Jump to ratings and reviews
Rate this book

Maans stilte

Rate this book
Als de liftdeuren in de hal van een groot universiteitsgebouw zich openen, is August Voois, docent Creative Writing, er getuige van dat hoogleraar Eddie Maan dood in de lift ligt. Het merkwaardige is dat het lichaam even later, als de deuren opnieuw opengaan, is verdwenen en zelfs geheel spoorloos blijkt te zijn. Eddie Maan was gehaat aan de universiteit, maar had iemand genoeg redenen om hem te vermoorden?

160 pages, Paperback

First published May 1, 2015

11 people want to read

About the author

Arie Storm

50 books9 followers
Arie Storm (Den Haag, 20 juli 1963) is een Nederlands schrijver en literatuurcriticus. Hij debuteerde in 1994 met de roman Hémans duik, die vervolgens werd genomineerd voor de Debutantenprijs. Tegenwoordig schrijft hij voor Het Parool en Vrij Nederland, vroeger publiceerde hij ook in Bzzlletin en Snoecks Almanak. Hij was van 2012 tot 2014 te horen als literatuurrecensent in de TROS Nieuwsshow op NPO Radio 1 (zaterdagmorgen rond half 11).

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
3 (14%)
4 stars
5 (23%)
3 stars
7 (33%)
2 stars
6 (28%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
Profile Image for Anne.
165 reviews9 followers
June 28, 2017
Arie Storm zet de lezer in Maans stilte slim op het verkeerde been

Een lijk in een lift op de universiteit, dat vervolgens spoorloos verdwijnt. Dat klinkt als het begin van een detective of thriller, maar niets blijkt minder waar in het nieuwste boek van schrijver en literatuurcriticus Arie Storm. ‘Maans stilte’ zet de lezer ervan constant op het verkeerde been en legt de nadruk op zijn eigen literaire status.

Arie Storm gebruikt de verdwijning van het lichaam van hoogleraar Nederlandse letterkunde Eddie Maan als een aanleiding om het verhaal van zijn hoofdpersonages te vertellen. Schrijver en docent creative writing aan dezelfde universiteit, August, worstelt met zichzelf en zijn verleden. Zijn vrouw Alice wordt gek van haar moeder, die haar constant een schuldgevoel bezorgt. Vik Schnee, een collega van August, heeft ze ook niet allemaal op een rijtje.

Nostalgie
Storm gebruikt in zijn schrijven vooral veel sfeerbeelden, uitgewerkt in opsommingen van details. Zijn zinnen beslaan vaak halve pagina’s. Aan sommige zinnen lijkt geen einde te komen en die passages lezen bijna als een stream of consciousness. Dit maakt dat de lezer ze soms een paar keer moet lezen om precies te volgen waar het over gaat. Toch weet de auteur zijn verhaal boeiend te houden door de raadselachtige verdwijning van Eddie Maan en de nostalgische manier waarop August over het verleden praat. Een andere tijd waarin Nederland zo anders was, waarin roken nog normaal bevonden werd en elk gezin op zondagochtend voor dag en dauw naar de kerk vertrok.

Literatuur
August denkt niet alleen over het verleden, maar ook over de functie van literaire schrijvers, redacteuren en recensenten in de maatschappij. ‘Maans stilte’ herinnert de lezer er constant aan dat deze een boek zit te lezen, dat er sprake is van een constructie. ‘Ze leefde, vond Alice, alsof haar leven iemand anders toebehoorde, als een verhaal dat nog niet was geschreven, een personage dat nog niet volledig was uitgewerkt.’ Het boek zit vol met verwijzingen naar andere literaire werken en genres, wat het boek interessant maakt. Storm levert dus een verrassend boek dat de moeite waard is om te lezen.

[Deze recensie verscheen eerder (2015) op CLEEFT]
Profile Image for Anton Segers.
1,345 reviews23 followers
March 2, 2019
Storm gebruikt een moordverhaal om een best onderhoudende beschrijving te geven van het universitair literair wereldje.
Hoe hij op eerlijke, laconieke wijze de gedachten en frustraties der professoren toont heeft iets van een Tim Parks, maar het verhaal wordt te open afgerond, toch wat onbevredigend.
5 reviews6 followers
January 3, 2016
Ugh veel te veel (overbodige) details, kon me niet goed concentreren want ik moest steeds teruglezen. Te filosofisch voor mij.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews