Άκουσα σειρήνες να ουρλιάζουν. Το φώτα τους με τύφλωσαν. Περιπολικά σταμάτησαν απότομα κοντά μου. Τα φρένα τους στρίγκλισαν. Προσπάθησα να βρω μια διέξοδο, να ξεφύγω. Άρχισα να τρέχω. Προς το πουθενά, προς το σκοτάδι. Έστριψα σε ένα στενό, δίπλα στο ξενοδοχείο. Και συνέχισα να τρέχω. Όταν πίστεψα πως τα είχα καταφέρει, όταν σταμάτησα να πάρω μια ανάσα, κάποιος με άρπαξε άγρια από το μπράτσο. «Αστυνομία! Ψηλά τα χέρια! Συλλαμβάνεσαι!» μου φώναξε. Γύρισα προς το μέρος του αλαφιασμένη. Ήταν ο Νικόλας! Ο άντρας που αγαπούσα. Ο άντρας που μου είχε ζητήσει να γίνω γυναίκα του. Κρατούσε στο χέρι του ένα πιστόλι. Και με σημάδευε.
Η Βαλέρια είναι κλέφτρα. Ένας θηλυκός Ρομπέν των Δασών. Ο Νικόλας είναι αστυνομικός. Ανάμεσά τους φουντώνει ένας έρωτας φωτιά∙ σε ένα μυθιστόρημα γεμάτο ανατροπές που χορεύει πεντοζάλι, ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία, στο παρόν και το παρελθόν∙ στον έρωτα μιας Κρητικοπούλας κι ενός Γερμανού, στα χρόνια του πολέμου. Και ταξιδεύει με το Οριάν Εξπρές της καρδιάς μας στην αγκαλιά του ήλιου. Γιατί τη ζωή μας τη ζούμε στις πιο μικρές ευτυχισμένες μας στιγμές. Και γιατί αξίζει να γίνουμε ήλιοι για να φωτίσουμε τους σβησμένους ήλιους των άλλων…
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023). Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Οφείλω να ομολογήσω πως όταν είδα για πρώτη φορά το εξώφυλλο του "Στην αγκαλιά του ήλιου", όχι απλά δεν εντυπωσιάστηκα, αλλά με παρέπεμψε σε περιεχόμενα βιβλίων μιας άλλης εποχής και κυρίως, βιβλίων που απέχουν χιλιόμετρα από αυτά που προτιμώ και που επιλέγω ως αναγνώστρια. Ειδικά μετά το εξαιρετικό εξώφυλλο, αλλά και περιεχόμενο, που είχαν τα "Δίδυμα φεγγάρια", περίμενα κάτι ανάλογο, οπότε ήταν επόμενο να απογοητευθώ, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο όντας προκατειλημμένη. Άλλωστε, πολλές φορές, ένα μέτριο ή ακόμα κι ένα κακό εξώφυλλο, κρύβει θησαυρούς. Και μπορεί το συγκεκριμένο βιβλίο να μην είναι θησαυρός, ούτε το καλύτερο της συγγραφέως, είναι όμως μια όμορφη ιστορία που αξίζει να διαβαστεί.
Ο Νικόλας είναι αστυνομικός. Η Βαλέρια είναι χορεύτρια. Οι δρόμοι των δυο τους θα συναντηθούν και θα ζήσουν έναν μεγάλο, δυνατό έρωτα, που τίποτα δεν μοιάζει να μπορεί να τον κλονίσει. Και όμως, ο έρωτάς τους είναι καταδικασμένος, έστω κι αν δεν το γνωρίζουν. Η ίδια η ζωή και τα παράξενα παιχνίδια της, θα τους το αποδείξει αυτό. Γιατί, η Βαλέρια, εκτός των άλλων, είναι κλέφτρα, και παρά που το κάνει αυτό για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους, δεν παύει να παραβαίνει το νόμο, και όταν ο Νικόλας θα κληθεί να την συλλάβει και να την οδηγήσει στη δικαιοσύνη, το δίλημμα θα είναι μεγάλο και η τροπή που θα πάρουν οι ζωές τους, ακόμα μεγαλύτερη.
Επί της ουσίας, η κυρία Ζαΐρη, μας μιλάει για την ιστορία δύο ανθρώπων που καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στον έρωτα -και το συναίσθημα που αυτό γεννάει στις καρδιές των ανθρώπων- και το αίσθημα του καθήκοντος, έτσι όπως ο καθένας τους το ζει, το βιώνει και το αντιλαμβάνεται. Τόσο ο Νικόλας όσο και η Βαλέρια, υπηρετούν την δικαιοσύνη της δικής τους συνείδησης και με γνώμονα τα δικά τους κριτήρια, ο καθένας δικαιολογεί τον εαυτό του και τις πράξεις και τις αποφάσεις του, επειδή βαθιά μέσα του αυτό που κάνει πιστεύει πως είναι το σωστό, το ηθικό, το δίκαιο, αυτό που αξίζει και πρέπει να ακολουθήσει κανείς ως κανόνα στη ζωή του. Κι όμως, δεν είναι πάντα εύκολο να επιλέξεις αλλά ακόμα κι αν το κάνεις, δεν είναι πάντα εύκολο να πληρώσεις το τίμημα της επιλογής σου αυτής.
Αναλύοντας, λοιπόν, όλα τα παραπάνω σε ένα δεύτερο επίπεδο, θα λέγαμε πως το "Στην αγκαλιά του ήλιου", περισσότερο και από μία ερωτική ιστορία, είναι ένα καλοδουλεμένο και άρτια ισορροπημένο ψυχογράφημα, που παίρνοντας ως δεδομένο τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο, αλλά και την προσωπική του ηθική και του πως αυτή θίγεται, κατευθύνεται και τον οδηγεί στο να παίρνει αποφάσεις, παρουσιάζει τελικά την εσωτερική αλήθεια όλων των ανθρώπων, του καθενός από εμάς που είτε αυτή τη στιγμή, είτε κάποια άλλη, έχουμε βρεθεί σε μια θέση που αισθανόμαστε να μειονεκτούμε, να υστερούμε, να αδικούμαστε και τελικά, να εξοργιζόμαστε και να θέλουμε να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν και να διδάξουμε τι πάει πραγματικά να πει πως κάτι είναι σωστό, ηθικό, δίκαιο.
Αναμφίβολα, η κυρία Ζαΐρη είναι μια εξαιρετική συγγραφέας και το σημαντικότερο, ένας πολύ τρυφερός άνθρωπος που αγαπάει τους άλλους ανθρώπους, με τα καλά και τα λάθη τους, με τα πάθη τους και τις αδυναμίες τους, κι αυτό μπορείς πολύ εύκολα να το διαπιστώσεις μέσα από τα βιβλία της και από το περίτεχνο τρόπο που χειρίζεται την παλέτα των συναισθημάτων των πρωταγωνιστών της. Και ναι, ο "Στην αγκαλιά του ήλιου" δεν αποτελεί εξαίρεση, αφού με ένα τρόπο λυρικό μας μεταφέρει σκέψεις, συναισθήματα, εικόνες, μας επιτρέπει ν' ακούσουμε κραυγές και καρδιοχτύπια. Προσωπικά, αυτό που μπορώ να καταλογίσω ως μειονέκτημα στο βιβλίο αυτό, είναι πως το βρήκα κάπως φλύαρο στα σημεία -θα μπορούσε να είναι αρκετές σελίδες μικρότερο-, ενώ οι συμπτώσεις του με έκαναν ορισμένες στιγμές να νιώσω πως ήταν κάπως υπερβολικές. Παρ' όλα ταύτα, διαβάστε το, επειδή η κυρία Ζαΐρη ξέρει τι είναι αγάπη, και ξέρει πως να μιλάει γι' αυτήν.
Αντικρίζοντας για πρώτη φορά το νέο βιβλίο της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη “ Στην αγκαλιά του Ήλιου”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, εντυπωσιάστηκα από το εξώφυλλο του. Θεωρώ πως είναι ένα από τα καλύτερα που έχω δει, αλλά κυρίως έχω την αίσθηση πως αντιπροσωπεύει απόλυτα όχι μόνο το ίδιο το βιβλίο, αλλά και την πένα της κυρίας Ρώσση-Ζαΐρη.
Πρόκειται για την ιστορία του Νικόλα και της Βαλέριας. Εκείνος είναι αστυνομικός κι εκείνη χορεύτρια. Εκείνος είναι άνθρωπος του καθήκοντος, αλλά το ίδιο κι εκείνη. Όμως ο καθένας τους επιλέγει διαφορετικό δρόμο και τρόπο ώστε να πραγματοποιήσει τα ιδανικά και τους στόχους του. Τι θα συμβεί όταν αποκαλύπτεται η παράνομη δραστηριότητα της Βαλέριας και ο Νικόλας υποχρεούται να την οδηγήσει στη δικαιοσύνη;
Η κυρία Ρώσση-Ζαΐρη έχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο στα βιβλία της το οποίο ακολουθεί πάντα. Εμβαθύνει στους χαρακτήρες, σε όλους τους χαρακτήρες, με μοναδική μαεστρία και μας προσφέρει ψυχολογικά κεντήματα. Κάθε φορά το κάνει καλά. Αυτή τη φορά θεωρώ πως το έκανε αριστουργηματικά. Ιδιαιτέρως, στο ψυχολογικό προφίλ της Βαλέριας μπορούμε να παρατηρήσουμε ολόκληρο τον εαυτό μας. Όλα τα ερωτηματικά και τα συναισθήματα που βιώνουμε καθημερινά. Γιατί ο καθένας μας έχει μέσα του και το φως και το σκοτάδι. Τι συμβαίνει όμως όταν η καθημερινότητα, οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις σε οδηγούν στην απόγνωση, στην τελμάτωση; Και η αδικία; Ποια συναισθήματα σου γεννά η καθημερινή αδικία που ο σύγχρονος κόσμος και η φθορά του καπιταλισμού δημιουργούν και φυσικοποιούν; Η Βαλέρια είναι όλοι εμείς που προσπαθούμε να ζήσουμε με τις συνέπειες των επιλογών μας. Επιλογές! Από αυτές καθοριζόμαστε, αλλά πάντα μπορούμε να τις τιθασεύσουμε και να τις διαμορφώσουμε καλύτερα.
Η συγγραφέας μέσα στην ίδια ιστορία μας διηγείται και μία δεύτερη, το ίδιο δυνατή, που μας ταξιδεύει στην Κρήτη μιας άλλη, άγριας εποχής. Το βιβλίο “Στην αγκαλιά του Ήλιου” είναι ένα ψυχοκοινωνικό δημιούργημα με έντονες φιλοσοφικές και ηθικές αναζητήσεις. Ένα λογοτεχνικό έργο που μιλάει για τη ζωή, αλλά και τον έρωτα. Τον μικρό έρωτα και τον μεγάλο, τον παντοτινό.
Λυρικά γραμμένο –όπως άλλωστε όλα τα βιβλία της συγγραφέως- με έντονη διακειμενικότητα που μας οδηγεί σε αγαπημένους δημιουργούς. Στο βιβλίο εξετάζονται οι τρόποι που επιτελούμαστε ως ταυτότητες μέσα στο κοινωνικό σύνολο και αποδομούνται οι οικογενειακές σχέσεις.
Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη δεν χρειάζεται συστάσεις. Για εμένα και μόνο το όνομά της στο εξώφυλλο ενός βιβλίου είναι αρκετό και δεν φοβάμαι να το παραδεχτώ. Τα συναισθήματα που μου δημιουργούνται όταν διαβάζω τα κείμενά της είναι μοναδικά. Πρόκειται για μία από τις αγαπημένες μου συγγραφείς και έχοντας διαβάσει, πλέον, όλα της τα βιβλία παρατηρώ την εξέλιξη στην πένα της, στους τρόπους που δομεί τις ιστορίες της, αλλά και μία μεγάλη ομοιότητα σε όλα της τα έργα. Αγαπάει τους ανθρώπους. Αυτό είναι που λατρεύω όταν διαβάζω ένα δικό της βιβλίο. Όχι μόνο επειδή καλωσορίζει τον αναγνώστη στην ιστορία της με ένα τρυφερό και γεμάτο φροντίδα σημείωμα στην αρχή, αλλά επειδή η γραφή της ξεχειλίζει αγάπη και κατανόηση. Προσεγγίζει και αναλύσει τον κάθε χαρακτήρα, έστω κι αν είναι γεμάτος κακία, με τον σεβασμό που αξίζει κάθε ψυχή σε αυτόν τον κόσμο. Συγκεκριμένα, στο βιβλίο “Στην αγκαλιά του Ήλιου” με άρτια πένα και απλά, σχεδόν ποιητικά λόγια, προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό την ευκαιρία για εσωτερική αναζήτηση και σκέψη γύρω από τις πράξεις και τις επιλογές που μας καθορίζουν. Κυρίως, μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τη σκοτεινή πλευρά που όλοι έχουμε γιατί είμαστε άνθρωποι.
Η μαγεία κράτησε μόλις 100 σελίδες...στις υπόλοιπες 500 έμεινα άναυδη από τις υπερβολές στην ιστορία....παιδαριώδεις καταστάσεις,ένα κάκιστο άρλεκιν...μου θύμισε Μαντά στα χειρότερά της... Αν είχε τις μισές σελίδες,πιθανότατα να ήταν πολύ καλύτερο, γιατί ο τρόπος που αποφάσισε να μπλέξει τους ήρωες μεταξύ τους η συγγραφέας ήταν καλός...όμως όλη αυτή η άνευ λόγου πολυλογία με έκανε να τρέχω τις σελίδες με απίστευτη βαρεμάρα... Είμαι τουλάχιστον ευχαριστημένη γιατί δεν πλήρωσα την υπερβολική τιμή των 20 σχεδον ευρώ, για ένα βιβλίο που σε ξενόγλωσση έκδοση ��α κόστιζε τα μισά... Ο Ψυχογιός έχει πάρει απίστευτη κατρακύλα,όσον αφορά τα δικά μου γούστα...μια φορά κι έναν καιρό δεν ήταν τόσο ροζ και το λέω εγώ που έχω διαβάσει με ευχαρίστηση άρλεκιν και άρλεκιν...τουλάχιστον ας τα εκδίδει σε πιο φτηνό χαρτί....
Απίστευτο,με εκπληκτική γραφή!! Με ταξίδεψε μαζί με τους ήρωες της, την Βαλέρια την όμορφη χορεύτρια της λυρικής και τον Νικόλα που είναι αστυνομικός. Μαζί σ’ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα, αισθήσεις, μουσικές , έντονες συγκινήσεις. Ο έρωτας, η αγωνία ,ο θυμός , η λύτρωση, η άνευ όρων αγάπη εναλλάσσονται με ένα τρόπο μαγικό σε κάθε σελίδα του βιβλίου. Μαζί με την ιστορία της Βαλέριας και του Νικόλα ξετυλίγεται άλλη μια ιστορία αγάπης από το παρελθόν της Ελισσώς και του Νικολάους, ο έρωτας ενός Γερμανού και μιας Κρητικοπούλας στα χρόνια του πολέμου.Γιατί τη ζωή μας τη ζούμε στις πιο μικρές ευτυχισμένες μας στιγμές. Και γιατί αξίζει να γίνουμε ήλιοι για να φωτίσουμε τους σβησμένους ήλιους των άλλων.
Αγαπημένη αγαπησιάρα Ρένα μας ταξιδεύει και μας γνωρίζει την αγάπη από άλλη οπτική γωνία. Μια αγάπη που δημιουργήθηκε εν καιρώ πολέμου και παρέμεινε ανεξίτηλη για χρόνια. Ο λόγος είναι γλαφυρός, παραστατικός και αρκετά περιγραφικός... Η αγωνία για την εξέλιξη της πλοκής δεν λείπει και αυτό σε κρατά μέσα στις σελίδες του βιβλίου.
Ενα συγκλονιστικο βιβλιο με υπεροχη πλοκη και χαρακτηρες!!Απο τα πιο αγαπημενα μου !!Η κυρια Ρενα καταφερε να μπλεξει μια συγκλονιστικη συγκινητικη ιστορια με την μυθοπλασια και νομιζω πως το αποτελεσμα δεν ηταν απλα επυτιχημενο αλλα συγκλονιστικο με τον ομορφο δικο της χαρακτηριστικο τροπο!!Δεν θα πω περισσοτερα γιατι δεν θελω να χαλασω την μαγεια του βιβλιου!!Οποιος διαβασει αυτο το βιβλιο θα μεινει χαραγμενο στην ψυχη και το μυαλο του!!
Ο τρόπος γραφής πολύ καλός όπως πάντα, το θέμα ναι μεν ενδιαφέρον αλλά έγινε πολύ προβλέψιμο τελικά. Αξίζει να το διαβάσεις για να περάσεις κάποιες ώρες ξέγνοιαστες αλλά μου φάνηκε κατώτερο από τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως.
Είναι το δεύτερο βιβλίο της Κας Ζαΐρη που διάβασα και πραγματικά με έχει κερδίσει η γραφή της.Νιώθεις να μιλάει στην καρδιά σου.Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο σε βοηθάει να μπεις στη θέση του ήρωα και της ηρωίδας του βιβλίου και να τους καταλάβεις καλύτερα.Τους γνωρίζεις,τους συμπονάς,ερωτεύεσαι μαζί τους,πονάς,συγχωρείς και νιώθεις ευτυχία ή δυστυχία. Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Το ένα ονομάζεται Βαλέρια και το άλλο Νικόλας. Στο πρώτο μέρος η Βαλέρια μας διηγείται τη ζωή της μέχρι τη στιγμή που συλλαμβάνεται από τον Νικόλα.Στο δεύτερο μέρος ο Νικόλας μας διηγείται τη ζωή του μέχρι τη στιγμή που συλλαμβάνει την Βαλέρια και τι γίνεται στη συνέχεια.Η ζωή κανενός από τους δύο δεν ήταν εύκολη.Η Βαλέρια δεν ένιωσε πότε την μητρική αγάπη και ήταν πολύ δεμένη με τον πατέρα της που αγαπούσε τρελά.Πάντα παρακαλούσε να χωρίσουν οι γονείς της και να ζήσει με τον πατέρα της για να γλιτώσουν από την γκρίνια και τις απαιτήσεις της μητέρας της. Μεγαλώνοντας κρυμμένα μυστικά θα έρθουν στο φως και θα την κάνουν να καταλάβει την μητέρα της αν και δεν κατάφερε να την συγχωρέσει για όλα όσα έκανε.Ο Νικόλας μεγάλωσε σε μια οικογένεια με μεγάλα αποθέματα αγάπης.Του έλειπε όμως ο πατέρας του καθώς ήταν καπετάνιος και ταξίδευε συχνά.Από μικρός ήθελε να γίνει αστυνομικός και ακόμα περισσότερο όταν πέθανε ο πατέρας του. Όλοι πίστευαν ότι αυτοκτόνησε αλλά εκείνος ήταν σίγουρος ότι κάποιος τον σκότωσε. Η Βαλέρια βρίσκει αποκούμπι στον χορό και γίνεται πρίμα μπαλαρίνα της Λυρικής σκηνής.Η δουλειά της την γεμίζει ευτυχία μέχρι κάποιο συμβάν που την ταρακούνησε και την οδήγησε στη γνωριμία με τον Νικόλα και αργότερα με έναν παπά που βοηθούσε ορφανά παιδιά.Μέσω της δουλειάς της γνώρισε τον Αχιλλέα γόνο πλούσιας ναυτιλιακής οικογένειας.Βλέποντας πως περνούν οι πλούσιοι και θέλοντας να βοηθήσει τον πάτερ Αντώνιο γίνεται κλέφτρα.Παρόλο που νιώθει έντονη έλξη για τον Νικόλα τον αποφεύγει, λόγω των μυστικών που κρατάει, μέχρι που κάποια στιγμή και μετά από τον χωρισμό της από τον Αχιλλέα οι δρόμοι τους ξανασυναντιούνται... Ο Νικόλας μαθαίνει ότι η Βαλέρια είναι κλέφτρα αλλά δεν μπορεί να το πιστέψει.Την παρακολουθεί τελικά αλλά δεν μπορεί να αποδείξει κάτι.Νιώθει ότι αυτή η κοπέλα είναι το άλλο του μισό.Αποφασίζει λοιπόν να την κατακτήσει.Όταν οι δρόμοι τους συναντιούνται και οι ιδιότητές τους συγκρούονται ποιά θα είναι η κατάληξη;Θα καταφέρει η Βαλέρια να γλιτώσει την φυλάκιση;Ή θα καταστραφούν όλα και η αγάπη τους θα χαθεί λόγω των ενεργειών της;Θα τη συγχωρέσει ο Νικόλας;Ή θα την καταδικάσει για τις πράξεις της;Τι είναι αυτό που θα της δώσει άφεση αμαρτιών; Ο επίλογος όμως δεν έχει ακόμα γραφτεί!Η αγωνία και ο φόβος ακολουθεί το ζευγάρι και το τέλος τους πλησιάζει.Θα καταφέρουν να ζήσουν την ευτυχία ή θα κοπεί το νήμα της κοινής τους ζωής;Ποιός απειλεί την ευτυχία τους;Τι είναι αυτό που ενώνει τελικά αυτούς τους δύο ανθρώπους;Πόσες συμπτώσεις έρχονται να επιβεβαιώσουν το ρητό ότι ότι σου χρωστάει η ζωή θα στο ξεπληρώσει; Αγαπημένο μου σημείο στο βιβλίο μια φράση που είπε ο Καπετάν Μιχάλης στον γιό του Νικόλα όταν τον ρώτησε για την αγάπη:"Η αγάπη γιέ μου είναι δώρο Θεού.Είναι δράση.Δόσιμο,προσφορά,χαρά,ελευθερία.Αλλά και φροντίδα,ευθύνη,σεβασμός,γνώση.Ωριμότητα και συνεργασία και...Η αγάπη είναι τα πάντα!!Η αγάπη σε χτυπά κατακούτελα.Ό,τι και να κάνεις ,σ'το λέω,δεν θα τη γλιτώσεις!Κουζουλό σε κάνει,μάτια μου!" Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω.
Η Βαλέρια είναι μία καταξιωμένη χορεύτρια. To κρυφό αγκάθι στη ζωή της είναι ότι έχει επιλέξει να κλέβει για να μπορέσει να καταφέρει κάποια πράγματα. Ο Νικόλας είναι ένας τρυφερός άντρας που δουλεύει ως αστυνομικός. Τα δύο πρόσωπα της ιστορίας μας θα αγαπηθούν παράφορα όμως ο έρωτας τους είναι καταδικασμένος. Θα καταφέρουν να μείνουν μαζί μέχρι το τέλος;
Η Ρένα έχει τον τρόπο σε κάθε βιβλίο της να μας χαρίζει απλόχερα όμορφες εικόνες από την χώρα μας. Εδώ ταξιδεύουμε στην Κρήτη και αισθανόμαστε την μαγεία αυτού του ιερού τόπου. Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη είναι η ιστορία της Βαλέριας και του Νικόλα. Η συγγραφέας αναλύει σε βάθος την παιδική ηλικία των προσώπων, τα βιώματά τους, τις γνωριμίες που τους καθόρισαν και πως ο έρωτας έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη ζωή τους.
Ασχολείται με το θέμα της ηθικής και των ορίων που θέτει ο κάθε άνθρωπος για τις πράξεις του. Η απόφαση της Βαλέριας να κλέψει την έφερε αντιμέτωπη με τον σκοτεινό κόσμο της παρανομίας και την έκανε να αναλογιστεί ότι αν και ο λόγος που επέλεξε να το κάνει ήταν για καλό σκοπό δεν σημαίνει ότι αυτό την βοήθησε. Τα συναισθήματα που κυριαρχήσαν ήταν ο φόβος και οι ενοχές.
Οι αχτίδες του Ήλιου στο μυθιστόρημα άλλοτε πληγώνουν τα πρόσωπα της ιστορίας μας καθώς αναμετριούνται με τα λάθη τους και άλλοτε λειτουργούν λυτρωτικά γιατί ο έρωτας τους οδηγεί στην μαγεία.
Ένα όμορφο αναγνωστικό ταξίδι από μία συγγραφέα που έχει το χάρισμα μέσω της γραφής της να μιλάει για τους ανθρώπους με τέτοια γλυκύτητα που σε αιχμαλωτίζει με τον τρόπο της στη μαγεία της πεζογραφίας.
Ήταν τέλειο!!!!Δεν νομίζω ότι χρειάζονται πολλά λόγια γιατί αξίζει τέτοια μυθιστορήματα να διαβάζουμε. Και αν κάποιος σας ρωτήσει γιατι διαβάζετε τετοια μυθιστορήματα αφού ολα είναι ψεύτικα και περιγράφουν πως θα ήθελε ο συγγραφέας να είναι ο κόσμος κι όχι πως είναι τότε να δώσετε αυτό ακριβώς το μυθιστόρημα. Για να καταλάβει πως όλα είναι βγαλμένα από τη ζωή,τίποτα δεν είναι ψεύτικο και ουτοπικό και πως μέσα σε λίγες σελίδες ο καθε συγγραφέας έχει τη δύναμη να χαρίσει τις μεγαλύτερες αλήθειες σ αυτούς που το διαβαζουν, αλήθειες που δε μπορείς να βρεις ούτε σε εγκυκλοπαίδειες ούτε στα ίντερνετ.... Εξαιρετική κυρία Ζαΐρη!!!!!
Η γραφή της Ζαΐρη συνεχίζει να με ταξιδεύει. Οι περιγραφές της είναι πάρα πολύ εντυπωσιακές. Όμορφο βιβλίο χωρίς μεγάλη πλοκή. Ουσιαστικά περιγράφει την ζωή των 2 πρωταγωνιστών και των οικογενειών τους. Δεν έχει μεγάλες ανατροπές. Μόνο στο τέλος με συγκίνησε μπορώ να πω αρκετά.
Πόσο παράξενα παιχνίδια παίζει η ζωή... Η Βαλέρια και ο Νικόλας είναι άγνωστοι μεταξύ τους, αλλά υπάρχει μια σύνδεση που πηγαίνει πίσω έως και δύο γενιές... Πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση που έχει έρωτα, τραγικά γεγονότα, δράση, έγκλημα κ.ά. Μου άρεσε πολύ!
Το βιβλίο ήταν ΔΩΡΟ από μια φίλη. Το ξεκίνησα για να κάνω παύση από τα στυνομικά κ πέρασαν 2 μήνες για να το τελειώσω... Πόσα πονεμένα μελοδράματα? Πόσες χιλιάδες συμπτώσεις? Το μόνο που του δίνω είναι διάσπαρτες όμορφες εικόνες κ η μεταφορά της ατμόσφαιρας του πολέμου (όταν δεν μιλούσε για ήλιους και γαλανά μάτια κ ξανθά μαλλιά).
Έχοντας διαβάσει πολλά βιβλία της Ρένας, αυτό το βιβλίο ήταν μια αφορμή για να της δώσω συγχαρητήρια για ακόμη μια φορά. Η συγγραφέας αυτή τη φορά, όπως και κάθε άλλη, επέλεξε να "μεγαλώσει" τους ήρωες της. Τους αγκαλιάζει από τη στιγμή της γέννησής τους μέχρι τα βαθιά γεράματα, μέχρι ακόμη και το θάνατο. Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ στις ιστορίες της. Κατ' αυτόν τον τρόπο δεν δημιουργούνται απορίες στους αναγνώστες. Η συγκεκριμένη ιστορία με ταξίδεψε στην Κρήτη. Χάρη στη Ρένα απέκτησα πολλές ιστορικές γνώσεις σχετικά με τη Μάχη της Κρήτης. Ταξίδεψα με το Οριάν Εξπρές παρέα με τη Βαλέρια. Χάρη στη Ρένα μου, στη Ρένα της καρδιάς μου έμαθα πως ακόμη κι αν δύο άνθρωποι "χωρίσουν" και ζουν μακριά ο ένας από τον άλλον, πάντα η μοίρα θα τους φέρνει κοντά με οποιονδήποτε τρόπο. Κοντά στη Βαλέρια γνώρισα τι πάει να πει ευτυχία. Το να δίνεις, να χαρίζεις, να μοιράζεσαι, να προσφέρεις πράγματα και αγαθά σε ανθρώπους που τα χρειάζονται είναι ευλογία. Το να προσφέρεις κάθε είδους βοήθεια είναι χαρά! Απέραντη χαρά! Ο Νικόλας, χάρη στο πείσμα και τη θέλησή του να μάθει για τις ρίζες του μου δίδαξε την αξία της αλήθειας. Που σε λυτρώνει μόλις την ανακαλύψεις. Για άλλη μια φορά, τονίστηκε η αξία της μητρικής αγάπης. Νευρίασα, στενοχωρήθηκα και έκλαψα με τη συμπεριφορά της μαμάς της Βαλέριας, συγκινήθηκα με την αγάπη του πατριού της. Θαύμασα τα λόγια του πατέρα του Νικόλα! Λόγια που λέγονται μόνο από έναν πατέρα σε έναν γιο! Λόγια που θα θαύμαζε και ο καλύτερος ποιητής! Το δίδυμο Βαλέρια-Νικόλας είναι ένα από τα πλέον αγαπημένα μου ζευγάρια των βιβλίων της. Χαίρομαι στ' αλήθεια που δεν έχει χαθεί η αξία της αγάπης και του έρωτα στην εποχή μας. Κι αυτό το βλέπουμε απίστευτα πολύ μέσα από τα βιβλία της Ρένας Ρώσση. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αμφισβητήσουμε το γεγονός ότι τα (περισσότερα) βιβλία αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Τέλος, με εκπλήσσει το γεγονός ότι το συγκεκριμένο βιβλίο βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Αυτό είναι ένα στοιχείο που θαυμάζω πολύ στη Ρένα μου. Είναι αρκετά δύσκολο να μπεις στη θέση τόσων υπαρκτών προσώπων και να ζήσεις όσα έζησαν κι αυτοί, να αισθανθείς όσα ένιωσαν, να δεις μέσα από τα μάτια τους τα γεγονότα. Η Ρένα μου το κατάφερε αυτό! Αχ πόσο θα 'θελα να ακούσω αυτή την ιστορία από το στόμα εκείνης της ηλικιωμένης που τα αφηγήθηκε όλα αυτά στη συγγραφέα! Θα ήταν πραγματικά υπέροχο! Είμαι σίγουρη ότι θα με είχε συγκλονίσει όσο με συγκλόνισε και το βιβλίο! Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην αγαπημένη μου Ρένα Ρώσση Ζαΐρη.
Υπέροχο και αυτό το βιβλίο της κας Ζαίρη. Δεν έχω λόγια, ήταν απίστευτο!! Με συνεπήρε, με ταξίδεψε μαζί με τους ήρωες της, την Βαλέρια την όμορφη χορεύτρια της λυρικής και τον Νικόλα που είναι αστυνομικός. Μαζί σ’ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα, αισθήσεις, μουσικές , έντονες συγκινήσεις. Ο έρωτας, η αγωνία ,ο θυμός , η λύτρωση, η άνευ όρων αγάπη εναλλάσσονται με ένα τρόπο μαγικό σε κάθε σελίδα του βιβλίου. Μαζί με την ιστορία της Βαλέριας και του Νικόλα ξετυλίγεται άλλη μια ιστορία αγάπης από το παρελθόν της Ελισσώς και του Νικολάους, ο έρωτας ενός Γερμανού και μιας Κρητικοπούλας στα χρόνια του πολέμου… Τελικά όλα γίνονται για κάποιο λόγο στην ζωή μας, η οποία πάντα μας εκπλήσσει αλλά ποτέ δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τις εκπλήξεις της, όσο κι αν το έχουμε δουλέψει στο μυαλό μας. Στο βιβλίο της μας προσφέρει την ευκαιρία για εσωτερική αναζήτηση και σκέψη γύρω από τις πράξεις και τις επιλογές που μας καθορίζουν. Κυρίως, μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τη σκοτεινή πλευρά που όλοι έχουμε γιατί είμαστε άνθρωποι. Το σίγουρο είναι πως ταξίδεψα με το Οριάν Εξπρές της καρδιάς μου, στην αγκαλιά του ήλιου, όπως γράφει και η κα Ρώσση στο βιβλίο της. Γιατί τη ζωή μας τη ζούμε στις πιο μικρές ευτυχισμένες μας στιγμές. Και γιατί αξίζει να γίνουμε ήλιοι για να φωτίσουμε τους σβησμένους ήλιους των άλλων…….
Αρκετα καλογραμμενο! Με εντονες περιγραφες! Γλαφυρο. Δεν μου αρεσε το γεγονος οτι στο τελος ολοι συνδεοντε με ολους! Αυτο δειχνει εντονα μυθοπλασια. Βεβαια το βιβλιο ειναι μυθιστορημα αλλα, οι πολλες συνδεσεις με ολα τα ατομα του βιβλιου, πλεον το κανουν να φτανει στα ορια του φανταστικου!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ένα βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα με την πλοκή σε αλλα σημεία να είναι ενδιαφέρουσα και σε άλλα προβλέψιμη. Η ιστορία αγγίζει τα όρια της υπερβολής (χωρίς να ενοχλεί, εξάλλου μυθοπλασία διαβάζεις) χωρίς ωστόσο να λείπουν στοιχεία ρεαλισμού.
"Τον άνθρωπο που πιστεύεις ότι λατρεύεις και δεν είναι κοντά σου πλάθεται ιδανικά στο μυαλό σου και στην καρδιά σου και πάντα τον στέφεις νικητή. Αυτόν που σου λείπει. Αυτόν που ονειρεύεσαι."