Melanie woont in een prachtig opgeknapt landhuis in Frankrijk. Ze is hierheen gegaan voor de liefde van haar leven, maar die heeft haar verlaten. Nina heeft een leuke baan en een ogenschijnlijk goede relatie. Wat ze verborgen houdt, is dat ze wordt mishandeld en dat ze op de vlucht is. Jessica kan haar baan als manager eigenlijk niet aan en kampt met eenzaamheid - en een alcoholprobleem. Suus heeft het misschien nog het beste op orde. Maar ook dat is schijn, want ze heeft grote financiële problemen... en is zwanger van een derde kindje.
Wanneer de vier vroegere vriendinnen bij elkaar komen in Melanies huis in Frankrijk, blijkt dat niemand het zo goed voor elkaar heeft als ze graag zou willen. De vrouwen slaan de handen ineen om het tij te keren.
De feelgoodroman Een huis in Frankrijk van Eva de Wit zal liefhebbers van Santa Montefiore en Maeve Binchy niet onberoerd laten. De auteur heeft het talent om vier totaal verschillende karakters geloofwaardig uit te werken en de lezer voor alle vier in te nemen.
Op zich wordt het boek in de twee helft wel wat vlotter, maar het blijft oppervlakkig. Problemen zoals alcoholverslaving en een agressieve vriend worden als sneeuw voor de zon opgelost, terwijl ze in de eerste helft nog uitgebreid werden omschreven. Daarnaast worden er soms grote tijdsprongen gemaakt. Mede hierdoor krijg je niet de kans om mee te leven met de personages.
Toen ik de cover zag, voelde ik al dat het wel een boek was dat mij zou liggen en toen ik de tekst op de achterflap las, was ik helemaal overtuigd. De cover is vrolijk en zomers en past, samen met de titel, uitstekend bij het verhaal. Het begon heel goed. Vier vrouwen die vroeger hartsvriendinnen waren maar uit elkaar zijn gegroeid. Wanneer Melanie besluit de andere 3 uit te nodigen, houden ze allemaal de schijn hoog. Stuk voor stuk lijken ze het beste lot uit de loterij te hebben gewonnen. Maar dan, mits een beetje aanmoediging, storten ze hun hart uit bij elkaar en vinden ze het vriendschapsgevoel van weleer terug. Hun band wordt hechter dan ooit tevoren. Hoe het verder met hen gaat, laat ik jullie zelf ontdekken. smile-emoticon
Het is een mooi verhaal dat alles heeft om een hele leuke chicklit te worden, maar er was een aspect (dat ik niet ga vermelden omdat ik verder niets over de inhoud wil prijsgeven) dat mij stoorde. Het paste totaal niet in de sfeer en voelde het op een bepaald moment zelfs heel ouderwets aan.Dit mocht gerust geschrapt worden. Het haalde het verhaal, voor mij persoonlijk, een beetje naar beneden. Alles wordt vrij uitgebreid verteld, maar dat stoorde mij niet. Het was niet vervelend of saai. Alleen vond ik het jammer dat op het einde alles wel vrij vlug werd afgehandeld. Ik was dan wel weer blij met de epiloog maar toch had ik het gevoel dat ook daar nog iets ontbrak
Conclusie
Een fijn verhaal dat ik met plezier gelezen heb, ondanks de dingen waaraan ik mij toch ergerde. 3 sterren.
Melanie woont in een prachtig huis en leeft een luxe leven. Tot op een dag haar partner Jean zegt dat hij haar verlaat en dat ze 3 maanden nog mag blijven wonen. Melanie weet zich geen raad en heeft in Frankrijk niet echt vriendinnen. Ze besluit om haar 3 vroegere vriendinnen Suus,Jessica en Nina uit te nodigen om een week bij haar te komen. Als ze uiteindelijk daar aankomen blijken ze allemaal hun eigen problemen te hebben maar een ieder houd de schone schijn op totdat..... Marie de huishoudster kleine hints geeft.
Eva neemt je mee in naar Frankrijk en laat je genieten van het prachtige verhaal in een mooie omgeving. In het begin blijft het allemaal vrij oppervlakkig en is onderling de spanning te snijden en voelbaar. Eva laat dan Marie een groter rol spelen in het geheel en dan verandert ook de verhoudingen onderling . Dit is direct als lezer ook te merken. De gedachte van Marie zijn schuingedrukt aan het begin van ieder hoofdstuk. Je weet dan ongeveer waar het om zal gaan draaien maar Eva weet het toch voor elkaar te krijgen dat je steeds aangenaam verrast blijft .
Alle personages hebben zo ieder hun deel gekregen in het leven en dit zet je jezelf ook aan het denken en ga je je leven over zien . Het is een boek wat je kan aanraden en zeker moet lezen . Als je niet lekker in je vel zit weet je dat je tijdens het lezen al een stuk beter gaat voelen.
Confession. Ik heb een kleine haat-liefde verhouding met chicklits, wat waarschijnlijk ook de reden is waarom dit boek zolang ongerecenseerd bleef liggen. Hoewel ik al meerdere ronduit gewéldige chicklits gelezen heb, blijf ik toch lichtjes getraumatiseerd door enkele regelrecht literaire rampen die ik in het verleden las… Denk: boeken vol tikfouten, slecht grammaticaal gebruik, een compleet gebrek aan diepgang en een naïeve vrouw die voor mister perfect valt, die uiteraard meteen ook op haar verliefd wordt zonder haar eigenlijk echt te kennen. De horror! Gelukkig bleek mijn vrees helemaal ongegrond te zijn. “Een huis in Frankrijk” is een luchtig verhaal dat heel vlot wegleest en je meteen in vakantiesfeer brengt. De personages zijn voldoende uitgewerkt waardoor je een band krijgt met de vier vriendinnen en gedurende het verhaal met hen meeduimt dat alles goed zal komen. Het boek is een tikkeltje, of net iets meer dan een tikkeltje, voorspelbaar maar toch heel charmant. Zelf heb ik het verhaal met veel plezier aan één stuk door uitgelezen. Ik denk dat dit boek is wat je van een goede chicklit mag verwachten: een heerlijk feelgoodverhaal, waardoor je je bovendien ook even helemaal in het zonnige zuiden van Frankrijk waant.
Een huis in Frankrijk is een typisch feelgood boek. Ik wist dus wat ik moest verwachten, maar vond de oppervlakkigheid van dit boek toch verbijsterend. Dat een oude huishulp die al een heel leven bij een familie werkt, een behoorlijke portie mensenkennis heeft opgebouwd en situaties goed kan inschatten, tot daar aan toe. Dat deze vrouw in staat is om de geheimen van wildvreemden meteen te doorgronden én levensbelangrijke oplossingen te bieden (die ook meteen en moeiteloos het gewenste effect hebben) gaat me net een stapje te ver. Ik werd er eerder geïrriteerd i.p.v. vrolijk van.
Het verhaal gaat over 4 studiegenoten die elkaar uit het oog zijn verloren en ieder met hun eigen problemen zit. Als 1 van de meiden de andere 3 uitnodigt in haar huis (of eigenlijk dat van haar ex) in Frankrijk, besluiten ze allen (sommigen na wat twijfel) om te komen. Hier wordt al snel duidelijk dat ze elkaar lang niet hebben gezien en er wordt flink mooi weer gespeeld. Maar als je een week lang bij elkaar bent, een hulp in huis hebt die wel wat mensenkennis heeft, blijft de façade niet heel lang omhoog.
Het verhaal leest vlot en makkelijk weg. Ik ben er niet lang mee bezig geweest en had meestal wel zin om er weer in te beginnen. Heel bijzonder vond ik het ook niet. Zeker het tweede deel is wat oppervlakkig en simpel. Het eerste deel gaat vrij diep in op de problemen en in het tweede deel zijn die zo'n beetje als sneeuw voor de zon verdwenen. En ook de nieuwe problemen die zich voordoen zijn binnen no time opgelost. Er worden een heleboel verschillende dingen nog ingegooid en snel weer verholpen. Zo verbaasde het me vooral dat op blz 349 van de 355 een bepaald probleem (wat zich voordeed op blz 300 ong) nog niet opgelost was. Er wordt even veel gedoe om gemaakt en dan plotseling is alles weer koek en ei. Dat zorgt ervoor dat het verhaal in het tweede deel echt wel wat minder werd. Ook de stukjes van Marie aan het begin van elk hoofdstuk hadden wat mij betreft geen toegevoegde waarde en hadden wel weggelaten kunnen worden. Ik vond ze een beetje irritant.
Maar ondanks de ietwat oppervlakkige personages en verhaallijn is het prima geschreven. Het is een prima boek voor tussendoor en ik heb me er ook prima mee vermaakt. Een prima feelgood om even niet te veel over te hoeven nadenken.
Wat eerst een gewone chicklit lijkt, bevat toch veel meer diepgang. Het boek beschrijft een zomer in Frankrijk waarbij 4 studievriendinnen elkaar naar jaren weer treffen in zuid Frankrijk waar Melanie al 10 jaar woont met haar Franse partner. Alle vriendinnen hebben zo hun levensverhaal maar durven elkaar niet de waarheid te vertellen. De huishoudster Franse Marie speelt een belangrijke rol en wint mijn sympathie. Ze gooien allemaal het roer om en beginnen een bed and breakfast. Heerlijk zomers leesvoer. En met een boodschap dat eerlijkheid en vriendschap je ver kunnen brengen in het leven.
Het begin van het boek was niet geweldig. Later wordt het interessant. Maar helaas, het eindigt overdreven romantisch. Wat mij betreft had er meer pit kunnen worden aangebracht.
Een jonge vrouw wordt tijdens haar studie Frans in Parijs verliefd op een Fransman. Zij stopt met de opleiding en gaat bij hem wonen in het zuiden van Frankrijk in een prachtig huis. Ze verliest min of meer het contact met haar studievriendinnen. Als haar vriend na 10 jaar aankondigt dat het over is en dat ze binnen drie maanden het pand moet verlaten beginnen de alarmbellen te rinkelen. Ze heeft haar studie niet afgemaakt en heeft in de laatste 10 jaar geen werkervaring opgedaan. Het enige wat ze heeft is haar vloeiende Frans. Om het met een flinke knaller af te ronden nodigt ze haar voormalige studievriendinnen uit een weekje naar Frankrijk te komen. Bij hun heeft het leven ook niet stil gestaan en ze hebben allemaal hun problemen waar ze mee worstelen. Ze gaan na wat wikken en wegen in op de uitnodiging. In eerste instantie zijn ze totaal niet eerlijk tegen elkaar over hun problemen maar na wat aanmoediging van de Franse huishoudelijke hulp Marie worden ze toch open tegen elkaar en hebben ze niet alleen een heerlijke tijd in Frankrijk maar kunnen ze langzaamaan ook hun problemen oplossen en lacht in vele gevallen de liefde hen weer toe.
Dit boek heeft het allemaal, liefde geluk maar ook het onder ogen durven zien van problemen en ernaar handelen zonder een tranendal te worden en pasklare antwoorden te gebruiken. De personages zijn duidelijk neer gezet met hun eigen karakter, achtergrond en problematiek. Marie is de drijvende kracht achter alle op nieuw startende levens van de vier jonge vrouwen en haar leven neemt ook een bijzondere wending. De locatie is schitterend neergezet en je kunt zo in het "schilderij" wat wordt afgeschilderd instappen. Eva de Wit heeft er een fan bij en ik kijk al uit naar haar nieuwe boek.
Om te beginnen wil ik benadrukken hoe een vlot en ontspannend boek dit is! Op enkele dagen had ik het uitgelezen en voelde me dan ook tijdens deze leesuurtjes erg relaxed. Ideaal dus om in een drukke periode de Franse zon even te voelen schijnen.
Eva kan haar personages erg goed beschrijven en een eigen karakter toewijzen. Alleen al aan de hand van haar schrijfstijl weet je wie er aan het woord is in het boek. Het was dus heel fijn dat elk personage zo goed uitgewerkt werd, elk met hun eigen positieve en negatieve kanten.
Vooral de omgeving die wordt beschreven is geweldig gedaan, je gaat meteen bij het openslaan van het boek van je zetel naar de Franse vlakten. Ik kon me tijdens het lezen erg goed voorstellen hoe alles eruitzag, van Suus haar overhoop gehaalde woonkamer tot het huisje verscholen in de tuin. Eva weet haar boek door deze beeldende schrijfstijl dan ook extra karakter te geven.
Wat ik ook mooi vond zijn de stukjes uit het dagboek van een personage die de hoofdstukken inleidden. Buiten de dagboekfragmentjes begint deze persoon doorheen het boek meer en meer naar voor te komen wat ik persoonlijk niet verwachtte. Desalniettemin heeft Eva dit prachtig aangepakt! Ik vind dit personage dan ook de mooiste aanvulling voor het boek.
Niet meteen een boek dat ik als Young/New Adult-lezer uit de rekken zou nemen, maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb! Een aanrader voor mensen die eens helemaal willen ontspannen.
In een huis naar Frankrijk maak je kennis met vier vriendinnen die elkaar uit het oog zijn verloren. Nu Melanie haar luxe leventje in Frankrijk binnenkort op lijkt te moeten geven besluit ze om niet dramatisch te gaan doen, maar nog even flink te genieten. Dit wil ze echter niet alleen, ze neemt daarom contact op met haar goede studievriendinnen die ze helaas al een veel te lange tijd niet meer heeft gezien. Ze nodigt hun uit voor een vakantie in Frankrijk. De vriendinnen hebben op dat moment allemaal zo hun eigen problemen en Melanie ’s uitnodiging komt dan ook als geroepen. Hun hereniging zal hun leven drastisch veranderen……
Een huis in Frankrijk is een fijne zomerse roman die zich prima laat lenen om te lezen tijdens een zonnige dag of tijdens een aangename vakantie. De verhalen en persoonlijke problemen van de vriendinnen worden in de eerste helft uitgebreid beschreven, personages komen hierdoor tot leven en zullen je zo nu en dan zelfs ontroeren of een glimlach op je mond bezorgen. Ook weet de auteur de lezer op een aangename manier mee te voeren naar het mooie Frankrijk. Vooral tijdens het lezen van de tweede helft van de roman is het echt genieten. De personages hebben dan hun problemen met elkaar gedeeld en komen tot een gezamenlijke oplossing. Een regeling waar mening lezer jaloers op zal zijn. Uiteindelijk komt er dan ook nog romantiek om het hoekje kijken en kan het zwijmelen beginnen.
Een huis in Frankrijk een debuutroman die de lezer met een goed gevoel achterlaat.
Gisteren uitgelezen. Een leuk boek. Echt een feelgood verhaal. Een belangrijk minpunt: alles past even iets te mooi in elkaar. Zo hebben alle vier de vriendinnen een probleem, waar wel een erg mooie oplossing voor komt. Daardoor is het boek voorspelbaar en ook een tikje ongeloofwaardig. Ik heb een promo-versie van dit boek. In het begeleidend schrijven wordt aangegeven dat dit boek zeker liefhebbers van Maeve Binchy en Erica James zal aanspreken. Nu ken ik de boeken van Erica James niet, maar die van Maeve Binchy wel. Ik vind dat je dit boek niet met haar boeken kan vergelijken. Die van Maeve Binchy zijn toch wel van een ander niveau. De boeken van Maeve Binchy zijn ook feelgood romans, maar toch lopen de zaken daar niet altijd goed af. (Al wordt het wel op zo'n manier beschreven dat je niet met een naar gevoel achterblijft.) Daardoor zijn Maeve Binchy's boeken geloofwaardig. Dit boek is zeker leuk je op zoek bent naar een luchtig boek (daar was ik ook op zoek naar toen ik hierin begon), maar meer dan dat is het niet.
Een verhaal over drie vriendinnen die om uiteenlopende redenen naar hun vriendin gaan die in Frankrijk woont. Ze doen zich allemaal beter voor dan ze zijn, ook nr 4. In het luxueuze huis wordt Melanie verwent door de huishoudster Marie die steeds boven ieder hoofdstuk wat commentaar vooraf geeft, (vind ik persoonlijk wel jammer omdat je dan al weet wat er gaat gebeuren). Als de vriendinnen elkaar na een paar dagen de waarheid over hun levens vertellen, verandert de sfeer positief. Het besef dat ze geen van allen op dezelfde voet door kunnen blijven gaan, zorgt ervoor dat er spijkers met koppen worden geslagen. Voor drie van hen moet het roer drastisch om. Nina is de enige die beseft dat ze het geluk thuis al heeft en gaat terug. De drie overgebleven vriendinnen werken een plan van Marie uit wat voor hen allemaal goed uitpakt. Daarna wordt het verhaal wel enigszins voorspelbaar. Toch is een leuk boek om een paar uur mee zoet te zijn en je even in Frankrijk te wanen.