Από τη Ρώμη στη Φλώριδα και από τη Φλώριδα στα νησιά που "ξέχασε ο χρόνος", ο πολυβραβευμένος -μεταξύ άλλων και με το Κρατικό Βραβείο Ιστορικού Μυθιστορήματος- Γιώργος Λεονάρδος υφαίνει μια πλοκή που μας παίρνει, και μας συνεπαίρνει, σ' ένα τρελό ταξίδι στα παραδεισένια νησιά της Γαλλικής Πολυνησίας, σ' ένα "κυνήγι θησαυρού", σε μια περιπέτεια που διαδραματίζεται σε μακρινούς τόπους, με τα τόσο διαφορετικά από τα δικά μας ήθη και έθιμα των κατοίκων τους. Μια περιπέτεια που εξελίσσεται σε θρίλερ για την ανακάλυψη χαμένων αρχαίων παπύρων, ενώ παράλληλα μας υπενθυμίζει την ιστορικότητα ενός γεγονότος, του Έλληνα που πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική με τα πλοία των Ισπανών κονκισταδόρες. Ένα αφήγημα αγωνίας, αλλά και παραφοράς, που δεν θα αφήσει αδιάφορο κανέναν αναγνώστη, δημιουργώντας του τη ζωηρή επιθυμία να γυρίσει σελίδα για να παρακολουθήσει την οδύσσεια -και να μετάσχει σε αυτή με τη φαντασία του- του πρωταγωνιστή του, του Αλέξανδρου, που οδηγήθηκε σ' ένα περιπετειώδες ταξίδι από μια συγκυρία συμπτώσεων, εξ υπαιτιότητας της... βαρεμάρας του.
Ένα ανάγνωσμα για "τα ξεχασμένα στον χρόνο νησιά", που θα αναπολείτε για πολλά, πολλά χρόνια...
Ο Γιώργος Λεονάρδος γεννήθηκε το 1937 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Πρωτοδημοσίευσε διηγήματα το 1953 στις ημερήσιες εφημερίδες της Αλεξάνδρειας "Ταχυδρόμος" και "Ανατολή". Σπούδασε Φυσική, αλλά έγινε δημοσιογράφος. Εργάστηκε στο δελτίο εξωτερικών ειδήσεων και αργότερα ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες "Καθημερινή", "Ναυτεμπορική", "Απογευματινή", "Ελευθεροτυπία", "Μεσημβρινή", "Ελεύθερος Τύπος", "Έθνος" και ως αρθρογράφος στο "Κέρδος". Πρώτος ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων στο Βελιγράδι, το 1964, και αργότερα, το 1976, στη Νέα Υόρκη, όπου διατέλεσε και διευθυντής του Εθνικού Κήρυκα της Νέας Υόρκης. Υπήρξε παρουσιαστής ειδήσεων στην ΕΡΤ και στον ΑΝΤΕΝΝΑ. Ανέλαβε δημοσιογραφικές αποστολές στον πόλεμο του Βιετνάμ, στον Ιρανοϊρακινό πόλεμο , στον πόλεμο του Περσικού και σε άλλες συρράξεις, καθώς επίσης σε διεθνείς διασκέψεις. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Όταν δεν πελαγοδρομεί σε θάλασσες και ωκεανούς, ιστορικές τοποθεσίες και εθνικές βιβλιοθήκες, μαζεύεται στην Ύδρα και γράφει ένα μυθιστόρημα.
Ένα κυνήγι θησαυρού,ένα ταξίδι ονειρεμένο στα νησιά της Πολυνησίας τον 16ο αίώνα και συνοδοιπόροι με τους εξερευνητές της εποχής εκείνης και βασικά τον Έλληνα NTON TEODORO GRIEGO που ακολούθησε τους Θαλασσοπόρους Ισπανούς και την περιπέτειά του. Ιστορικά στοιχεία που συνάδουν με την μυθοπλασία έχοντας σαν πρωταγωνιστή τον Αλέξανδρο που βρίσκεται στην Ρώμη και που ξεκίνησε το ταξίδι αυτό από σύμπτωση και ίσως μια εναλλαγή από την ζωή του.
Σημαντικές πληροφορίες αρπάζει ο αναγνώστης μέσα από τις περιγραφές του συγγραφέα(ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά το αντικείμενο) σε μια περιήγηση που κάνει πίσω στον χρόνο και στα μονοπάτια της ιστορίας όσον αφορά τις εξερευνήσεις του Νέου Κόσμου.
Εκτός του Αλέξανδρου υπάρχουν και οι δευτερεύοντες ήρωες που ο καθένας έχει τα δικά του μυστικά που στην πορεία του ταξιδιού θα βγούν στο φως.Άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με σοβαρότητα και καχυποψία συνεχίζουν όλοι μαζί το ταξίδι μέχρι το τέλος.
Τα νησιά ξεχασμένα στον χρόνο. Don teodoro Griego. Όταν το κράτησα στα χέρια μου, το μάτι μου έπεσε στον τίτλο - άγνωστος ο ντον τεοντόρο γκριεκο σε μένα σκέφτηκα -και στη φράση ΄΄ ο συγγραφέας που ζωντανεύει την ιστορία ΄΄. Αυτό ακριβώς ένιωσα όταν διάβασα και την τελευταία σελίδα και έκλεισα το βιβλίο. Ο συγγραφέας κρατά σαν βασικό του άξονα την ιστορία του Έλληνα NTON TEODORO GRIEGO που ακολουθώντας τους Ισπανούς εξερευνητές στην ανακάλυψη του νέου κόσμου - εκεί στα 1526 - χάθηκε στις ακτές της Φλώριδας αναζητώντας τον χρυσό των ινδιάνων Απαλάτσι. Όμως δεν παραθέτει απλώς τα ιστορικά στοιχεία, μα τα ΄΄ντύνει ΄΄ με τη μυθοπλασία εξάπτοντας έτσι το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Κεντρικός του ήρωας ο Αλέξανδρος που .. από μια καθαρή βαριεστημάρα αποφασίζει να ακολουθήσει τα χνάρια του προγόνου του. Το τότε και το τώρα μπλέκονται σε σωστές δόσεις. Η ιστορία και η μυθοπλασία κάτω από την πένα του Γιώργου Λεονάρδου, σέβονται η μία την άλλη , προχωρούν παράλληλα και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ο συγγραφέας περνά τις γνώσεις του τις ιστορικές σε μας, χωρίς να μας κουράζει, αντίθετα μας κάνει να ανυπομονούμε να συνεχίσουμε το ταξίδι παρέα με τους ήρωές του. Και είναι το ταξίδι αυτό απολαυστικό μιας και ο συγγραφέας στήνει κοντά στους πρωταγωνιστές του, τους δεύτερους - ας μου επιτραπεί η έκφραση - ήρωές του τόσο απολαυστικούς , που δεν μένει παρά να θέλεις να τους ακολουθήσεις. Χιούμορ και σαρκασμός, μυστήριο και γοητεία, άνετη αφήγηση και ιστορικά στοιχεία δοσμένα στα κατάλληλα μέρη, είναι η συνταγή του βιβλίου αυτού.