What do you think?
Rate this book
รัฐประหาร 19 กันยา
กล่าวโดยไม่ต้องอ้อมค้อม เราขอประกาศไว้เลยว้าข้อเขียนที่ปรากฏอยู่ในเล่มนี้ (ยกเว้นภาคผนวก บทความของธีรยุทธ บุญมี และบทสัมภาษณ์ พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์) เขียนขึ้นมาด้วยทัศนะของคนที่ไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหาร (แต่นั่นก็มิใช่ว่าข้อเขียนทั้งหมดจะเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ข้อเขียนหลายชิ้นที่ปรากฏในหนังสือเล่มนี้ต่างก็วิวาทะกันเองด้วย)
ถึงแม้จะตระหนักว่าวิธีคิดในการทำหนังสือเช่นนี้ย่อมหมิ่นเหม่ต่อการกระทำที่ผิด “หลักการ” ของสื่อมวลชนที่ดี ซึ่งต้องรักษาความเป็นกลาง, นำเสนอความเห็นของทั้ง 2 ฝ่าย หรือการที่ไม่ตัดสินอะไรด้วยอัตวิสัย
แต่ท่ามกลาง ภาวการณ์ที่สื่อมวลชนส่วนใหญ่ ยอมรับเงื่อนไขของคณะรัฐประหารว่าจะมาเพียง “ชั่วคราว” และเข้ามาชำระล้างความเลวร้ายของ “ระบอบทักษิณ” โดยไม่ตั้งคำถามกับวิธีการได้มาซึ่งอำนาจหรือสิทธิเสรีภาพที่สูญหายด้วยข้ออ้างแบบครอบจักรวาลว่าเพื่อสยบ “คลื่นใต้น้ำ” แล้วทำให้เรายิ่งเห็นถึงความจำเป็นของการทำหนังสือที่ไม่เป็นกลาง นำเสนอด้านเดียว รวมทั้งใช้อัตวิสัยของการไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหารเป็นธงนำ
ถึงแม้จะตระหนักว่าวิธีคิดในการทำหนังสือเช่นนี้ย่อมหมิ่นเหม่ต่อการกระทำที่ผิด “หลักการ” ของสื่อมวลชนที่ดี ซึ่งต้องรักษาความเป็นกลาง, นำเสนอความเห็นของทั้ง 2 ฝ่าย หรือการที่ไม่ตัดสินอะไรด้วยอัตวิสัย
แต่ท่ามกลาง ภาวการณ์ที่สื่อมวลชนส่วนใหญ่ ยอมรับเงื่อนไขของคณะรัฐประหารว่าจะมาเพียง “ชั่วคราว” และเข้ามาชำระล้างความเลวร้ายของ “ระบอบทักษิณ” โดยไม่ตั้งคำถามกับวิธีการได้มาซึ่งอำนาจหรือสิทธิเสรีภาพที่สูญหายด้วยข้ออ้างแบบครอบจักรวาลว่าเพื่อสยบ “คลื่นใต้น้ำ” แล้วทำให้เรายิ่งเห็นถึงความจำเป็นของการทำหนังสือที่ไม่เป็นกลาง นำเสนอด้านเดียว รวมทั้งใช้อัตวิสัยของการไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหารเป็นธงนำ
476 pages, Paperback
First published January 1, 2007
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
September 18, 2020
หนังสือรวมบทความเชิงวิชาการที่ประกาศเป็น “คำเตือน” ไว้ตรงบทนำว่า เป็นรวมบทความที่เขียนขึ้นด้วยทัศนะของคนที่ไม่เห็นด้วยกับรัฐประหาร
นักวิชาการที่เขียนบทความลงในหนังสือเล่มนี้เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาคุ้นหูกันดี ไม่ว่าจะเป็น สมศักดิ์ เจียมธีระสกุล, นิธิ เอียวศรีวงศ์, ธงชัย วินิจจะกูล, พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์, ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ เป็นต้น ซึ่งแต่ละคน แต่ละท่าน ก็มีจุดยืนที่ชัดเจนและถูกพิสูจน์หลักกาลผ่านกาลเวลามาถึง พ.ศ. (2563) นี้แล้วว่า ไม่เอารัฐประหารไม่ว่าจะครั้งไหนๆ
แม้ว่าแต่ละบท จะเป็นทรรศนะที่เป็นเอกเทศน์แยกออกจากกันตามแต่ความชำนาญของผู้เขียนแต่ละท่าน แต่เท่าที่อ่านแล้วจับภาพใหญ่ที่เป็นจุดร่วมได้สองส่วน
ส่วนแรก คือการทำความเข้าใจ รวมทั้งที่มาที่ไปของ รัฐประหาร 19 กันยา 2549
แน่นอนว่ารัฐประหารมันต้องมีที่มาที่ไปตั้งแต่เหตุการณ์และ ideology ตั้งแต่ก่อนเกิดรัฐประหาร ที่เหล่าอภิชณาธิปไตยพยายามชี้นำสังคมด้วยการสร้าง “ผี” ขึ้นมา โดยที่ผีนั้นมันเป็นศูนย์รวมของความชั่วร้ายทั้งหมดทั้งปวงในประเทศนี้ และมีอาวุธเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่จะสามารถปราบผีร้ายลงได้คือรัฐประหาร ซึ่งนั่นคือการสร้างความชอบธรรมให้กับการรัฐประหารที่ทำกันเป็นกระบวนการ
บทความของเหล่านักวิชาการในหนังสือเล่มนี้ สร้างความเข้าใจหลักการประชาธิปไตย รวมถึงตอบโต้ตรรกะของเหล่าฝ่ายที่ “เอารัฐประหาร” แบบฉีกแยกตีแผ่กันทีละประเด็นเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การถวายคืนพระราชอำนาจ, ความเป็นพลเมือง, ที่ทางของทหารรวมไปถึงเหล่าอภิชนาธิปไตยไทย และที่น่าสนใจมากคือการพยายามหาคำตอบว่าทำไมปุถุชนคนชั้นกลางถึงได้เห็นดีเห็นงามกับการริบอำนาจทางการเมืองของตนเอง คืนให้กับอภิชนผ่านการเรียกร้องให้เกิดการรัฐประหาร และแน่นอนว่าจะต้องวิเคราะห์เรื่องสนธิ ลิ้มทองกุลกับกลุ่มพันธมิตรฯ รวมอยู่ด้วย เพราะรัฐประหาร 19 กันยา กับม็อบพันธมิตรฯ คือเนื้อเดียวกันอย่างแยกไม่ออก
ส่วนที่สอง คือการแสดงทรรศนะจุดยืนไม่เอา รัฐประหาร 19 ในระดับปัจเจก
มันชัดเจนอยู่แล้วว่าหนังสือเล่มนี้เป็นงานของคนที่ “ไม่เอา” รัฐประหาร แต่สไตล์การ “ไม่เอา” ของแต่ละคนก็มีความแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นการเล่าถึงบทเรียนในประวัติศาสตร์ หรือการตอบสไตล์สังคมวิทยาของโลกยุคปัจจุบัน
เป็นการนำความรู้ด้านวิชาการมาสนับสนุนอุดมการณ์ มาตอบตัวอย่างมีเหตุมีผลว่า “นี่แหละ คือเหตุผลที่ฉันไม่เอารัฐประหาร“ นอกจากนี้ยังได้คำตอบให้กับความผิดเพี้ยนของวาทกรรมประชาธิปไตยแบบไทยๆ ด้วย
หนังสือหนานุ่ม เนื้อหาเยอะ ต้องใช้สมาธิ และใช้เวลาอ่านพอสมควร แต่คงไม่เกินความสามารถของคนที่กระหายความรู้ อยากทำความเข้าใจรัฐประหาร 19 กันยา หรืออยากหาคำอธิบายความรู้สึกต่อต้านรัฐประหารที่มีในจิตใจด้วยภาษาวิชาการ
และหลังอ่านจบ คุณจะรู้เลยว่า คุณูปการเพียงประการเดียวของรัฐประหาร 19 กันยา คือทำให้ตาสว่าง
PS
"This is not a coup" บนปกหนังสือเล่มนี้เสียดสีความเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆ ได้สุดมาก
นักวิชาการที่เขียนบทความลงในหนังสือเล่มนี้เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาคุ้นหูกันดี ไม่ว่าจะเป็น สมศักดิ์ เจียมธีระสกุล, นิธิ เอียวศรีวงศ์, ธงชัย วินิจจะกูล, พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์, ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ เป็นต้น ซึ่งแต่ละคน แต่ละท่าน ก็มีจุดยืนที่ชัดเจนและถูกพิสูจน์หลักกาลผ่านกาลเวลามาถึง พ.ศ. (2563) นี้แล้วว่า ไม่เอารัฐประหารไม่ว่าจะครั้งไหนๆ
แม้ว่าแต่ละบท จะเป็นทรรศนะที่เป็นเอกเทศน์แยกออกจากกันตามแต่ความชำนาญของผู้เขียนแต่ละท่าน แต่เท่าที่อ่านแล้วจับภาพใหญ่ที่เป็นจุดร่วมได้สองส่วน
ส่วนแรก คือการทำความเข้าใจ รวมทั้งที่มาที่ไปของ รัฐประหาร 19 กันยา 2549
แน่นอนว่ารัฐประหารมันต้องมีที่มาที่ไปตั้งแต่เหตุการณ์และ ideology ตั้งแต่ก่อนเกิดรัฐประหาร ที่เหล่าอภิชณาธิปไตยพยายามชี้นำสังคมด้วยการสร้าง “ผี” ขึ้นมา โดยที่ผีนั้นมันเป็นศูนย์รวมของความชั่วร้ายทั้งหมดทั้งปวงในประเทศนี้ และมีอาวุธเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่จะสามารถปราบผีร้ายลงได้คือรัฐประหาร ซึ่งนั่นคือการสร้างความชอบธรรมให้กับการรัฐประหารที่ทำกันเป็นกระบวนการ
บทความของเหล่านักวิชาการในหนังสือเล่มนี้ สร้างความเข้าใจหลักการประชาธิปไตย รวมถึงตอบโต้ตรรกะของเหล่าฝ่ายที่ “เอารัฐประหาร” แบบฉีกแยกตีแผ่กันทีละประเด็นเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การถวายคืนพระราชอำนาจ, ความเป็นพลเมือง, ที่ทางของทหารรวมไปถึงเหล่าอภิชนาธิปไตยไทย และที่น่าสนใจมากคือการพยายามหาคำตอบว่าทำไมปุถุชนคนชั้นกลางถึงได้เห็นดีเห็นงามกับการริบอำนาจทางการเมืองของตนเอง คืนให้กับอภิชนผ่านการเรียกร้องให้เกิดการรัฐประหาร และแน่นอนว่าจะต้องวิเคราะห์เรื่องสนธิ ลิ้มทองกุลกับกลุ่มพันธมิตรฯ รวมอยู่ด้วย เพราะรัฐประหาร 19 กันยา กับม็อบพันธมิตรฯ คือเนื้อเดียวกันอย่างแยกไม่ออก
ส่วนที่สอง คือการแสดงทรรศนะจุดยืนไม่เอา รัฐประหาร 19 ในระดับปัจเจก
มันชัดเจนอยู่แล้วว่าหนังสือเล่มนี้เป็นงานของคนที่ “ไม่เอา” รัฐประหาร แต่สไตล์การ “ไม่เอา” ของแต่ละคนก็มีความแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็นการเล่าถึงบทเรียนในประวัติศาสตร์ หรือการตอบสไตล์สังคมวิทยาของโลกยุคปัจจุบัน
เป็นการนำความรู้ด้านวิชาการมาสนับสนุนอุดมการณ์ มาตอบตัวอย่างมีเหตุมีผลว่า “นี่แหละ คือเหตุผลที่ฉันไม่เอารัฐประหาร“ นอกจากนี้ยังได้คำตอบให้กับความผิดเพี้ยนของวาทกรรมประชาธิปไตยแบบไทยๆ ด้วย
หนังสือหนานุ่ม เนื้อหาเยอะ ต้องใช้สมาธิ และใช้เวลาอ่านพอสมควร แต่คงไม่เกินความสามารถของคนที่กระหายความรู้ อยากทำความเข้าใจรัฐประหาร 19 กันยา หรืออยากหาคำอธิบายความรู้สึกต่อต้านรัฐประหารที่มีในจิตใจด้วยภาษาวิชาการ
และหลังอ่านจบ คุณจะรู้เลยว่า คุณูปการเพียงประการเดียวของรัฐประหาร 19 กันยา คือทำให้ตาสว่าง
PS
"This is not a coup" บนปกหนังสือเล่มนี้เสียดสีความเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆ ได้สุดมาก
October 3, 2022
รวมบทความจากนักวิชาการหลาย ๆ คน ข้อเสนอมีหลากหลายแต่จุดรวมหลายคนคือคัดค้านการรัฐประหาร แต่ที่ผมสนใจก็คือเล่มนี้โต้แย้งข้อเสนอที่ว่าอย่างน้อยการรัฐประหารมันก็ยุติความรุนแรงหรือการนองเลือดได้ อันนี้มันไม่จริง มันก็เป็นแค่ข้ออ้างเพื่อให้ความชอบธรรมการยึดอำนาจ ตอนนั้นก็มีความพยามจะสร้างเงื่อนไขให้เกิดความรุนแรงเพื่อที่จะให้มีรัฐประหาร และรัฐประหารโดยตัวมันเองก็คือความรุนแรงอยู่แล้ว มันทำลายโอกาสความเป็นไปได้แบบอื่น ๆ ที่ดีของประเทศนี้. เล่มนี้มันก็เหมือนเป็นบันทึกไปในตัวด้วยว่านักวิชาการแต่ละคนเคยเสนออะไรยังไงไว้ [ชอบบทธงชัย, ภัควดี, สุลักษณ์, ชัยวัฒน์, ธเนศ, ยิ่งในบทสมศักดิ์นี่แก war ตี นักวิชาการคนอื่นเพียบเลย แฮะๆ]
Displaying 1 - 2 of 2 reviews