Born in the small town of Harlingen, Vestdijk studied medicine in Amsterdam, but turned to literature after a few years as a doctor. He became one of the most important 20th-century writers in the Netherlands. His prolificity as a novelist was legendary, but he was at least as important as an essayist on e.g., literature, art, music and religion. He also wrote poetry and short stories. His work has been translated into most Western European languages.
Langzame lezer. Literaire verhandeling over het het opgroeien gezien door de ogen van het kind zelf, de protagonist Anton Wachter. Hele stukken beschrijving die bewondering afdwingen, maar veel tempo zit niet in het verhaal: in de jeugd lijken de dagen eindeloos. De prachtige zinnen met oprispingen als het gaat om aandacht voor de seksuele ontdekkingen van de jeugd, de strapatsen in de pubertijd en de ontgoocheling gepaard gaande aan het opgroeien maakt dat ik het heb weten vol te houden tot het einde. Geschreven in 1933, gepubliceerd in 1972 na de dood van Vestdijk.
Ik kan begrijpen waarom de uitgever dit debuut van Vestdijk niet wilde uitgeven, want het is een enorme turf met nauwelijks alinea's en al helemaal Vestdijk met zijn kronkelingen, onverwachte zinswendingen, komma's en tegenstellingen. Daar moet je van houden, of op zijn minst aan gewend zijn. Moest ik kiezen, dan koos ik de eerste drie delen van de Anton Wachterserie, die met behulp van dit oermanuscript zijn geschreven. Die zijn overzichtelijker, strakker gecomponeerd en hebben beter aangezette accenten. Ze zijn literairder, als ik het zo mag zeggen. Maar desondanks, wat een boek.
Ik lees niet veel literatuur, dus het ging moeizaam. Maar ik heb nu eindelijk een boek van Simon Vestdijk gelezen. Overigens in het kader van Hebban uitdaging: 'Een debuutroman van een heel succesvolle auteur'.