والس تصادفی

by Victor Haïm, اصغر نوری (Translator)

Dans la Valse du hasard, la Femme joue sa vie éternelle au purgatoire. Elle raconte ce qu’elle tient pour des événements. Impossible de comprendre pour quelles raisons elle est bien ou mal notée par le fondé de pouvoir de Dieu : l’Ange. Ce dernier applique peut-être le principe psychanalytique selon lequel rien n’est insignifiant dans le babil humain.

112 pages, Paperback

First published March 5, 1992

Reviews

[صان · Rating 4 out of 5]

ایده فانتزی خیلی خوبی داشت، طوری که وقتی شروع شد و یکم جلو رفت، گفتم عجب حالی قراره بکنم باهاش.
ولی هرچی جلو می‌رفت می‌دیدی که زیاد نمی‌تونه با این ایده خوب بازی کنه و به فکر وادارت کنه و قشنگ‌ش کنه. پایان خیلی بی‌خودی هم داشت به‌نظرم که حیف کرد ایده خوبِ نمایش رو.
نتیجه این‌که ایده خوب، داستان معمولی رو به بالا با یکم هیجان، پایان‌بندی سرسری.

شاید می‌خواست بگه، رستگاری ما ادما، اینه که با خودمون صادق باشیم و وقتی درمورد خودمون فکر میکنیم و خاطراتمونو نگاه می‌کنیم، حداقل واقع‌بین باشیم و خودمونو گول نزنیم.

[Pooriya · Rating 3 out of 5]

عشق مثل آفتاب تابستونه. اگه بهش زل بزنی چشمت داغون می‌شه.‏

[مهشید · Rating 3 out of 5]

نمایش‌نامه جالبی بود و موضوعی جذاب داشت. رودررویی زنی که در اثر تصادف مرده و فرشته‌ای که بعد از مرگ، یک بازی رو با زن شروع می‌کنه تا تثمیم بگیرا زن رو به جهنم بفرسته یا بهشت‌. پایان‌بندی نمایش رو دوست نداشتم چون نتیجه‌ای نداشت.

[Dr.Amene · Rating 3 out of 5]

ایده نه چندان جدید اما پرداخت عالییییی!

[Saeedeh Bahadori · Rating 5 out of 5]

همه ما، حداقل یک بار درگیر بازی ای میشیم که قوانینشو نمی دونیم. یا توی زندگی، یا حتی بعدش! قوانین رو کی تعیین میکنه؟ معلوم نیست. مهم اینه که میتونیم صد امتیاز بدست بیاریم یا نه!

[Hana · Rating 2 out of 5]

با ایده ی خوبی شروع کرده بود، اولش فکر کردم چقدر تو این قالب میتونه مفاهیم مختلفی رو بیان کنه، ولی نکرد. از یه جایی به بعد دیگه هیچی به نمایشنامه اضافه نشد و آخرش داستان رو حیف کرد...

[Ali Ebrahimi · Rating 3 out of 5]

من تئاتر این نمایشنامه رو به اسم "مرده‌بازی" دو ماه پیش رفتم دیدم و ریتم به این شکل بود که شروع اجرا بسیار کنجکاوکننده، ریتم مناسب شیمی و ارتباط بین فرشته و زن بسیار خوب ادامه و ادامه و یهوو با یک پایان بندی بسیار بد و دلسرد کننده اجرا به پایان رسید من تا قبل از خوندن نمایشنامه فکر میکردم به خاطر تغییرات احتمالی عوامل توی نمایش، این پایان بد اتفاق افتاده ولی وقتی خوندمش متوجه شدم که "هایم" خودش به طرز بسیار ضعیفی اجرا رو به پایان رسونده و این ایراد تیم نویسنده اجرا نبود.
از کلیت و ایده اصلی داستان خیلی خوشم اومد ولی با پایان بندی بسیار بدش، باعث شد کل نمایشنامه دلم رو بزنه و راغب نباشم که به کسی معرفیش کنم.

[Muhammad Ramezani · Rating 1 out of 5]

ایده تنها چیزی نیست که باعث ایجاد یک نمایشنامه‌، کتاب یا یک اثر هنری می‌شه. اجرا و پرداخت به نظرم جایگاه بالاتری دارن که نیاز به کار سخت‌تری از جانب هنرمند برای رسیدن می‌طلبه.
اول فکر کردم که من از ایده خوشم اومده و از پرداخت لذت نبردم (و حس کردم چیزی از این اثر نفهمیدم.) تا این‌که با نقدهای سایر دوستان مواجه شدم. و متوجه شدم پرداخت روی این اثر در حد انتظار من نبوده.
اما با این حال خوندنش رو به عنوان یک نمایشنامه کوتاه پیشنهاد می‌کنم؛ تا شاید بعد‌ها اگر به دنبال نوشتن در مورد دنیای پس از مرگ بودین این ایده رو در کنج ذهنتون داشته باشین.

[Gata Shiyasi · Rating 5 out of 5]

بی‌هیچ نغمه‌ای، رقصی نامیرا و نفس‌گیر، پس از تصادفی مهلک آغاز می‌شود.
والسی که در آن هرگز نخواهی توانست قدم بعدی‌پارتنرت را پیش‌بینی کنی؛ چرا که مقصود از این حرکات موزون، رهایی‌ست؛ رهایی از بندهایی که خود، با وجود آزادی، بر خویشتن می‌نهیم؛ رهایی از قانون‌ها و چارچوب‌هایی که حتی در برزخ نیز برای خویشتن‌داری در برابر اضطراب بنا می‌کنیم؛ رهایی از کلیشه‌هایی که به زندگی کردن با آن‌ها و افکندن بار زندگی بر دوششان عادت کرده‌ایم.
آیا همان‌قدر که پرونده‌ی ما بی‌ریاست، خودمان نیز توانایی صادق بودن با خویشتن را داریم؟

شاید این بار، به حرمت جریان، پایان و نتیجه را کنار بگذاریم.

[Mohammadreza Alihoseiny · Rating 3 out of 5]

ایده‌ی نمایشنامه درخشان است. تا یک‌سوم پایانی هم خوب پیش می‌رود. ولی کتاب پایان‌بندی ندارد. خود ایده هم پس از چندبار تکرار بی‌مزه می‌شود. ما بدون دانستن قواعد بازی مدام از ابتدا شروع می‌کنیم. بدون هیچ اتّفاق جدیدی. ایده‌ی ژوکرها هم اصلاً من را جذب نکرد.

[Amin Bachari]

این نمایش در تابستان سال ۱۴۰۴ با عنوان «مرده بازی» به کارگردانی هانیه کاراندیش در مجموعه تئاتر لبخند به صحنه رفت.

اجرای این اثر خیلی خوب بود و بازیگرهای توانا همه چیز رو بهتر کرده بودن. در آن نمایش شخصی هم بود که ماسک های شکل سریال سرقت پول (Money Heist) رو زده بود و حرف ها را اطاعت میکرد.

[Diana · Rating 1 out of 5]

چ

[شیدا · Rating 3 out of 5]

عجیب غریب، از فرانسوی ها جز این انتظار نمی ره