Spion van de Mossad: Het waargebeurde verhaal van een Nederlander bij de Israëlische geheime dienst

by Jonathan Mor, Silvan Schoonhoven

Dit is het openhartige en bloedstollende levensverhaal van een doodgewone jongen uit Overijssel die voor de Mossad gaat werken en een leven leidt als in een Bond-film. Als inlichtingenexpert infiltreert Jonathan Mor in de schaduwwereld van Israëls vijanden. Hij specialiseert zich in het ronselen van Iraniërs als geheim agent, voert operaties uit om een Syrische generaal het land uit te smokkelen, een Hamas-kopstuk te elimineren en internationale terroristen te ontvoeren uit Nederland. Jarenlang weet hij zich te verschuilen achter dekmantels en vermommingen, tot het moment dat hij op de dodenlijst van de Iraanse Revolutionaire Garde belandt en moet vluchten voor zijn leven.

Spion van de Mossad is ook een fascinerende beschrijving van een van de dodelijkste geheime diensten ter wereld, verteld van binnenuit. Op indringende wijze laat Jonathan zien hoe deze inlichtingendienst - door decennia aan nauwgezet speurwerk - is doorgedrongen tot in de haarvaten van de Iraanse samenleving tot aan mobiele telefoons aan toe.

Genres: Nonfiction

352 pages, Paperback

Published April 23, 2026

Reviews

[Freek]

Wat een nare vent die zichzelf echt wel helemaal het mannetje vindt. Verbijsterend hoe al het leed van eigen hand wordt goedgesproken en er ‘met grote frustratie’ wordt gekeken naar protesten van mensen met een andere mening.

[Bloem Brouwers]

Ben eraan begonnen maar vind het nu al zo’n ego trip dat ik dit soort gedrag en denkbeelden niet wil steunen door het af te lezen.

[Rens Sch]

“Beledigd door alles, beschaamd door niets" past heel erg goed bij dit boek. De verteller (een isralie) moord, bedriegt en zaait terreur, wanneer er iets wordt terug gedaan (uit zelfverdediging) zijn het terroristen/ domme Arabieren. Die enkel en alleen tegen isra-el vecht omdat het joden zijn. De verteller in het boek is ook nog eens arrogant, hij wil constant kwijt hoe slim hij is en hoeveel vrouwen hij krijgt (zijn mening over vrouwen is onverassend ook niet heel hoog)

Pluspunt aan het boek is wel dat je leert wat voor organisatie de mossaad is, en het is een makkelijk lezend boek

[Yolande]

Het boek geeft wel een kijkje achter de schermen, maar het is ook een behoorlijke egotrip zonder enige vorm van zelfreflectie of kritiek op zichzelf of 'het kantoor'.

[Julia Leeflang]

Ik heb maar een klein stuk gelezen, maar ergerde me snel aan het grote ego van deze man. Ik twijfel of er enige zelfreflectie zal komen, dus wil er mijn tijd niet verder aan besteden.

[Heleen Osse]

How can I make this about me?

[Izzy]

3⭐️

Welp this showed me a bit about the inner workings of the Mossad from a Dutch perspective. Other than some other people I’ve seen review this book I understand the lore making of the author because that was quite literally his job for YEARS.

What I didn’t like is that we didn’t get to know some of his life besides him being an agent. We barely get to know Jonathan is other than this “pretty” lore. This book references the struggles he and Linda had in their marriage and that being away caused a lot of the challenges but how did those arguments look like, was Linda ever really protesting for Jonathan to leave the agency, etc? How does one deal with lying all the time? Does it still affect him today and if so what are the things Jonathan still does from his agency days.
(I know we can’t know everything, also for his safety, I understand leaving certain things out but I think there could have been more and less of the lore story.)


This and “dit wil je echt niet weten” being connected was not something I’d ever think could be possible. But that book pictures Jonathan as someone who is able to be cunning and give you more of a round picture of him. This book and that book both refer to minster Wilders as not working for the Mossad but suspiciously he is always mentioned there. Which has made me question his morals even more then I did before.

Jonathan is not the most likable protagonist of a book like this. I do which this got more political at times and I would adore to have a conversation because his life and mainly the things we didn’t hear sound immensely fascinating.

[Saman]

2 sterren, maar eigenlijk alleen omdat het een bijzonder inkijkje geeft in hoe de Mossad te werk gaat.

Hoewel het als een real-life James Bondfilm leest, is de hoofdpersoon erg lastig te waarderen. Vooral de eenzijdigheid over het conflict tussen Palestina en Israël is bijzonder storend.
Ik mis een grondige zelfreflectie op zijn eigen bijdrage of die van de Mossad.
De heilige overtuiging dat Israël 100% goed is en Iran/Palestina het pure kwaad lijkt mij een bizar en zeer onjuist standpunt.
Dat je daarmee ook je eigen werk, wat heeft geleid tot doden, goedpraat maakt het toch een wrang verhaal.

[Charlotte Kaanen]

Prima. Luistert lekker weg. Hoofdvraag: is het waar?

[Maikel Brouwer]

Is echt heel interessant. Blijft erin lezen

[Bente Merckelbagh]

Het is heel interessant om te lezen hoe de geheime dienst in z’n werking gaat, maar het is geen roman maar een waargebeurd verhaal dus ik miste soms een beetje een rode draad.

[Elke]

Heel slecht geschreven.
Verhalen worden totaal niet boeiend gebracht.
Eigen lof stinkt show.
Iets bijleren doe je eigenlijk niet, wat ook niet kan bij zo een geheime dienst denk ik

[Dominique]

Heel bizar verhaal. Geen literair hoogstandje maar leest als een James bond verhaal. Leest lekker weg.

[Meindert Van]

Heb het geluisterd via spotify inclusief epiloog en appendices. Zeer boeiend. Geeft een inkijk in de wereld van de spionage. Laat ook zien wat voor offers er keer op keer door veel Israeli gebracht worden, die vechten voor hun eigen veiligheid. Voor een wereld die wij te makkelijk als vanzelfsprekend aanvaarden.

[Chris Jansen]

2.4⭐️

Het grote kritiekpunt wat iedere keer terugkomt tijdens het lezen is dat het boek een meer afgewogen vertelstijl mist. De verteller is sterk biased en die subjectieve houding komt nadrukkelijk terug in vrijwel het hele boek. Dat is ergens begrijpelijk: een persoonlijk verhaal over de Mossad zal nooit volledig neutraal zijn. Maar de auteur had meer afstand kunnen nemen van zijn eigen rol en overtuigingen. Nu voelt het regelmatig alsof de lezer vooral moet worden overtuigd van het gelijk, de kunde en het belang van de hoofdpersoon.

Daarmee ontstaat ook het beeld van een auteur die zichzelf graag neerzet als “het mannetje”. Reflectie, twijfel of kritische zelfanalyse zijn nauwelijks aanwezig. Morele dilemma’s, fouten of bredere geopolitieke consequenties blijven grotendeels onderbelicht. Juist dat maakt het boek soms onevenwichtig. Een kritischer of analytischer perspectief had het verhaal geloofwaardiger en inhoudelijk sterker gemaakt.

Daarnaast roept het boek voortdurend de vraag op hoe feitelijk en representatief de beschreven gebeurtenissen eigenlijk zijn. Het verhaal voelt niet wetenschappelijk of journalistiek stevig onderbouwd. Bronnen, verificatie of plaatsing binnen een bredere historische en geopolitieke context ontbreken grotendeels. Daardoor blijft na het lezen enigszins onduidelijk wat precies als feit moet worden beschouwd, wat interpretatie is en wat mogelijk geromantiseerd of aangedikt is. Hierdoor is het lastig om het boek serieus te plaatsen binnen de bredere literatuur over inlichtingendiensten en internationale veiligheid.

[Mar]

Helaas is dit boek niets anders dan een niet-kritisch samenraapsel van verhalen van een man die vooral aan iedereen wil laten zien hoe gaaf hij is. Uit het boek blijkt vooral dat hij zichzelf écht heel vet vindt, met stoere jongensverhalen die de lezer moet doen huiveren van spanning. Ik heb zelf vooral gehuiverd om passages als: “De meeste indruk echter moest de flamboyante en steenrijke investeerder maken: dat was ik”. Met dit soort zelfgenoegzame zinnen is het boek doorspekt.

Daarnaast gebruikt J.M. dit boek ook even als platform om bepaalde dingen te bevestigen of ontkennen om stof te doen opwaaien. Was Wilders een bron van de Mossad? Ons J.M., die overigens naar eigen zeggen geen toegang had tot het hoofdkantoor van de Mossad, kan ons vertellen dat dat niet zo is! Fijn dat zijn expertise zo wijd reikt en interessant dat de co-auteur, een journalist, niet een kritische blik heeft geworpen op dergelijke statements.

Niet mijn ding.

[Hazel]

Gelezen om beter inzicht te krijgen in de Mossad en de conflicten in het Midden-Oosten. Vermakelijk opgeschreven ervaringsverhaal.

Blijkbaar was het de jongensdroom van deze Jan om voor de Mossad te werken. Dat dit toevallig de veiligheidsdienst is van Israël lijkt dan eigenlijk nog bijzaak. Hoewel hij schrijft dat de (lkorte) oorlogen daar zijn perspectief beïnvloeden, lijkt het hem zelden om Israël zelf te gaan. Waarom zou je ook als tiener uit Nederland als je geen historische of familiebanden hebt met het land?

Nog voor hij ontdekt dat er Joods bloed door hem heenstroomt, besluit hij zich te bekeren tot het Jodendom en Hebreeuws te leren. Niet omdat hij overtuigd Israëlier wil worden, maar omdat het de broodnodige stappen zijn die je als buitenlander moet ondernemen om überhaupt kans te maken op een baan bij Mossad of überhaupt de IDF. Nergens voel ik zijn diepe noodzaak om dit allemaal voor Israël te doen. Hij doet dit allemaal voor zichzelf. Bij de Mossad toetreden is zijn doel. Dat lukt en hij maakt bijzondere avonturen mee waar je als 'gewone burger' geen idee van hebt. Niet echt.

Hoewel je van veel van zijn missies terug in de tijd de noodzaak goed kunt begrijpen, vanuit het perspectief dat Israël zichzelf moet beschermen tegen hun vijand Iran en de tentakels van dat regime, voelt zijn reactie op de gebeurtenissen van 7 oktober 2023 gek genoeg misplaatst. Dan opeens begint hij over een aanval op de Joden op een manier die haaks staat op hoe hij zich zelf tot dan toe tot het Jodendom heeft verhouden. Want nu is het opeens geen aanval meer op Israël maar op de Joden en lijkt het ook over hemzelf te gaan terwijl hij eerder toch liet doorschemeren dat hij aan een soort cherry picking doet als het gaat om de geloofsregels die daarbij komen kijken.

Publicatie van dit verhaal blijf ik twijfelachtig vinden. De schrijver heeft geld nodig, zo simpel lijkt het, maar het boek voelt ook als een stukje propaganda in het kader van de stijgende internationale kritiek op het land.

[Evelien Vandeplassche]

Wat een indrukwekkend verhaal, hetgeen we zien in spannende films speelt zich in realiteit af. Iets waar ik persoonlijk nog nooit bij stilgestaan heb en mij wel enorm fascineert.
Ik snap in de reviews hier dat de schrijfstijl soms wat kan overkomen als "stoeferig" en "ik kan het allemaal" maar ik leerde ook dat wat deze man gepresteerd heeft, ook echt wel niet van het minste is. De meeste mensen onder ons doen het hem niet na.
Echter wat ik het meest gemist heb is diepgang, zowel in de verhaallijn als in de beleving. Het blijft zeer erg kort en feitelijk zonder gevoel, zonder bijkomende gedachten, wat maakte dat ik een zeer spectaculair verhaal vaak als saai heb geïnterpreteerd. Hoe dan ook was het uitermate interessant om een kant van onze wereld te ontdekken waar wij dagdagelijks niets mee te maken hebben. Voor mij boeiend maar dus te oppervlakkig geschreven

[Robin]

Wat een verhaal, het is wel duidelijk dat dit niet het complete verhaal is. Mor is natuurlijk biased en hij kan natuurlijk niet alles vertellen, maar het leest makkelijk weg en is interessant.

Ik had nog niet zon duidelijk beeld over de Mossad, maar had niet verwacht hoe groot ze waren en ook nog eens in elk land zulke teams hebben. En ze kunnen dus blijkbaar ook nep-paspoorten van bevriende landen krijgen?? Het is eigenlijk best verontrustend allemaal als je aan de "verkeerde" kant staat en heel geruststellend als je aan de "goede" kant staat.

Ook leuk om te weten dat JM dus de Mossad man was in het boek van Huib. 2 verhalen die samen komen

[Agnita Veld]

Dit boek boeide me vanaf de eerste bladzijde echt enorm! Ik wilde liefst non-stop lezen, maar dit bleek niet haalbaar. Ik had (door eerdere boeken etc) al veel ontzag voor de Mossad en nu zo mogelijk nog meer. Ook boeiend omdat dit eens niet over alleen oude verhalen gaat zoals over Eichmann of over dat duikresort in Soedan. En heel boeiend dat het over een Nederlander gaat en wat er allemaal aan vooraf ging voordat hij überhaupt deze rol kon krijgen. Allemaal uit idealisme, want rijk is hij er niet door geworden. En dat is meteen een van de redenen waarom hij dit boek schreef. Echt een aanrader! Liefst gaf ik meer dan vijf sterren.

[Ole]

1*

Wat een zelfingenomen mannetje is dit. Spion van de Mossad leest regelmatig als één grote egotrip, waarin Jonathan Mor zichzelf vooral neerzet als de slimste man in de kamer, zonder veel ruimte voor zelfreflectie of kritische kanttekeningen.

Daarnaast vond ik sommige gedragingen en denkbeelden ronduit ongemakkelijk en staan er opvattingen in waar ik me totaal niet in kan vinden. En hoewel het boek wordt gepresenteerd als een waargebeurd levensverhaal, bleef ik me geregeld afvragen hoeveel van de spectaculaire verhalen daadwerkelijk te verifiëren is. Juist door het gebrek aan afstand en kritische reflectie werd het voor mij moeilijk om het relaas volledig serieus te nemen.

[Isabelle Kok]

Ik vond het indrukwekkend om het verhaal te lezen en zo mee leven in het leven van ‘Jonathan’. Het is wel allemaal een beetje herhaling en niet op chronologische volgorde dus vond het soms ook wat gek volgen. Zeker een aanrader als je een ‘kijkje achter de schermen’ wil let wel op het is zijn verhaal en beleving

[Marieke van der Heijden]

Teleurstellend. Weinig reflectie op de positie van Israel. Schrijver ziet zichzelf als moreel verheven en dat komt duidelijk terug in de manier waarop hij praat over ‘die arabieren’ en de ‘linkse naïviteit’.

[Heleen Ogier]

Het verhaal komt mij ietwat ongeloofwaardig over.
‘Jonathan’ heeft of een veel te groot ego of enorme verbeeldingskracht. Er zit vast een kern van waarheid in, maar wel flink aangedikt.
Niet heel leuk geschreven.

[Zoe Voorde]

De auteur(s) zijn zeer biased en vervallen in een sterk Us vs. Them narratief waarbij elke vorm van geweld gelegitimeerd wordt. Het is ook verbazend wat voor hoge pet de auteur op heeft van zichzelf en de hoge zuurheidsgraad als anderen daar onvoldoende naar handelen

[Nienke]

Pff, het was wel moeilijk om hier doorheen te komen. Dat lag niet aan de schrijfstijl, die vloeiend was en goed te lezen. Complimenten daarvoor. Maar verder was het een soort egotrip, zonder enige zelfkritiek of -reflectie.

[Domi]

Leest lekker weg. Een soort film scenario. Toch mis ik de echte knallers en info die je uit je schoenen blaast. Misschien een onterechte verwachting omdat men niet over dit soort dingen mag schrijven. Daardoor blijft het oppervlakkig

[Jasmijn]

Interessant en zeer indrukwekkend.

[Hanneke Geertsma]

Leuk boek wel wat traag

[Philip]

Ik geloof het verhaal maar ten dele. Niemand kent gebeurtenissen uit het verre verleden zó goed uit zijn of haar hoofd. Het voelt alsof er een dubbele agenda achter zit.