What do you think?
Rate this book
Son Soru
İnsanlar özgür iradelerini yaşamlarının her alanında kullanamasalar bile duygularına başkaları karışamaz. Ama zavallı Cassiday'in bu özgürlüğü elinden alındı. Onun neler hissedeceğine başkaları karar veriyor.
Gerçek bir dostluk için empati gerekli. Kendinizi bir başkasının yerine koyabildiğinizde arkadaşlığın temel taşlarını oluşturan anlayışı, hoşgörü ve sevecenlik kendiliğinden oluşur. Peki ama gerçek dostluk uğruna bile olsa, ruhumuzun en gizli köşelerinin açık bir kitap gibi okunmasını ister miyiz?
İnsanın ilk düşünmeye başladığı andan ititbaren sorduğu sorunun yanıtını siz de merak etmiyor musunuz?
Gerçek bir dostluk için empati gerekli. Kendinizi bir başkasının yerine koyabildiğinizde arkadaşlığın temel taşlarını oluşturan anlayışı, hoşgörü ve sevecenlik kendiliğinden oluşur. Peki ama gerçek dostluk uğruna bile olsa, ruhumuzun en gizli köşelerinin açık bir kitap gibi okunmasını ister miyiz?
İnsanın ilk düşünmeye başladığı andan ititbaren sorduğu sorunun yanıtını siz de merak etmiyor musunuz?
- GenresScience Fiction
120 pages, Paperback
First published January 1, 2000
2 people are currently reading
63 people want to read
About the author
Isaac Asimov
4,337 books27.8k followersWorks of prolific Russian-American writer Isaac Asimov include popular explanations of scientific principles,
The Foundation Trilogy
(1951-1953), and other volumes of fiction.
Isaac Asimov, a professor of biochemistry, wrote as a highly successful author, best known for his books.
Asimov, professor, generally considered of all time, edited more than five hundred books and ninety thousand letters and postcards. He published in nine of the ten major categories of the Dewey decimal classification but lacked only an entry in the category of philosophy (100).
People widely considered Asimov, a master of the genre alongside Robert Anson Heinlein and Arthur Charles Clarke as the "big three" during his lifetime. He later tied Galactic Empire and the Robot into the same universe as his most famous series to create a unified "future history" for his stories much like those that Heinlein pioneered and Cordwainer Smith and Poul Anderson previously produced. He penned "Nightfall," voted in 1964 as the best short story of all time; many persons still honor this title. He also produced well mysteries, fantasy, and a great quantity of nonfiction. Asimov used Paul French, the pen name, for the Lucky Starr, series of juvenile novels.
Most books of Asimov in a historical way go as far back to a time with possible question or concept at its simplest stage. He often provides and mentions well nationalities, birth, and death dates for persons and etymologies and pronunciation guides for technical terms. Guide to Science, the tripartite set Understanding Physics, and Chronology of Science and Discovery exemplify these books.
Asimov, a long-time member, reluctantly served as vice president of Mensa international and described some members of that organization as "brain-proud and aggressive about their IQs." He took more pleasure as president of the humanist association. The asteroid 5020 Asimov, the magazine Asimov's Science Fiction, an elementary school in Brooklyn in New York, and two different awards honor his name.
http://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_As...
Isaac Asimov, a professor of biochemistry, wrote as a highly successful author, best known for his books.
Asimov, professor, generally considered of all time, edited more than five hundred books and ninety thousand letters and postcards. He published in nine of the ten major categories of the Dewey decimal classification but lacked only an entry in the category of philosophy (100).
People widely considered Asimov, a master of the genre alongside Robert Anson Heinlein and Arthur Charles Clarke as the "big three" during his lifetime. He later tied Galactic Empire and the Robot into the same universe as his most famous series to create a unified "future history" for his stories much like those that Heinlein pioneered and Cordwainer Smith and Poul Anderson previously produced. He penned "Nightfall," voted in 1964 as the best short story of all time; many persons still honor this title. He also produced well mysteries, fantasy, and a great quantity of nonfiction. Asimov used Paul French, the pen name, for the Lucky Starr, series of juvenile novels.
Most books of Asimov in a historical way go as far back to a time with possible question or concept at its simplest stage. He often provides and mentions well nationalities, birth, and death dates for persons and etymologies and pronunciation guides for technical terms. Guide to Science, the tripartite set Understanding Physics, and Chronology of Science and Discovery exemplify these books.
Asimov, a long-time member, reluctantly served as vice president of Mensa international and described some members of that organization as "brain-proud and aggressive about their IQs." He took more pleasure as president of the humanist association. The asteroid 5020 Asimov, the magazine Asimov's Science Fiction, an elementary school in Brooklyn in New York, and two different awards honor his name.
http://en.wikipedia.org/wiki/Isaac_As...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 1, 2018
Bilim-Kurgu Üzerine
Dünya dünya olalı, âdemoğlu iki ayağı üstüne doğrulup kendinin farkına varalı, sonra bir araya gelip birbirine düşeli beri çok ağızdan, her dilde çıkmıştır bu söz: bu dünya yalan dünya… Elbette uzay boşluğunda salınıp duran küçük galaksimize kıyısından tutunmuş sefil gezegenimizi hedef almaz bu sözler. İsyan, içinde bulunulan topluma, sisteme, adaletsizliğe veya doğa karşısındaki çaresizliğimizedir.
O zamandan beri hayal eder dururuz. Daha farklı nasıl olurdu? Bundan bin yıl sonra yaşasak acaba neler görürdük? Dünya daha mı iyi bir yer olurdu? Yoksa her şey daha kötüye mi giderdi? Bunları sayısız roman ve filmlerle gözlerimizin önüne sermiş üstatlar. Hepsine minnettarım. Bilim-kurgu benim hayat, toplum ve insana bakış açımda bambaşka ufuklar açtı, dünyamı zenginleştirdi.
Gençlik yıllarımdaki şiir merakımın bittiği, ödevcesine hatmettiğim, belli başlı klasiklerden, gerçekçilerden, varoluşçulardan vesaire artık zevk almaz olduğum ve hiçbir şey okumak istemediğim bir dönemimdeydim. Atalarım gibi bir yandan “adaletin bu mu dünya?” diye isyan türküleri çağırırken, bir yandan da toplumsal ve politik ne varsa kulaklarımı tıkayıp uzaklaşmak istiyordum.
Böyle bir zamanımda gerçek anlamda tanıştım “bilim-kurgu” ile. Çocukluğumda okuduğum birkaç Jules Verne kitabı hariç bu edebiyat türüne son derece yabancıydım. Bilim-kurgu dendiğinde benim de aklıma uzay gemisiyle yolculuk ve yaratık istilaları geliyordu.
İtiraf etmeliyim ki bu türde yazılmış çoğu romandaki gelecek tasavvuru çok da pozitif değil. Galaktik medeniyetlerde birbiriyle savaşan gezegenler, evrim geçirip insan efendilerine isyan eden robotlar, biyolojik ve kimyasal silahlarla yaşanan felaketler. Bu romanlarda hikâyenin örgüsünden çok, kurguyu destekleyen zaman yolculuğu, ışınlanma, zihin okuma, yapay zekâ gibi teknolojik unsurlar dikkatimi çekiyor. Biliyorum ki bunların hepsi bir gün gerçekleşecek ama benim yaşam süreme maalesef yetişmeyecek.
Bilim-kurgu türünde birçok roman okuyup film izledikten sonra kaçınılmaz olarak daha derinlikli eserlerin arayışına giriyorsunuz. “Teknoloji gelişti, galaktik imparatorluklar kuruldu, yapay zekâlı androidler insanlaştı da insan aynı mı kaldı?” diye sormadan edemiyorsunuz. İnsanoğlu neden hala savaşıyor? Hiç mi evrimleşmedi iyiliğe, bilgeliğe doğru? Neanderthal’den homosapiens’e evrildik de, vahşetimizi, saldırganlığımızı bastırıp bir üst forma neden geçemedik? Hep yönetenler ve yönetilenler diye ayrılmış toplumsal yapılar, kurallar. Eşitlik ve toplumsal adalet hayalimizi karşılayan sadece dinsel metinlerdeki “cennet” vaadi mi?
Araştıran, soruşturan aç okur, elbet bulur dimağının ihtiyacına çare. Ben de buldum. Öncelikle çağımızın efsanesi, bilge kadın Ursula Le Guin’le tanıştım. Yerdeniz Üçlemesi’nde fantastiğe kaçsa da Karanlığın Sol Eli, Mülksüzler, Bağışlanmanın Dört Yolu gibi eserlerindeki toplum ve insan tasavvurları olağanüstü. Sonra Stanislav Lem ve Philip K. Dick gibi üstatların romanlarında hem bizim dünyamız ve uygarlığımızın geleceği, hem de bambaşka dünyaların toplumsal sistemleri, dişil, eril, hem dişil hem eril hatta cinsiyetsiz, hatta bedensiz yaşam formlarına tanık olup ümitsizliğimden sıyrıldım. Isaac Asimov ise benim için hep farklı bir yerde olacak. Kitaplarının hepsini okumadım. Hayatımın sonuna kadar teker teker , zamana yayarak okumak istiyorum. Her kitabından sonra “Vay be, bunu nasıl düşünmüş” deyip, şaşırmak istiyorum.
Son olarak, bütün bu kurgusal metinleri hayal edip yazanlar bizim türümüzden, aynı ülkeden olmasa da aynı göğün altından, hatta aynı evrenden… Yani türümüzden ümidimizi kesmeyelim. Hayal edilebiliyorsa gerçekliği vardır.
"Son Soru" için ise diyebileceğim tek şey: Vay be ! Bunu nasıl düşünmüş :)
Dünya dünya olalı, âdemoğlu iki ayağı üstüne doğrulup kendinin farkına varalı, sonra bir araya gelip birbirine düşeli beri çok ağızdan, her dilde çıkmıştır bu söz: bu dünya yalan dünya… Elbette uzay boşluğunda salınıp duran küçük galaksimize kıyısından tutunmuş sefil gezegenimizi hedef almaz bu sözler. İsyan, içinde bulunulan topluma, sisteme, adaletsizliğe veya doğa karşısındaki çaresizliğimizedir.
O zamandan beri hayal eder dururuz. Daha farklı nasıl olurdu? Bundan bin yıl sonra yaşasak acaba neler görürdük? Dünya daha mı iyi bir yer olurdu? Yoksa her şey daha kötüye mi giderdi? Bunları sayısız roman ve filmlerle gözlerimizin önüne sermiş üstatlar. Hepsine minnettarım. Bilim-kurgu benim hayat, toplum ve insana bakış açımda bambaşka ufuklar açtı, dünyamı zenginleştirdi.
Gençlik yıllarımdaki şiir merakımın bittiği, ödevcesine hatmettiğim, belli başlı klasiklerden, gerçekçilerden, varoluşçulardan vesaire artık zevk almaz olduğum ve hiçbir şey okumak istemediğim bir dönemimdeydim. Atalarım gibi bir yandan “adaletin bu mu dünya?” diye isyan türküleri çağırırken, bir yandan da toplumsal ve politik ne varsa kulaklarımı tıkayıp uzaklaşmak istiyordum.
Böyle bir zamanımda gerçek anlamda tanıştım “bilim-kurgu” ile. Çocukluğumda okuduğum birkaç Jules Verne kitabı hariç bu edebiyat türüne son derece yabancıydım. Bilim-kurgu dendiğinde benim de aklıma uzay gemisiyle yolculuk ve yaratık istilaları geliyordu.
İtiraf etmeliyim ki bu türde yazılmış çoğu romandaki gelecek tasavvuru çok da pozitif değil. Galaktik medeniyetlerde birbiriyle savaşan gezegenler, evrim geçirip insan efendilerine isyan eden robotlar, biyolojik ve kimyasal silahlarla yaşanan felaketler. Bu romanlarda hikâyenin örgüsünden çok, kurguyu destekleyen zaman yolculuğu, ışınlanma, zihin okuma, yapay zekâ gibi teknolojik unsurlar dikkatimi çekiyor. Biliyorum ki bunların hepsi bir gün gerçekleşecek ama benim yaşam süreme maalesef yetişmeyecek.
Bilim-kurgu türünde birçok roman okuyup film izledikten sonra kaçınılmaz olarak daha derinlikli eserlerin arayışına giriyorsunuz. “Teknoloji gelişti, galaktik imparatorluklar kuruldu, yapay zekâlı androidler insanlaştı da insan aynı mı kaldı?” diye sormadan edemiyorsunuz. İnsanoğlu neden hala savaşıyor? Hiç mi evrimleşmedi iyiliğe, bilgeliğe doğru? Neanderthal’den homosapiens’e evrildik de, vahşetimizi, saldırganlığımızı bastırıp bir üst forma neden geçemedik? Hep yönetenler ve yönetilenler diye ayrılmış toplumsal yapılar, kurallar. Eşitlik ve toplumsal adalet hayalimizi karşılayan sadece dinsel metinlerdeki “cennet” vaadi mi?
Araştıran, soruşturan aç okur, elbet bulur dimağının ihtiyacına çare. Ben de buldum. Öncelikle çağımızın efsanesi, bilge kadın Ursula Le Guin’le tanıştım. Yerdeniz Üçlemesi’nde fantastiğe kaçsa da Karanlığın Sol Eli, Mülksüzler, Bağışlanmanın Dört Yolu gibi eserlerindeki toplum ve insan tasavvurları olağanüstü. Sonra Stanislav Lem ve Philip K. Dick gibi üstatların romanlarında hem bizim dünyamız ve uygarlığımızın geleceği, hem de bambaşka dünyaların toplumsal sistemleri, dişil, eril, hem dişil hem eril hatta cinsiyetsiz, hatta bedensiz yaşam formlarına tanık olup ümitsizliğimden sıyrıldım. Isaac Asimov ise benim için hep farklı bir yerde olacak. Kitaplarının hepsini okumadım. Hayatımın sonuna kadar teker teker , zamana yayarak okumak istiyorum. Her kitabından sonra “Vay be, bunu nasıl düşünmüş” deyip, şaşırmak istiyorum.
Son olarak, bütün bu kurgusal metinleri hayal edip yazanlar bizim türümüzden, aynı ülkeden olmasa da aynı göğün altından, hatta aynı evrenden… Yani türümüzden ümidimizi kesmeyelim. Hayal edilebiliyorsa gerçekliği vardır.
"Son Soru" için ise diyebileceğim tek şey: Vay be ! Bunu nasıl düşünmüş :)
August 4, 2018
Hikaye tam oturmamış gibi geldi bana. Karakterler ve olaylar üstünkörü anlatılmış gibi hissettim. Tabii yine de insanın zihnini açan düşünme kabiliyetini geliştiren bir kitap
February 2, 2018
Asimov bu işi biliyor, ama keşke daha uzun olsaydı. Yazdıklarıyla ilgili kalınca bir kitabı rahatlıkla okuyabilirdim. Tadı damakta kalıyor.
January 1, 2023
Beklenmedik bir son🫠 etkileyici
Displaying 1 - 5 of 5 reviews