What do you think?
Rate this book
Dood en leven van de jonge Selder
Stel je voor, onverwacht word je in een bijna sprookjesachtige wereld geworpen die even wreed als vreemd is, en waaruit geen ontsnapping mogelijk is. Nederland bestaat hier niet, dus waar naartoe? Het overkomt de jonge Robert Selder, student uit een welgesteld milieu. Pogingen om terug te keren naar zijn oude vertrouwde wereld mislukken, en voor hij het weet vecht hij mee in een bloedige burgeroorlog. Dan grijpt het toeval in, maar is hij werkelijk weer thuis? Op zoek naar zijn vriendin belandt hij struikelend in zijn dromen in Duitsland waar hem de verrassing van zijn leven wacht. Dood en leven van de jonge Selder is een betoverend, magisch-realistisch relaas, dat je meteen bij de kladden pakt en je niet meer loslaat.
- GenresRoman
394 pages, Kindle Edition
Published June 15, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
July 2, 2026
Het is al een tijd geleden dat ik voor het laatst een boek van Schröder las. De titel en het omslag lokten me, de eerste bladzijde trok me naar binnen.
Dit is op iedere manier een prima boek. Het is goed geschreven, met vaart, maar ook met een aantal duidelijke themas. Er gebeurt veel, de hoofdpersoon beleeft genoeg avonturen.
Af en toe mag het wat minder opzichtig zijn. Het is duidelijk de bedoeling van Schröder om dat te doen - hij verstopt zijn intenties niet en zelfs de hoofdpersoon begrijp dat. Maar voor mij als lezer is iets meer spanning in het plot wel fijn.
Enfin, een goed boek, van een goede Nederlandse schrijver, waar je zomaar een paar dagen plezier aan beleeft.
Dit is op iedere manier een prima boek. Het is goed geschreven, met vaart, maar ook met een aantal duidelijke themas. Er gebeurt veel, de hoofdpersoon beleeft genoeg avonturen.
Af en toe mag het wat minder opzichtig zijn. Het is duidelijk de bedoeling van Schröder om dat te doen - hij verstopt zijn intenties niet en zelfs de hoofdpersoon begrijp dat. Maar voor mij als lezer is iets meer spanning in het plot wel fijn.
Enfin, een goed boek, van een goede Nederlandse schrijver, waar je zomaar een paar dagen plezier aan beleeft.
August 13, 2026
Dit is een magisch realistisch boek dat op een prachtige wijze geschreven is. Met een vlotte pen vermengd Schröder het alledaagse leven met mythische wezens. Beeld je in dat je met de wagen rijdt en plots een zwerm centaurs de baan ziet oversteken met elk een nimf op hun rug. Het kan allemaal in deze roman.
In het boek volgen we Robert Selder. Hij maakt drie verhalen mee + een einde. In ieder verhaal zul je merken dat hij iets bijzonder met zijn naam doet. Zo maak je Selder als drenkeling, als soldaat en als vluchteling mee.
Als ik één puntje van kritiek kan geven, dan is het misschien tussen het deeltje als soldaat en als vluchteling. Daar gebeurt er niet zo heel veel en was mijn aandacht even zoek. Dit omvat een twintigtal bladzijden. Voor de rest een uiterst fijn boek om te lezen en een schrijver die ik graag verder ontdek. Tips zijn dus altijd welkom. Steven van Ammel gaf me reeds de tip om het boek "Franklin" van Lieske te lezen omdat ik dit boek van Schröder goed vond en er blijkbaar weinig magisch realistische boeken in het Nederlands taalgebied worden uitgebracht.
In het boek volgen we Robert Selder. Hij maakt drie verhalen mee + een einde. In ieder verhaal zul je merken dat hij iets bijzonder met zijn naam doet. Zo maak je Selder als drenkeling, als soldaat en als vluchteling mee.
Als ik één puntje van kritiek kan geven, dan is het misschien tussen het deeltje als soldaat en als vluchteling. Daar gebeurt er niet zo heel veel en was mijn aandacht even zoek. Dit omvat een twintigtal bladzijden. Voor de rest een uiterst fijn boek om te lezen en een schrijver die ik graag verder ontdek. Tips zijn dus altijd welkom. Steven van Ammel gaf me reeds de tip om het boek "Franklin" van Lieske te lezen omdat ik dit boek van Schröder goed vond en er blijkbaar weinig magisch realistische boeken in het Nederlands taalgebied worden uitgebracht.
September 25, 2026
Aan ideeën geen gebrek in Dood en leven van de jonge Selder. Integendeel: Schröder propt zoveel thema’s in zijn roman dat één mensenleven blijkbaar niet volstaat. Gelukkig krijgt Robert Selder er meerdere.
Selder belandt vanuit zijn comfortabele bestaan in een parallelle werkelijkheid, verandert van identiteit en wordt onder meer vluchteling, minnaar en soldaat. Schröder speelt daarbij met identiteit, werkelijkheid en verbeelding, dood en wedergeboorte, ontheemding en onze behoefte aan liefde, veiligheid en een thuis. Het magisch-realistische uitgangspunt stoorde me daarbij geen seconde. Ik kan best wat hebben.
Het probleem is dat ik er niets bij voelde.
Selder wordt verliefd, verliest mensen, schiet iemand dood en belandt in een oorlog. Hij vertelt keurig wat dat met hem doet, maar zo koel, analytisch en afstandelijk dat verliefdheid en afgrijzen ongeveer hetzelfde emotionele gewicht krijgen. Selder bleef voor mij een personage van bordkarton.
Ondertussen passeren talloze figuren en ideeën die veelbelovend worden geïntroduceerd en vervolgens verdwijnen. Tsjechovs geweer hangt hier vol goede moed aan de muur, maar niemand denkt eraan het af te vuren. Op een gegeven moment steekt zelfs een gezin centauren de weg over. Waarom? Omdat in deze roman blijkbaar een gezin centauren de weg kán oversteken. Ook dat is een reden.
Ik bleef lezen omdat ik hoopte dat al die werkelijkheden, levens en ideeën uiteindelijk zouden samenkomen in iets groters. Maar de uiteindelijke wijsheid — een mens verlangt naar liefde, een gezin, een huis, een bestaan — vond ik wel erg mager na zo’n filosofische wereldreis.
Een boek vol interessante ideeën waar ik me helaas behoorlijk bij heb verveeld.
Twee sterren. Eén voor Selder. Eén voor de centauren.
Selder belandt vanuit zijn comfortabele bestaan in een parallelle werkelijkheid, verandert van identiteit en wordt onder meer vluchteling, minnaar en soldaat. Schröder speelt daarbij met identiteit, werkelijkheid en verbeelding, dood en wedergeboorte, ontheemding en onze behoefte aan liefde, veiligheid en een thuis. Het magisch-realistische uitgangspunt stoorde me daarbij geen seconde. Ik kan best wat hebben.
Het probleem is dat ik er niets bij voelde.
Selder wordt verliefd, verliest mensen, schiet iemand dood en belandt in een oorlog. Hij vertelt keurig wat dat met hem doet, maar zo koel, analytisch en afstandelijk dat verliefdheid en afgrijzen ongeveer hetzelfde emotionele gewicht krijgen. Selder bleef voor mij een personage van bordkarton.
Ondertussen passeren talloze figuren en ideeën die veelbelovend worden geïntroduceerd en vervolgens verdwijnen. Tsjechovs geweer hangt hier vol goede moed aan de muur, maar niemand denkt eraan het af te vuren. Op een gegeven moment steekt zelfs een gezin centauren de weg over. Waarom? Omdat in deze roman blijkbaar een gezin centauren de weg kán oversteken. Ook dat is een reden.
Ik bleef lezen omdat ik hoopte dat al die werkelijkheden, levens en ideeën uiteindelijk zouden samenkomen in iets groters. Maar de uiteindelijke wijsheid — een mens verlangt naar liefde, een gezin, een huis, een bestaan — vond ik wel erg mager na zo’n filosofische wereldreis.
Een boek vol interessante ideeën waar ik me helaas behoorlijk bij heb verveeld.
Twee sterren. Eén voor Selder. Eén voor de centauren.
Currently Reading
September 5, 2026Heb in tijden niet gehad dat ik wakker werd en intens geluk ervaarde bij het zien van een boek. Maar bij deze heb ik dat!!! Volledig ingepalmd door deze schrijfstijl.
August 20, 2026
Jammer als een vakantieboek tegenvalt, zeker als dat van een auteur is die ik hoog heb zitten. Hier ga ik iets over zeggen.
Dit boek gaat over Selder, die na een groot feest wordt aangereden en daarna in een vreemde wereld terecht komt, waarin hij lijkt te leven maar net zo goed in een soort hiernamaals of een waanwereld kan zijn.
Wat gaat er mis in dit boek? Dat zit voor mij op drie punten. Het eerste punt gaat over de innerlijke ontwikkeling, of het gebrek daar aan. De hoofdpersoon Selder/Elders/Redsel wordt afstandelijk beschreven en krijgt op geen enkel moment emotionele of psychologische diepgang. Dat is ook niet gek, want hij beweegt zich grotendeels in een wat vreemde fantasiewereld. Daardoor blijft alles zonder echte consequenties of persoonlijke ontwikkeling. Zijn liefdes zijn eerder gebeurtenissen dan diepe gevoelens, de herinneringen die hij meedraagt zijn vooral een vervelend rugzakje. De hoofdpersoon schiet iemand neer en dat lijkt hem te achtervolgen, maar het krijgt geen enkele betekenis. So what, denk je dan, schiet er maar lekker op los in deze fantasiewereld. Alles is toch al zielloos en afstandelijk. De personages zijn volkomen vlak, stereotypen op zijn best en meestal niet meer dan decorstukken in het leven van Selder.
Ten tweede zijn er voortdurend rare plotwendingen. Ik snap dat dit boek speelt met verhaallijnen in meerdere dimensies, maar dan nog hecht ik aan de literaire regel dat de voortgang in het plot niet zomaar uit de lucht komt vallen. Dit gebeurt niettemin voortdurend. Selder zit vast in een doolhof, maar vindt dan een hek dat toch niet op slot zit. Opgelost! De patrouille komt in onbekend gebied in een dorp komen dat ze al blijken te kennen van een eerdere verkenning. Huh?
Andersom moet ook dat wat wél verteld wordt, een bepaalde functie hebben voor het verhaal (Chechov’s gun). Wat doet de dronken filosoof bijvoorbeeld in dit verhaal? Helemaal niks. Al met al levert dit een verhaal van los zand, wat doet denken aan een niet al te best jeugdboek, waarin avontuur belangrijker is dan motief of innerlijke ontwikkeling. Maar ach, was het maar een spannend avontuur, quod non.
Bij elkaar genomen maakt dit dat er eigenlijk niks wat deze roman voortdrijft; er is geen ontwikkeling, zoektocht, dwingende actie of een helder motief. Zelfs de oorlog keutelt maar wat voort. “We moeten iets doen,” zegt een personage op gegeven moment, “Ik stel voor dat we gaan leven.” De hoofdpersoon Selder antwoordt dat mensen in zijn wereld niet goed weten hoe dat moet, dat ze eigenlijk maar iets doen, zolang ze maar geen risico lopen. Veel later constateert Selder dat zijn hallucinaties vooral gaan over wachten, wellicht tegenover het vermogen om het heft in eigen hand te nemen. Wat is dit? Een pleidooi voor wild, gevaarlijk en genadeloos te leven? Waar zijn dan alle morele dilemma’s die daarbij komen kijken? Zelfs als dit boek een pleidooi beoogt te zijn voor de verleidingen van Dionysus tegenover een verveeld leven, dan nog is er meer diepgang mogelijk dan dit soort kleuterpraat.
En dat is mijn derde bezwaar: de normaal gesproken uitmuntende stilist Schröder blijft pruttelen in gemeenplaatsen met de diepgang van een pierebadje. Het is vreemd hoe zo’n goede schrijver zo’n matig boek kan schrijven. De dialogen zijn krukkig, de spanningsboog is nihil, de voortdurende vragen blijven hangen, de personages zijn van bordkarton… En SPOILER ALERT, het einde is van een weerzinwekkend weeïge romantiek, het einde van alle avontuur en tragedie van het menselijk noodlot. Ze leefden nog lang en gelukkig. Gatver.
Ik vermoed dat de strekking van het boek ergens terzijde door een personage wordt benoemd: “Wij leven in een fantasiewereld. De wereld zoals wij die kennen is een fantasie en tegelijk ook een gebrek daaraan. Want als er één verzinsel is zijn er ook meer mogelijk. We hebben geen idee hoe de wereld eruit zal zien als het grote gebeuren voorbij is. Misschien merken we er wel niets van omdat onze fantasie zich niet opzij laat duwen.” Maar eigenlijk heb ik geen idee wat nu de pretentie is van dit overduidelijk wel pretentieuze boek.
Toch twee sterren, dat kan er nog net vanaf. Omdat ik het niet kan verkroppen dat Allard Schröder een boek van één ster zou hebben geschreven.
Dit boek gaat over Selder, die na een groot feest wordt aangereden en daarna in een vreemde wereld terecht komt, waarin hij lijkt te leven maar net zo goed in een soort hiernamaals of een waanwereld kan zijn.
Wat gaat er mis in dit boek? Dat zit voor mij op drie punten. Het eerste punt gaat over de innerlijke ontwikkeling, of het gebrek daar aan. De hoofdpersoon Selder/Elders/Redsel wordt afstandelijk beschreven en krijgt op geen enkel moment emotionele of psychologische diepgang. Dat is ook niet gek, want hij beweegt zich grotendeels in een wat vreemde fantasiewereld. Daardoor blijft alles zonder echte consequenties of persoonlijke ontwikkeling. Zijn liefdes zijn eerder gebeurtenissen dan diepe gevoelens, de herinneringen die hij meedraagt zijn vooral een vervelend rugzakje. De hoofdpersoon schiet iemand neer en dat lijkt hem te achtervolgen, maar het krijgt geen enkele betekenis. So what, denk je dan, schiet er maar lekker op los in deze fantasiewereld. Alles is toch al zielloos en afstandelijk. De personages zijn volkomen vlak, stereotypen op zijn best en meestal niet meer dan decorstukken in het leven van Selder.
Ten tweede zijn er voortdurend rare plotwendingen. Ik snap dat dit boek speelt met verhaallijnen in meerdere dimensies, maar dan nog hecht ik aan de literaire regel dat de voortgang in het plot niet zomaar uit de lucht komt vallen. Dit gebeurt niettemin voortdurend. Selder zit vast in een doolhof, maar vindt dan een hek dat toch niet op slot zit. Opgelost! De patrouille komt in onbekend gebied in een dorp komen dat ze al blijken te kennen van een eerdere verkenning. Huh?
Andersom moet ook dat wat wél verteld wordt, een bepaalde functie hebben voor het verhaal (Chechov’s gun). Wat doet de dronken filosoof bijvoorbeeld in dit verhaal? Helemaal niks. Al met al levert dit een verhaal van los zand, wat doet denken aan een niet al te best jeugdboek, waarin avontuur belangrijker is dan motief of innerlijke ontwikkeling. Maar ach, was het maar een spannend avontuur, quod non.
Bij elkaar genomen maakt dit dat er eigenlijk niks wat deze roman voortdrijft; er is geen ontwikkeling, zoektocht, dwingende actie of een helder motief. Zelfs de oorlog keutelt maar wat voort. “We moeten iets doen,” zegt een personage op gegeven moment, “Ik stel voor dat we gaan leven.” De hoofdpersoon Selder antwoordt dat mensen in zijn wereld niet goed weten hoe dat moet, dat ze eigenlijk maar iets doen, zolang ze maar geen risico lopen. Veel later constateert Selder dat zijn hallucinaties vooral gaan over wachten, wellicht tegenover het vermogen om het heft in eigen hand te nemen. Wat is dit? Een pleidooi voor wild, gevaarlijk en genadeloos te leven? Waar zijn dan alle morele dilemma’s die daarbij komen kijken? Zelfs als dit boek een pleidooi beoogt te zijn voor de verleidingen van Dionysus tegenover een verveeld leven, dan nog is er meer diepgang mogelijk dan dit soort kleuterpraat.
En dat is mijn derde bezwaar: de normaal gesproken uitmuntende stilist Schröder blijft pruttelen in gemeenplaatsen met de diepgang van een pierebadje. Het is vreemd hoe zo’n goede schrijver zo’n matig boek kan schrijven. De dialogen zijn krukkig, de spanningsboog is nihil, de voortdurende vragen blijven hangen, de personages zijn van bordkarton… En SPOILER ALERT, het einde is van een weerzinwekkend weeïge romantiek, het einde van alle avontuur en tragedie van het menselijk noodlot. Ze leefden nog lang en gelukkig. Gatver.
Ik vermoed dat de strekking van het boek ergens terzijde door een personage wordt benoemd: “Wij leven in een fantasiewereld. De wereld zoals wij die kennen is een fantasie en tegelijk ook een gebrek daaraan. Want als er één verzinsel is zijn er ook meer mogelijk. We hebben geen idee hoe de wereld eruit zal zien als het grote gebeuren voorbij is. Misschien merken we er wel niets van omdat onze fantasie zich niet opzij laat duwen.” Maar eigenlijk heb ik geen idee wat nu de pretentie is van dit overduidelijk wel pretentieuze boek.
Toch twee sterren, dat kan er nog net vanaf. Omdat ik het niet kan verkroppen dat Allard Schröder een boek van één ster zou hebben geschreven.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 13, 2026
Door de Standaard Der Letteren (@destandaardletteren) de hemel in geprezen, heb ik me laten verleiden om deze roman van superstilist Allard Schröder aan te schaffen: "De nieuwe roman van Allard Schröder is waanzinnig in alle betekenissen van het woord : vijf sterren". Ook Ilja Leonard Pfeijffer mag een citaat geven over hoe goed dit alles wel niet is.
De hoofdfiguur, de jonge Robert Selder, komt zijn ouders opzoeken in de voorstad. Hij is student in de rechten, maar heeft zijn studies opgegeven. Hij dobbert wat rond in het leven. Wat de jongeman interesseert, wat hij wil bereiken in het leven, waar hij van houdt of wat hij haat: dat komen we allemaal niet te weten. Hij is een bordkartonnen figuur, een schets van een mens, een holle persoon van bij het begin van het verhaal. Nergens neemt Schröder de tijd om zijn personage neer te zetten, om er een mens van vlees en bloed van te maken met wie we ons kunnen vereenzelvigen. Als hij dan in dialoog treedt met anderen: zijn zus, zijn ouders, vrienden, dan is die interactie altijd artificieel, houterig, en weinig realistisch. Schröder kan dan wel een stilist zijn, maar hij slaagt er niet in zijn karakters tot leven te wekken. Meer info op mijn blog - https://literatuur2.blogspot.com/2026...
De hoofdfiguur, de jonge Robert Selder, komt zijn ouders opzoeken in de voorstad. Hij is student in de rechten, maar heeft zijn studies opgegeven. Hij dobbert wat rond in het leven. Wat de jongeman interesseert, wat hij wil bereiken in het leven, waar hij van houdt of wat hij haat: dat komen we allemaal niet te weten. Hij is een bordkartonnen figuur, een schets van een mens, een holle persoon van bij het begin van het verhaal. Nergens neemt Schröder de tijd om zijn personage neer te zetten, om er een mens van vlees en bloed van te maken met wie we ons kunnen vereenzelvigen. Als hij dan in dialoog treedt met anderen: zijn zus, zijn ouders, vrienden, dan is die interactie altijd artificieel, houterig, en weinig realistisch. Schröder kan dan wel een stilist zijn, maar hij slaagt er niet in zijn karakters tot leven te wekken. Meer info op mijn blog - https://literatuur2.blogspot.com/2026...
September 27, 2026
Dood en leven van de jonge Selder - Allard Schröder 2026 - Arbeiderspers 2026
Weer een prachtig boek van Allard Schröder. Mooie begoochelingen, boeiende ontdekkingsreizen van de heren Selder, Elders en Redsel. En inderdaad Katja is om verliefd op te worden.
Het woord 'gemelijk' heb ik ooit eens aangedragen aan Het Neerlandsch Genootschap ter bevordering van het Belegen Woord. Allard Schröder lust er wel pap van in zijn omzwervingen. Er zijn best veel synoniemen voor gemelijk Allard, bijvoorbeeld: humeurig, knorrig, ontevreden, verstoord, nors, kribbig, stuurs, bokkig, chagrijnig, narrig, wrevelig, balorig, korzelig, nurks, gallig, iezegrimmig, neutelig, landerig, slecht geluimd, misnoegd, mopperig, nijdasserig en er zijn er vast meer.
Weer een prachtig boek van Allard Schröder. Mooie begoochelingen, boeiende ontdekkingsreizen van de heren Selder, Elders en Redsel. En inderdaad Katja is om verliefd op te worden.
Het woord 'gemelijk' heb ik ooit eens aangedragen aan Het Neerlandsch Genootschap ter bevordering van het Belegen Woord. Allard Schröder lust er wel pap van in zijn omzwervingen. Er zijn best veel synoniemen voor gemelijk Allard, bijvoorbeeld: humeurig, knorrig, ontevreden, verstoord, nors, kribbig, stuurs, bokkig, chagrijnig, narrig, wrevelig, balorig, korzelig, nurks, gallig, iezegrimmig, neutelig, landerig, slecht geluimd, misnoegd, mopperig, nijdasserig en er zijn er vast meer.
October 12, 2026
Dood en leven van de jonge Selder is een ontzettend fantasierijke Roman:, bij momenten grappig, af en toe ontroerend,... magisch-realisme, sprookjesachtige elementen, bizarre figuren, een beklemmende sfeer, alles passeert de Revue...
Qua stijl en taal verdient Schröder 4,5 sterren, prachtige taal gewoonweg.
Ook 4,5 sterren voor het bedenken, de originaliteit van het verhaal.
Toch moet ik toegeven dat ik mij er in een bepaalde fase heb moeten doorheen zwoegen, dat ik twijfels had, dat ik het een harde dobber vond.
Finaal wel tevreden dat ik het toch uitgelezen heb, Schröder kan dus echt wel knap schrijven 🥰
Qua stijl en taal verdient Schröder 4,5 sterren, prachtige taal gewoonweg.
Ook 4,5 sterren voor het bedenken, de originaliteit van het verhaal.
Toch moet ik toegeven dat ik mij er in een bepaalde fase heb moeten doorheen zwoegen, dat ik twijfels had, dat ik het een harde dobber vond.
Finaal wel tevreden dat ik het toch uitgelezen heb, Schröder kan dus echt wel knap schrijven 🥰
August 10, 2026
Een ferm boek. Je laat je meedeinen met de belevenissen en emoties van selder, elders, ..
Niet wetend en heel veel jezelf afvragend waarin je bent beland, waarin selder is beland. Dit wordt groter eens je weet hebt van de waan.
Om van te smullen.
En wat een einde. Rijden naar je bestemming.. in een magisch realisme.fiiieuuuw.
En wat een prachtige shrijfstijl. Ik genoot van het 'in arren moede'.
Niet wetend en heel veel jezelf afvragend waarin je bent beland, waarin selder is beland. Dit wordt groter eens je weet hebt van de waan.
Om van te smullen.
En wat een einde. Rijden naar je bestemming.. in een magisch realisme.fiiieuuuw.
En wat een prachtige shrijfstijl. Ik genoot van het 'in arren moede'.
Did Not Finish
August 12, 2026Niet mijn stijl...
Displaying 1 - 10 of 10 reviews