What do you think?
Rate this book
سکتهی سوم
چاپ ۱۳۹۳
- GenresPoetry
144 pages, Paperback
First published April 1, 2014
21 people want to read
About the author
غلامرضا بروسان
7 books21 followersغلامرضا بروسان فرزند اسماعیل بروسان (زاده ۲۲ آذر ۱۳۵۲ در مشهد – درگذشته ۱۵ آذر ۱۳۹۰) شاعر و برگزیده «جایزه شعر نیما» و «جایزه شعر خبرنگاران» بود.
از او در زمان حیاتش مجموعههای شعر «احتمال پرنده را گیج میکند» (۱۳۷۸) و «یک بسته سیگار در تبعید» (۱۳۸۴) منتشر شدهبود. چاپ گزیدهای از شعر مشهد به نام «به سوی رودخانهٔ استوک» (۱۳۸۵) و «عصارهٔ سوماً» (۱۳۸۷)، گزیدهای از ریگ ودا (قدیمیترین کتاب مقدس موجود هندوها)، «مرا ببخش خیابان بلندم» گزیدهٔ شعر شمس لنگرودی، و مجموعه گزیده شعر خراسان به اسم «اسبها روسری نمیبندند» از دیگر آثار وی است. اسبها روسری نمیبندند، گزیدهٔ شعر خراسان با انتخاب بروسان است که توسط انتشارات شاملو منتشر شد. این مجموعهٔ شعر افزون بر ۶۰۰ صفحه است و سرودههایی از ۵۰ شاعر خراسان را شامل میشود. در مقدمهٔ این کتاب، گزیدههایی از گفتگوهای غلامرضا بروسان با شاعران خراسانی، ارائه شدهاست. دو اثر دیگر او «۵ عاشقانههای یک سرباز» (۱۳۸۷) و «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» (۱۳۸۸) هستند که بروسان به خاطر «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» برگزیده دومین جایزه شعر نیما شد.
آخرین کتاب بروسان «در آبها دری باز شد»، اشعاری است که اواخر دهه هشتاد (۸۹–۸۷) سروده شده و پس از درگذشت او توسط خانوادهاش گردآوری و منتشر شد.
بروسان به همراه همسر شاعرش الهام اسلامی و دخترش لیلا در سانحهٔ رانندگی در جاده قوچان، در ۱۴ آذرماه ۱۳۹۰، در سن ۳۸ سالگی؛ درگذشت.
از او در زمان حیاتش مجموعههای شعر «احتمال پرنده را گیج میکند» (۱۳۷۸) و «یک بسته سیگار در تبعید» (۱۳۸۴) منتشر شدهبود. چاپ گزیدهای از شعر مشهد به نام «به سوی رودخانهٔ استوک» (۱۳۸۵) و «عصارهٔ سوماً» (۱۳۸۷)، گزیدهای از ریگ ودا (قدیمیترین کتاب مقدس موجود هندوها)، «مرا ببخش خیابان بلندم» گزیدهٔ شعر شمس لنگرودی، و مجموعه گزیده شعر خراسان به اسم «اسبها روسری نمیبندند» از دیگر آثار وی است. اسبها روسری نمیبندند، گزیدهٔ شعر خراسان با انتخاب بروسان است که توسط انتشارات شاملو منتشر شد. این مجموعهٔ شعر افزون بر ۶۰۰ صفحه است و سرودههایی از ۵۰ شاعر خراسان را شامل میشود. در مقدمهٔ این کتاب، گزیدههایی از گفتگوهای غلامرضا بروسان با شاعران خراسانی، ارائه شدهاست. دو اثر دیگر او «۵ عاشقانههای یک سرباز» (۱۳۸۷) و «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» (۱۳۸۸) هستند که بروسان به خاطر «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» برگزیده دومین جایزه شعر نیما شد.
آخرین کتاب بروسان «در آبها دری باز شد»، اشعاری است که اواخر دهه هشتاد (۸۹–۸۷) سروده شده و پس از درگذشت او توسط خانوادهاش گردآوری و منتشر شد.
بروسان به همراه همسر شاعرش الهام اسلامی و دخترش لیلا در سانحهٔ رانندگی در جاده قوچان، در ۱۴ آذرماه ۱۳۹۰، در سن ۳۸ سالگی؛ درگذشت.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
October 2, 2021
شعرهای نوی بروسان رو از غزلها و رباعیها بیشتر دوست داشتم. غزلها سرسری و بدون تلاش روی هوا رها شده بودن انگار. سه بیت و تمام.
August 22, 2018
از بدترین مجموعه شعرهایی بود که خوندم
به دل نمیشست و خیلی سطحی بود
به دل نمیشست و خیلی سطحی بود
April 21, 2015
شعرهایی که بروسان در قالبهای سنتی سروده، برعکس شعرهای دیگرش چندان زیبا نیست. در این مجموعه که غزلها و رباعیها و ترانههای او را دربرمیگیرد، جز یکیدو شعر یا چند تکبیت زیبا در میانهی شعرها چیزی نظرم را نگرفت.
یکی از شعرهای خوب او:
تو همان دختر جالیزی، نه؟
مثل من عاشق پاییزی، نه؟
مثل من، مثل خودِ من، تنها
خارقالعاده غمانگیزی، نه؟
بهگمانم که شبی جا مانده
پشت لبخندِ شما چیزی، نه؟
حرف خاموش مرا میفهمی
خودمانیم، تو هم تیزی، نه؟!
میروم، پشت سر من بانو
روشناییست که میریزی، نه؟
یکی از شعرهای خوب او:
تو همان دختر جالیزی، نه؟
مثل من عاشق پاییزی، نه؟
مثل من، مثل خودِ من، تنها
خارقالعاده غمانگیزی، نه؟
بهگمانم که شبی جا مانده
پشت لبخندِ شما چیزی، نه؟
حرف خاموش مرا میفهمی
خودمانیم، تو هم تیزی، نه؟!
میروم، پشت سر من بانو
روشناییست که میریزی، نه؟
Displaying 1 - 3 of 3 reviews