λογοτεχνίας, κινηματογράφου και μουσικής.
Ένα βιβλίο που θα βρουν κατατοπιστικό, ευχάριστο κι ενδεχομένως και χρήσιμο όλοι οι λάτρεις της λογοτεχνίας, αλλά και της μυθοπλασίας και του βιβλίου ευρύτερα.

"Ολόκληρη η λογοτεχνία είναι έργο μιας αδιάκοπης και ακάματης λήθης[...] Ό,τι απομένει στη δημιουργικότητα δεν έχει να κάνει τόσο με την επινόηση όσο με την τεχνική διαχείρισης αυτής της λήθης."