Vivimos en la edad de oro del pensamiento patrocinado . Desde el inicio de la crisis, el neoliberalismo se ha acreditado como un corsario de la verdad, y todo el que discrepe de él es tachado de perverso, peligroso e inútil. Antón Losada piensa diferente. En este libro se encuentran ricos y pobres, ganadores y perdedores, favorecidos y desfavorecidos. Ni la crisis presupone una desgracia inevitable, ni las cosas suceden porque sí.
Losada afirma que las cosas suceden porque alguien sale ganando, siempre queda otro remedio y siempre existen alternativas a las políticas de sufrimiento masivo que nos presentan como las únicas posibles. La tesis central es clara y los ricos hemos sabido convertir la crisis en una oportunidad política para subvertir el modelo de las sociedades del bienestar. El autor busca explicar por qué los ricos van ganando, pero también intenta explicar que no tiene por qué ser así, ni es la única opción disponible.
En la sociedad neofeudal que amanece en la España poscrisis, existen «señores» y «ciudadanos». Sus relaciones funcionan de manera jerárquica y piramidal. La crisis ha permitido empoderarse aún más a los señores y ha facilitado el desempoderamiento masivo de la ciudadanía. Esta obra intenta combatir la sociedad neofeudal. Las autoridades competentes y el pensamiento patrocinado os advertirán que el consumo de este libro perjudica gravemente vuestra salud y la de los que están a vuestro alrededor. Leed con cuidado.
Antón Losada Trabada, nado en Xove en 1966, é un escritor e político galego, que estivo vinculado ao BNG.
Doutor en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, cunha tese sobre o impacto da política de pesca na consolidación institucional da autonomía, é profesor titular de Ciencia Política no departamento de Socioloxía e Ciencia Política desa universidade dende 1998. Ten un máster en xestión pública pola Universidade Autónoma de Barcelona.
A súa posición de relevancia gañouna sobre todo grazas ao seu labor no ámbito dos medios de comunicación, participando en diversos parladoiros radiofónicos da Cadena SER e escribindo artigos no xornal electrónico Xornal.com, en La Opinión e El Periódico de Catalunya. O seu maior cargo de responsabilidade tívoo a mediados dos anos noventa, cando ocupou a dirección de Radiovoz en Madrid. Tamén colaborou en diversos programas de radio e televisión, entre os que destacan os programas humorísticos Unha de romanos e A familia Mudanza na TVG, a serie Composteláns dirixida por Xosé Manuel Pereiro, e foi o presentador do programa Bule Bule, dirixido por Antón Reixa.
Tamén compuxo letras para temas de Siniestro Total e Os Resentidos, así como unha peza de teatro, Qué é das dependentas dos grandes almacéns ó faceren os cincuenta?, para a compañía Pífano.
O seu contacto coa política iniciouse na Universidade de Santiago de Compostela, onde foi membro dos CAF. Nos primeiros anos noventa foi asesor puntual do conselleiro de Pesca, o popular Henrique López Veiga. Na primeira década do século XXI retomou o nacionalismo e a partir do ascenso de Anxo Quintana como voceiro nacional do BNG, fíxose militante e comezou a traballar ao seu lado en labores de asesoría e comunicación política.
En 2005 foi nomeado secretario xeral de Vicepresidencia e de Relacións Institucionais, colocándose como a man dereita de Anxo Quintana dentro do organigrama da Xunta de Galicia. Nese posto as súas tensións cos medios de comunicación foron frecuentes, e viuse implicado en diversas polémicas. O 6 de setembro de 2007 cesou, e as razóns alegadas foron motivos persoais. Porén, diversos medios alegaron que fora unha destitución, e relacionárona co tratamento de información política na TVG.
Gran ensayo periodístico, económico y economoral. Losada relaciona las noticias políticas (leyes, recortes presupuestarios o entrega de licencias) y las justificaciones de los gobiernos con la realidad económica, aportando datos sobre las empresas y bancas que a los ciudadanos nos son difíciles de conseguir. Algunos de ellos hacen verdadero daño.
Su razonamiento es realista porque evita las grandes conspiraciones y se basa en una idea tan simple como al presidente de todo banco / gran compañía pensando “Yo ya estoy colocado, no quiero pagar los derechos de los demás”: pueblo vs señores. Nuestros derechos frenan su ambición de acumular riqueza: prefieren una sociedad donde ellos los controlan y nos los regalan sólo si somos buenos vasallos. Pero no es lo mismo derecho que dádiva, y es ahí donde se pierde la democracia.
Me compré este libro porque que volvíamos a la Edad media era una idea que me rondaba desde hacía tiempo, y éste libro da argumentos legales, económicos y morales que lo apoyan. Me alegra de que el periodismo de calidad todavía exista, ojalá hubiera más periodistas como Losada.