Lijkt de wereld soms helemaal ontspoord? Krijgt u ook wel eens het gevoel dat we in een gigantisch, stuurloos gekkenhuis zijn beland?
Terwijl de energiefactuur opnieuw dreigt op te lopen, boeken een handvol oliereuzen alweer miljardenwinsten. Ziekenhuizen kreunen en de pensioenleeftijd wordt richting zeventig gejaagd, maar Europese lidstaten toveren pardoes wel 800 miljard voor tanks en raketten uit hun hoed.
Niemand weet of de oorlog tegen Iran de oorlog te veel is voor Washington, of wanneer de enorme financiële zeepbel achter de artificiële intelligentie uiteen zal spatten. Eén ding is zeker: het systeem van de Epstein-klasse kraakt en rammelt met het decadente lawaai dat ook eerdere wereldrijken deed zinken.
In De laatste dagen van het oude normaal zet Peter Mertens koppeltekens tussen groeiende monopolies, militarisering en oorlog. Hij legt bloot hoe Europese elites een brutale schokdoctrine hanteren, opgejaagd door de nukken van Donald Trump.
Maar de wereld is geen toevallige aaneenschakeling van losstaande feiten. Wie de onderliggende dynamiek ziet, ontdekt de krachten die de wereld werkelijk doen kantelen. Terwijl het roofkapitalisme zich verslikt in zijn eigen tegenstellingen, groeit de tegenmacht. In het stof van de chaos trekt Mertens een bevrijdende conclusie: onder het puin ligt de hoop.
Een vlammend, scherp en hoopvol verhaal over een wankele wereld — en over de vraag die alles zal bepalen: laten we de toekomst over aan de monopolies, of bouwen we haar zelf?
Peter Mertens is a Belgian author and politician who has led the Workers' Party of Belgium since 2008. He has served as a member of the Chamber of Representatives since 2019, and as a municipal councilor in Antwerp since 2013.
Librarian Note: There is more than one author in the GoodReads database with this name.
Een heel uitgebreide uiteenzetting van wat er zich zowel in Europa, als in de VS achter (niet zo?) gesloten deuren afspeelt. Van de bewuste militarisering in Europa ten voordele van dezelfde bedrijven die in de werdoorlogen groot werden en waarvoor de gewone mens opofferingen moet doen, de interne strijd in Europa tussen de heersende klasse zelf en Theo's natte droom om Congo weer te kunnen plunderen (en nog veel meer). Wat mij het meest heeft bijgebracht is het deel over de VS. Zij winden er geen doekjes om wat de binnenlandse en buitenlandse strategie is en transparant kan je ze wel noemen. Een voorbeeld is hoe ze extreemrechts bewust willen laten domineren, niet enkel in de VS onder ICE-persecuties, maar ook Europa staat op de planning. Voorbeelden zoals ontslag van ambtenaren om deze overal in het staatsbestel te laten vervangen door Trumps medegezanten. Of bijvoorbeeld, hoe dat de miljardairs ook allemaal politieke posten hebben en de plannen voor de VS en de wereld smeden. (En nog veel meer)
Het eindigt wel op een hoopvolle noot. Dit zijn de laatste symptomen van de wereld zoals we ze nu kennen. Nieuwe machten komen op, het huidige systeem bereikt zijn limieten en ook de gewone mens kan niets meer wijsgemaakt worden. Die ziet zn sociale zekerheid achteruitgaan, die kan geen jobs vinden, niets us nog betaalbaar etc. Verandering is dus onvermijdelijk en het is aan ons om die te doen kantelen naar een systeem door de gewone mens en voor de gewone mens.