اسم

by Matthieu Delaporte, شهلا حائری (مترجم)

Anna et Vincent attendent pour bientôt un heureux événement. A l'occasion d'un dîner réunissant le jeune couple et un ami d'enfance chez Elizabeth, la soeur de Vincent, et son mari Pierre, l'atmosphère tout d'abord détendue se dégrade rapidement lorsque le futur père dévoile à l'assistance le prénom choisi de son enfant à naître...

Genres: Plays, Theatre, France, French Literature, School, Fiction

115 pages, Paperback

First published September 30, 2010

Reviews

[Arman · Rating 5 out of 5]

چه نمایش نامه ای،چه نمایش نامه ای

فکر می کنم اولین نمایش نامه ای که توی عمرم خوندم،نمایش نامه "خرده جنایت های زناشوهری" از "اریک امانوئل اشمیت" بود که "شهلا حائری" ترجمه ـش کرده بود. در طول خوندن اون نمایش نامه حس می کردم نویسنده مثل یک کشتی گیر وزن مثبت 120 کیلوگرم که داره با یه کشتی گیر وزن 57 کیلوگرم مسابقه میده، من رو به عنوان مخاطب می بره بالای سرش و با تمام قوا به تشک می کوبونه. بعد با کمال بی رحمی، دوباره بلندم می کنه، می بره بالای سرش و باز می کوبونه به تشک! این کار رو انقدر ادامه میده که داور بازی رو تموم کنه. وقتی که اون نمایش نامه تموم می شد، من به عنوان خواننده کتاب دقیقاً حس اون کشتی گیری رو داشتم که شوکه شده، عرق سرد به پیشونیش نشسته و واقعاً نمیتونه باور کنه اون چه که به سرش اومده واقعی بوده. و بعد از خوندن اون ترجمه بود که فهمیدم از این به بعد وقتی به کتاب فروشی ها میرم باید به دو تا اسم توجه کنم: اریک امانوئل اشمیت به عنوان نویسنده و شهلا حائری به عنوان مترجم

اینکه نمایش نامه "اسم" رو خریدم هم دقیقاً داستانش همین بود. مترجمش "شهلا حائری" بود و حس کردم درنگ جایز نیست! و چه نمایش نامه ای بود، چه ترجمه خارق العاده ای داشت. آخرین نمایش نامه ای که خوندم یاد اولین نمایش نامه ای که خونده بودم رو دوباره زنده کرد

اتفاقاتی که در طول نمایش نامه رخ میده، افشاگری های غیر منتظره ای که اتفاق میفته، بحث های سخت و جذاب و تفکر بر انگیزی که بین شخصیت ها به وجود میاد انقدر واقعی، طبیعی و باور پذیره و انقدر خوب به فارسی ترجمه شده که کاملاً حس می کنید توی اون جمع حضور دارید و خودتون دارید با چشم هاتون اتفاقات رو می بینید و با گوش هاتون به مکالمه هاشون گوش میدید. چیزی که برای من خیلی جالب و جدیده اینه که من چهره همه شخصیت های داستان رو توی ذهنم می دیدم و این در حالی بود که نویسنده های نمایش نامه (دو تا نویسنده داره) چهره ها رو شرح نداده بودن. این حس رو قبلاً به این شدت تجربه نکرده بودم و ممکنه که به خاطر کم شخصیت بودن این نمایش نامه بوده باشه

تمام نمایش در یک پرده و بدون توقف اتفاق می افته. یک مهمونی خونوادگی 5 نفره رو می بینیم که صمیمیت زیادی بین اعضاش وجود داره و شخصیت ها هر کدوم ویژگی های خودشون رو دارن. دوست ندارم کوچکترین توضیحی درباره اتفاقاتی که میفته بدم، چون نمیخوام هیجان خوندن کتاب رو کم کنم.در همین حد توضیح میدم که بحثی بر سر اسم نوزادِ یکی از شخصیت های نمایش به وجود میاد و از اینجاست که خواننده کتاب رفته فته وارد یه گردباد میشه. طنز خوبی توی کتاب وجود داره و عنصر غیر قابل پیش بینی بودن رویدادها به بهترین شکل ممکن اجرا شده. نمایش نامه جدیدی محسوب میشه و سال 2010 منتشر شده. نویسندگان نمایش نامه بلافاصله خودشون فیلمی رو هم از این اثر در ژانر کمدی ساختن که توی جشنواره "سزار" تونسته 5 نامزدی رو در کتگوری های مختلف از آن خودش کنه و جایزه "بهترین بازیگر مکمل مرد" و "بهترین بازیگر مکمل زن" رو هم کسب کنه. خوندنش رو به شدت توصیه می کنم

[Realini Ionescu · Rating 4 out of 5]

How About Adolf, based on the play by Alexandre de la Patelliere and Mathieu Delaporte
Eight out of 10


The idea of the motion picture is challenging, intriguing, provocative, fresh, thought provoking and so is the first part, but it seems that the fortissimo, andante con brio that we can hear and admire at the beginning becomes a pianissimo, a soft, perhaps somewhat trouve, cliché that we appear to have seen in other features.

Nevertheless, it is quite captivating to see the protagonists engage in a clash About Adolf, which is announced from the title, though the German name Vorname, based on the original, adapted as a French film, What’s in a Name aka Le Prenom, sounds much less abrupt, and when Thomas announces his sister and brother in law that he will name his son Adolf, the others are aghast, terrified by the implications.
In Germany, Nazi parties are forbidden as is fascist propaganda and other such vile activities, though the Afd does entertain extremist, nationalistic, xenophobic ideals – why, the American president boasts about these on a regular basis and to use the Bernie (not a favorite of mine, with his honeymooning in Moscow, during the Soviet Union days no less) joke, this is his good side…

Apparently, to name one’s offspring using the name of the late mass murderer is not forbidden though, even if officials at the respective office have to analyze the selection and Thomas, who is known for his dark jokes, pleads for this bizarre idea, after the hosts and the family friend Rene take part in game where they try to guess the name…Alexander the Great, Artemis, though she was a goddess, Aramis and others are named…even Abraham, paradoxically.
The argument is strong against choosing Hitler as inspiration, although we are just speaking of his Christian, presumably less known name, for the others are vehemently protesting that the child would be ostracized, isolated by peers, teachers and all alike, this stupid nonsense would have ghastly, calamitous consequences for the future of the yet unborn infant and the explanations pour continuously.

Nevertheless, Thomas has some good points to make too, for he turns to other infamous butchers, such as Joseph Stalin and this strikes a particularly sensitive chord with me, given that the West forgets about the viciousness of the communists, who have killed many more millions than Hitler did and they now look in awe at the likes of Bernie, when they should all get behind Butigieg, Klobuchar or Biden and avoid the socialist madness.

There are other names that should be stricken from the list and the question of What’s in a Name – as in the French version of this motion picture, the one that had inspired the German adaptation – is placed from the start, when we travel through streets and thousands are called Goethe, many others bear the name of German composers, though the wife of Schubert – if my memory does not play tricks – is worthy of getting admiration and square names, she is almost forgotten by authorities…
The second part of the game, where the pregnant wife seems rather abrasive, and then we learn about the unexpected affair of Rene, who had been wrongfully presumed to be gay, does not appear as challenging as the first, though the movie is interesting, does a lot to make the public think of preconceived ideas, and prejudices…

Posted 13th February 2020 by realini

[Saba srfrz · Rating 5 out of 5]

من قبلا تياتر بي نظير "اسم" با بازي اقاي معجوني، خانم رشيدي و … رو ديده بودم و براي همين اومدم سراغ نمايشنامش🥰 و واقعا لذت بردم…كلا حس عجيب و قشنگيه وقتي نمايشنامه يا فيلمنامه اي رو كه قبلا تياتر يا فيلمشو ديدم، ميخونم…يه جور تصويرسازي ذهني قشنگي رخ ميده…امتحانش كنين😊

[Nasrin M · Rating 3 out of 5]

_ یکی از دلایلی که دوست ندارم رابطه نزدیک و صمیمی برقرار کردن با دیگران رو واس همین حواشی و مشکلات احتمالیشه ،چون برام پیش اومده که ناامیدم کنند و با دلخوری و یا مشکلی هر چند کوچک و یا حتی با سوتفاهمی کل اون رابطه رو ببرن زیر سوال و تو شک میکنی که اصلا میشناختیشون این مدت؟ :|
اما خب دوری کردن هم باعث میشه لذت نزدیکی و صمیمیت رو تجربه نکنیم.
و میشه گفت راه گریزی نداریم و نمیتونیم محدودیت، آسیب پذیری و انتظارات و چالش هایی که روابط ما رو وادار به رویارویی با خودش میکنه رو نادیده بگیریم.
در این نمایش نامه اختلافات از انتخاب بر سر اسم بچه شروع میشه اما در ادامه به کشمکشی بین اعضای خانواده و بیان افکارشون و خشم و رنجشی که نسبت به هم احساس کردند که شاید هیچ وقت قبل از اون بهش نپرداختن میرسه، و نهایتا حقایق تلخی که مشکل ساز شده و حتی میتونه باعث فروپاشی روابط و خانواده بشه ..
_ در آخر هم میتونستم خشم الیزابت رو درک کنم ، موفقیت هایی که گاهی برای بعضی خیلی گرون تموم میشه، با سکوت و گذشتی ‌که داشتن و یا نادیده گرفتن حقشون ..
در کل جالب بود موضوعش و حقیقتی که در انتها آشکار شد هم شوکه کننده بود .
کتاب رو به صورت صوتی( از نوین کتاب گویا) شنیدم و راضیم ازش .

[Kianoush Mokhtarpour · Rating 4 out of 5]

جذاب، غافلگیر کننده،، اما نه سترگ
به چشم سرگرمی عالیه
اما به نیت کتابی تفکربرانگیز سراغش نرید

باز هم به این نتیجه رسیدم که
همونجوری که خوندن رمان عموماً از تماشای فیلمش بهتره
تماشای نمایش از خوندن نمایش‌نامه تاثیرگذارتره

[Niuosha · Rating 4 out of 5]

آدولف با ف نه ، آدولف با پ و ه

[Eowyn Wagner · Rating 4 out of 5]

it was funny but the male characters sucked and the only not bad male character was groomed 😭 #justiceforclaude #beatupfrancoisenotclaude

[Eva]

first french read since high school. feeling proud

[Golnaz · Rating 4 out of 5]

از اون نمایش‌نامه‌های جمع‌وجور و دوست‌داشتنی برای من که توش پر از بیرون کشیدن شخصیت واقعی پرسوناژهاست! اونی که در ظاهر می‌بینی با اونی که تو مواقع خارج از عرف از خودشون نشون می‌دن. برای من نمایش‌نامه‌ی سرگرم‌کننده‌ای بود، لذت بردم هم از خود داستان و هم از ترجمه‌ی خوبش.

[Isaure · Rating 5 out of 5]

This was such an comical play! I didn't see the performance but the reader can still well imagine the characters and their mimics. Great to read if you are in a sad mood!

[Marina · Rating 4 out of 5]

funny

[riley :) · Rating 4 out of 5]

ok i liked it a lot but also what even was the theme

[Alireza · Rating 3 out of 5]

داستان خانواده ای که برای یک مهمونی معمولی دور هم جمع شدند ولی با اتفاقهای معمولی ناگهان حقایقی برای همه روشن شد ...
برای یک بار خواندن جالب بود ولی قطعا خیلی دوستش نداشتم ، گریزهایی که نمایشنامه به کتاب های دیگه که خونده بودم میزد حس خوبی برام داشت .
شهلا حائری هم که درجه یک مثل همیشه .

[Cindy Langlais · Rating 2 out of 5]

Pièce de théâtre, c'est ok, ce n'est pas mauvais, il y a une intrigue donc ça reste intéressant. je dirais que c'est une bonne lecture de cours mais je ne le conseillerais pas comme lecture personnelle.

[Guizotte · Rating 5 out of 5]

Je connaissais l’adaptation cinématographique que j’ai adorée et qui m’a donné envie de lire le texte de la pièce de théâtre. C’est un texte jubilatoire, tellement drôle, tellement bien mené ! Une soirée qui tourne au règlement de compte, qui fait rire mais qui met mal à l’aise, qui fait mal pour les personnages... C’est un huis-clos dans un appartement parisien au rythme rapide et aux répliques enlevées.

[Coco Jane · Rating 2 out of 5]

THANK GOD

[Anouk · Rating 2 out of 5]

Vincent arrive dans mon top 10 des personnages fictifs les + détestables 🙋🏼‍♀️

[LilooD · Rating 3 out of 5]

Ça se lit vite, drôle de pièce, mais j’ai bien aimé

[Roxana (Taylor’s version) · Rating 3 out of 5]

little bit traumatized but Claude <3

[Mattéo Anthonioz · Rating 5 out of 5]

Comique, intellectuel et fin : cet ouvrage est édifiant et vaut le détour, au moins pour se rappeler l'utilité et le plaisir de la lecture.

[el · Rating 5 out of 5]

Qu’est-ce que ça marche bien comme pièce de théâtre ! Qu’est-ce que c’est facile à lire et encore plus marquant que le film puisqu’on voit les marques littéraires.

[El · Rating 5 out of 5]

Divertissement prime

[Ewenn Broudic · Rating 3 out of 5]

Je l’a lu pour reprendre la lecture un peu drôle dans le sens ou t’aimes bien quand tu lis mais rien de mémorable. Ça taste un peu comme du blanc de poulet sec avec des haricots verts tu manges mais parce que tu dois manger

[Aven.Books · Rating 1 out of 5]

Lu pour le français bref bien inutile, bien cher.

[Amene · Rating 4 out of 5]

تله‌تاترش با عنوان در انتظار آدولف دیده بودم،اما خب شنیدن مجددش هم بسیار لذت بخش بود.

[Mathis · Rating 4 out of 5]

Très Très bonne pièce de théâtre même si je suis un défenseur du "le théâtre est fait pour être regardé pas pour être lu" cette pièce de théâtre est très bien en livre

[Livvvvy Lou · Rating 2 out of 5]

Le prénom is one of thoes plays that consist uniquely of people arguing. It was very unpleasant to read, the characters were all self absorbed and think rarely went deeper that the constant massive argument. I think that the idea of showing that nobody really knows each-other and we all see different facets of people is interesting but the result was poor.

Maybe when I see it in preformed live my opinion will change, plays were made to be seen.