Lizzy Tanner leidt een gelukkig leven met haar gezin. Ze hebben geen geldzorgen en als het nodig is, schiet Lizzy's grootvader Bodo - het hoofd van een horlogedynastie in Baden - te hulp. Aan dit zorgeloze, luxe leven komt een einde als Bodo sterft. Niet alleen heeft hij het landgoed van de familie in de Vogezen aan twee totale vreemden nagelaten, ook heeft hij Lizzy een opdracht gegeven vanuit het graf: zoek naar de waarheid. Zorg dat er gerechtigheid komt. Haar zoektocht leidt naar de jaren dertig. En wat Lizzy ontdekt zal haar familie in een heel nieuw daglicht plaatsen. Ze zal moeten kiezen tussen vertrouwen en smaad, waarheid en vergeving, tussen haar familie en haar overtuiging van wat juist is.
het duurde even voordat ik er in zat, maar toen was het inderdaad mooi. De schrijfstijl blijft een beetje traag, maar dat is dan ook wel weer de kracht van het verhaal, denk ik. Doordat ik er best veel moeite voor moest doen om te (blijven) lezen, blijft dit verhaal me zeer zeker bij. Het is dusdanig geschreven, dat je toch door blijft lezen (knap). Uiteindelijk is het het allemaal waard. Vanwege de traagheid geef ik 3 sterren, maar het verhaal op zich had ik zeker 4 sterren gevonden!!
Leg net mijn laatste tissue neer. Lees net de laatste pagina van deze schitterende roman. Hierin wordt heel indringend beschreven wat keuzes in de oorlog voor invloed hebben nog in het heden. Wat maakt dat men keuzes maakte en welke? Ook in Nazi-Duitsland. Lizzy krijgt de opdracht van haar stervende grootvader recht te doen. Hierbij rekent hij waarschijnlijk op haar sterke karakter trekken dat ze deze opdracht ook tot het einde vervuld. Tijdens het voorlezen van zijn testament wordt de opdracht eigenlijk pas duidelijk. Het huis in de Vogezen wordt toegewezen aan twee voor hun wild vreemden. Wie zijn dit? En waarom heeft grootvader hun dit nagelaten? Door dit alles de zoektocht naar het waarom, de geschiedenis beschrijvingen van het verleden. Daarnaast is het huidige leven van Lizzy ook niet vlekkeloos en zonder hobbels.Mooie karakterbeschrijvingen maken het geheel af. Verdient met recht zijn vijf sterren.
When Lizzy's grandfather passes away, he sends her on a quest for justice, but the answers might not be what she wants to hear...
After a few sentences, you usually know if a book is going to be great, or mediocre. In the case of this book, it appeared to be the latter. Simple sentences. Very little description of people/things. A 'mystery' that's being thrown in the story right away and feels forced.
A few annoyances included very short sentences. Italics for the chapters written about the past. Also, the too exuberant explanation of certain legal business apsects. I'm sure the writer did her research or had a background in the matter, but it was unnecessary to elaborate this much. I wasn't reading professional literature after all!
BUT...after a beginning that was lacking and made me doubt whether or not to continue, the writer seemed to have found her voice and the story and characters grabbed me.
It was a good story, a bit confusing at times, somewhat one-dimensional characters, but interesting enough. Lizzy's growth as well.
-------------------------------- Wanneer Lizzy's opa sterft, stuurt hij haar op een queste voor gerechtigheid, waarvan de antwoorden haar misschien wel helemaal niet aanstaan...
Na een paar zinnen weet je vaak al of een boek geweldig gaat worden, of middelmatig. Hier leek het laatste het geval te zijn. Eenvoudige zinnen. Weinig omschrijvingen van mensen/dingen. Een 'mysterie' wat er meteen ingeknald wordt en geforceerd voelt.
Ergernissen waren sommige zinnen die enorm staccato waren. Schuinschrift voor hoofdstukken in het verleden. En de te uitgebreide uitleg van het bedrijfsjuridische aspect van bepaalde zaken. De schrijfster heeft vast goed onderzoek verricht of een achtergrond op dit gebied, maar ik vond het onnodig om zoveel uit te wijden. Ik lees immers geen vakliteratuur!
MAAR... na een begin waarin de schrijfster op gang leek te moeten komen en ik serieus twijfelde of ik door wilde lezen, vond de schrijfster haar stem en pakten het verhaal en de personages me.
Het verhaal was goed, soms wat verwarrend, de karakters waren wat één-dimensionaal, maar alles was interessant genoeg. Lizzy's groei ook.
Gewoon een fijn boek volgens beproefd recept. Personage in heden stuit op iets mysterieus uit familieverleden en gaat op onderzoek uit. Tussendoor lees je kleine stukjes uit het verleden. En aan het eind valt alles op zijn plek. Fijn leesvoer.
Dit is geen aanrader. De personages worden oppervlakkig en eendimensionaal neergezet. De uiteindelijke liefdesrelatie komt veel te ongeloofwaardig tot stand.
Een roman,’Het huis aan de rand van de hemel’, een verhaal waar je even in moet komen. Op het sterfbed van haar grootvader Bodo komt er aan het luxe leventje van Lizzy abrupt een einde. Bodo, de eigenaar van een horloge imperium, vraagt haar te zorgen voor gerechtigheid en daarmee begint een ware zoektocht naar die gerechtigheid. Dat het verleden hier in een grote rol speelt wordt al heel snel duidelijk. Zeker als je bij de cursief gedrukte hoofdstukken, terug in de tijd geworpen wordt. Dan wordt je meegenomen naar de jaren voor en tijdens de tweede wereldoorlog. Dat het horloge imperium van Bodo zijn vader een rol in de oorlog heeft gespeeld wordt al snel duidelijk als de familie Bloch het huis in de Vogezen erft. Hoe verder Lizzy komt met haar zoektocht hoe meer het schandaal naar boven komt. De schrijfstijl van dit boek is redelijk te noemen, als er misschien wat meer alinea’s in hadden gezeten of wat vaker een leesteken was gebruikt, was het een stuk aangenamer geweest om te lezen, nu moet je de aandacht er goed bijhouden. Ook laat zo af en toe de vertaling te wensen over. Er is soms letterlijk vertaald wat toch wel vraagtekens oproept. Er komen aardig wat personages in het verhaal voor. De belangrijkste worden goed uitgewerkt waardoor je een goed beeld in je hoofd krijgt van die personages. De cover vind ik wat gewoontjes bij een dergelijk complex familiedrama. Het is geen cover die in het oog springt, waardoor je het boek op zal pakken in een boekhandel. Misschien had dit wat meer aandacht mogen hebben. De omgeving waar het verhaal zich afspeelt wordt bijzonder mooi beschreven. De Vogezen, Freiburg, Straatsburg, het wordt allemaal erg beeldend geschreven. Het is een indrukwekkende familiegeschiedenis die bij tijde spannend is maar ook best complex. Een prachtig verhaal wat garant staat voor een paar dagen leesplezier met een leuk gelukkig einde. Want zo hoort dat bij een roman.
Ein Haus, das zwei Familien für immer verbinden wird. Ein Haus, dessen Keller bis in die dunkelsten Abgründe reicht – und dessen Giebel bis an den Rand des Himmels.
‘Das Haus am Himmelsrand‘ ist eine bewegende Familiengeschichte, die mit vielen Rückblenden in die Vergangenheit gespickt ist. Dadurch bekommt der Leser ein umfassenderes Bild des Geschehens, was mir sehr gut gefallen hat. Oft schonungslos und doch voller Gefühl wird in ‘Das Haus am Himmelsrand‘ die Geschichte der Familien Kirchmann und Bloch dargestellt, deren gemeinsamer Hintergrund im Nazideutschland bis in die Gegenwart spürbar ist. Der Schreibstil ist sehr angenehm und flüssig zu lesen, er ist mitreißend, ohne die Handlung zu schnell voran zu tragen. Die Handlung an sich ist meiner Meinung nach schön durchdacht und die geschichtlichen Hintergründe sind authentisch und nachvollziehbar wiedergegeben, so dass ich beim Lesen zu keiner Zeit das ich beim Lesen zu keiner Zeit das Gefühl hatte, etwas würde nicht zusammen passen und unstimmig sein. Alles in Allem hat mir das Buch gut gefallen, ich habe es gern gelesen und kann es jedem empfehlen, der geschichtsträchtige Familienromane mag.
Ik vond dit een slecht geschreven, over-sentimenteel boek en ik heb eigenlijk geen idee waarom.ik het heb uitgelezen. Waarschijnlijk hoopte ik dat het toch nog beter zou worden, maar dat is niet gebeurd.