Σμαράγδι στη βροχή

by Άννα Γαλανού

Η Νάντια είναι μια όμορφη λαϊκή τραγουδίστρια που εμφανίζεται ξαφνικά και ταράζει τα νερά της νυχτερινής Αθήνας του ’60.
Ο κόσμος τη λατρεύει, την αποθεώνει, όμως κανείς πραγματικά δεν ξέρει τίποτα για το παρελθόν της.
Ποια είναι στ’ αλήθεια;

Πίσω από τη μαγική παρουσία της κρύβεται μια τραγική διαδρομή, μεγάλα μυστικά, ανείπωτες αλήθειες κι ένας μεγάλος έρωτας, ένα πάθος χωρίς προηγούμενο.
Ποια είναι η σχέση της με τη Σμαράγδα, που για χρόνια περιπλανιέται στους δρόμους μιας χαμένης μνήμης κι ενός τραγικού παρελθόντος αναζητώντας την ταυτότητά της;
Τι ρόλο παίζει στη ζωή της η Ελμά, μια από τις πιο διάσημες ρεμπέτισσες του Πειραιά;
Ο Άλκης, ο Ζαννής και ο Μενέλαος είναι οι άντρες που κρατούν όλα τα κλειδιά για να ανοίξουν το παράθυρο της μνήμης και την πόρτα της ζωής της.

Από τον Πειραιά της δεκαετίας του ’40 και του ’50 στη λαϊκή Θεσσαλονίκη και στην αστική Αθήνα του ’60.

Μια τραγική ιστορία και μια διαδρομή γεμάτη ανατροπές, αλλά κι ένας μεγάλος έρωτας που παλεύει για να βγει κερδισμένος μέσα από τη λύτρωση ενός πικρού παρελθόντος.

536 pages, Paperback

First published March 31, 2015

About the author

Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε Οικονομικά και ασχολήθηκε με τη διαφήμιση και τον σχεδιασμό εντύπων. Πήρε πρώτο βραβείο για το διήγημα Με αντίπαλο τη ζωή, δεύτερο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα για το έργο Το τέλος μιας κωμωδίας, δεύτερο βραβείο για το ποίημα Άδειος κόσμος και δύο σημαντικές διακρίσεις για τη μελέτη της στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, παραμύθια. Από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα εκδόθηκαν Οι τρεις φωτιές (2013), Το παράπονό μου μια κραυγή (2012), Αντιμέτωποι με το χθες (2011). Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν: Όταν φεύγουν τα σύννεφα (2016), Σμαράγδι στη βροχή (2015), Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί (2014) και τρία παραμύθια από την παιδική σειρά «Λόκο».

Reviews

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο της κ. Γαλανού που διαβάζω.
Αν και βασίζεται στα κοινότυπα μονοπάτια του σύγχρονου ελληνικού μυθιστορήματος (όμορφη κοπέλα που περνάει τα πάνδεινα στη ζωή της και κάποια στιγμή γνωρίζει τον αληθινό έρωτα) οφείλω να ομολογήσω ότι η ιστορία είναι δοσμένη όμορφα. Ο τρόπος γραφής είναι στρωτός, η γλώσσα απλή και όμορφη και οι διάλογοι όπου υπάρχουν είναι δυνατοί. Επίσης η ιστορία έχει ανατροπές, έχει πόνο και ηρεμία σε σωστές δόσεις.
Να δώσω τα εύσημα επίσης που κάποιος συγγραφέας ανέφερε (και περιέγραψε) στο έργο του το δράμα των κατοίκων της Ανατολικής Θράκης που δόθηκε στους Τούρκους και την συνεπακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών (που γέμισε ένα Νομό σαν τον Έβρο με Χριστιανούς Ορθόδοξους που ως κύρια και μητρική γλώσσα είχαν τα Τουρκικά).

Για περισσότερα βιβλία αν θέλετε επισκεφτείτε και το blog μου
http://kiallovivlio.blogspot.gr/

[Lena Papanikolaou · Rating 3 out of 5]

΄Αριστη πλοκή και σκιαγράφηση χαρακτήρων που καθηλώνει. Ταξίδεψα μαζί με τους ήρωες στην παλιά Θεσσαλονίκη, σεργιάνισα στα καταγώγια της τρούμπας μέσα στη φτώχεια στην εξαθλίωση και στις αδιέξοδες καταστάσεις τους.Βίωσα έντονα τα συναισθήματα του θυμού , της λύπης, της αγάπης, της φιλίας, της προδοσίας, της εκδίκησης και φτάνοντας στο τέλος του βιβλίου της αγωνίας της δικαίωσης και της λύτρωσης.Από τα βιβλία που σε αγγίζουν και μένουν πάντα στην καρδιά σου.
3,5/5

[Μαρια Κουλουρη · Rating 4 out of 5]

Αξιολογώντας σαν αναγνώστρια τη συγγραφέα Άννα Γαλανού θα μπορούσα να πω ότι βασικά σημεία κάνουν τη γραφή της αξιόλογη και επιβλητική.
Η διαφορετική θεματογραφία των μυθιστορημάτων της, η σωστή χρήση της Ελληνικής γλώσσας και η διαφοροποίηση της γραφής της - από λιτή σε περιγραφική ή από λυρική σε ρεαλιστική -όταν αυτό καλείται να γίνει από την καμπή της μυθοπλασίας του κάθε βιβλίου της, δημιουργούν στον αναγνώστη την εντύπωση ότι και κείνος δρα και κινείται μαζί με τους ήρωες.
Σαν δεδομένα λοιπόν θεωρώ τα στοιχεία αυτά, όταν ανοίγω τις σελίδες ενός μυθιστορήματός της.
Το καινούργιο της βιβλίο ΄΄ σμαράγδι στη βροχή ΄΄ θα μπορούσα να πω πως κρύβει εκτός από την δυνατή του ιστορία, εκτός από τους άψογα στημένους ήρωές του και άλλα στοιχεία που δυναμώνουν τη θέση μου απέναντι στη συγγραφέα Άννα Γαλανού

Το είδος του θέματος που καταπιάστηκε στο βιβλίο της ΄΄Σμαράγδι στη βροχή ΄΄ θα μπορούσε εύκολα να την οδηγήσει σε παγίδες καλά κρυμμένες .

Οι εποχές που ζουν οι ήρωές της είναι στις δεκαετίες του 50 και του 60. Κινούνται σε διαφορετικές τάξεις και σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα. Από τα σοκάκια της Δραπετσώνας και του Περάματος στα κακόφημα στενά της Τρούμπας. Από το λιμάνι του Πειραιά στις αριστοκρατικές γειτονιές της Κηφισιάς. Από τις αστικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης, στο λιμάνι της και στα Λαδάδικα.
Η συγγραφέας θα μπορούσε εύκολα να ξεφύγει σε μελοδραματοποιημένες αφηγήσεις και περιγραφές ή θα μπορούσε να μας δώσει την ιστορία της ακουμπώντας μόνο σε καθαρά ηθογραφικά στοιχεία.
Αντίθετα το αποτύπωμα της εποχής εκείνης είναι δοσμένο πολύ σωστά και απαλλαγμένο από την αχλή του παρελθόντος. Στέκεται σαν ταμπλό βιβάν πίσω από τους ήρωές της, τους στηρίζει και τους αναδεικνύει. Οι ήρωες της είναι οι πρωταγωνιστές της. Μας μιλούν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Άλλοτε για να πουν τους καημούς τους, τον πόνο τους και άλλοτε να ζήσουν συναισθήματα έντονα όπως ο έρωτας ή το μίσος.
Οι αναφορές της σε εποχές του 30 και του 40 θα μπορούσαν επίσης να έχουν καταχωρημένα πλήθος ιστορικών στοιχείων μιας και οι περίοδοι αυτές το καλούν. Όμως το ζητούμενο της συγγραφέως δεν ήταν αυτό. Οι αναφορές της γίνονται τόσο όσο να αιτιολογηθεί η πορεία της ζωής των ηρώων της.
Η Άννα Γαλανού ξεφεύγει από αυτές τις παγίδες και αφήνει το ΄΄ σμαράγδι ΄΄ της στα χέρια του αναγνώστη άρτιο και συναισθηματικά φορτισμένο μόνο όταν αυτό απαιτείται.
Πλέκει τις ζωές των ηρώων της με τέχνη.Τους αφήνει να ξεχύνονται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της αβίαστα με μια γραφή ιδιότυπη, άλλοτε λυρική και περιγραφική άλλοτε σκληρή και ρεαλιστική με δραματικούς τόνους σωστά τοποθετημένους στην κορύφωση των γεγονότων. Οι εναλλαγές της σε τόπους και χώρους γίνονται με άνεση ώστε ο αναγνώστης να μπορέσει να ακολουθήσει τους ήρωες και να επικεντρωθεί σε στοιχεία του χαρακτήρα τους.
Με όλα αυτά τα δεδομένα το μυθιστόρημα ΄΄ Σμαράγδι στη βροχή ΄΄ μπορεί άνετα να ικανοποιήσει τον κάθε αναγνώστη και να αφήσει στη ψυχή του σαν καταστάλαγμα μια γεύση απόλυτης ικανοποίησης.
Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο όπως του αξίζει.

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Η Άννα Γαλανού επέστρεφε φέτος με ένα βιβλίο που αν και αρχικά δεν κατάφερε να κερδίσει την προσοχή και το ενδιαφέρον μου, αποδείχτηκε κατά την ανάγνωσή του μια εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη. Όχι μόνο είχε ν' αφηγηθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά και να μας συστήσει ακόμα πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες το δράμα της ζωής των οποίων μας ταξίδεψε σε αλλοτινές εποχές, αλλά και σε αλλοτινά συναισθήματα, ντυμένα με τα ρούχα της νοσταλγίας των εποχών εκείνων που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και είναι οι εποχές εκείνες που μέσα στις δυσκολίες τους γέννησαν τις πιο μεγάλες αλήθειες, τα πιο δυνατά πάθη, γαλούχησαν αγάπες και συνειδήσεις με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό από εκείνον του σήμερα.

Η Νάντια είναι μια όμορφη και γοητευτική γυναίκα που προσελκύει τα βλέμματα, και μια λαϊκή τραγουδίστρια που την δεκαετία του '60 καταφέρνει να γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή ονόματα της νύχτας, με τον κόσμο να την αποθεώνει και να την λατρεύει. Όμως, κανείς δεν ξέρει ποια είναι στην πραγματικότητα ή ποια σκοτεινά μυστικά κρύβει το παρελθόν της. Κανείς όταν ήταν παιδί βρέθηκε να περιπλανιέται μόνη της στα ερείπια του βομβαρδισμένου Πειραιά και υιοθετήθηκε από την Έλμα -που προσπαθούσε να γιατρέψει τις δικές της πληγές-, χωρίς να έχει καμία ανάμνηση της προηγούμενης ζωής της, ούτε πως παραπλανήθηκε από ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις που την έριξαν στο βούρκο και την ανάγκασαν να παλέψει να κρατηθεί στη ζωή αλλά και να μην ξεχάσει ποια είναι για να μπορέσει να παλέψει, να ξεφύγει, να ζήσει πάλι από την αρχή, να ερωτευτεί, να αγαπήσει, να πάρει εκδίκηση.

Τόσο το θέμα του βιβλίου όσο και η εποχή στην οποία τοποθετείται η ιστορία της κυρίας Γαλανού, θα μπορούσαν να αποδειχτούν μεγάλες παγίδες για την ίδια. Δεδομένου ότι ταξιδεύουμε στις δεκαετίες του '40, του '50 και του '60, η γνώση που έχουμε -πέραν της ιστορικής- σχετικά με την απλή καθημερινότητα που βίωναν τότε οι άνθρωποι είναι σαφέστατη περιορισμένη και για να την αποτυπώσει κανείς ρεαλιστικά, δεν θα μπορούσε απλά να βασιστεί σε εικασίες. Αν ήθελε το τελικό αποτέλεσμα να έχει την ανάλογη ποιότητα και αληθοφάνεια, θα έπρεπε να κάνει μια κάποια σχετική έρευνα έτσι ώστε να έχει μια εικόνα που να ανταποκρίνεται στις ξεχασμένες αλήθειες του τότε και να τις παντρέψει με την μυθοπλασία του, και όχι να ξεκινήσει να πλάθει έναν κόσμο από το μηδέν. Μπορεί το "Σμαράγδι στη βροχή" να μην είναι ιστορικό μυθιστόρημα, το χρονικό και ιστορικό του πλαίσιο, όμως, προσδίδουν κάποια στοιχεία αυτού του είδους στην ταυτότητά του και η συγγραφέας όχι μόνο το γνώριζε πολύ καλά αυτό, αλλά φρόντισε να το σεβαστεί και να το αξιοποιήσει προς όφελός της.

Νομίζω πως το μεγάλο ατού του βιβλίο αυτού, και κατ' επέκτασιν της ίδιας της ιστορίας που αυτό αφηγείται, είναι οι πρωταγωνιστές του. Μικροί ήρωες της καθημερινότητας που παλεύουν να επιβιώσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες που πολλές φορές του οδηγούν στα όρια της εξαθλίωσης, όχι μόνο βιωτικής, αλλά και συναισθηματικής. Άνθρωποι διαφορετικών κοινωνικών τάξεων που αναδεικνύουν την διαφορετικότητα των κοινωνικών στρωμάτων μιας εποχής που αν και έφερνε τους μεν στον δρόμο των δε, δεν τους επέτρεπε -όχι πάντα, τουλάχιστον- να ζουν όπως όριζε η καρδιά τους και η συνείδησή τους, επηρεασμένοι από κατάλοιπα που κάποιοι άλλοι φύτεψαν μέσα τους. Κι όμως, ανάμεσά τους, υπάρχουν κι εκείνοι που τολμούν να ονειρεύονται και να διεκδικούν, που ακόμα κι αν πέφτουν κάτω και πληγώνονται, βρίσκουν τη δύναμη να σταθούν και πάλι στα πόδια τους και να ξεκινήσουν και πάλι από το μηδέν. Άνθρωποι που πρόδωσαν και προδόθηκαν. Άνθρωποι που αγάπησαν και μου μίσησαν. Άνθρωποι που δείλιασαν και που τόλμησαν.

Ένα οδοιπορικό μέσα στο χρόνο, ένα ταξίδι σ�� ποικίλους τόπους κι εποχές που η κάθε μία κρύβει τις δικές της αλήθειες και τα δικά της μυστικά. Ένα μυθιστόρημα με παραστατική, ζωντανή αφήγηση που αποφεύγει επιδέξια να γίνει φλύαρη. Μία ιστορία πλημμυρισμένη από συναισθήματα που δεν οδηγούν ούτε για μια στιγμή σε φτηνούς μελοδραματιμσούς που αποσκοπούν στο να προκαλέσουν την συγκίνηση του αναγνώστη. Ένα αφήγημα που θυμίζει κάτι από παλιό σινεμά, με πηγαίο ρομαντικό, γλώσσα πότε ωμή και ρεαλιστική και πότε διακρινόμενη από ένα διακριτικό λυρισμό. Ένα βιβλίο η ιστορία του οποίου ρέει σαν καθάριο νερό και αγγίζει την ψυχή σου, και όπου μέσα από πόνο, δυσκολίες, κακουχίες, μιλάει για την αλήθεια της ζωής και της καρδιάς, οδηγώντας σε ένα λυτρωτικό φινάλε που η μοίρα ξεπληρώνει αυτά που πρέπει και όπου ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει.

[Natalie · Rating 3 out of 5]

Τρυφερό και ανθρώπινο. Ένα ανάγνωσμα για να περάσεις όμορφα την ώρα σου χωρίς να δίνει, θεωρώ, κάτι παραπάνω.

[Σπυροπούλου · Rating 5 out of 5]

Σμαράγδι στη βροχή και ένα συγκλονιστικά υπέροχο ταξίδι μέσα απο μια ιστορία πολύ δυνατή!!Η ιστορία της Νάντιας αλλα και των άλλων ηρώων μ'εκανε να βιώσω τόσο έντονα συναισθήματα λες και δεν ήμουν απλά αναγνώστρια αλλα έζησα την κάθε στιγμή αγωνιώντας για την εξέλιξη και συμπόνεσα τόσο πολύ την Νάντια που έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να απαιτεί δικαίωση για τα τόσα αδικα γεγονότα που συνέβησαν στη ζωή της.Για άλλη μια φορά η συγγραφέας κυρία Άννα Γαλανού μου πρόσφερε την απόλυτη ικανοποίηση με την εξαιρετική γραφή της σε μια πρωτότυπη ιστορία που λάτρεψα μέχρι τα βάθη της καρδιά μου!!!

[Giota Spiliopoulou · Rating 4 out of 5]

καλογραμμενο βιβλιο και παρόλο που ειναι trade edition βρηκα την εκδοση προσεγμένη

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Η ζωή και τα συναισθήματα της Νάντιας, μιας λαϊκής τραγουδίστριας που τάραξε τα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας τη δεκαετία του 1960 υμνώντας με τη φωνή της το πάθος και τον πόνο. Ποια είναι; Ποια η προηγούμενη ζωή της; Τι μυστικά κρύβει στην ψυχή της και τι πόνο στην καρδιά της; Πώς θα βρει τρόπο να τρυπώσει στον πλούσιο ψυχικό της κόσμο ο άντρας που τη γνώρισε και την αγάπησε με πρωτόφαντη ορμή;

Ένα υπέροχο κοινωνικό μυθιστόρημα, με πολύ καλά σκιαγραφημένους χαρακτήρες, πλούσιο σε αισθήματα, εικόνες, μουσική, που όσο άρλεκιν ή ρομάντσο κι αν ακούγεται είναι καλογραμμένο! Αυτό ακριβώς μου έκανε εντύπωση διαβάζοντάς το: πώς μπόρεσε η συγγραφέας, περιγράφοντας μια χιλιοειπωμένη ιστορία (φτωχή τραγουδίστρια δουλεύει μεροκάματο στην Τρούμπα ώσπου συναντάει τον πλούσιο που θα τη βγάλει από τη δύσκολη ζωή), να με κρατήσει και να διαβάσω όλο το μυθστόρημα, χωρίς να πηδήξω ούτε μία σελίδα; Η αλήθεια είναι ότι δοκίμασα από περιέργεια να το κάνω και να προσπεράσω μερικές σελίδες, όμως έχασα σημαντικά κομμάτια και της εξέλιξης και της ψυχοσύνθεσης των ηρώων, οπότε σύντομα επέστρεψα στους αρχικούς ρυθμούς!

Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι επιφανειακό και ρηχό, από αυτά τα «περιγραφικά» μυθιστορήματα όπως τα χαρακτηρίζω, χωρίς βάθος, χωρίς ουσία, χωρίς περιεχόμενο. Κι όμως, η Νάντια (κι όχι μόνο αυτή) είναι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, με ουσιαστικούς προβληματισμούς, αληθινές αντιδράσεις, απτά όνειρα που με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Δεν ξέρω τι βοήθησε σε αυτό: ο άριστος χειρισμός της πλοκής με τις διαφορετικές γωνίες αφήγησης; Η επιλογή των πρωταγωνιστών; Οι ελάχιστες ερωτικές σκηνές κι αυτές δοσμένες με δωρικό μέτρο κι όχι σεξουαλική πληθώρα; Το λεξιλόγιο και οι γλαφυρότατοι διάλογοι; Οι δεκάδες ανατροπές στην ιστορία; Δεν μπόρεσα να το εντοπίσω και δε με νοιάζει κιόλας!

Η Ελμά και ο Αχμέτ φεύγουν από τη Θράκη μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών της δεκεατίας του 1920 και τριγυρίζουν στην Ελλάδα τραγουδώντας. Η Ελμά θρηνεί τη χαμένη της κόρη, Ναντιρέ, που πέθανε πολύ νωρίς. Χρόνια αργότερα, τη δεκεατία του 1940, η Ελμά περιθάλπει ένα ορφανό κορίτσι που τριγυρνάει στα ερείπια του βομβαρδισμένου Πειραιά ψάχνοντας την οικογένειά της και τη μνήμη της. Τη βαφτίζει Ναντιρέ για να ξαναζήσει το δεσμό με την κόρη της. Έχουν πολλά κοινά και χαρακτηριστική φωνή. Ο Ζαννής, μαυραγορίτης και συνεργάτης των Γερμανών, μετά τον πόλεμο εξαπατά με ψεύτικα λόγια κι υποσχέσεις τη Ναντιρέ και την κάνει τραγουδίστρια και πόρνη στην Τρούμπα. Μόνη, αβοήθητη, απελπισμένη, η Ναντιρέ δε βρίσκει σωτηρία από πουθενά. Έτσι αρχίζει ο δύσκολος αγώνας για την επιβίωση αυτού του φτωχού κοριτσιού, που αγωνίζεται να κρατήσει την προσωπικότητά της και τον χαρακτήρα της μακριά από τη λάσπη που την έριξαν να κυλιστεί. Πώς βρέθηκε όμως στη Θεσσαλονίκη; Πώς συνάντησε τον πλούσιο Άλκη που δεν μπορεί να ησυχάσει από τότε που τη γνώρισε; Θα απαλλαγεί ποτέ από το παρελθόν η Νάντια;

Το ξανατονίζω ότι η ιστορία δεν είναι γραμμένη μελοδραματικά για να κερδίσει εύκολα τη συμπάθεια και το κλάμα. Η συγγραφέας έχει δουλέψει πολύ πάνω στο κείμενό της και μας παρδίνει ένα ολοκληρωμένο λογοτεχνικό αριστούργημα, ένα σμαράγδι στη βροχή της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η αφήγηση έχει πολλές ανατροπές, πότε καλές και πότε κακές. Έχει χαρακτήρες κακούς σαν την Πέρσα, τη σύζυγο του Άλκη που γνωρίζει κι ερωτεύεται τη Σμαράγδα (η Τασσώ Καββαδία σε νεαρή ηλικία θα ήταν ιδανική γι’ αυτόν τον ρόλο!), έχει χαρακτήρες καλούς σαν την Ελμά που έχει γυρίσει την πλάτη της στην υιοθετημένη κόρη της αλλά σύντομα το μετανιώνει και την ψάχνει και υπάρχει παντού διάχυτη η αγωνία αν η Ναντιρέ θα θυμηθεί το παρελθόν της, πως λέγεται Σμαράγδα και ζούσε ευτυχισμένη πριν βομβαρδίσουν το σπίτι της οι Γερμανοί.

Υπέροχο κείμενο, καλογραμμένοι διάλογοι, πλοκή και ιστορία που εξελίσσεται βαθμηδόν, αφήνοντας τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα σε κάθε σελίδα! Μια σκληρή ιστορία δοσμένη από μια αξιόλογη πένα που έχει βελτιωθεί αισθητά από το προηγούμενο βιβλίο της, «Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί». Μην το χάσετε!

[Anthoula · Rating 3 out of 5]

Πολλή ταλαιπώρια αυτή η ηρωίδα! Σαν παλιά ελληνική δραματική ταινία ... Αυτή την αίσθηση μου άφησε το βιβλίο. Από τα βιβλία που διαβάζονται με πολύ ενδιαφέρον, αφού θες να δεις τι γίνεται παρακάτω, χωρίς να σου μένει όμως στο τέλος κάτι που να το ξεχωρίζει από άλλα αντίστοιχα μυθιστορήματα.

[Bella Baxter · Rating 2 out of 5]

Η Νάντια, μια όμορφη και μυστηριώδης λαϊκή τραγουδίστρια, εμφανίζεται ξαφνικά στη νυχτερινή Αθήνα της δεκαετίας του '60 και κερδίζει αμέσως την αγάπη του κόσμου. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για το σκοτεινό της παρελθόν. Το βιβλίο ακολουθεί την πορεία της, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από τα φαντάσματα του παρελθόντος της και να βρει τη λύτρωση, μπλεγμένη σε έναν κόσμο πάθους, μυστικών και ανατροπών, όπου η λάμψη της δημοσιότητας κρύβει προσωπικές τραγωδίες.
είναι ένα μυθιστόρημα που δυστυχώς παγιδεύεται στα κλισέ του είδους. Η πλοκή είναι σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμη, με τις 'ανατροπές' να γίνονται αντιληπτές από νωρίς, ενώ το ύφος γραφής είναι απλοϊκό και δεν προσφέρει το βάθος που θα περίμενε κανείς από ένα σοβαρό κοινωνικό δράμα.
Ο μελοδραματισμός περισσεύει, θυμίζοντας περισσότερο σενάριο τηλεοπτικής σαπουνόπερας παρά ουσιαστική λογοτεχνία. Οι χαρακτήρες, εκτός από την κεντρική ηρωίδα που έχει κάποιο ενδιαφέρον, είναι ρηχοί και στερεοτυπικοί, υπηρετώντας απλώς την εξέλιξη μιας τετριμμένης ιστορίας. Η ατμόσφαιρα της δεκαετίας του '60 και ο κόσμος της νύχτας, αν και υποσχόμενοι θεματικά, χάνονται μέσα στην έλλειψη πρωτοτυπίας και την επιφανειακή προσέγγιση.
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα, αλλά δεν αφήνει κανένα ουσιαστικό αποτύπωμα, απογοητεύοντας όσους αναζητούν κάτι περισσότερο από μια εύπεπτη, αλλά ξεπερασμένη, ιστορία.
Σύσταση:Αναλώσιμο. Το διαβάζεις, το ξεχνάς .

[Colibri · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο, που διαβάζω από την κυρία Γαλανού. Όταν είχε κυκλοφορήσει, θυμάμαι ότι μου είχε κάνει εντύπωση το εξώφυλλο. Τελικά, χαίρομαι που το διάλεξα, γιατί πρόκειται για ένα δυνατό μυθιστόρημα, καλογραμμένο, με καλά σκιαγραφημένους χαρακτήρες. Είναι αδύνατον να μην αγαπήσεις τη Νάντια, να μην συγκινηθείς από την ιστορία της, η οποία εξελίσσεται σταδιακά και γεννάει έντονα συναισθήματα. Ένα υπέροχο κοινωνικό μυθιστόρημα, που αξίζει να διαβαστεί.

Και όπως έλεγε και η Ελμά... «Όσα σου χρωστά η ζωή θα σου τα δώσει κάποια στιγμή, και τα καλά και τα κακά». Μπορεί στην αρχή, το κακό να θριαμβεύει, αλλά στο τέλος πάντα νικάται.

[Rena Xrusopoulou · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο που μου άρεσε αρκετά αλλά λίγο στο τέλος μου τα χάλασε. Η πλοκή ξεκινάει από την Τουρκία και φτάνει σχεδόν ως το σήμερα με ωραία ροή χωρίς να σε μπερδεύει. Δεν υπάρχουν περιττές περιγραφές και επαναλήψεις ωστόσο η υπάρχει το στοιχείο της σύμπτωσης σε ένα πολύ κομβικό για το βιβλίο ζήτημα που θα μπορούσε η συγγραφέας να το χειριστεί διαφορετικά. Ενώ σε προετοιμάζει για ένα μεγάλο και δραματικό φινάλε το προσπερνάει πολύ γρήγορα. Σίγουρα αξίζει να το διαβάσει κάποιος.

[Ιφιγένεια Τέκου · Rating 5 out of 5]

Το νέο συγγραφικό παιδί της συγγραφέως Άννας Γαλανού εισέβαλε μέσα στην άνοιξη σαν χελιδόνι, με τις φτερούγες του να ανεβοκατεβαίνουν σε ένα ηχηρό στακάτο φέγγοντας πάνω τους το χρώμα μιας άλλης εποχής. Με το βλέμμα μου προσηλωμένο στις αναρίθμητες εικόνες που ξεπηδούσαν μέσα από τις σελίδες, ένα μεθυστικό ημίφως μου αποκάλυπτε μυρωδιές και διαπεραστικά συναισθήματα χωρίς τον μελοδραματισμό μιας κλασικής ρομάντσας. Σαν κάποιο χέρι να με άρπαξε και να με γλύστρισε μέσα σε μια σμαραγδένια θάλασσα γεμάτη πόθους και πάθη ανεκπλήρωτα, προσμονή και υπομονή για ένα καλύτερο αύριο. Μπήκα κι εγώ στη δίνη που στροβίλιζε τους ήρωες και ανακατώθηκα μαζί τους. Η βασανισμένη Ελμά με την υπέροχη φωνή και την αστείρευτη αγάπη, ένα μικρό κορίτσι που χάνεται για πάντα κι ένα άλλο κορίτσι να εμφανίζεται από το πουθενά διψώντας να αγαπηθεί και να θυμηθεί. Ένας άντρας που δεν υπολογίζει τίποτα μπροστά στα όμορφα μελαγχολικά μάτια της Νάντιας. Κι επειδή μια ιστορία προκειμένου να κρατά αλώβητο τον ρεαλισμό της χρειάζεται και τον «κακό» ήρωα που θα ταλανίζει και θα εμποδίζει τους υπόλοιπους να ανταμώσουν την ευτυχία, από το ξεκίνημα σχεδόν του βιβλίου υπάρχει μια παρακμιακή φιγούρα που σπέρνει «άνθη κακού» στο πέρασμά του. Ήρωες και αντιήρωες σ’ σ’ ένα παράξενο ανακάτεμα της τράπουλας και σ’ ένα παιχνίδι της μοίρας, που συνδέει πρόσωπα, καταστάσεις, εποχές και ανόμοιες διαδρομές.
Συνοψίζοντας, το «Σμαράγδι στη βροχή» είναι ένα βιβλίο που θα θελήσετε να το διαβάσετε απνευστί, όμως μην το κάνετε καθώς αξίζει να περιπλανηθείτε στους δρόμους του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και να αφουγκραστείτε τα όνειρα και τους μύχιους φόβους των πρωταγωνιστών. Κι αν θέλετε μια έξτρα αναγνωστική απόλαυση, συνοδέψτε το με παλιά καλά ρεμπέτικα τραγούδια, σαν αυτά που διαποτίζουν τις σελίδες του βιβλίου «…το δάκρυ σου διαμαντικό βάλσαμο μα και γιατρικό…»!

[Eleftherios Mandalianos]

Το πέμπτο κατά σειρά μυθιστόρημα της Άννας Γαλανού, είναι το πρώτο που πέφτει στα χέρια μου. Το ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει εξαίρετα ένα ταξίδι στις δεκαετίες μέσα από έναν μύθο εποχής αλλά και μια μεγάλη ιστορία αγάπης.

Ξεκινώντας από τα χρόνια της Κατοχής, η Άννα Γαλανού με την περιγραφική της δεινότητα μεταφέρει τις ζοφερές εικόνες εκείνης της εποχής με τέτοια γλαφυρότητα που ο αναγνώστης πιστεύει πως παρακολουθεί μια ταινία. Οι περιγραφές των τοπίων, των γεγονότων αλλά και του κοινωνικού γίγνεσθαι κάθε δεκαετίας είναι δοσμένες με αληθοφάνεια. Η συγγραφέας καταφέρνει να μεταφέρει με μεγάλη ευκολία τον αναγνώστη στον Πειραιά της δεκαετίας του '40 και του '50 αλλά και στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα της δεκαετίας του '60.

Με ρεαλισμό και εναλλαγές στην πολυδιάστατη γραφή της η Άννα Γαλανού περιγράφει το ίδιο εξαιρετικά τα συναισθήματα των ηρώων της αλλά και τις σκληρές σκηνές που υπάρχουν στο βιβλίο. Εναλλάσσει τον τρόπο γραφής της στους ρεαλιστικούς διαλόγους και έτσι ο κάθε ήρωας του βιβλίου έχει συγκεκριμένο τρόπο ομιλίας, ξεχωρίζοντας έτσι από τους υπόλοιπους.

Το ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ είναι ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα με καταιγιστική ροή. Ο λόγος ρέει ευχάριστα με αποτέλεσμα να διαβάζεται γρήγορα. Η συγγραφέας μέσα από τους άριστα ψυχογραφημένους χαρακτήρες της σκιαγραφεί ήθη αλλά και σκέψεις του κάθε ήρωα δίνοντας έτσι μια κατά πολύ πληρέστερη ανάλυση της προσωπικότητας του.

Ένα βιβλίο με πλήθος συναισθημάτων, ανατροπών και εξαιρετικών περιγραφών που πρέπει να διαβαστεί οπωσδήποτε. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Συγχαρητήρια.

[Νεκταρία · Rating 5 out of 5]

Σε κάθε βιβλίο πάντα κοιτάζω τα εξώφυλλα είναι το πρώτο πράγμα που προσέχω. Και το εξώφυλλο του Σμαραγδιού το ερωτεύτηκα με τη πρώτη ματιά. ;Έντονα χρώματα και με φόντο μια κοπέλα που στέκεται στη βροχή κοιτώντας, περιμένοντας προσδοκώντας το γύρισμα ίσως της τύχης;
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με ωραία πλοκή που σε κρατά σε εγρήγορση. Σε καθηλώνει σε πολλά σημεία και σε τροφοδοτεί με πολλές εικόνες. Ξεκινώντας με τον βομβαρδισμό του Πειραιά σε μεταφέρει στις δεκαετίες του 40 και του 50. Η κυρία Γαλανού περιγράφει πολύ σκληρά και χωρίς περιστροφές σκληρές σκηνές από την Τρούμπα. Έπειτα σε ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη και στα σοκάκια της για να σε ξανά γυρίσει πάλι πίσω στην αστική Αθήνα του 60.
Ένα δυνατό μυθιστόρημα με πολύ καλά άρτιους και δομημένους χαρακτήρες που σε κεντρίζουν τον ενδιαφέρον για να δεθείς μαζί τους. Έλμα, Αχμέτ, Ζάνης, Νάντια και Σμαράγδα, Μενέλαος, Αλκής και πόσοι άλλοι χαρακτήρες που ακόμη ταξιδεύω μαζί του. Ακόμη ονειρεύομαι πως τραγουδώ παρέα με την Έλμα και τον μπαγλαμά του Αχμέτ. Ακολουθώ νοερά το ρακένδυτο εκείνο κορίτσι και παρακολουθώ βήμα - βήμα την εξέλιξη της ζωής του.
Ένα βιβλίο που γύρισα τις σελίδες του διαβάζοντας χωρίς διακοπή, με ανατρεπτική πλοκή, καλογραμμένους διαλόγους, σκληρές σκηνές και μια αξιόλογη πένα. Ένα βιβλίο με πληθώρα συναισθημάτων, απρόβλεπτων εξελίξεων και έντονα συναισθήματα.