Η Λευκή Μυθολογία - Η μεταφορά μέσα στο φιλοσοφικό κείμενο

by Jacques Derrida, Γιώργος Φαράκλας (Translator)

Ο Ζακ Ντερριντά εισηγείται μια πρακτική της φιλοσοφίας, ως αποκατασκευής (απόδοσης) των θεολογικού χαρακτήρα παραδοσιακών εννοιών της, όπως η αμεσότητα της «φωνής» και η έννοια του «σημείου», στις οποίες στηρίζεται κάθε ιδεαλιστική σημασιολογία. Μια τέτοια σκέψη κινδυνεύει πάντα να παρεξηγηθεί. Όταν αρνείται, στην «Λευκή μυθολογία» (1971), την έννοια της μεταφοράς, επειδή ανήκει και αυτή σε εκείνες που χρήζουν αποκατασκευής, φίλοι και εχθροί θα σπεύσουν να συμπεράνουν ότι, για τον Ντερριντά, όλα είναι μεταφορές. . . Δύο ειδικοί του φιλοσοφικού κλάδου της ρητορικής, που ασχολείται με αυτά τα θέματα, η Αφροδίτη Θεοδωράκου και ο παντελής Μπασάκος, παρουσιάζουν και σχολιάζουν το κείμενο: τόσο την συζήτηση που προκάλεσε (με τον Ρικέρ), την επίδρασή του (λ.χ. στον ντε Μάν), όσο και τις παράλληλες εξελίξεις (Ζεράρ Ζενέτ) και τα πιθανά όριά του (συνέπειες της αποσιώπησης της αναγεννησιακής ρητορικής)

136 pages, Paperback

First published January 1, 1972

About the author

Jacques Derrida was a French philosopher best known for developing deconstruction, a method of critical analysis that questioned the stability of meaning in language, texts, and Western metaphysical thought. Born in Algeria, he studied at the École Normale Supérieure in Paris, where he was influenced by philosophers such as Heidegger, Husserl, and Levinas. His groundbreaking works, including Of Grammatology (1967), Writing and Difference (1967), and Speech and Phenomena (1967), positioned him at the center of intellectual debates on language, meaning, and interpretation.
Derrida argued that Western philosophy was structured around binary oppositions—such as speech over writing, presence over absence, or reason over emotion—that falsely privileged one term over the other. He introduced the concept of différance, which suggests that meaning is constantly deferred and never fully present, destabilizing the idea of fixed truth. His work engaged with a wide range of disciplines, including literature, psychoanalysis, political theory, and law, challenging conventional ways of thinking and interpretation.
Throughout his career, Derrida continued to explore ethical and political questions, particularly in works such as Specters of Marx (1993) and The Politics of Friendship (1994), which addressed democracy, justice, and responsibility. He held academic positions at institutions such as the École des Hautes Études en Sciences Sociales and the University of California, Irvine, and remained an influential figure in both European and American intellectual circles. Despite criticism for his complex writing style and abstract concepts, Derrida’s ideas have left a lasting impact on contemporary philosophy, literary theory, and cultural criticism, reshaping the way meaning and language are understood in the modern world.