What do you think?
Rate this book
Niet de race maar de reis
Hoe is het om in je eentje dwars door Engeland, Wales en Schotland te rennen? Ultraloopster Jolanda Linschooten deed het. Ze liep in zes weken een trailrun van 2000 km, in de eenzaamheid van de ruige natuur, door weer en wind.
Ze kwam zichzelf niet alleen fysiek tegen, maar ook emotioneel. Deze tocht werd een innerlijke reis, waardoor ze uiteindelijk haar verleden kon accepteren. Een reis die ze volbracht om zichzelf te overwinnen. En daardoor vrij te zijn.
Jolanda Linschooten is avonturier en fotografe. Bovendien is ze een van Nederlands sterkste ultratrail-loopsters. Ze heeft een reeks reisboeken op haar naam staan en houdt presentaties over haar tochten. In Niet de race maar de reis vertelt ze wat rennen met haar doet. Een bevrijdend, inspirerend verhaal.
Ze kwam zichzelf niet alleen fysiek tegen, maar ook emotioneel. Deze tocht werd een innerlijke reis, waardoor ze uiteindelijk haar verleden kon accepteren. Een reis die ze volbracht om zichzelf te overwinnen. En daardoor vrij te zijn.
Jolanda Linschooten is avonturier en fotografe. Bovendien is ze een van Nederlands sterkste ultratrail-loopsters. Ze heeft een reeks reisboeken op haar naam staan en houdt presentaties over haar tochten. In Niet de race maar de reis vertelt ze wat rennen met haar doet. Een bevrijdend, inspirerend verhaal.
254 pages, Paperback
First published April 1, 2015
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 29, 2021
Review in Dutch, sorry! :-)
Wow, wat een mooi boek is dit. Ik lees liever niet in het Nederlands, maar het was het waard. De auteur schrijft heel meeslepend en ik voelde me alsof ik mee was op haar avontuur. Tijdens haar reis is er veel ruimte voor zelfreflectie en het verwerken van het verleden, wat voor mij herkenbaar is als je lang in de natuur bent. Ik weet nu zeker dat ik ook eens naar Schotland wil voor een avontuur!
Wow, wat een mooi boek is dit. Ik lees liever niet in het Nederlands, maar het was het waard. De auteur schrijft heel meeslepend en ik voelde me alsof ik mee was op haar avontuur. Tijdens haar reis is er veel ruimte voor zelfreflectie en het verwerken van het verleden, wat voor mij herkenbaar is als je lang in de natuur bent. Ik weet nu zeker dat ik ook eens naar Schotland wil voor een avontuur!
February 3, 2023
Nadat haar moeder vele jaren geleden overleed, nam Jolanda Linschooten een drastische, maar vanuit haar hart komende beslissing. Ze zegde haar baan als leerkracht in het speciaal onderwijs op en gaf zichzelf daarna twee jaar de tijd om te bekijken of ze met schrijven, fotograferen en fotoreizen van het avonturier zijn kon leven. Dat dit haar gelukt is, valt onder andere op te maken uit het tiental boeken dat ze inmiddels geschreven heeft. Eén daarvan is het in 2015 verschenen Niet de race maar de reis, waarin ze uit de doeken doet hoe het was om in zeven weken tijd dwars door Groot-Brittannië te rennen, een afstand van bijna 2.000 kilometer.
Na een niet al te lange proloog begint het avontuur waar Linschooten aan begint pas echt. Haar trail vangt aan in Land’s End, in het zuidwesten van Engeland om vervolgens zo’n 2.000 kilometer later te eindigen in John O’ Groats, in het noordoosten van Schotland. Achtenveertig dagen heeft ze erover gedaan, rennend welteverstaan. In alle eenzaamheid, over verschillende soorten terrein en door weer en wind. Dat zoiets niet voor iedereen is weggelegd, heeft auteur en renster zelf ook ervaren, want ze geeft in haar verhaal ruiterlijk toe dat ze een paar keer twijfels heeft gehad om haar reis te vervolgen. Steun of afstand en eigen doorzettingsvermogen hebben haar geholpen om toch door te gaan.
In het boek laat de auteur de lezer als het ware met haar meelopen. Dit komt voor een groot deel door de beeldende beschrijvingen van de omgeving, wat ze zoal doormaakt en hoe de weersomstandigheden waren. Omdat ze praktisch iedere dag aan het rennen is, valt ze zo nu en dan wel in herhaling. Eigenlijk kan dat ook niet anders, want in feite lijken de dagen op elkaar. Af en toe heeft ze een ontmoeting met iemand en na haar aanvankelijke terughoudendheid – ze wordt het liefst met rust gelaten – blijken deze gesprekjes juist louterend te werken. Van sommige krijgt ze extra energie.
Tijdens haar trail kijkt Linschooten regelmatig terug naar haar eigen leven. De ellende die haar overkomen is en moeilijkheden waar ze tegenaan gelopen is. Op deze momenten stelt ze zich kwetsbaar op, maar is ze ook zo sterk om onder ogen te zien dat ze door haar onderneming dingen af kan sluiten en om verder te kunnen met haar eigen leven. Wat dat betreft kan dit alles ook enigszins gezien worden als een vorm van zelftherapie. Niet de race maar de reis is echter geen zwaar of zwaarmoedig verhaal, want in een toegankelijke en vlotte schrijfstijl heeft de auteur precies overgebracht wat ze wilde vertellen. Haar reis was er in feite niet alleen een die door Groot-Brittannië liep, maar ook door (of in) zichzelf. En dat alles op een overwegend leuke en mooie manier beschreven.
Na een niet al te lange proloog begint het avontuur waar Linschooten aan begint pas echt. Haar trail vangt aan in Land’s End, in het zuidwesten van Engeland om vervolgens zo’n 2.000 kilometer later te eindigen in John O’ Groats, in het noordoosten van Schotland. Achtenveertig dagen heeft ze erover gedaan, rennend welteverstaan. In alle eenzaamheid, over verschillende soorten terrein en door weer en wind. Dat zoiets niet voor iedereen is weggelegd, heeft auteur en renster zelf ook ervaren, want ze geeft in haar verhaal ruiterlijk toe dat ze een paar keer twijfels heeft gehad om haar reis te vervolgen. Steun of afstand en eigen doorzettingsvermogen hebben haar geholpen om toch door te gaan.
In het boek laat de auteur de lezer als het ware met haar meelopen. Dit komt voor een groot deel door de beeldende beschrijvingen van de omgeving, wat ze zoal doormaakt en hoe de weersomstandigheden waren. Omdat ze praktisch iedere dag aan het rennen is, valt ze zo nu en dan wel in herhaling. Eigenlijk kan dat ook niet anders, want in feite lijken de dagen op elkaar. Af en toe heeft ze een ontmoeting met iemand en na haar aanvankelijke terughoudendheid – ze wordt het liefst met rust gelaten – blijken deze gesprekjes juist louterend te werken. Van sommige krijgt ze extra energie.
Tijdens haar trail kijkt Linschooten regelmatig terug naar haar eigen leven. De ellende die haar overkomen is en moeilijkheden waar ze tegenaan gelopen is. Op deze momenten stelt ze zich kwetsbaar op, maar is ze ook zo sterk om onder ogen te zien dat ze door haar onderneming dingen af kan sluiten en om verder te kunnen met haar eigen leven. Wat dat betreft kan dit alles ook enigszins gezien worden als een vorm van zelftherapie. Niet de race maar de reis is echter geen zwaar of zwaarmoedig verhaal, want in een toegankelijke en vlotte schrijfstijl heeft de auteur precies overgebracht wat ze wilde vertellen. Haar reis was er in feite niet alleen een die door Groot-Brittannië liep, maar ook door (of in) zichzelf. En dat alles op een overwegend leuke en mooie manier beschreven.
April 30, 2018
Liked this book. I love to read about people traveling long distances, especially by foot and with limited gear. A bit to much repetition in the personal contemplations for my taste (as a reader), but it was probably a very big deal for the writer.
February 28, 2022
Nadat ik het boek uit heb, weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik er van vind. Ik heb het dan ook even laten sudderen.
Het is een open en moedig verhaal van een zeer lange solistische trailrun door Wales, Engeland en Schotland. De paadjes en de omgeving worden leuk beschreven. Het afzien ook. En vooral ook wat er in je omgaat als je hardloopt. De confrontaties. De spiegels. Het leven.
Ik herken dat als 'therapie-loper'. En wat herken ik veel in haar persoonlijke verhaal. Wat moedig. Om in je eentje, met bijna geen bepakking 2000 kilometer te gaan rennen. En tegelijkertijd irriteer ik me. En ik kan er niet de vinger opleggen. Het maakt het boek voor mij wat moeilijk om te lezen. Ondanks dat het vlot geschreven is. En nu, dagen later, weet ik wat het is. Het is teveel in één voor een boek. Waardoor het eigenlijk allemaal niet echt uit de verf komt. Veel wordt midden in het verhaal afgebroken. En voor mij is de abrupte overgang van persoonlijk verhaal naar enorme maaltijd te groot. Voor mij persoonlijk zou het boek meer geboden hebben als het de focus had gelegd op of de trail (en natuur), of het eten, of het persoonlijke verhaal. Nu blijft alles een beetje in het midden.
Het is een open en moedig verhaal van een zeer lange solistische trailrun door Wales, Engeland en Schotland. De paadjes en de omgeving worden leuk beschreven. Het afzien ook. En vooral ook wat er in je omgaat als je hardloopt. De confrontaties. De spiegels. Het leven.
Ik herken dat als 'therapie-loper'. En wat herken ik veel in haar persoonlijke verhaal. Wat moedig. Om in je eentje, met bijna geen bepakking 2000 kilometer te gaan rennen. En tegelijkertijd irriteer ik me. En ik kan er niet de vinger opleggen. Het maakt het boek voor mij wat moeilijk om te lezen. Ondanks dat het vlot geschreven is. En nu, dagen later, weet ik wat het is. Het is teveel in één voor een boek. Waardoor het eigenlijk allemaal niet echt uit de verf komt. Veel wordt midden in het verhaal afgebroken. En voor mij is de abrupte overgang van persoonlijk verhaal naar enorme maaltijd te groot. Voor mij persoonlijk zou het boek meer geboden hebben als het de focus had gelegd op of de trail (en natuur), of het eten, of het persoonlijke verhaal. Nu blijft alles een beetje in het midden.
August 3, 2017
In the book Jolanda Linschooten describes her trail from Land's End (Cornwall) to John O'Groats (Scotland). In 48 days she runs about 2.000 km. It is interesting to learn how she did this but even more how she experienced this and learn lessons for her life concerning how you come to terms with your past. What it is to let go (forgive and not forget) and how you can chase your dreams and really do what you want to do being yourself the responsible. I really enjoyed reading it. It was a present which I would not have bought myself but I am glad it was given to me.
April 22, 2018
Ik heb eigenlijk niks met het onderwerp van dit boek: hardlopen van coast to coast. Maar luisterend naar de audiobook versie werd ik meegenomen door het Engelse land en het leven van Jolanda. Heerlijk! Ik krijg spontaan zin om ook te gaan hardlopen of te wandelen door en kamperen in de natuur.
Er waren erg veel momenten in dit boek die ik mezelf ook graag eigen zou willen maken. Zoals het van je eigen plan afwijken en het nemen en herdefiniëren van omwegen.
Er waren erg veel momenten in dit boek die ik mezelf ook graag eigen zou willen maken. Zoals het van je eigen plan afwijken en het nemen en herdefiniëren van omwegen.
August 27, 2018
Een boek waarvan ik dacht ik geef het een kans, maar het is echt leuk geschreven en neemt je mee.
February 4, 2021
heerlijk loopverhaal met een geheel eigen verwerkingsproces
een must voor elke niet-loper, om ons lopers te begrijpen.
*als luisterboek*
een must voor elke niet-loper, om ons lopers te begrijpen.
*als luisterboek*
September 4, 2022
Herlezen op fietsavontuur door Schotland.
Een reisboek met meerdere lagen en daardoor sowieso het lezen waard. Tip.
Een reisboek met meerdere lagen en daardoor sowieso het lezen waard. Tip.
December 12, 2023
Een indrukwekkende (levens)reis!
June 20, 2026
Inspirierend, naturverbunden und nah.
July 20, 2023
Ik weet niet zo goed wat ik van dit boek vond. Het is een bijzonder verhaal van een bijzondere reis, maar het blijft ook wel erg aan de oppervlakte hangen, omdat er best veel onderwerpen aangeroerd worden.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews