Jump to ratings and reviews
Rate this book

Στα θερμοκήπια του Αυγούστου

Rate this book
Η ένταση και η νωχελικότητα του Αυγούστου γίνονται ο κιρκάδιος ρυθμός είκοσι έξι ιστοριών για την ερωτική επιθυμία και την απώλειά της, για την τρυφερότητα, την ενοχή και τη μνήμη. Από τα ανέμελα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας έως την αμείλικτη πραγματικότητα της ενηλικίωσης και από την προσδοκία για συντροφικότητα έως την αποξένωση και τη ρήξη, οι ήρωες του βιβλίου αναμετρώνται με όσα χάθηκαν, όσα δεν ειπώθηκαν και όσα δεν γίνεται πια να αλλάξουν. Ιστορίες που συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση για το πώς χτίζονται, φθείρονται και καταρρέουν οι σχέσεις των ανθρώπων, με την ελπίδα μιας δεύτερης ευκαιρίας απλώς να αναζωπυρώνεται μέσα στα θερμοκήπια του Αυγούστου.

«Υπάρχει όμως κανείς που να μην ονειρεύεται μια θάλασσα που φτάνει ως την πίσω αυλή ενός σπιτιού, με μια ομπρέλα στερεωμένη στο πυρωμένο μωσαϊκό και δυο ανθρώπους δίπλα δίπλα, με το δέρμα τους να ανατριχιάζει στον αυγουστιάτικο αέρα και τα δάχτυλά τους μπλεγμένα;»

144 pages, Paperback

First published June 13, 2026

Loading...
Loading...

About the author

Άκης Παπαντώνης

12 books54 followers
Ο Άκης Παπαντώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι Καθηγητής Επιγενετικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν. Έχει εκδώσει τη νουβέλα "Καρυότυπος" (Κίχλη 2014), για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου του ηλεκτρονικού περιοδικού Αναγνώστης, το μυθιστόρημα "Ρηχό νερό, σκιές" (Κίχλη 2019) και την ποιητική συλλογή "bildungsroman" (Κίχλη 2021). Έχει επίσης μεταφράσει στα ελληνικά τα πεζά του Μιροσλάβ Πένκοφ (από τις εκδ. Αντίποδες) και μία ανθολογία ποιημάτων του Ρέυμοντ Κάρβερ (από τις εκδ. Κίχλη).

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
12 (20%)
4 stars
24 (40%)
3 stars
18 (30%)
2 stars
3 (5%)
1 star
3 (5%)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
Profile Image for Maria Papageorgiou .
204 reviews24 followers
July 16, 2026
4.5

Θα ξεκινήσεις αυτό το βιβλίο ένα μεσημέρι του Ιούλη,
απ' την ανοιχτή μπαλκονόπορτα θα μπαίνει ζεστός αέρας 39 βαθμών κελσίου και ο ήχος ενός επίμονου τζίτζικα,
το λευκό σου σεντόνι θα έχει ιδρώσει στις τσακίσεις για τις οποίες θα ευθύνεται το ακίνητο κορμί σου,
θα περνάς από ιστορία σε ιστορία¹,
θα διαβάζεις τις υποσημειώσεις² βρίσκοντας ευρηματικό το τέχνασμα,
τα κείμενα μεταξύ τους θα συνδέουν:
το β' ενικό πρόσωπο³,
ο Αύγουστος⁴,
οι μικρές σαν σκόρου τρύπες⁵ που αφήνουν στο δέρμα άνθρωποι που αγγίζουν την καθημερινότητά μας,
η ερωτική επιθυμία⁶.

Σου αρέσει το βιβλίο,
σου αρέσουν τα βιβλία που αφορούν μια συγκεκριμένη περίοδο⁷.

1. Όπως: ακόμα μία κουταλιά από το γλυκό και το βάζεις στο ψυγείο.
2. Αυτές θα λένε μικρές ή μεγαλύτερες λεπτομέρειες, γιατί έτσι κάνεις συνήθως, άλλοι τις προσπερνάνε ή τις διαβάζουν βιαστικά, εσύ καταλαβαίνεις ότι συχνά εκεί κρύβεται η ουσία. Θα βγάζει νόημα η ιστορία και χωρίς αυτές, αλλά χωρίς αυτές θα έχεις πιάσει το μισό νόημα.
3. Που θα το νιώθεις οικείο κι ευτυχώς θα σε παρασύρει, ενώ σε άλλα βιβλία νιώθεις πως δεν λειτουργεί.
4. Θα ήθελες ιδανικά να τα διάβαζες Αύγουστο, αλλά είναι Ιούλιος κι αυτό είναι καλό, γιατί θα τον νιώθεις σαν Αύγουστο κι έτσι θα σου φανεί μεγαλύτερο το καλοκαίρι.
5. Συνήθως γίνονται ορατές με γυμνό μάτι αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της ενηλικίωσης, αλλά κάποιοι κάνουν πως δεν τις βλέπουν για να μπορέσουν ίσως να συνεχίσουν την καθημερινότητα.
6. Το ξύπνημα, η συντήρηση, κι η απώλεια αυτής.
7. Οι ιστορίες του καλοκαιριού σού αρέσουν λίγο παραπάνω, θα μπορούσες να τις διαβάζεις και τον χειμώνα, όπως ένα παιδί διαβάζει χριστουγεννιάτικα βιβλία το καλοκαίρι και πασχαλινά τις απόκριες.
Profile Image for Nalia.
122 reviews25 followers
July 29, 2026
Ήταν η πρώτη φορά που διάβαζες Παπαντώνη, δεν ήξερες τι να περιμένεις. Κόντευε Αύγουστος του 26', το βρήκες ταιριαστό ανάγνωσμα μέσα στις ζέστες και το περίμενες πώς και πώς να φτάσει στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σου. Βολεύτηκες στο κρεβάτι και ξεκίνησες με μεγάλη θέρμη. Στην πρώτη υποσημείωση που σε έβγαζε από τη ροή του κειμένου σκέφτηκες "Μεγάλη είναι, θα έτυχε, δε γίνεται να βγάζει το μισό διήγημα με υποσημειώσεις". Έκανες λάθος. Κάπου στη μέση του βιβλίου θυμήθηκες τις υποσημειώσεις που έγραφες κι εσύ γεμίζοντας τις σελίδες αστερίσκους όταν έγραφες διηγήματα, πρόσθετες από δω, πρόσθετες από κει, με σκοπό στο τέλος να κάνεις τη συρραφή. Μα εδώ συγγραφέας και επιμελητής είχαν άλλη άποψη, τους φάνηκε ριζοσπαστικό και σίγουρα βολικό να πηγαινοέρχεσαι στις υποσημειώσεις χωρίς να θυμάσαι που είχες μείνει στο κυρίως διήγημα. Για λίγο σκέφτηκες ότι για κάποιον λόγο αυτόν εκδίδεται στην Κίχλη κι εσύ όχι, ξεροκατάπιες κι ένα παράπονο ποδοπατήθηκε στα σουρωμένα σεντόνια που έκαιγαν. Κατάφερες να φτάσεις μέχρι τη σελίδα 68, εκεί που ο επιμελητής αποφάσισε να στοιβαξει σε μια υποσημείωση όλες τις μεταφράσεις των γερμανικών των προηγούμενων σελίδων, χωρίς καν αριθμούς. "Πρέπει να κοπιάσει κανείς για να διαβάσει Παπαντώνη ", σκέφτηκες κι έκλεισες το βιβλίο. Μια στάλα ιδρώτα ίδια χάντρα είχε σχηματιστεί στο στήθος σου επάνω. Το θερμόμετρο είχε κολλήσει στους 38.

Παιδιά, αν βγάλετε νέα έκδοση επιμελημένη ενημερώστε με.
Profile Image for Katerina.
144 reviews19 followers
July 13, 2026
Ο Παπαντώνης είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας αλλά αυτό το ήξερα από την "Τελευταία αρκούδα του δάσους". Εδώ καταπιάνεται με την πιο μικρή φόρμα του διηγήματος, όπου συνδετικός κρίκος μεταξύ των διηγημάτων αποτελεί ο τόπος. Έχουμε από πόλεις στην Γερμανία, μέχρι Θεσσαλονίκη, μέχρι επαρχία, πλήρες δηλαδή μωσαϊκό με ό,τι συνεπάγεται το κάθε μέρος. Όλες οι ιστορίες λαμβάνουν χώρα τον Αύγουστο, αλλά αυτό το κατάλαβα από την μέση περίπου και μετά.

Η μια ιδιαιτερότητα του βιβλίου είναι ότι μεγάλο μέρος του διαδραματίζεται στις υποσημειώσεις, πράγμα που με έβαλε σε γόνιμες σκέψεις για το τι επιλέγει κανείς να είναι στο κυρίως κείμενο και τι να "υποσημειώνεται" και γιατί. Συχνά κάτι που παρουσιάζουμε ως υποσημείωση είναι όλο το ζουμί. Γιατί λοιπόν δεν είναι στο κυρίως κείμενο; Τι αποσιωπούμε, ποιον κοροϊδεύουμε; Μου άρεσε ως εύρημα.

Η δεύτερη ιδιαιτερότητα είναι ότι όλα τα διηγήματα είναι γραμμένα σε β' πρόσωπο. Αυτό με ξένισε στην αρχή, πρόκειται για πολύ τολμηρή επιλογή, είναι η αλήθεια. Με βρήκε όμως στην πορεία και ένιωσα όλους τους ήρωες πιο κοντά μου από ό,τι σε πρωτοπρόσωπη ή τριτοπρόσωπη αφήγηση.

Βρήκα το βιβλίο ενδιαφέρον μορφολογικά λοιπόν και γεμάτο ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ζήτω.
Profile Image for Tasos.
464 reviews102 followers
August 25, 2026
Αν υπάρχει ένας κεντρικός ήρωας στο Στα Θερμοκήπια του Αυγούστου, τη νέα συλλογή διηγημάτων του Άκη Παπαντώνη, αυτός δεν είναι κάποιος από τους άνδρες ή τις γυναίκες, τους γονείς, τους εραστές ή τα παιδιά που εμφανίζονται στις είκοσι έξι ολιγοσέλιδες ιστορίες που την απαρτίζουν. Είναι ο χρόνος. Ο χρόνος ως δύναμη που μετατρέπει την επιθυμία σε ανάμνηση, την οικειότητα σε απόσταση και το γεγονός σε υποσημείωση.

Κι αν το θερμοκήπιο είναι ένας χώρος τεχνητά ελεγχόμενων συνθηκών, όπου η ανάπτυξη επιταχύνεται αλλά ταυτόχρονα αποκόπτεται από το φυσικό της περιβάλλον, οι ήρωες του Παπαντώνη βρίσκονται συναισθηματικά εγκλωβισμένοι σε οικογένειες, ερωτικές σχέσεις, παλιές φιλίες και συναντήσεις όπου η οικειότητα γίνεται ασφυξία και η επιθυμία προαναγγέλλει την απώλεια.

Η πιο ενδιαφέρουσα, ωστόσο, και τολμηρή συγγραφική επιλογή είναι η εκτεταμένη χρήση των υποσημειώσεων, οι οποίες δεν αποτελούν απλώς μορφικό τέχνασμα αλλά ένα δεύτερο αφηγηματικό επίπεδο. Όπως η μνήμη επανερμηνεύει διαρκώς το παρελθόν, έτσι και αυτές μετακινούν εκ των υστέρων το νόημα όσων προηγήθηκαν.

Και ο Αύγουστος; Ο Αύγουστος δεν λειτουργεί ως περίοδος ανεμελιάς και προσωρινής απελευθέρωσης, αλλά παραμένει εκεί, υπερβολικά φωτεινός, υπερβολικά θερμός, σχεδόν αδιάφορος απέναντι στις μικρές ανθρώπινες καταστροφές που συμβαίνουν κάτω από τον ήλιο του.

Αυτός είναι και ο λόγος που το βιβλίο λειτουργεί τελικά ως κάτι περισσότερο από συλλογή διηγημάτων. Τα επιμέρους κείμενα συγκροτούν μια ευρύτερη αφήγηση για το πώς οι σχέσεις δημιουργούνται, δοκιμάζονται, φθείρονται και τελικά αφήνουν πίσω τους εκείνο το ακαθόριστο υπόλειμμα που ονομάζουμε μνήμη. Η συνοχή τους δεν είναι απλώς θεματική. Είναι συναισθηματική και χρονική. Κάθε ιστορία μοιάζει να ρίχνει ένα ακόμη φως σε μια συλλογική εμπειρία της ενηλικίωσης.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο επίτευγμα της συλλογής. Να μας θυμίσει ότι τίποτε στη φύση δεν σταματά για να πενθήσει μαζί μας. Το καλοκαίρι τελειώνει. Οι άνθρωποι μεγαλώνουν. Οι σχέσεις αλλάζουν. Οι τόποι παραμένουν. Και η μνήμη, αυτό το επίμονο και αναξιόπιστο αρχείο, συνεχίζει να προσθέτει υποσημειώσεις σε μια ζωή της οποίας το κυρίως κείμενο δεν παύει ποτέ να ξαναγράφεται.

3,5/5
Profile Image for Sofia.
344 reviews141 followers
August 16, 2026
Προς το 5 πάει. Σύντομα διηγήματα που χωρεσαν σχεδόν όλα τα καλοκαίρια των ανθρώπων. Κάποια δυσκολα, σαν την πνιχτη ατμόσφαιρα ενος μεσημεριού τον Αύγουστο. Πολύ αληθινά ωστόσο
Profile Image for Vaso.
2,002 reviews255 followers
August 25, 2026
Αυγουστιάτικο απόγευμα, αρχίζεις να διαβάζεις τα θερμοκήπια του Αυγούστου και παρασύρεσαι.

Βρίσκεσαι στο παρελθόν, πρόσφατο και παλαιότερα, και νιώθεις την ένταση των συναισθημάτων καθεμιάς από τις ιστορίες.

Άλλες μιλούν για την επιθυμία, τον έρωτα, την καθημερινότητα της συμβίωσης κι άλλες για το τέλος, το πικρό, το αναίτιο, το αναπόφευκτο.


«Υπάρχει όμως κανείς που να μην ονειρεύεται μια θάλασσα που φτάνει ως την πίσω αυλή ενός σπιτιού, με μια ομπρέλα στερεωμένη στο πυρωμένο μωσαϊκό και δυο ανθρώπους δίπλα δίπλα, με το δέρμα τους να ανατριχιάζει στον αυγουστιάτικο αέρα και τα δάχτυλά τους μπλεγμένα;»

Profile Image for foteini_dl.
590 reviews171 followers
August 30, 2026
Ίσως όχι το καλύτερο του Παπαντώνη (ενδιαφέρον πάντως πώς οι υποσημειώσεις λειτούργησαν ως οργανικά στοιχεία της αφήγησης χωρίς να τη "σπάνε"), αλλά σίγουρα αυτό που θα δεις τον εαυτό σου, κάποια εκδοχή του έστω, σε κάποια από τις ιστορίες.
Με μια λέξη: αληθινό.
Profile Image for Ioanna Papantoniou.
130 reviews11 followers
September 1, 2026
Το βιβλίο δεν είναι για 5, ΑΛΛΑ, ως παιδί των 90s που το παρκαράνε στο χωριό για όλο το καλοκαίρι, ανακάλυψα τον εαυτό μου σε κάποια διηγήματα αφενός και δάκρυσα στη Ριτσώνα αφετέρου, οπότε θα πω πως όταν η τέχνη σου δημιουργεί συναισθήματα, είναι πάντα καλή και αυτό αξίζει 5⭐
Profile Image for Thodoris.
59 reviews
July 27, 2026
Ειλικρίνεια
Τρυφερότητα
Ελπίδα


Υποσημείωση: και δεύτερο πρόσωπο
Profile Image for Antonis Sardis.
11 reviews
August 25, 2026
Πολύ ωραίο βιβλίο για τον Αύγουστο στην παραλία, κι όχι μόνο.
Profile Image for Stelios Lekakis.
Author 2 books3 followers
September 26, 2026
Έφτασα εδώ από τις μεταφράσεις του Παπαντώνη, δεν ξέρω τα άλλα του βιβλία. Πάντως τα θερμοκήπια είναι ένας τόπος ζεστός και υγρός. Το βιβλίο στο δεύτερο πρόσωπο, με υποσημειώσεις συχνά σημαντικότερες από την αφήγηση- και ερωτική επιθυμία. Πρόσωπα που εναλλάσσονται, γένη δυσδιάκριτα, θηλαστικά που ζουν κάθε στιγμή σαν να είναι σημαντική, αν όχι η τελευταία.
Profile Image for christina.
26 reviews1 follower
August 4, 2026
ήχος:

τζιτζίκια, εξάτμιση από honda c50c, πιρούνια που αγγίζουν μπερδεμένα σερβίτσια

οσμή:

συκιά, τηγανίλα από το κουζινάκι της αυλής, καπνός από assos international
Profile Image for Eirini Papadopoulou.
10 reviews
November 2, 2026
Μελαγχολικά καλοκαίρια και ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή. Με κούρασαν λίγο οι υποσημειώσεις.
Profile Image for Χριστόφορος Νικολάου.
Author 4 books15 followers
July 19, 2026
Διάβασα τα "Θερμοκήπια του Αυγούστου" όπως πιθανότατα τα φαντάστηκε και ο δημιουργός τους, ένα ληθαργικό μεσημέρι Σαββάτου, στην αυλή ενός χωριού -που δεν είναι δικό μου-, σε ένα περιβάλλον τόσο anticlimactic όσο οι σπαρακτικά λιτές ιστορίες που συνθέτουν αυτήν τη συλλογή.

Σε αντίθεση με όταν κάτι με απογοητεύει (οπότε μπορώ να γράψω σεντόνια), δυσκολεύομαι πάρα πολύ να γράψω μια καλή κριτική για κάτι που μου άρεσε. Κι έτσι δυσκολεύομαι να πω τι ήταν αυτό που με άγγιξε πιο πολύ σε αυτά τα κείμενα. Η απεύθυνση σε δεύτερο πρόσωπο; Η επίκληση στις μικρές, φαινομενικά μόνο ασήμαντες, αναμνήσεις; Το ευρηματικό τέχνασμα των υποσημειώσεων; Η μήπως η αμεσότητα με την οποία αποδίδεται μια μικρο- και μεσο-αστική εικονογραφία των καλοκαιριών μιας Ελλάδας τόσο κοντινής χρονικά (80s-90s) κι όμως ήδη τόσο μακρινής που φοβάμαι πως μια μερίδα αναγνωστών κάτω των 30 δεν θα μπορεί να αναγνωρίσει καν;

Όλα τα παραπάνω φυσικά και αξίζουν τον χρόνο σας, αλλά προσωπικά βρήκα στα "Θερμοκήπια" κάτι επιπλέον. Ο καθένας μας διαβάζει ένα διαφορετικό βιβλίο από αυτό που έγραψε ο συγγραφέας του, οπότε τα δικά μου "Θερμοκήπια" είναι ένα βιβλίο για τη μοναξιά. Όλοι ανεξαιρέτως οι ήρωες τους, σπαράγματα προσώπων με βάσανα, διαδρομές και παθήματα που μένουν να αιωρούνται ως υπαινιγμοί, ξεκινούν, ταξιδεύουν και εν τέλει καταλήγουν μόνοι, αν δεν ήταν μόνοι εξαρχής. Μόνος μέσα στην οικογένεια και μέσα στον γάμο του, ο μετανάστης της "Πάργας" (Ι και ΙΙ), μόνος ο νεαρός σώγαμπρος στα "Σούρμενα", φρέσκος πατέρας που αναζητά διέξοδο στην πορνογραφία, μόνος και ο ταλαιπωρημένος οικογενειάρχης των "Νέων Στύρων". Μόνος ο μικρός ανιψιός της "Δραπετσώνας" που μυείται (άγαρμπα και άβολα) ερωτικά από την κοπέλα του θείου του, αλλά και ο νεαρός των "Σπετσών" που θυμάται μια άλλη θεία με αντίστοιχη ερωτική διάθεση, ενώ αποφασίζει να γκρεμίσει την αυλή της.
Σε αντίστιξη με το καλοκαίρι των διαφημιστικών σποτ και των ατομικών, ψηφιακών μας εξιστορήσεων στα social, το καλοκαίρι των "Θερμοκηπίων" είναι μια διαρκής υπόμνηση μιας ανίκητης μοναξιάς, η οποία μεγεθύνεται κάτω από το εκτυφλωτικό φως και τη μεγάλη διάρκεια της ημέρας.

Οι ήρωες του Παπαντώνη δεν κάνουν διακοπές παρά ξεκαλοκαιριάζουν, δεν ζεσταίνονται αλλά ιδρωκοπούν, δεν ταξιδεύουν σε ιδανικούς προορισμούς, αλλά επιστρέφουν υποχρεωτικά σε τόπους μικρών μαρτυρίων.
Κι όμως, την ίδια στιγμή παραμένουν ήρεμοι, σχεδόν γαλήνιοι. Δεν εξεγείρονται, δεν οργίζονται, δεν επαναστατούν απέναντι σε μια τάξη πραγμάτων την οποία μοιάζουν να αποδέχονται κάποιες φορές στωικά, άλλες ίσως και με χιούμορ, αλλά κατά βάθος με την απαντοχή ότι ακόμα κι έτσι, υπάρχει μια γλύκα κάτω από τα πράγματα που ζήσαμε, που μπορεί να δικαιώσει τις επιλογές μας, έστω και εκ των υστέρων.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews