Co jest skłonna zrobić kobieta, której złamano serce? Z laleczki stanie się aniołem nocy...
Połowa lat trzydziestych dwudziestego wieku. Młodziutka Amelia Iłowiecka, dziedziczka zamożnych ziemian, zamierza popełnić mezalians i mimo sprzeciwu rodziców wyjść za prostego rzemieślnika. Jest zakochana, szczęśliwa i w swoim wybranku widzi same zalety. Tymczasem chłopak zrywa zaręczyny i za namową rodziców Amelii postanawia wyruszyć za chlebem do Ameryki.
Rozżalona dziewczyna ucieka z domu i rozpoczyna nowe życie w stolicy, całkowicie odcinając się od rodziny. Rzeczywistość nie jest jednak tak różowa, jak to sobie wyobrażała, i panna Iłowiecka musi zweryfikować swoje marzenia. Zostaje utrzymanką dużo starszego kochanka, pułkownika polskiego wojska, Romualda Zawiślaka. Nie jest jednak zadowolona z układu, w którym tkwi, więc porzuca adoratora. Zaczyna pracę w kabarecie i mimo że wiedzie żywot ubogiej tancerki, jest szczęśliwsza niż w potajemnym związku z Romualdem. Wciąż szuka miłości, ale żaden z mężczyzn nie traktuje jej jak potencjalnej żony.
Pewnego dnia Amelia poznaje niemieckiego dyplomatę i zakochuje się w nim bez pamięci. Mężczyzna pragnie się z nią ożenić i zabiera swoją faworytkę do Berlina, by przedstawić ją bliskim. Niestety, od tego momentu życie Amelii zmienia się diametralnie, a ona wikła się w niebezpieczną grę, która może się dla niej skończyć tragicznie. Nie chce jednak zejść z obranej drogi i postanawia, że wygra tę potyczkę, nawet jeśli wiąże się ona z wielkim ryzykiem. Nie spodziewa się tylko, że mimo dramatycznych okoliczności odnajdzie to, czego przez całe życie szukała.
Właśc. Joanna Jakubczak – olsztynianka, absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.
Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.
W tym roku czytanie książek Joanny Jax idzie w miarę sprawnie. To pewnie dlatego, że czytam głównie nowości. Jednak i na starsze powieści przyjdzie czas. Dwudziestolecie między wojenne. Polska odzyskała niepodległość po 123 latach. Amelia Iłowiecka to córka zamożnych ziemian. Zakochana w zwykłym rzemieślniku jest gotowa popełnić mezalians. Okazuje się jednak, że Ignacy, którego obdarzyła miłością nie odwzajemnia jej uczuć w tak wielkim stopniu jak ona i zostawia ją za namową ojca dziewczyny biletem do USA, aby tam znaleźć lepsze życie. Gdy Amelia dowiaduje się, że to jej ojciec jest odpowiedzialny za ucieczkę Ignacego – ona również ucieka, ale do Warszawy, aby być tancerką. Nie chce mieć ze swoją rodziną nic wspólnego. Jednak bycie tancerką w Warszawie to wcale nie jest łatwy kawałek chleba. Początkowo Amelia zostaje kochaną dobrego przyjaciela rodziny Romualda Zawiślaka. Jednak to nie jest prosty układ. W końcu wydaje się, że szczęście się do Amelii uśmiecha, bo poznaje przystojnego niemieckiego dyplomatę, który chce przedstawić ją w Berlinie swoim bliskim i przyjaciołom na dowód miłości. Jednak czy jest on tym za kogo się podaje? Czy Amelia nie uwikła się w niebezpieczną grę, której ceną stanie się jej życie? Amelia jako bohaterka mnie rozczarowała. Była typowym rozpieszczonym dzieckiem. Jedynym oczkiem w głowie swoich rodziców. Oczywiście, że żyła w trudnym dla kobiet czasie. Mimo postępu cywilizacyjnego jakim była: możliwość pracy przez kobiety, prawa wyborcze dla kobiet – to dla większości jednak dalej ich głównym zadaniem było wyjść za mąż i urodzić dzieci, a także dbanie o dom. Amelia myślała, że ciotka, w której przekonania i strach przed Iłowieckim siedział głębiej niż we mnie moja miłość do czekolady pomoże jej ułożyć życie w Warszawie. Myślała również, że świat tańca będzie czekał na nią z otwartymi ramionami. Przekonana o swojej urodzie nie wierzy, że ze strony ukochanego dyplomaty może grozić jej niebezpieczeństwo. Jest pewna, że ktoś chce zniszczyć jej szczęście z zazdrości. Uważam, że autorce łatwiej idzie odwzorowywanie czasów, które są jej bliższe czasowo. Dwudziestolecie między wojenne i to jak wyglądał świat oddała bardzo dobrze. Czułam klimat przedwojennej Polski, powoli rosnącego strachu przed Hitlerem. To, co zauważyłam w twórczości Joanny Jax to fakt, że już na samym początku czytelnik wie kto jest zły, a kto dobry. Tak było w „Zagubionych w mroku” jak i w „Białych różach Petersburga”. Na ten moment, aż tak bardzo mi to nie przeszkadza, ale mam nadzieję, że w innych powieściach autorki będzie inny schemat. „Laleczka” to dobra powieść. Ja przeczytałam szybko i nie zniechęciła mnie do autorki. "Problem polegał w tym, że nikt jej nie potrafił obdarzyć szczerym i głębokim uczuciem. Miłość była jak cień padający na drogę - niby istniała, ale nie sposób było po nią sięgnąć." ~ Joanna Jax, Laleczka, Katowice 2026, s. 204.
„Laleczka” Joanny Jax to poruszająca opowieść osadzona w burzliwych latach trzydziestych XX wieku. Poznajemy Amelię, młodą kobietę, która wbrew oczekiwaniom rodziny pragnie żyć po swojemu i sama decydować o własnej przyszłości. Gdy jej pierwsza miłość rozpada się, bohaterka rozpoczyna nowe życie, które okazuje się znacznie trudniejsze, niż sobie wyobrażała. Każda kolejna decyzja prowadzi ją do nowych doświadczeń, a los nieustannie wystawia ją na ciężkie próby.
Bardzo podobało mi się to, jak Joanna Jax stworzyła postać Amelii. To bohaterka pełna emocji, popełniająca błędy i ucząca się na własnych doświadczeniach. Dzięki temu jej historia wydaje się niezwykle autentyczna. Z zainteresowaniem śledziłam jej losy, kibicując jej nawet wtedy, gdy życie wystawiało ją na kolejne próby. W książce nie brakuje miłości, trudnych wyborów, historycznego tła i momentów, które naprawdę potrafią wzruszyć.
Ogromnym atutem jest również samo wydanie książki. Barwione brzegi sprawiają, że już na pierwszy rzut oka prezentuje się wyjątkowo. Dodatkowo w środku znajdują się ilustracje z kodami QR, które po zeskanowaniu dosłownie ożywają na ekranie telefonu. To bardzo ciekawy i nowoczesny dodatek, który świetnie uzupełnia lekturę i robi naprawdę duże wrażenie.
„Laleczka” to piękna historia o poszukiwaniu miłości, własnej drogi i szczęścia, ale także o odwadze, by walczyć o siebie mimo przeciwności losu. Jeśli lubicie powieści historyczne z wyrazistymi bohaterami i emocjami, które zostają z czytelnikiem na długo, zdecydowanie polecam Wam ten tytuł.