یکی از اسرارآمیزترین و رازآلودترین پدیدههای جهان، خواب است. خواب یکی از نشانههای الاهی است که در خود حکایتهای ناگفتهی بسیار دارد. خواب یکی از راههای اتصال انسان با عالم دیگر است و به سبب همین ویژگی است که در آن حکایتها، اشارهها و هدایتهای متنوعی نهفته است. البته خواب انواع گوناگونی دارد که بعضی از آنها بیانگر واقعیتهای آنسویی نبوده و جز قوهی تخیل مبنایی دیگر ندارد. به هر حال، خواب نشانهای از عظمت پروردگار است که با تدبر در آن میتوان به حقایق شگرفی از این عالم راه یافت.
محمد شجاعی در سال ۱۳۲۰ش در زنجان به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۱ش به حوزه علمیه زنجان و در سال ۱۳۳۵ش به حوزه علمیه قم رفت. در سال ۱۳۴۶ش بعد از درگذشت پدرش به زنجان بازگشت. او در زنجان مشغول امور دینی بود و جلسات اخلاقی نیز برگزار میکرد. شجاعی از مخالفان نظام سلطنتی پهلوی محسوب میشد و با آن مبارزه میکرد. به همین دلیل بازداشت، شکنجه و به مدت ده ماه زندانی شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به نمایندگی مردم زنجان در مجلس شورای اسلامی انتخاب شد. او در سال ۱۳۶۰ش بهعلت کسالتهای جسمی و برخی اختلافات سیاسی در زنجان از مجلس استعفا کرد و فعالیتهای سیاسی را نیز کنار گذاشت و در تهران به تدریس و سخنرانی مشغول شد.
در مدت سکونت در تهران نیز جلسات عمومی و نیز درسهای تفسیری و اخلافی داشت. برخی از جلسات سخنرانی و درسهای او از رادیو معارف جمهوری اسلامی ایران و نیز رادیو قرآن جمهوری اسلامی ایران پخش شده است. وی در ۷ دی ۱۳۹۴ش مصادف با ۱۶ ربیعالاول ۱۴۳۷ق درگذشت. و در حرم حضرت معصومه در قم دفن شد. آیتالله سید علی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ایران درگذشت او را تسلیت گفت.
آنچه قرآن و معارف اسلام درمورد خواب به ما میآموزد، در این کتاب بهطور فشرده آمده است. این کتاب در ادامهی دورهی ۵ جلدی معاد، حقایق عالم خواب و علت آیة نامیدن آن در قرآن را با ساختار و مثالهایی بسیار جالب توضیح میدهد. بعد از خواندن کتاب خواهید فهمید که عالم خواب بسیار شگفتانگیز و جدیتر از چیزیست که تاکنون فکر میکردید.
خیلی کتاب خوبیه. اولین مواجهه من با آیت الله شجاعی بود این کتاب و خیلی لذت بردم. خیلی شسته رفته است و چه نکات نابی اون چند نشان های خواب که از صفحه ۳۵ به بعد بود را من جای دیگه ندیده بودم و چقدر به دلم نشست.
با وجود برخوردهای بد و سطحی در مقوله خواب افزار بسیاری از مردم، کماکان و تا همیشه خواب یک آیه بزرگ پروردگار است که در ذات خود ارجاعات روشنی به ماورای ماده دارد و در کیفیات خاص خود نیز پردهبرداری از وجوه اندکی از غیب را به عهده دارد. این که متوجه بشویم با این آیه بزرگ الاهی چگونه باید روبهرو شد و اصطلاحا آیه را چه گونه باید خواند موضوع این کتاب و البته یکی از نتایج آن است