คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ

by Sou Kuragari, 倉狩 聡, อิศเรศ ทองปัสโณว์ (Translator)

ขณะตกงานและหมดอาลัยในชีวิต “ผม” ได้เก็บปูตัวเล็กๆ
จากชายหาดมาเลี้ยง แต่เจ้าปูกลับพูดภาษาคนได้
และแม้จะตัวเล็กนิดเดียว มันกลับกินทุกอย่างที่ขวางหน้า
ท่ามกลางชีวิตอลเวง ผมตัดสินใจหางานทำ เพื่อหาเงินมาเป็นค่าอาหารให้มัน
แต่แล้ววันหนึ่ง ผมพลั้งมือฆ่าแฟนสาวที่เพิ่งคบกันด้วยอารมณ์ชั่ววูบ
จู่ๆ ผมก็เปรยขึ้น “เจ้าปู…จะกินไอ้นี่ไหมนะ”
เจ้าปูตอบ “งั้นก็…ไม่เกรงใจละนะ…”
เมื่อ “ผู้ล่า” และ “เหยื่อ” กลับตาลปัตร มิตรภาพสุดสะพรึงก็ถือกำเนิดขึ้น

2 เรื่องสั้นสุดฮือฮาในญี่ปุ่น! ด้วยความสยองขวัญที่ "งดงามในหยาดน้ำตา"
การันตีรางวัล Excellence Award จาก Japan Horror Novel Award ครั้งที่ 20

226 pages, Paperback

First published October 29, 2013

Reviews

[Mirai]

เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นขนาดยาว แนวสยองขวัญแฟนตาซีสัจนิยมมหัศจรรย์สะท้อนสังคม

เรื่องแรก ’คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ‘ เป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายผู้โดดเดี่ยวกับปูประหลาดพูดได้ ชายคนนี้เจอปูตัวหนึ่งที่ชายหาดข้างบ้านเลยเก็บมาเลี้ยงไว้ดูเล่น แต่ปูกินดุมากกก กินหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเขาต้องออกไปหางานทำเพื่อหาเงินมาเลี้ยงปูตัวนี้ เรื่องเริ่มบานปลายขึ้น เมื่อเขาดันเผลอฆ่าแฟนสาวตัวเองและไหว้วานให้ปูช่วยจัดการศพ เจ้าปูก็เลยกินศพซะเรียบเลย แถมเริ่มสวาปามชักชวนเขาไปออกล่าคนเพื่อมากินเรื่อยๆ อีก

ส่วนเรื่องที่สอง ‘งานฌาปนกิจดอกลิลลี่’ เป็นเรื่องของชายหนุ่มที่ถูกแม่ทอดทิ้งไปตั้งแต่ยังเล็ก เขาเติบโตในบ้านที่พ่อชอบพาผู้หญิงมาหลับนอนไม่ซ้ำหน้าด้วยใจที่โดดเดี่ยว จนวันหนึ่งพ่อได้จากไปและเขาได้ใช้ชีวิตตามลำพัง มีหญิงปริศนาที่คลับคล้ายกับแม่ของเขาแวะมาที่บ้านและขออาศัยเป็นการชั่วคราว การได้ใช้ชีวิตร่วมชายคาบ้านเดียวกันของหญิงคนนี้ทำให้เขารู้สึกราวกับได้อยู่กับแม่ที่เคยทอดทิ้งเขาไป แต่เขาก็ไม่เคยเอ่ยปากถามอย่างชัดเจนว่าเธอคือใคร ใช่แม่ของเขารึเปล่า จนวันหนึ่งหญิงปริศนาขอเขาปลูกต้นลิลลี่ ต้นลิลลี่เติบโตและขยายพันธุ์รวดเร็วมากจนน่าตกใจ แต่ที่น่าประหลาดใจกว่านั้นคือนอกจากกลิ่นที่หอมเย้ายวนแล้วดอกลิลลี่ยังพูดได้อีก

ทั้งสองเรื่องเป็นเรื่องสั้นที่ใช้ ’สิ่งประหลาด‘ (ปู/ดอกลิลลี่) มาเป็นตัวแทนที่สะท้อนบางอย่างของจิตใจมนุษย์ออกมา เพิ่มความแฟนตาซีโดยให้สิ่งประหลาดสามารถพูดและโต้ตอบกับตัวละครได้ บทสนทนาระหว่างกันบางทีก็ดูไม่มีอะไร แต่บางทีก็เห็นความนับแฝงบางอย่างอยู่ เรื่องนึงสะท้อนจิตใจด้านมืดที่ชื่นชอบสิ่งดิบเถื่อน อีกเรื่องนึงสะท้อนความรู้สึกผิดและความเศร้าที่ครอบงำจนจิตใจบิดเบี้ยว เป็นเรื่องที่ถ้าจะให้ตีความน่าจะสนุกมาก มีข้อความระหว่างบรรทัดเยอะสุดๆ ไปเลย

เราชอบทั้งสองเรื่องเลยค่ะ ส่วนมากมักได้ยินคนเอ่ยถึงแต่เรื่องแรกอย่างเดียว ด้วยความที่ภาพลักษณ์และคำพูดคำจาของปูช่างน่าเอ็นดูและดูจะเป็นมิตรแท้ให้กับตัวละครดี แต่พอถึงฉากเลือดสาดก็บรรยายซะสยดสยองชวนคลื่นไส้ขัดกันสุดๆ อ่านแล้วตราตรึงใจจนเป็นที่เอ่ยถึงบ่อยกว่าก็ไม่แปลก ในขณะที่อีกเรื่องนึงเล่นกับใจมากกกก มันเศร้ามันดราม่าได้ถึงใจดี แถมให้ความรู้สยองๆ เย็นยะเยือกต่างจากเรื่องแรกที่สยองแบบโจ่งแจ้งเลือกกระเด็นเต็มจอ 5555

[Mook Woramon]

Weirdddd สุด ๆ ไปเลยค่ะคุณพี่

สองเรื่องสั้นเศร้า หลอน เขย่าขวัญ สะเทือนสังคมญี่ปุ่น

* เรื่องแรก ‘คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ‘
ความสัมพันธ์แปลกประหลาดระหว่างชายหนุ่มโดดเดี่ยวกับปูพูดได้
เริ่มต้นจากเก็บปูมาเลี้ยง
นานวันไปปูเริ่มฉลาดสื่อสารกับเค้าได้
ปูกินดุขึ้นเรื่อย ๆ จนกินเนื้อมนุษย์
โอ๊ยยย ความบ้ามันจะไปหยุดที่ตรงไหน
นอกจากความประหลาดใจไม่มีที่สุด ก็ยังเป็นเรื่องความสัมพันธ์
ชายหนุ่มที่ไม่สามารถเชื่อใจมนุษย์คนอื่นได้ แต่มีปูเป็นเพื่อน
ความไว้ใจบนความหวาดระแวงจะมั่นคงตลอดไปได้หรือ ไปลุ้นกัน

* เรื่องที่สอง ’ฌาปนกิจดอกลิลลี่‘
หม่น ๆ เศร้า ๆ ไปกับชายหนุ่มที่ถูกแม่ทิ้งไปตั้งแต่เด็ก
พ่อก็เพิ่งตายจากไป
จู่ ๆ มีผู้หญิงมาหาที่บ้านคลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นแม่
ใช่แม่จริงมั้ยนะ ?? จะเอ่ยปากถามก็กลัวคำตอบ
นานวันเข้าก็เริ่มเจออะไรแปลก ๆ
ลิลลี่ที่ปลูกไว้ขยายพันธุ์เร็วอย่างน่ากลัว
เธอเป็นใครกันแน่?
นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่สะท้อนความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา
การยึดติดกับอดีตจนไม่อาจปล่อยวางได้
จนยอมให้มีบางอย่างแทรกซึมเข้ามา
แต่จะมาดีรึเปล่า ไปอ่านกัน

[Bighead_Monster]

ในเล่มคือรวม2เรื่องสั้นว่าด้วย ปูและดอกลิลลี่ เรื่องหลักคือมิตรภาพชวนสะพรึง เมื่อเก็บปูมาเลี้ยงจนมันเริ่มกินคน ผลพวงที่ตามมาน่าหวาดผวา มีความแปลก แหยะ หยึม แต่ชวนให้ขบคิดตาม ดุจเสพปรัชญาชีวิต สำรวจความเว้าแหว่งในใจ ออกแนวให้ข้อคิดมากว่าสนุกจรรโลงใจ
.
.
kanimiso คือ มันปู แต่ในเล่มคือ กินมันส์เลยนะเจ้าปู คือปูตัวนี้สามารถกินคนในแบบกินได้ทั้งตัว ด้วยการฉีกหักบดและปั้นเป็นก้อน(เหมือนทรายก้อนเล็ก ๆ ที่หาดทราย) เริ่มต้นตัวเอกเดินไปเจอปูตัวหนึ่งที่หาด รู้สึกต้องชะตา จึงนำพาเจ้าปูกลับบ้านมาด้วย มาเลี้ยงฟีลเพื่อน เพราะปูช่างแสนรู้และดันสื่อสารกับเขาได้

จนเกิดเหตุการณ์พลิกผัน เมื่อเขาพลั้งมือ(ตั้งใจ)บีบคอแฟนสาวรุ่นพี่ที่ทำงานตาย ความคิดที่ว่าจะกำจัดศพจึงเกิดขึ้น แต่เขาไม่ได้ต้องลงมือเอง กลับเป็นเจ้าปูเพื่อนรักที่ทำการกินศพทั้งหมดให้อย่างไร้ร่องรอย และเรื่องราวก็ดำเนินไป ทั้งการปกปิดความลับและความหิวกระหายของปูที่ดูท่าจะเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีลด

มีความ gore และ body horror ซึ่งบรรยายละเอียดตั้งแต่เฉือนส่วนใด ยันการขบกะโหลก บด บิด เสียงเหล่านี้แทบพุ่งออกมาตอนอ่าน สามารถจัดเรท ฉ ได้เลย แม้จะเล่าเป็นเรื่องชีวิตประจำวัน เมือง ละแวกบ้าน ผู้คนที่ใช้ชีวิต และมีการถกเถียงปรัชญาชีวิตระหว่างคนและปู(ถึงปูที่พูดได้กินคนได้จะไม่มีอยู่จริงก็เถอะ)

ความคิดบิดเบี้ยวของพระเอกที่นอกจากจะเป็นลูซเซอร์ ก็ยังเข้าข้างตัวเอง (ถึงขั้นคิดให้ปูกินพ่อแม่ด้วยซ้ำ) ซึ่งตัวเอกเองจะมีมุมทั้งกดทับผู้หญิง(แฟนสาวก็โดนแซะตลอด) โทษคนอื่น โทษสังคม หรือเพราะมันง่ายกว่าลุกขึ้นมาทำตัวเองให้มันดี อ่านจบแล้วชวนให้คิดใหม่กับรูปหน้าปกที่ลายเส้นอันแสนสวยงามทีเดียว

สิ่งดีงามนอกจากปกที่สวยของเล่มนี้ก็คือการแปล สมชื่อผู้แปลคุณภาพ อุดมไปด้วยคลังคำ ลีลาการไล่เรียงไวยากรณ์ น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ อ่านลื่นชวนไล่สายตามาก เป็นสิ่งน่าอภิรมย์ซึ่งคอนทราสกับเนื้อหาอย่างมาก เพราะเนื้อหานอกจากจะต้องคิดตามยังไม่ให้ความจรรโลงใจอะไร นอกจากกลิ่นอายweird ๆ

เรื่องที่สอง มีความดราม่าลึกลับ ซึ้งปนหลอน เรื่องราวเริ่มขึ้นในงานศพพ่อ หญิงปริศนาเดินทางมาเคารพศพ ทำให้ตัวเอกหนุ่มคิดในใจว่า เธออาจเป็นแม่ที่ไปจากบ้านตั้งแต่เขายังเล็ก หลังงานศพจบลง เธอขอพักผ่อนในบ้านนี้ต่อและเริ่มปลูกดอกลิลลี่ในสวน พร้อมกับความจริงที่เธอต้องการจะบอกกับตัวเอก

โดยเนื้อเรื่องที่ไม่ได้ยาวซับซ้อนแต่กลับเผยปัญหาสังคมญี่ปุ่น เผยปัญหาทางใจ สังคมการทำงาน ความสัมพันธ์ลับซ่อนที่ทำให้เกิดปัญหา ทั้งสองเรื่องละม้ายคล้ายกันตรงความเว้าแหว่ง การขาดความอบอุ่น ชวนคิดทบทวนในการใช้ชีวิต ทบทวนจุดมุ่งหมาย ความคาดหวัง และการปฏิบัติตนให้ fit in ในสังคม

พอจะเข้าใจที่เรื่องปูนี้ได้รางวัล เพราะความแปลกผสมความแหยะและความเหลาะแหละของตัวเอก การตีแผ่ปัญหานานาในสังคม กับเรื่องชวนคิดตามระหว่างบทสนทนา ตอนแรกกลัวปู ตอนหลังเวทนา อ่านงานแปลญี่ปุ่นกี่เรื่องต่อกี่เรื่องสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่พ้นนิสัยของคน ดังเจ้าปูว่า มนุษย์เป็นสัตว์ชนิดเดียวที่โกหกกัน


วรรคที่ชอบ

- สิ่งมีชีวิตที่โกหกนั้น มีแต่มนุษย์เท่านั้นแหละ

- ความรักที่บิดเบี้ยว มันคือความผิดพลาด

- สิ่งใดที่หว่านไปก็ต้องเก็บเกี่ยวผล ไม่ว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือสิ่งที่เลวก็ตาม

[arthoreads]

"สิ่งใดที่หว่านไปก็ต้องเก็บเกี่ยวผล ไม่ว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือสิ่งที่เลวก็ตาม..."

งานเขียนสยองขวัญรวมเรื่องสั้นจำนวน 2 เรื่อง ที่ทำถึงทั้งในเชิงของการบรรยาย การสร้างบรรยากาศ มวลอารมณ์ที่อยู่ระหว่างทาง พร้อมทั้งทิ้งบางสิ่งให้ได้ตกตะกอนหลังอ่านจบ เป็นงานเขียนที่มีคาแรคเตอร์ชัดเจนและ surprise มากๆ ดีใจจังที่ได้อ่าน เหนือความคาดหวังไปไกลมากๆ
.
จุดที่โดดเด่นที่สุดของงานเขียนเล่มนี้ คือการยึดโยง theme ใหญ่ของทั้ง 2 เรื่องสั้นเข้าไว้ด้วยกันได้อย่างแนบเนียน ลงตัว และทรงพลัง ผสมผสานระหว่างเรื่องที่มีไอเดียสดใหม่ จัดจ้าน ดุเดือด เข้มข้น และหนักหน่วง เข้ากับเรื่องที่มีกลิ่นอายความเป็น J-Horror คลาสสิกได้อย่างครบเครื่อง เราชอบที่ทั้งสองเรื่องเต็มไปด้วยมวลทางอารมณ์ของความโหยหา, การขาดในบางสิ่งบางอย่าง, ความต้องการเติมเต็มส่วนที่เว้าแหว่ง และการพาไปสำรวจจิตใจของมนุษย์ รวมถึงพาเรากลับสู่ความต้องการพื้นฐานอย่าง 'ความรัก' และ 'ความผูกพันธ์' ซึ่งพอเอามาเชื่อมกับความสยองขวัญที่ถูกนำเสนอ จึงทำให้มันครบรสและอร่อยอย่างไม่คาดคิด
.
อีกสิ่งที่เด่นชัดมากๆ คือความเป็นปรัชญาที่ถูกใส่ไว้ในเรื่องและชวนให้ผู้อ่านได้ตีความ เราค้นพบว่าบทสนทนาที่เกิดขึ้น มีการอุปมาอุปมัยที่น่าสนใจ พาเราไปตั้งคำถามถึงความผูกพันธ์และความเป็นมนุษย์ พร้อมชวนให้ตั้งคำถามถึงนิยามของธรรมชาติ ว่าความเป็นมนุษย์ที่เรามักจะพูดๆ กัน นิยามของมันอาจจะกว้างขวางมากกว่าที่เราคิดก็ได้ อีกทั้ง hint ที่ถูกใส่ไว้เพื่อเชื่อมทั้งสองเรื่องเข้าด้วยกันก็ยังน่าสนใจมากๆ
.
เป็นงานเขียนที่ใช้คำว่า surprise ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ เพราะสิ่งที่หนังสือเล่มนี้เหลือไว้ คือมวลความรู้สึกภายในใจ เพราะไม่ได้มีแค่ไอเดียที่จัดจ้านและเอามัน แต่มันมาพร้อมกับประเด็นที่คมคาย ซึ่งถูกสอดแทรกอยู่ระหว่างทางมากมาย ทั้งจากสิ่งที่ยึดโยงกับตัวละครในเรื่อง ชวนให้ได้คิดต่อหลังอ่านจบก็ตามที
.
ถ้าใครกำลังมองหางานสยองขวัญที่มาพร้อมกับไอเดียแปลกแหวกแนว แต่อัดแน่นไปด้วยมวลอารมณ์ของการโหยหาบางสิ่ง และต้องการเติมเต็มบางอย่าง มี theme ที่หนักแน่นและแข็งแรง และทิ้งบางอย่างไว้ให้เราได้ตกตะกอนและคิดต่อ เล่มนี้จะเป็นเล่มที่เหมาะมากๆ เลยครับ

[SunflowerRead]

“ใครกันเป็นคนกำหนดว่าสิ่งมีชีวิตใดควรเป็นอาหารของอีกสิ่ง แล้วถ้าวันหนึ่งบทบาทเหล่านั้นถูกสลับกันขึ้นมาล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น”

คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นขนาดยาว 2 เรื่อง ที่ทั้งประหลาด ลึกลับ และชวนให้รู้สึกไม่สบายใจแบบแปลก ๆ

เรื่องแรกเล่าถึงชายคนหนึ่งที่เก็บปูจากทะเลใกล้บ้านมาเลี้ยงแก้เซ็ง แต่แล้วเขากลับพบว่ามันสามารถพูดได้ มิตรภาพระหว่างคนกับปูจึงเริ่มต้นขึ้นแบบงง ๆ

เจ้าปูตัวนี้กินเก่งมาก กินแทบทุกอย่างที่ขวางหน้า และความกินไม่เลือกนี่เอง ที่ค่อย ๆ พาเรื่องราวไปสู่บทสรุปอันสยดสยอง

เห็นหลายคนรีวิวว่าอ่านแล้วรู้สึกผะอืดผะอมจนแทบอยากอ้วก แต่สำหรับเรา ถ้าใครผ่านเล่ม อมนุษยนิยม มาได้แล้ว เรื่องนี้ถือว่าแค่เด็กอมมือ 🤣

มันมีความ Body Horror และความแหวะอยู่บ้างพอให้จั๊กกะจี้ใจ แต่ไม่ได้รุนแรงจนอ่านไม่ไหว เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งกลัวมันไปค่ะ

สิ่งที่เราชอบที่สุดคือบทสรุปของเรื่องแรก มันเป็นตอนจบที่ดาร์ก แต่ในขณะเดียวกันกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด เป็นประสบการณ์ที่แปลกดี

ส่วนเรื่องที่สอง งานฌาปนกิจดอกลิลลี่ เล่าเรื่องผ่านชายหนุ่มที่เพิ่งสูญเสียพ่อที่เขาเกลียด กับหญิงสาวปริศนาที่ทำตัวราวกับเป็นแม่ของเขา ผู้หญิงที่ทอดทิ้งเขาไปตั้งแต่ยังเล็ก

การมาถึงของเธอมาพร้อมกับดอกลิลลี่ลึกลับที่ดูเหมือนจะมีชีวิตและความรู้สึกเป็นของตัวเอง

เรื่องนี้มีการเล่าสลับมุมมองตัวละคร (pov) ได้น่าสนใจ และเต็มไปด้วยประเด็นเชิงปรัชญาที่เปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านตีความกันเอง

แม้ส่วนตัวจะรู้สึกว่าโทนของเรื่องนี้แตกต่างจากเรื่องแรกอยู่พอสมควร แต่ก็เป็นเรื่องที่ชวนคิดและทิ้งร่องรอยบางอย่างเอาไว้หลังอ่านจบ

โดยรวมแล้วเป็นหนังสือที่เราชอบค่ะ อาจไม่ได้ถึงขั้นว้าวจนยกให้เป็นลูกรัก แต่ก็เป็นเล่มที่อ่านสนุก แปลก และเหมาะมากสำหรับหยิบมาอ่านตัดเลี่ยนหลังจากอ่านแนวอื่นมานาน

[Book Beforebed_]

สำหรับเรื่องแรกนี้จะออกโทนสยองขวัญหน่อย ๆ แต่คนเขียนกล่าวถึงปูออกมาได้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูซะงั้น คือเนื้อหามันชวนอ้วกนะ แต่พออ่านแล้วให้ฟิลเหมือนการกินอาหารปกติเลย อ่านไปก็สับสนในอารมณ์ของตัวเอง ฉันควรรู้สึกยังไงต่อซีนนี้ 5555 ไม่ได้แหวะอย่างที่คิด ส่วนการบรรยายจะเป็นเชิงปรัชญาหน่อย ๆ อาจจะต้องมีการตีความกันเล็กน้อย แต่โดยรวมอ่านเข้าใจได้ไม่ยากค่ะเรื่องนี้ ส่วนตอนจบแอบเหม่อ รู้สึกหน่วง ๆ ในใจนิดหน่อย ถือว่าจบได้ดาร์กตรงตามคอนเซปต์เรื่องดี

เรื่องสอง ยังคงตีแผ่นความวิปริตของมนุษย์ได้เหมือนเล่มแรก แม้การเล่าเรื่องจะออกเนิบไปนิด ดราม่าหน่อย ๆ มีความซึ้งปนหลอน ๆ หลากหลายอารมณ์ดี ช่วงใกล้ ๆ จบมีแอบคิดในใจว่านี่เรากำลังอ่านอะไรอยู่นะ 555 ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปหมดจนเราคิดตามไม่ค่อยทัน ปวดหัว เรื่องนี้เรารู้สึกว่าต้องตีความหนักกว่าเรื่องแรกอีก

บอกไม่ถูกว่าชอบเรื่องไหนมากกว่ากัน เรารู้สึกว่ามันสยองกันคนละแบบ โดยรวมเป็นหนังสือที่พล็อตประหลาดและหลุดโลกดี อ่านไปก็อยากรู้ว่าเรื่องราวมันจะไปจบที่ตรงไหนกัน อ่านเพลิน ๆ ปล่อยจอยก็สนุกดีค่ะ

[Amita Mpch]

ไม่เคยอ่านแนวนี้เลย แปลกมาก เป็น J-Horror หยิบสิ่งเล็กๆ บอบบาง มาให้เรารู้สึกกลัว เต็มไปด้วยบรรยากาศไม่น่าไว้วางใจ มันแอบจะติดแฟนตาซีนิดๆ ต้องอ่านด้วยมุมมองของ Horror ที่ไม่ต้องถามหาความ makesense อะไรทั้งนั้น ส่วนตัวอาจจะยังไม่ได้เข้าใจการกระทำของตัวละครแบบ 100% ยังมีหลายจุดที่งงๆ และไม่ได้รู้สึกว่าน่ากลัวขนหัวลุกเบอร์นั้น แต่ก็เป็นรสชาติใหม่ๆที่แปลกดีค่ะ

[Asuka]

かにみそより百合の火葬の方が好みだったかな。でも両方ホラーというより、わかりにくい詩でも読んでるようなイメージで、正直イマイチだったかな。ホラーはちゃんと怖がらせてくれないと。

[Art Mlang]

เรื่องแรกสนุก

[TONG .]

#ShelfReview คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ
ชายหนุ่มผู้ได้พบกับปูตัวหนึ่งและตัดสินใจรับเลี้ยงก่อนพามาซึ่งเหตุประหลาด
รวมเรื่องสั้นสองเรื่องแนวประหลาดที่ปนความรู้สึกหลอน ๆ เข้าไปด้วย
เนื้อเรื่องของแต่ละเรื่องค่อนข้างช้า เนิบ เอื่อย เล่าแบบไม่รีบร้อนเร่งรัด
เนื้อเรื่องอาจไม่ได้ใหม่ แต่สไตล์การเล่าทำให้เห็นอีกมุมมองที่น่าสนใจดี
อย่างเรื่อง ‘ปู’ ที่บทสรุปอาจดูคลุมเครือ แต่ระหว่างทางก็เล่าได้โอเค
ส่วนเรื่อง ‘ดอกลิลลี่’ ค่อนข้างช้า สับสนช่วงแรก แต่ระหว่างทางดูดีขึ้น
เป็นเล่มที่ไม่ใช่แนวสืบสวน ไม่ได้สยองขวัญจ๋า เป็นเชิงปรัชญาขบคิดเล็ก ๆ
อาจไม่เหมาะกับคนที่ชอบความฉับไว เนื้อเรื่องหักมุมร้อบแปดสิบตลบ
แต่ก็เล่าเรื่องออกมาได้แปลก หลอนนิด ๆ สะกิดต่อมความคิดหน่อย ๆ ดี
6.5/10 .