What do you think?
Wszystko, co po nas zostało
Czasem życie rozpada się nie z hukiem, lecz w ciszy. A największe tragedie zaczynają się od tego, co pozornie błahe: zaniedbań, przemilczeń i momentów, gdy przymykamy oko na to, jak bardzo ktoś nas rani. Bo miłość jest ślepa szczególnie wtedy, gdy najbardziej boimy się zobaczyć prawdę.
Kalina od siedmiu lat jest żoną Wiktora. Kiedyś wierzyli, że ich miłość przetrwa każdą burzę. Zbudowali dom, doczekali się dziecka, stworzyli życie, które miało dawać poczucie bezpieczeństwa. Z czasem jednak Wiktor zaczął znikać. Najpierw w pracy, a w końcu… w ramionach innej kobiety.
Porzucona i zagubiona Kalina musi odbudować siebie na nowo. Gdy wydaje się, że straciła to, co dla niej ważne, na jej drodze staje Aleks. To przy nim odzyskuje spokój i kształtuje nową codzienność – opartą nie na wielkich deklaracjach, lecz na czułości, obecności i drobnych gestach, które znaczą więcej niż słowa. Kalina wreszcie zaczyna wierzyć, że los daje jej drugą szansę. I wtedy przeszłość upomina się o swoje.
Pewnego dnia do drzwi puka policja. Aleks zostaje oskarżony o nieumyślne spowodowanie śmierci młodej dziewczyny. Sprawa sprzed lat wraca dzięki przypadkowemu odkryciu, a nowoczesne badania DNA ujawniają powiązania, które burzą to, co Kalina uważała za prawdę.
Wszystko, co po nas zostało to poruszająca opowieść o zdradzie, winie, drugich szansach i miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę. Gabriela Gargaś po raz kolejny trafia prosto w emocje, pokazując, że największe sekrety kryją się w sercach najbliższych nam osób.
Kalina od siedmiu lat jest żoną Wiktora. Kiedyś wierzyli, że ich miłość przetrwa każdą burzę. Zbudowali dom, doczekali się dziecka, stworzyli życie, które miało dawać poczucie bezpieczeństwa. Z czasem jednak Wiktor zaczął znikać. Najpierw w pracy, a w końcu… w ramionach innej kobiety.
Porzucona i zagubiona Kalina musi odbudować siebie na nowo. Gdy wydaje się, że straciła to, co dla niej ważne, na jej drodze staje Aleks. To przy nim odzyskuje spokój i kształtuje nową codzienność – opartą nie na wielkich deklaracjach, lecz na czułości, obecności i drobnych gestach, które znaczą więcej niż słowa. Kalina wreszcie zaczyna wierzyć, że los daje jej drugą szansę. I wtedy przeszłość upomina się o swoje.
Pewnego dnia do drzwi puka policja. Aleks zostaje oskarżony o nieumyślne spowodowanie śmierci młodej dziewczyny. Sprawa sprzed lat wraca dzięki przypadkowemu odkryciu, a nowoczesne badania DNA ujawniają powiązania, które burzą to, co Kalina uważała za prawdę.
Wszystko, co po nas zostało to poruszająca opowieść o zdradzie, winie, drugich szansach i miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę. Gabriela Gargaś po raz kolejny trafia prosto w emocje, pokazując, że największe sekrety kryją się w sercach najbliższych nam osób.
320 pages, Paperback
First published July 1, 2026
About the author
Gabriela Gargaś
63 books28 followersNiepoprawna optymistka, marzycielka i czarodziejka kobiecych uczuć. Mama, żona, przyjaciółka, kobieta z krwi i kości. Z wykształcenia jest ekonomistką o specjalności bankowej. Z zamiłowania - bibliofilką: miłośniczką literatury w ogóle, a także niepoprawną optymistką. Za życiowe motto obrała sobie słowa Phila Bosmans Sztuką życia jest umieć cieszyć się małym szczęściem.
Bestsellerowa autorka powieści obyczajowych. Inicjatorka antologii opowiadań Każdego dnia. Zysk z jej sprzedaży został przekazany Fundacji Marka Kamińskiego, która wspiera dzieci i młodzież dotknięte ciężkimi i nieuleczalnymi chorobami. Jest indywidualistką chadzającą własnymi ścieżkami. Lubi pierogi i czarną kawę, bez i piwonie, a wschody słońca bardziej niż zachody. Pisanie historii, które wzruszają i bawią, to jest to, co kocha.
Bestsellerowa autorka powieści obyczajowych. Inicjatorka antologii opowiadań Każdego dnia. Zysk z jej sprzedaży został przekazany Fundacji Marka Kamińskiego, która wspiera dzieci i młodzież dotknięte ciężkimi i nieuleczalnymi chorobami. Jest indywidualistką chadzającą własnymi ścieżkami. Lubi pierogi i czarną kawę, bez i piwonie, a wschody słońca bardziej niż zachody. Pisanie historii, które wzruszają i bawią, to jest to, co kocha.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 28, 2026
Zrodzona z czułości wobec słabości i wyborów, których konsekwencje potrafią odmienić ludzkie istnienie.
Utkana ze wspomnień, tęsknot i emocji, które mimo upływu lat, pozostają żywym śladem zapisanym w sercu.
Przepełniona prawdą o miłości - tej głębokiej i pięknej, lecz nie zawsze wystarczająco silnej, by udźwignąć ciężar codzienności.
„Wszystko, co po nas zostało” to powieść, która zatrzymuje czytelnika w pół kroku i skłania do uważniejszego spojrzenia na to, co często pozostaje niewidoczne. Na ciche pęknięcia w relacjach. Na słowa, które nigdy nie zostały wypowiedziane. Na gesty, które miały znaczenie większe, niż potrafiliśmy dostrzec w chwili, gdy się wydarzały.
To historia o ludziach niedoskonałych - takich, którzy kochają, ale czasem nie potrafią tej miłości ochronić. Którzy podejmują decyzje pod wpływem emocji, lęku lub zagubienia, a później muszą zmierzyć się z ich konsekwencjami. Gabriela Gargaś - z niezwykłą wrażliwością - pokazuje, że za każdym błędem kryje się człowiek. Nie bezduszny sprawca własnych porażek, lecz ktoś pełen pragnień, obaw i tęsknoty za bliskością.
Autorka kreśli przejmujący obraz więzi, w której uczucie przeplata się z codziennością - a ta potrafi być bezlitosna nawet dla najpiękniejszych obietnic. Bo miłość, choć bywa początkiem najważniejszych historii, potrzebuje czegoś więcej niż samego zachwytu drugim człowiekiem. Wymaga obecności, rozmowy, troski i odwagi, by nie zgubić siebie nawzajem pośród zwyczajnych dni.
W tej powieści szczególnie mocno wybrzmiewa prawda o tym, że przeszłość nigdy nie znika całkowicie. Pozostawia po sobie ślady - czasem bolesne, czasem pełne ciepła, ale zawsze będące częścią naszej własnej opowieści. Wspomnienia przypominają stare fotografie przechowywane w szufladzie serca. Mogą być lekko wyblakłe, mogą nosić znamiona czasu, lecz wystarczy jedno słowo lub jeden zapach, by znów ożyły z całą siłą dawnych emocji.
Gabriela Gargaś pochyla się nad tematami straty, rozczarowania, poczucia winy i potrzeby wybaczenia. Pokazuje, jak trudne bywają rodzinne więzi - pełne miłości, ale również przemilczeń, ran i niedopowiedzeń. Rodzina w jej ujęciu nie jest idealnym obrazem pozbawionym skaz. Jest raczej misternie utkanym materiałem, w którym obok pięknych nici, pojawiają się pęknięcia i nierówności.
Nie brakuje w tej opowieści bólu, ale odnaleźć można w niej również światło. Delikatną nadzieję, że człowiek zawsze może spróbować zrozumieć, naprawić, wybaczyć. Że nawet pośród tego, co zostało utracone, można odnaleźć coś, co pozwoli spojrzeć dalej - ku przyszłości, ku nowym początkom, ku spokojniejszemu oddechowi.
„Wszystko, co po nas zostało” to nie tylko opowieść o miłości i relacjach. To literacka refleksja nad tym, co naprawdę pozostaje po człowieku. Nie rzeczy, nie wielkie słowa, nie ślady widoczne dla świata. Lecz emocje. Wspólne chwile. Pamięć. To, jak sprawiliśmy, że ktoś poczuł się ważny, kochany i zauważony.
Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi opowiadać o człowieczym sercu z niezwykłą czułością. Jej proza przypomina spokojną rozmowę, podczas której odnajdujemy własne pytania, własne wspomnienia i własne, niewypowiedziane historie.
Jeśli szukacie lektury dojrzałej, emocjonalnej i pełnej refleksji - pozwólcie sobie na tę literacką podróż. To książka, która nie tylko porusza, ale również przypomina, by uważniej patrzeć na ludzi obok nas. By doceniać chwile, zanim staną się wspomnieniami. By pamiętać, że wszystko, co po sobie zostawiamy, najpiękniej zapisuje się w sercach bliskich nam osób.
Niektóre opowieści zamykają się wraz z ostatnią stroną…
Niektóre zostają z nami na długo - cicho, subtelnie i nieodwracalnie, niczym ślad po kimś, kto na zawsze stał się częścią naszej duszy…✨
Czytajcie!💙
Utkana ze wspomnień, tęsknot i emocji, które mimo upływu lat, pozostają żywym śladem zapisanym w sercu.
Przepełniona prawdą o miłości - tej głębokiej i pięknej, lecz nie zawsze wystarczająco silnej, by udźwignąć ciężar codzienności.
„Wszystko, co po nas zostało” to powieść, która zatrzymuje czytelnika w pół kroku i skłania do uważniejszego spojrzenia na to, co często pozostaje niewidoczne. Na ciche pęknięcia w relacjach. Na słowa, które nigdy nie zostały wypowiedziane. Na gesty, które miały znaczenie większe, niż potrafiliśmy dostrzec w chwili, gdy się wydarzały.
To historia o ludziach niedoskonałych - takich, którzy kochają, ale czasem nie potrafią tej miłości ochronić. Którzy podejmują decyzje pod wpływem emocji, lęku lub zagubienia, a później muszą zmierzyć się z ich konsekwencjami. Gabriela Gargaś - z niezwykłą wrażliwością - pokazuje, że za każdym błędem kryje się człowiek. Nie bezduszny sprawca własnych porażek, lecz ktoś pełen pragnień, obaw i tęsknoty za bliskością.
Autorka kreśli przejmujący obraz więzi, w której uczucie przeplata się z codziennością - a ta potrafi być bezlitosna nawet dla najpiękniejszych obietnic. Bo miłość, choć bywa początkiem najważniejszych historii, potrzebuje czegoś więcej niż samego zachwytu drugim człowiekiem. Wymaga obecności, rozmowy, troski i odwagi, by nie zgubić siebie nawzajem pośród zwyczajnych dni.
W tej powieści szczególnie mocno wybrzmiewa prawda o tym, że przeszłość nigdy nie znika całkowicie. Pozostawia po sobie ślady - czasem bolesne, czasem pełne ciepła, ale zawsze będące częścią naszej własnej opowieści. Wspomnienia przypominają stare fotografie przechowywane w szufladzie serca. Mogą być lekko wyblakłe, mogą nosić znamiona czasu, lecz wystarczy jedno słowo lub jeden zapach, by znów ożyły z całą siłą dawnych emocji.
Gabriela Gargaś pochyla się nad tematami straty, rozczarowania, poczucia winy i potrzeby wybaczenia. Pokazuje, jak trudne bywają rodzinne więzi - pełne miłości, ale również przemilczeń, ran i niedopowiedzeń. Rodzina w jej ujęciu nie jest idealnym obrazem pozbawionym skaz. Jest raczej misternie utkanym materiałem, w którym obok pięknych nici, pojawiają się pęknięcia i nierówności.
Nie brakuje w tej opowieści bólu, ale odnaleźć można w niej również światło. Delikatną nadzieję, że człowiek zawsze może spróbować zrozumieć, naprawić, wybaczyć. Że nawet pośród tego, co zostało utracone, można odnaleźć coś, co pozwoli spojrzeć dalej - ku przyszłości, ku nowym początkom, ku spokojniejszemu oddechowi.
„Wszystko, co po nas zostało” to nie tylko opowieść o miłości i relacjach. To literacka refleksja nad tym, co naprawdę pozostaje po człowieku. Nie rzeczy, nie wielkie słowa, nie ślady widoczne dla świata. Lecz emocje. Wspólne chwile. Pamięć. To, jak sprawiliśmy, że ktoś poczuł się ważny, kochany i zauważony.
Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi opowiadać o człowieczym sercu z niezwykłą czułością. Jej proza przypomina spokojną rozmowę, podczas której odnajdujemy własne pytania, własne wspomnienia i własne, niewypowiedziane historie.
Jeśli szukacie lektury dojrzałej, emocjonalnej i pełnej refleksji - pozwólcie sobie na tę literacką podróż. To książka, która nie tylko porusza, ale również przypomina, by uważniej patrzeć na ludzi obok nas. By doceniać chwile, zanim staną się wspomnieniami. By pamiętać, że wszystko, co po sobie zostawiamy, najpiękniej zapisuje się w sercach bliskich nam osób.
Niektóre opowieści zamykają się wraz z ostatnią stroną…
Niektóre zostają z nami na długo - cicho, subtelnie i nieodwracalnie, niczym ślad po kimś, kto na zawsze stał się częścią naszej duszy…✨
Czytajcie!💙
July 11, 2026
WSZYSTKO CO PO NAS ZOSTAŁO
@gabrielagargas
@wydawnictwoluna
"Może życie wcale nie polega na tym by zaczynać od nowa.Może chodzi o to by wrocić tam gdzie wszystko się zaczęło."
Lubię książki, które wywołują emocje i sprawiają, że choć na chwilę zatrzymuję się w codziennym pędzie.
Wszystko, co po nas zostało okazało się właśnie taką historią.
To opowieść pełna bólu, nadziei i życiowych zakrętów, która pokazała mi, że nawet po największym cierpieniu można odnaleźć w sobie siłę, by zacząć od nowa.
Bardzo polubiłam Kalinę. Jej historia poruszyła mnie do głębi, bo trudno pozostać obojętnym wobec kobiety, która z dnia na dzień traci wszystko, co dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Zdrada, rozczarowanie i konieczność poukładania życia od nowa zostały opisane w niezwykle prawdziwy i emocjonalny sposób. Czułam jej ból, ale jednocześnie z całego serca kibicowałam jej, by odnalazła spokój i szczęście.
Relacja z Aleksem była dla mnie pięknym promykiem nadziei. Bez wielkich deklaracji, za to z czułością, wzajemnym szacunkiem i obecnością, która czasem znaczy więcej niż tysiąc słów. To właśnie takie drobne gesty najbardziej mnie wzruszały.
Kiedy wydawało się, że Kalina w końcu może odetchnąć i zacząć nowe życie, autorka po raz kolejny zaskoczyła. Pojawienie się policji całkowicie zmieniło bieg wydarzeń i sprawiło, że nie potrafiłam odłożyć książki. Z każdą kolejną stroną emocji było coraz więcej, a zakończenie zostawiło mnie z ogromem refleksji.
Gabriela Gargaś po raz kolejny udowodniła, że doskonale potrafi opowiadać o ludzkich emocjach. Nie ma tu przesady ani sztuczności są za to bohaterowie z krwi i kości, których problemy mogłyby spotkać każdego z nas.
To historia o zdradzie, przebaczeniu, drugich szansach i o tym, że przeszłość czasem wraca wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy.
To książka, która skłania do refleksji nad tym, jak kruche potrafi być szczęście i jak ważne jest, by doceniać ludzi, którzy są obok nas.
Zamknęłam ją ze wzruszeniem i poczuciem, że niektóre historie zostają z czytelnikiem na długo. Zdecydowanie polecam ją wszystkim, którzy lubią powieści pełne emocji i życiowych prawd.
Czytajcie.
Ewelina.
@gabrielagargas
@wydawnictwoluna
"Może życie wcale nie polega na tym by zaczynać od nowa.Może chodzi o to by wrocić tam gdzie wszystko się zaczęło."
Lubię książki, które wywołują emocje i sprawiają, że choć na chwilę zatrzymuję się w codziennym pędzie.
Wszystko, co po nas zostało okazało się właśnie taką historią.
To opowieść pełna bólu, nadziei i życiowych zakrętów, która pokazała mi, że nawet po największym cierpieniu można odnaleźć w sobie siłę, by zacząć od nowa.
Bardzo polubiłam Kalinę. Jej historia poruszyła mnie do głębi, bo trudno pozostać obojętnym wobec kobiety, która z dnia na dzień traci wszystko, co dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Zdrada, rozczarowanie i konieczność poukładania życia od nowa zostały opisane w niezwykle prawdziwy i emocjonalny sposób. Czułam jej ból, ale jednocześnie z całego serca kibicowałam jej, by odnalazła spokój i szczęście.
Relacja z Aleksem była dla mnie pięknym promykiem nadziei. Bez wielkich deklaracji, za to z czułością, wzajemnym szacunkiem i obecnością, która czasem znaczy więcej niż tysiąc słów. To właśnie takie drobne gesty najbardziej mnie wzruszały.
Kiedy wydawało się, że Kalina w końcu może odetchnąć i zacząć nowe życie, autorka po raz kolejny zaskoczyła. Pojawienie się policji całkowicie zmieniło bieg wydarzeń i sprawiło, że nie potrafiłam odłożyć książki. Z każdą kolejną stroną emocji było coraz więcej, a zakończenie zostawiło mnie z ogromem refleksji.
Gabriela Gargaś po raz kolejny udowodniła, że doskonale potrafi opowiadać o ludzkich emocjach. Nie ma tu przesady ani sztuczności są za to bohaterowie z krwi i kości, których problemy mogłyby spotkać każdego z nas.
To historia o zdradzie, przebaczeniu, drugich szansach i o tym, że przeszłość czasem wraca wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy.
To książka, która skłania do refleksji nad tym, jak kruche potrafi być szczęście i jak ważne jest, by doceniać ludzi, którzy są obok nas.
Zamknęłam ją ze wzruszeniem i poczuciem, że niektóre historie zostają z czytelnikiem na długo. Zdecydowanie polecam ją wszystkim, którzy lubią powieści pełne emocji i życiowych prawd.
Czytajcie.
Ewelina.
July 14, 2026
Uwaga petarda! O uczuciach i emocjach pisać w ten sposób potrafi tylko Gabrysia Gargaś. Uwielbiam jej książki i sięgam po jej literaturę od wielu lat. To nie tylko dobre pozycje - wartościowe, piękne i mocno życiowe, takie które zawsze mają jakąś puentę, lekcję życia, która ma nas czegoś nauczyć, a przynajmniej sprawić, że chociaż na chwilę przystopujemy i zatrzymamy się. To także ironia, cięty język, mnóstwo dobrego humoru i kobiecość wylewająca się z każdej strony konkretnej książki. Przyjaźń, miłość, trudny życia to coś z czym zawsze za pan brat jest autorka. Tym razem książka, która teoretycznie nie powinna zwalić mnie z nóg, nie powinna sprawić że moje serce mocniej zabije, nie powinna jakoś mocno mnie kopnąć, a jednak, miałam po niej czytelniczego kaca. „Wszystko co po nas zostało” nie jest opowieścią o śmierci, żałobie czy wojnie, a mimo to, nie mogłam powstrzymać łez gdy ją czytałam, nie mogłam się uspokoić i nie mogłam zrozumieć tego, co spotkało głównych bohaterów. Nie mam pojęcia jak zrobiła to autorka, ale sprawiła, że ta pozycja poruszyła mnie bardziej niż niejedna książka wojenna. To opowieść o małżeństwie, o kimś kto chce kolejnej szansy, o błędzie, który łamie ludzi, przekreśla relację i niszczy życie, o czymś czego nie sposób cofnąć, czym trudno jest walczyć. To historia o tym, że miłość czasami nie wystarczy, o tym jak bardzo jesteśmy słabi, o tym że nie zawsze potrafimy powiedzieć nie nawet gdy bardzo tego chcemy, o chwili, minucie, która może zaważyć na całym życiu. Jest jak ulubiona piosenka, to jedna z tych powieści, której nie chcesz kończyć, którą chciałbyś zapomnieć po to aby móc sięgnąć po nią po raz kolejny, to coś co sprawiło, że zbierałam szczękę z podłogi!
August 25, 2026
„Wszystko, co po nas zostało” Gabrieli Gargaś to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki w tym roku i muszę przyznać, że z każdą kolejną książką jest ono coraz bardziej udane. Tym razem dostałam historię, która początkowo może wydawać się opowieścią o rozpadzie małżeństwa i próbie ułożenia sobie życia od nowa, ale z czasem pokazuje znacznie więcej.
Kalina po siedmiu latach małżeństwa zostaje postawiona w sytuacji, której zupełnie się nie spodziewała. Wiktor odsuwa się od rodziny, a jego zdrada burzy poczucie bezpieczeństwa, które kobieta przez lata budowała. To, co szczególnie mnie poruszyło, to obserwowanie jej drogi od bólu i zagubienia do momentu, w którym zaczyna odzyskiwać siebie. Nie dzieje się to za sprawą wielkich słów, ale dzięki małym gestom, bliskości i poczuciu, że ktoś naprawdę jest obok.
Kiedy na drodze Kaliny pojawia się Aleks, zaczyna wierzyć, że jeszcze może być dobrze. I właśnie wtedy autorka po raz kolejny pokazuje, że przeszłość potrafi upomnieć się o swoje w najmniej oczekiwanym momencie.
To przede wszystkim opowieść o konsekwencjach naszych wyborów, o ranach, które nie zawsze widać na pierwszy rzut oka, oraz o tym, jak trudno jest zbudować zaufanie, kiedy raz zostało ono zachwiane. W tej historii nie brakuje emocji, trudnych decyzji i momentów, które zmuszają do zatrzymania się i zastanowienia, jak wiele możemy przeoczyć, patrząc na kogoś przez pryzmat własnych uczuć.
„Wszystko, co po nas zostało” to dla mnie historia o tym, że czasem trzeba stracić znane życie, żeby zacząć budować siebie na nowo. O drugich szansach, ale również o cenie, jaką potrafią nieść za sobą sekrety. To książka, która stopniowo odsłania kolejne karty i sprawia, że chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty.
Kalina po siedmiu latach małżeństwa zostaje postawiona w sytuacji, której zupełnie się nie spodziewała. Wiktor odsuwa się od rodziny, a jego zdrada burzy poczucie bezpieczeństwa, które kobieta przez lata budowała. To, co szczególnie mnie poruszyło, to obserwowanie jej drogi od bólu i zagubienia do momentu, w którym zaczyna odzyskiwać siebie. Nie dzieje się to za sprawą wielkich słów, ale dzięki małym gestom, bliskości i poczuciu, że ktoś naprawdę jest obok.
Kiedy na drodze Kaliny pojawia się Aleks, zaczyna wierzyć, że jeszcze może być dobrze. I właśnie wtedy autorka po raz kolejny pokazuje, że przeszłość potrafi upomnieć się o swoje w najmniej oczekiwanym momencie.
To przede wszystkim opowieść o konsekwencjach naszych wyborów, o ranach, które nie zawsze widać na pierwszy rzut oka, oraz o tym, jak trudno jest zbudować zaufanie, kiedy raz zostało ono zachwiane. W tej historii nie brakuje emocji, trudnych decyzji i momentów, które zmuszają do zatrzymania się i zastanowienia, jak wiele możemy przeoczyć, patrząc na kogoś przez pryzmat własnych uczuć.
„Wszystko, co po nas zostało” to dla mnie historia o tym, że czasem trzeba stracić znane życie, żeby zacząć budować siebie na nowo. O drugich szansach, ale również o cenie, jaką potrafią nieść za sobą sekrety. To książka, która stopniowo odsłania kolejne karty i sprawia, że chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty.
July 7, 2026
🌿 „Wszystko, co po nas zostało” to piękna i pełna emocji opowieść o budowaniu swojego życia na nowo, kiedy stare rozpadło się na małe kawałeczki.
🌿 Jest to opowieść o Kalinie, która kiedyś miała dom, dzieci i kochającego męża. Wiktor zaczął ją zaniedbywać, aż w końcu znalazł sobie kogoś innego. Los jednak potrafił uśmiechnąć się do zranionej kobiety i postawił na jej drodze Aleksa. Przy nim na nowo rozkwitła. I wtedy, gdy uwierzyła, ze jeszcze może być szczęśliwa przeszłość dala o sobie znać.
🌿 "Wszystko, co po nas zostało" to poruszająca opowieść o zdradzie, winie, drugich szansach i miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę. Jest to historia, która wciąga od pierwszych stron i długo jeszcze zostaje z nami po odłożeniu książki.
🌿 Mocną stroną tej powieści są jej bohaterowie. Są to postacie bardzo autentyczne. Posiadające swoje wady i zalety.
🌿 Autorka posiada lekki styl pisania, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie. Książka posiada krótkie rozdziały, umiarkowane tempo akcji oraz momenty, którą zmuszają do zatrzymania się i pomyślenia o wartościach.
🌿 Jeśli szukacie książki, która oderwie Was od codzienności, to bardzo polecam „Wszystko, co po nas zostało”.
🌿 Jest to opowieść o Kalinie, która kiedyś miała dom, dzieci i kochającego męża. Wiktor zaczął ją zaniedbywać, aż w końcu znalazł sobie kogoś innego. Los jednak potrafił uśmiechnąć się do zranionej kobiety i postawił na jej drodze Aleksa. Przy nim na nowo rozkwitła. I wtedy, gdy uwierzyła, ze jeszcze może być szczęśliwa przeszłość dala o sobie znać.
🌿 "Wszystko, co po nas zostało" to poruszająca opowieść o zdradzie, winie, drugich szansach i miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę. Jest to historia, która wciąga od pierwszych stron i długo jeszcze zostaje z nami po odłożeniu książki.
🌿 Mocną stroną tej powieści są jej bohaterowie. Są to postacie bardzo autentyczne. Posiadające swoje wady i zalety.
🌿 Autorka posiada lekki styl pisania, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie. Książka posiada krótkie rozdziały, umiarkowane tempo akcji oraz momenty, którą zmuszają do zatrzymania się i pomyślenia o wartościach.
🌿 Jeśli szukacie książki, która oderwie Was od codzienności, to bardzo polecam „Wszystko, co po nas zostało”.
September 4, 2026
Piękna powieść obyczajowa. Wątki zdrady, powrotów, miłości - różnego rodzaju. Nie spodziewałam się tak głębokich i życiowych przemyśleń, a jednak autorka raczy wieloma sentencjami. Motywy femme fatale, którą w mojej opinii jest Maja, siła kobiet - głównej bohaterki Kaliny i jej przyjaciółki Darii. Obecny jest też wątek kryminalny. Jeżeli chcesz jeszcze raz uwierzyć w miłość lub zastanawiasz się nad koncepcją drugiej szansy, polecam.
July 9, 2026
Literacko było świetnie, bardzo mnie rozczuliła. ALE. Opis zdradza 3/4 książki, ja tylko cały czas czekałam aż zdarzy się ten moment z policją, tymczasem to wszystko zadziało się na 50 ostatnich stronach xd. Do tego rozdziały konczyly się jakby to miał być koniec książki. Nie mogę dać więcej niż dwie gwiazdki
Displaying 1 - 7 of 7 reviews