Vlak buiten Brussel ligt een verborgen begraafplaats met honderden identieke grafstenen. Als je dichterbij komt, valt meteen op dat op elke steen dezelfde naam T. Gideon. Keer op keer. Wie liggen er daar begraven? En waarom hebben ze allemaal dezelfde naam? Er zullen drie generaties nodig zijn om dat verhaal te vertellen. Om de moord op te lossen waarmee het allemaal begint en de crisis te bezweren die decennia later Europa op het randje van de afgrond zal brengen...
LEX NOTEBOOM (1987) writes novels and audio drama’s. In 2019 Lex broke onto the scene with the science fiction thriller THE DECA TAPES: an audio drama podcast about a group of ten people that find themselves locked in a mysterious space together. Why are they in there?
The success of the podcast earned Lex book deals all over the world. He spent three years writing his debut novel: THE MAN WITH A THOUSAND FACES, a fast-paced thriller about our relationship with the truth, for fans of Black Mirror and House of Cards. In the Netherlands, the book established Lex as a force to reckon with. The book won numerous awards, among which being named 'Book of the Year' by the countries biggest Newspaper.
'A stunning debut, more modern than tomorrow' TERRY HAYES
'Thrillingly unpredictable' SHARON BOLTON
'A tale of power . . . and treachery' PETERBOROUGH TELEGRAPH
“De beste manier om de toekomst te voorspellen, is door eraan te bouwen”.
Voorwaar een mooie gedachte.
T. Gideon heeft dan ook het beste voor ogen als hij de meeste vooruitstrevende wet op de privacy ooit, door het Europese Parlement probeert te loodsen.
'Iedereen baas over zijn eigen identiteit' vormt er het uitgangspunt van - iets waar je bezwaarlijk iets op tegen kunt hebben.
Zou je denken.
Toch kost het Gideon zijn leven en wordt de wet samen met hem begraven.
Einde.
Of toch niet?
Want dertig jaar later, in 2055, als de kleindochter van Gideon minister-president van Nederland is en de hele wereldbevolking brillen met augmented reality draagt, raakt de wet alsnog gestemd.
En blijken ook de tegenstanders hun dreigementen niet vergeten.
Net als in zijn debuut (°) vertelt Noteboom zijn verhaal vanuit verschillende standpunten, wisselt hij in hoog tempo - maar altijd op het juiste moment - van perspectief en heeft hij geen halfslachtige trucjes nodig om het mysterie lang genoeg het mysterie te laten.
De morele vraagstukken die onder de actie en het geweld verborgen liggen geven het verhaal bovendien voldoende diepgang, zonder het in de weg te lopen.
Mix een intrigerend uitgangspunt met een vleugje ‘Nineteen Eighty-four’, een toefje ‘Stad der Blinden’, overgiet met echo’s van ‘The Circle’ en werk af met de meesterlijke beheersing van de jonge Nederlander en je krijgt een tech-thriller die aan hoog tempo voorbij raast, maar nooit de menselijkheid uit het oog verliest.
De toekomst voorspellen doet hij hopelijk niét. __
Wat een geweldig geschreven boek. Vanaf de eerste pagina werd ik het verhaal ingezogen. Het speelt zich af in 2055, een toekomst waarin sociale media, AI-bots en robotica een enorme invloed hebben op het dagelijks leven. Het boek zet je aan het denken over actuele vragen: wat gebeurt er als er een zwakke plek of achterdeur in software blijkt te zitten? Wat als je digitale identiteit wordt gestolen? En hoe bewijs je dan nog wie je werkelijk bent?
Naast deze toekomstvisie loopt er een tweede, minstens zo intrigerende verhaallijn. Buiten Brussel ligt een begraafplaats met duizenden anonieme graven. Op iedere grafsteen staat dezelfde naam: T. Gideon. Wie zijn deze mensen? Waarom dragen ze allemaal dezelfde naam? En wat is er gebeurd?
Juist die tweedeling maakt het verhaal zo sterk. Aan de ene kant volg je een spannende, technologische thriller over de impact van kunstmatige intelligentie en digitale identiteit. Aan de andere kant ontvouwt zich langzaam een mysterie dat zich over drie generaties uitstrekt. Stap voor stap vallen de puzzelstukjes op hun plaats en blijken de twee verhaallijnen veel sterker met elkaar verweven te zijn dan je in eerste instantie vermoedt.
Ik zal de wereld breken is spannend, origineel en verrassend actueel. Het is een boek dat je niet alleen meesleept door het verhaal, maar je ook laat nadenken over de toekomst en de kwetsbaarheid van onze digitale samenleving. Een absolute aanrader.
Drie generaties. Eén naam op honderden grafstenen. En een geheim dat Europa kan vernietigen…
Net buiten Brussel ligt een verborgen begraafplaats vol identieke graven. Op elke steen staat dezelfde naam gegraveerd: T. Gideon. Steeds opnieuw. Wie waren deze mensen? Waarom delen ze allemaal dezelfde naam? En vooral: wie wil koste wat kost verborgen houden wat hier werkelijk begraven ligt? Wat begint met een mysterieuze moord, groeit uit tot een onthutsende zoektocht die drie generaties overspant. Een vrouw, haar dochter en haar kleinzoon raken verstrikt in een web van geheimen, leugens en macht, terwijl Europa langzaam richting de afgrond glijdt. Sommige geheimen horen begraven te blijven. Dit is daar niet één van.
Mijn ervaring: Wat een tof, verslavend, actueel en spannend boek. Dit is absoluut geen standaard thriller die draait om één moord of één dader, maar een ambitieus verhaal dat veel dieper gaat. Het is gelaagd, beklemmend en strekt zich uit over meerdere generaties, terwijl langzaam een ontwrichtende en schrikbarende waarheid wordt onthuld. Vanaf de eerste pagina is de dreiging voelbaar, zonder dat je precies weet wat er speelt en juist dát maakt deze thriller zo bijzonder verslavend.
Lex Noteboom heeft een filmische, vlotte en meeslepende schrijfstijl. Aan de hand van korte hoofdstukken, scherp uitgewerkte scènes en natuurlijke dialogen weet hij complexe informatie toegankelijk te maken, zonder dat het tempo of de spanning inzakt. Het verhaal is enorm beeldend geschreven en ik zag de mysterieuze begraafplaats dan ook moeiteloos voor me.
Het verhaal bevat personages uit drie generaties. Toch voelen ze nergens als losse schakels, maar juist als realistische, complexe en gelaagde mensen met hun eigen angsten, trauma’s en overtuigingen. Vooral die psychologische gelaagdheid maakte indruk op mij. Niemand is volledig goed of slecht, waardoor keuzes extra zwaar aanvoelen en je als lezer voortdurend begint te twijfelen over wie daadwerkelijk te vertrouwen is. Zelfs de personages die aanvankelijk sympathiek lijken, dragen geheimen met zich mee.
De opbouw van het verhaal zit sterk in elkaar en het geheel wordt ruim en ambitieus opgezet. Toch weet Lex Noteboom de spanning moeiteloos vast te houden. Het tempo wisselt perfect tussen intens spannende scènes en meer introspectieve momenten waarin emoties tastbaar en voelbaar worden overgebracht. Juist die afwisseling zorgt ervoor dat het verhaal nog sterker binnenkomt.
Daarnaast maken ook de thema’s veel indruk. Identiteit, macht, manipulatie en de invloed van technologie spelen een grote rol binnen het verhaal. De thriller raakt aan actuele maatschappelijke angsten en schetst een toekomstbeeld dat akelig geloofwaardig aanvoelt. Juist die herkenbaarheid maakte het voor mij extra beklemmend. Het voelt niet als een ver-van-je-bed-thriller, maar als een verhaal dat zich misschien dichter bij de werkelijkheid bevindt dan we zouden willen toegeven.
Ik zal de wereld breken is een sterke, beklemmende, originele en indrukwekkende thriller die verrassend actueel aanvoelt en je echt aan het denken zet. Lex Noteboom combineert een filmische, meeslepende schrijfstijl met realistische, gelaagde personages en weet daarmee een intens en beklemmend verhaal neer te zetten dat drie generaties bestrijkt. Een enorm verslavende en indrukwekkende thriller die ik met heel veel plezier heb gelezen.
Ik ga proberen dit de meest cryptische recensie te maken.
Ik ben van mening dat je thrillers (en menig ander boek) sowieso zo blind mogelijk in moet gaan. Bij Ik zal de wereld breken is mij dat zo goed gelukt, ik gun iedereen die ervaring!
Net buiten Brussel schuilt een vergeten kerkhof vol honderden gelijke grafstenen. Wie dichterbij komt, merkt snel dat op elke steen dezelfde naam staat: T. Gideon. Steeds opnieuw. Wie rusten hier onder de grond? En waarom dragen ze allemaal diezelfde naam? Er zijn drie generaties nodig om dit verhaal te ontvouwen. Om de moord te ontrafelen waarmee alles aanvangt en de crisis af te wenden die Europa tientallen jaren later tot aan de rand van de afgrond zal drijven.
Net zoals in De man met duizend gezichten hebben we weer met een genreoverstijgende thriller te maken. Ja, er is een moord aan het begin geweest, maar het is geen ‘simpele’ who dunnit. Met de technologische ontwikkelingen, digitale identiteit, surveillance, privacy én tijdlijnen in de toekomst denk je al gauw aan een dystopie. Aan de andere zijde volgen we de personages jaren lang en maken zij zulke sterke persoonsontwikkelingen door die weer doen denken aan een roman.
Al die technologische aspecten worden helder uitgelegd. Ook als je niet zoveel verstand hebt van codering kan je wel begrijpen wat er wordt bedoeld. De korte hoofdstukken maken dat je steeds “nog een paar bladzijdes” blijft lezen. De personages voelen levensecht aan en de verschillende verhaallijnen grijpen knap in elkaar.
Na het lezen luisterde ik de podcast van @booksieman met @lexnoteboom Het was een fijne aanvulling om het verhaal achter dit boek (en zijn andere werken) te ontdekken. Lex heeft ontzettend veel passie voor schrijven en het is tof om te horen dat @awbrunathrillers in zijn volledige creativiteit is meegegaan. Ik ben benieuwd wanneer ‘Mijn derde boek’ op zijn website onder Work in progress zal verschijnen.
Ik heb dit boek - dat zich afspeelt tussen 2025 en 2112 - niet gelezen, maar verslonden. Elke vrije minuut moest ik verder lezen in dit eerder bizarre, maar ijzersterk verhaal. Lex Noteboom heeft een aangename schrijfstijl, die ervoor zorgt dat passages over o.a. politieke discussies eerder vermakelijk dan saai worden. Hij wisselt wel zeer vaak van personage die in de ik-persoon zijn/haar verhaal vertelt wat in het begin van het boek soms tot wat verwarring leidde, maar wat, eens ik helemaal in het verhaal gezogen zat, eigenlijk geen issue meer was.
Toekomstthrillers zijn niet meteen mijn favoriete genre, maar deze heeft een enorme indruk nagelaten. Ik kan alleen maar zeggen: lees dit boek en ervaar het zelf!
Dankjewel AW Bruna uitgeverij voor dit recensie-exemplaar!
Wat hebben het internet, de wensen en zorgen van ouders over hun kinderen, privacywetgeving, de toeslagenaffaire, Europa, en virtual reality met elkaar gemeen?
Twee dingen. Een: het zijn allemaal thema's die nu (en in sommige gevallen tijdloos) actueel en urgent zijn. En twee: het zijn allemaal thema's die een rol spelen in het ambitieuze tweede boek van Lex Nooteboom, die met zijn debuut De man met duizend gezichten al de Schaduwprijs in de wacht sleepte.
In 2025 wordt in Straatsburg lobbyist Theodore Gideon vermoord, die zich in Brussel inzette voor maximale, onbreekbare digitale dataprivacy van alle Europese burgers. Dertig jaar later wordt in een razendsnel om zich heen grijpende digitale epidemie de digitale identiteit van steeds meer willekeurige Europeanen gestolen, iets wat juist dankzij Gideons wetgeving volkomen onmogelijk had moeten zijn.
Terwijl deze groep Naamlozen groeit en vermalen dreigt te worden in de digitale bureaucratie, beginnen er slachtoffers te vallen. De nazaten van Gideon moeten alles op alles zetten om de crisis te keren. Wie is de Versleutelaar, die achter de schermen aan de touwtjes lijkt te trekken? Met welke ramp bedreigt hij al decennia heel Europa? Welke sinistere rol speelt de Amerikaanse NSA? En waarom ligt er nabij Brussel een begraafplaats waar op alle identieke grafstenen de naam T.Gideon staat?
Nooteboom heeft met zijn tweede boek hoog ingezet, heel hoog. Maar het zal lezers van De man met duizend gezichten niet verbazen dat de inzet zich terugbetaalt. Wat een boek! Van de intimiteit van moeder-dochterrelaties en ouderschap, tot de internationale schaal van Brussel; van Nederlandse politiek tot bomaanslagen; van ontheemden en vluchtelingen tot sluipmoordenaars. Terwijl de spanning en het tempo je meevoeren door wat ontegenzeglijk een thriller is, maken de thematiek en de ongemakkelijke vragen die het verhaal oproept het een welhaast literaire leeservaring, en identificeren de 'wat als'-extrapolatie van hedendaagse technologie het tot science fiction (al zal de hoge kwaliteit waarschijnlijk verhinderen dat het in Nederland als SF wordt (h)erkend).
Ik zal de wereld breken is geen luchtige zomerthriller. Maar wel een boek dat laat zien wat een Nederlandse literaire thriller vermag als de auteur er volledig in slaagt om zijn grootse ambities te vertalen naar een groots boek. Waarbij het knapste misschien nog wel is dat Nooteboom de grote, complexe thema's weet te vatten in een verhaal dat alsnog zo soepel leest.
★★★★★ Een ambitieuze, beklemmende en verslavende thriller die nog lang blijft nazinderen
Met Ik zal de wereld breken bewijst Lex Noteboom opnieuw dat hij tot de meest ambitieuze thrillerschrijvers van Nederland behoort. Waar veel thrillers draaien om één moord of één mysterie, kiest Nooteboom voor een veel grotere inzet: een verhaal dat drie generaties overspant, actuele maatschappelijke thema's onderzoekt en tegelijkertijd een razendspannende pageturner blijft.
Het verhaal begint met een intrigerend beeld: een verborgen begraafplaats nabij Brussel waar honderden identieke grafstenen dezelfde naam dragen – T. Gideon. Wat volgt is een meesterlijk opgebouwde zoektocht naar de waarheid achter deze mysterieuze naam, een zoektocht die zich uitstrekt van 2025 tot ver in de toekomst. Langzaam ontvouwt zich een web van geheimen, macht, manipulatie, identiteitsfraude en technologische controle dat niet alleen individuele levens, maar heel Europa bedreigt.
Noteboom weet complexe thema's als digitale identiteit, privacy, surveillance en de kwetsbaarheid van een volledig gedigitaliseerde samenleving toegankelijk en geloofwaardig te maken. Juist die herkenbaarheid maakt het verhaal zo beklemmend. De vraag wat er gebeurt als je niet langer kunt bewijzen wie je bent, voelt niet als verre sciencefiction, maar als een angstaanjagend realistisch toekomstscenario.
De kracht van deze thriller zit niet alleen in het ingenieuze plot, maar ook in de personages. De verschillende generaties voelen levensecht aan, met hun eigen angsten, trauma's, overtuigingen en geheimen. Niemand is volledig goed of slecht, waardoor je als lezer voortdurend blijft twijfelen aan motieven en loyaliteiten. Vooral de sterke familiebanden en de rol van vrouwen die vechten voor hun gezin, de waarheid en hun toekomst geven het verhaal extra emotionele diepgang.
Ondanks de omvang van ruim vijfhonderd pagina's blijft het tempo indrukwekkend hoog. Korte hoofdstukken, filmische scènes en een vlotte schrijfstijl zorgen ervoor dat je steeds verder wilt lezen. De spanning verslapt nergens en alle verhaallijnen komen uiteindelijk op knappe wijze samen. Wanneer de laatste puzzelstukjes op hun plek vallen, blijft vooral bewondering over voor de manier waarop Noteboom zo'n complex verhaal consistent weet uit te werken.
Ik zal de wereld breken is meer dan een thriller. Het is een intelligente, actuele en meeslepende roman die vragen stelt over technologie, identiteit en macht, zonder ooit het verhaal uit het oog te verliezen. Spannend, origineel, verrassend geloofwaardig en bijzonder ambitieus. Een boek dat je niet alleen uitleest, maar dat je ook nog lang aan het denken zet.
Een absolute aanrader en zonder enige twijfel vijf sterren waard. Dankjewel AW Bruna voor dit recensie-exemplaar het heeft mijn mening niet beïnvloed.
Waar gaat het over: Een oude man staat met zijn kleindochter bij een overwoekerde en verwaarloosde begraafplaats. Als ze de grafstenen leest komt ze erachter dat deze allemaal dezelfde naam hebben nl T. Gideon. Dat roept vragen op. En zo begin dit boek. Het gaat over drie generaties van families, vanaf 2025 tm 2112. Er is een reusachtige crisis met identiteitsfraude en misbruik, die heel Europa bedreigde, waar moorden voor zijn gepleegd. De hele wereld stond op zijn kop en was ontwricht, omdat alle digitale kennis en zekerheid wegviel. Men moest weer terug naar de echte werkelijkheid. Dat betekende dat je geen digitale indentiteit meer had. Als dat wegvalt, hoe bewijs je dan wie je bent? Hoe het uiteindelijk in elkaar zat, wie erachter zat en waarom, kom je op de laatste bladzijdes pas helemaal achter. Wat vond ik ervan: Een ongelofelijke pageturner, wauw, ik heb hem bijna in één ruk uitgelezen. Dat kan niet helemaal want het is best een dik boek; 558 bladzijdes. Maar echt super de moeite waard. Ik dacht eerst nog even, ga ik dit leuk vinden, maar het is een dubbele, volmondige, ja. Ondanks dat er best veel digitale technologie in voorkomt en toekomstbeelden op dit gebied worden beschreven, is het heel goed te volgen. Ik vond het ook best denkbaar dat het zo in de toekomst zou kunnen gebeuren. Dat de hele wereld steeds digitaler wordt en daardoor steeds meer gevoelig voor inbreuk op je privacy, is nu al zo. Het zette mij ook weer aan het denken om toch zorgvuldiger met gegevens, wachtwoorden ed, om te gaan. De personages zijn levensecht beschreven, wat het met je doet als je niet kunt bevestigen wie je bent, of je huis niet meer in kan, omdat je geen digitale identiteit hebt. Het is echt heel ontwrichtend voor de maatschappij. Maar ook hoe Lex de vrouwen beschrijft in dit verhaal, die vechten voor hun gezin, de waarheid en voor Nederland, prachtig. De spanning blijft het hele boek door goed, zakt niet weg. Ik vind het echt superknap om zo’n plot te bedenken en dan ook al die 558 bladzijdes consequent te blijven en geen steken te laten vallen. Alle lijntje en puzzelstukjes vallen uiteindelijk op hun plek. Een fascinerend boek en een dikke aanrader.
Vermakelijk boek, dat loeisnel begint en als een raker ervandoor gaat. Loved it! Ik vond het naarmate het vorderde wel wat verzanden, maar zeker amusant. Heel erg fijn!
Ja! Gewoon ja. Fijne schrijfstijl. Vlot verloop. Geloofwaardig. Sommige dingen vond ik niet kloppen, geen zelfrijdende auto's? Er is nog veel mensenwerk, maar dat doet niets af aan het verhaal. Spannend, boeiend, leuk veel invalshoeken.
Een ingenieuze mix van science fiction, thriller en een dystopische roman. Niet helemaal ‘mijn ding’ en na de eerste helft raakte ik de draad een beetje kwijt en werd het wat langdradig en saai, want dat vind ik altijd als er veel geweld in voorkomt. Maar heb het toch helemaal uitgeluisterd want het was goed en knap geschreven. Van de laatste drie zinnen begreep ik overigens helemaal niets. Waar sloeg dat op? Ben daar nog wel benieuwd naar. Anders hadden die beter geschrapt kunnen worden.
Het werd ook goed voorgelezen door Carly Weys, hoewel ze aan het eind de titel verbastert tot: Wat zal de wereld breken ipv Ik zal…
📚 Boekrecensie: Ik zal de wereld breken – Lex Noteboom ⭐⭐⭐⭐⭐
Dank aan AW Bruna voor dit recensie-exemplaar. Toen ik hoorde dat Lex Noteboom een nieuw boek uitbracht, wilde ik het meteen lezen. Na De man met duizend gezichten lagen mijn verwachtingen hoog, maar dit boek heeft ze zelfs overtroffen. Het verhaal begint op een geheime begraafplaats vlak buiten Brussel, waar alle graven dezelfde naam dragen: T. Gideon. Wat volgt is een meeslepende thriller die zich uitstrekt over drie generaties en ruim dertig jaar. In een toekomst waarin vrijwel alles digitaal verloopt, draait identiteit om technologie. Maar wat gebeurt er als dat systeem faalt? Wanneer mensen plots niet meer kunnen bewijzen wie ze zijn, ontstaat er chaos. Identiteitsfraude, macht, controle en veiligheid vormen de kern van een razendspannend verhaal dat verrassend realistisch aanvoelt. De personages komen volledig tot leven en ondanks de vele verhaallijnen bleef alles helder. De spanning bouwt zich steeds verder op en ik kon simpelweg niet stoppen met lezen. Die epiloog? Die liet me compleet verbluft achter. Juist omdat dit scenario zo geloofwaardig voelt, blijft het nog lang door je hoofd spoken. Hoe veilig is onze digitale toekomst eigenlijk? Voor mij zonder twijfel: ⭐⭐⭐⭐⭐
Ik zal de wereld breken is zo’n thriller die je makkelijk “nog één hoofdstuk” laat lezen. Lex Noteboom zet een sterk verhaal neer dat vooral in het eerste deel bijzonder goed werkt. De eerste drie kwartvan het boek is meeslepend, spannend en vlot geschreven. De puzzelstukjes vallen langzaam op hun plaats, de spanning blijft aanwezig en je wordt als lezer voortdurend nieuwsgierig gehouden naar wat er nog gaat komen. Een echte page turner die je zonder moeite blijft doorlezen.
Richting het einde verandert dat gevoel helaas wat. Het laatste deel mist voor mij de kracht van de opbouw en voelt minder strak aan. Het tempo zakt wat weg en sommige ontwikkelingen komen wat minder geloofwaardig of zelfs wat kinderlijk over. De ontknoping probeert nog een sterke indruk achter te laten en bevat zeker een aantal interessante ideeën, maar haalt niet helemaal het niveau van het eerste grote deel van het boek.
Mijn indruk: een zeer aangename, moderne thriller die inspeelt op actuele thema’s en die perfect geschikt is om ontspannen te lezen. Lex Noteboom toont veel talent in het creëren van spanning en sfeer, maar het boek mist net dat beetje extra diepgang, originaliteit en verfijning om uit te groeien tot een absolute topper of een tijdloos meesterwerk.
Na De man met duizend gezichten waren mijn verwachtingen voor Ik zal de wereld breken behoorlijk hoog. Gelukkig wist @lexnoteboom die verwachtingen volledig waar te maken. Wat mij betreft is dit opnieuw een thriller van hetzelfde hoge niveau en zonder twijfel goed voor vijf sterren.
Waar je in zijn debuut vrijwel direct in de actie terechtkomt, kiest hij er dit keer voor om eerst de wereld, de technologische ontwikkelingen en de achtergrond van de familie Gideon neer te zetten. Die rustigere start werkte voor mij juist goed. Het gaf me de tijd om de wereld echt te leren kennen, waardoor alles wat daarna gebeurt alleen maar geloofwaardiger aanvoelt. Zodra die basis is gelegd, volgt de spanning elkaar in hoog tempo op.
Net als in zijn debuut wordt het verhaal verteld vanuit verschillende perspectieven. Dat blijft één van de grote krachten van het boek. Elk personage krijgt op het juiste moment een rol in het verhaal en de afwisseling voelt nergens geforceerd. Richting het einde wist één plotwending me bovendien echt te verrassen.
Wat mij vooral aansprak, zijn de actuele thema’s. De combinatie van politiek, kunstmatige intelligentie en andere technologische ontwikkelingen voelt verrassend realistisch. Hoewel het verhaal zich in de toekomst afspeelt, lijkt het soms helemaal niet zo ver weg. De thema’s deden me denken aan De man met duizend gezichten. Het zijn geen directe vervolgen, maar voor mijn gevoel vullen de boeken elkaar mooi aan.
Ook het einde vond ik erg sterk. Alle vragen die ik als lezer had, werden beantwoord en dat zorgde voor een bevredigende afsluiting. Echte kritiekpunten heb ik dan ook niet.
Met slechts twee thrillers is Lex Noteboom mijn favoriete Nederlandstalige thrillerauteur. Houd je van thrillers die spanning combineren met actuele maatschappelijke thema’s en technologische ontwikkelingen, dan kan ik Ik zal de wereld breken van harte aanbevelen.
Dank aan A. W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.
Een verborgen begraafplaats net buiten Brussel. Honderden identieke grafstenen. Op elke steen staat dezelfde naam: T. Gideon.
Wie liggen hier begraven? En waarom dragen ze allemaal dezelfde naam?
Om dat mysterie te ontrafelen volgen we drie generaties: een grootmoeder, haar dochter en haar kleinzoon. Hun zoektocht begint met een moord en leidt uiteindelijk naar een toekomst waarin Europa op de rand van de afgrond balanceert.
Dit boek verraste me enorm. Lex Noteboom neemt de huidige ontwikkelingen rondom digitalisering, privacy en technologie als uitgangspunt en trekt die op een heel geloofwaardige manier door naar de toekomst. Het verhaal speelt zich af tussen 2025 en 2112 en is opgedeeld in drie delen, die prachtig in elkaar grijpen.
Hoewel het boek sciencefiction-elementen bevat, voelde het nergens vergezocht. Juist doordat alles zo realistisch wordt uitgewerkt, bleef ik me afvragen: zou dit echt kunnen gebeuren?
Ook als je weinig weet van blockchain, privacy of andere technologische ontwikkelingen is dit boek prima te volgen. Het is toegankelijk geschreven, origineel en weet verschillende genres knap met elkaar te combineren.
Ik heb enorm genoten van dit verhaal. Het zette me aan het denken, wist me nieuwsgierig te houden en voelde verrassend actueel.
Allereerst dank aan A.W. Bruna voor het toesturen van dit boek in ruil voor mijn eerlijke mening.
Ik heb dit boek uiteindelijk voor het grootste deel geluisterd.
Vanaf het begin werd ik direct in het verhaal getrokken. Het concept van dit boek is dan ook uniek en goed bedacht. Na het eerste hoofdstuk wil je ook door lezen/luisteren. Ik was echt benieuwd hoe het verder was vormgegeven.
Maar toch vond ik het uiteindelijk enorm traag en langdradig worden. Het boek had echt 200 pagina’s korter gekund.
Hoewel ik dus het concept en de schrijfstijl heel fijn vond, was het toch niet helemaal een boek voor mij.
Wow… wat een fantastisch boek. door de korte hoofdstukken blijf je denken: nog eentje dan… om vervolgens een uur verder te zijn
Je merkt aan alles dat hier goed over is nagedacht. Vooral de manier waarop mixed en virtual reality verweven zijn met het dagelijks leven vond ik briljant uitgewerkt. Tegelijkertijd laat het boek je nadenken over hoe afhankelijk we worden van technologie en wat er gebeurt als die digitale wereld ineens wegvalt