Εγκλήματα δημοσιονομικής προσαρμογής

by Tefcros Michaelides, Τεύκρος Μιχαηλίδης

Η υπαστυνόμος Όλγα Πετροπούλου λατρεύει τον Μπόρχες και τα μαθηματικά. Άριστη μαθήτρια, θα μπορούσε να έχει εισαχθεί σε οποιαδήποτε ανώτατη σχολή και να έχει ακολουθήσει οποιαδήποτε σταδιοδρομία. Η επιθυμία της για γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση, σε συνδυασμό με μια ρομαντική ψευδαίσθηση για τη δουλειά του αστυνομικού, βγαλμένη περισσότερο μέσα από τα βιβλία παρά από τη μελέτη της πραγματικότητας, την οδήγησαν, τελικά, να προτιμήσει τη Σχολή Αξιωματικών της αστυνομίας. Φυσικά, οι αυταπάτες για τη δουλειά που επέλεξε δεν άργησαν να διαλυθούν. Για τους άνδρες συναδέλφους της, "γυναίκα αστυνομικός" σήμαινε απλώς γραμματέας χωρίς ωράριο. Ωραία, επιθυμητή, απρόσιτη, και ταυτόχρονα εργατική και αποτελεσματική, δεν άργησε να γίνει το μαύρο πρόβατο των προϊσταμένων της, που δεν έχαναν ευκαιρία να της φορτώνουν άβολες βάρδιες και άχαρες, ανούσιες αποστολές. Ωστόσο, η τύχη και η ευφυΐα της θέλησαν να εξελιχθούν τα πράγματα αλλιώς.

Στην καρδιά της κρίσης, η Όλγα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά από δύσκολες υποθέσεις, όπου το κοινό έγκλημα, η πολιτική αυθαιρεσία και η λεγόμενη τρομοκρατία διαπλέκονται, με ασαφή, δυσδιάκριτα όρια. Στις επτά αυτοτελείς ιστορίες αυτού του τόμου, η νεαρή υπαστυνόμος δεν θα βρεθεί αντιμέτωπη μόνο με δολοφόνους, εκβιαστές και τοκογλύφους, αλλά -κυρίως- μ' έναν βαθιά διαβρωμένο κρατικό μηχανισμό που, σε αγαστή συνεργασία με το παρακράτος, βάζει πλάτη στο οργανωμένο έγκλημα, όποτε αυτό του είναι χρήσιμο για να σκεπάσει τη δική του κόπρο.

Η Όλγα δεν είναι ένα νέο είδος μασκοφόρου εκδικητή που κυνηγά και τιμωρεί το κακό, απ' όπου κι αν προέρχεται. Συμβιβασμένη με το ρόλο της, θέλει απλώς να λύνει τα προβλήματα, για την ίδια τη χαρά της λύσης -για το ωραίο ταξίδι-, έστω και αν οι εξιχνιάσεις της σπάνια οδηγούν στη νέμεση. Συχνά, όμως, ακόμα και αυτή η θυμοσοφική στάση προκαλεί την οργισμένη αντίδραση του αδηφάγου πλέγματος εξουσίας.

Τ.Μ.

Genres: Fiction

267 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

(Greek: Τεύκρος Μιχαηλίδης)

Reviews

[Michael Kotsarinis · Rating 4 out of 5]

3.5/5
Να και ένα βιβλίο του συγγραφέα που δεν έχει σχέση με τα μαθηματικά! Όχι ότι απουσιάζουν εντελώς απλά μας κλείνουν πονηρά το μάτι από τα παρασκήνια. Οι ιστορίες είναι "ευχάριστες" και απλές, μην περιμένετε μεγάλα βάθη στην πλοκή, δεν το επιτρέπει η έκτασή τους άλλωστε. Η ηρωίδα ιδιαίτερα συμπαθής, αν υπήρχε θα άξιζε να τη γνωρίσει κανείς. Νομίζω, όμως, ότι μέσα από τις ιστορίες αυτές ο συγγραφέας σκιαγραφεί κυρίως τους χαρακτήρες εκείνους που όλοι γνωρίζουμε καλά και ευθύνονται για τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας. Το ερώτημα που κάθε σκεπτόμενος αναγνώστης πρέπει να θέσει στον εαυτό του είναι το αν και τι μπορούμε να κάνουμε για να απαλλαγούμε κάποια στιγμή από αυτούς...

[MTK · Rating 2 out of 5]

Αδιάφορο. Σε αυτή τη σειρά των αστυνομικών διηγημάτων (αγαπημένο μου είδος), η σταθερά μέτρια γραφή του Μιχαηλίδη δεν αντισταθμίζεται από δυσνότητο μαθηματικό πρόβλημα που να δίνει ενδιαφέρον στην πλοκή. Οι χαρακτήρες, στερεότυπα έως εκεί που δεν παίρνει.

[Athina (booknotes_athina) · Rating 4 out of 5]

Αποτελείται από επτά αστυνομικές ιστορίες, οι οποίες έχουν ένα κοινό ήρωα την υπαστυνόνο Όλγα Πετροπούλου και στην ουσία αποτελούν ιστορίες βγαλμένες από την κρίση. Το θέμα κάθε ιστορίας αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο έγκλημα, το οποίο συνδέεται ευρύτερα με την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας. Η υπαστυνόμος καλέιται να εξυχνιάσει όλα αυτά τα εγκλήματα γεμάτη θάρρος και εντιμότητα.
Τα Εγκλήματα Δημοσιονομικής Προσαρμογής είναι, αν δεν κάνω λάθος, το μοναδικό βιβλίο του συγγραφέα που δεν έχει να κάνει με τα μαθηματικά (τουλάχιστον όχι άμεσα). Όλες οι ιστορίες είναι καλογραμμένες και θεωρώ ότι αναπαριστούν αρκετά ρεαλιστικά (άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο) αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Διαβάζεται πολύ εύκολα χωρίς να σε κουράζει λόγω της δράσης που επικρατεί στις ιστορίες.

More on my blog: http://booknotesbyathina.blogspot.ro/...

[Alexandros Potapidis · Rating 4 out of 5]

Δεν είναι συνηθισμένο να βλέπουμε γυναίκα πρωταγωνιστρια σε αστυνομικό μυθηστορημα. Αυτό από μόνο του είναι άξιο αναφοράς. Παρ' όλα αυτά το βιβλίο δεν είναι εξαιρετικό μόνο για το γεγονός ότι η Όλγα Πετροπούλου συναγωνιζεται τα κατορθώματα του Σέρλοκ Χολμς στη σύγχρονη Ελλάδα. Ο Τεύκρος Μιχαηλιδης έχει κατορθώσει να παράγει ένα αξιοσημείωτο κράμα αστυνομικού μυθηστορηματος, κοινωνικού σχολίου της ελληνικής πραγματικότητας στην εποχή της οικονομικής κρίσης, και κριτικής επιστημονικής σκέψης βασισμένη στην ορθολογική αντιμετώπιση των καταστάσεων. Το ότι η Όλγα αναγκάζεται να συμβιβαστεί με τις συνθήκες στις οποίες το επάγγελμα του αστυνομικού την έχει οδηγήσει, αλλά και με την πολιτική του εκάστοτε διοικητή της, αντικατοπτριζει της δυσκολίες στις οποίες το ταλέντο της θα πρέπει να βρει πρωτότυπες λύσεις.

Η Όλγα είναι έξυπνη, προσγειωμένη, ευπροσαρμοστη, και ευέλικτη. Τα ιδανικά στοιχεία για να την οδηγήσουν σε μια λάμπει καριέρα στο εξωτερικό και να την περιορίσουν σε μια μετριότητα εντός της Ελλάδος. Σε αυτή την μετριότητα η Όλγα ξέρει πως να "διαβάζει" της κάθε κατάσταση και να την χειρίζεται με διακριτικότητα και ευαισθησία ώστε να μην προκαλεί την οργή των ανωτέρων της. Ταυτόχρονα όμως δέχεται την σεξιστική αντιμετώπιση των συναδέλφων και ανωτέρων της και καταπίνει με δυσκολία τις διευθαρμενες πρακτικές του πολιτικού σκηνικού. Μέσα από τις περιπέτειες της Όλγας ο αναγνώστης θα γνωριστεί με το παρακράτος, τη διαφθορά, την πολιτική αδράνεια και συνοχή, και τον νεποτισμό. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία που οδήγησαν στο ατύχημα της αμαξοστοιχίας των Τεμπών και προκάλεσαν το θάνατο των 57 αθώων συνανθρώπων μας.

Ο κρατικός μηχανισμός αποτελεί ένα σύμπλεγμα σχέσεων και δυναμικών κατασκευασμενων μέσα από το χρόνο και την ιστορική εξέλιξη του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η προσπάθεια εκμοντερνισμού της ελληνικής κοινωνίας αποτελεί μια δυναμική διαδικασία που απαιτεί χρόνο και δεν μπορεί να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Και αν ο εκμοντερνισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε καιρούς ευημερίας, όταν η οικονομική κατάσταση χειροτερεύει τότε η κοινωνία στρέφεται προς πρωτόγονες λύσεις σε μια προσπάθεια κοινωνικής και πολιτιστικής αυτοεπιβίωσης. Η πρακτική αυτή, παρότι κατακριτέα, έχει παρατηρηθεί σε όλες τις κοινωνίες. Όταν δεν έχεις ψωμί να φας, λογικό είναι να μην θέλεις να το μοιραστείς.

Πέρα από τις κοινωνικές αναταραχές τον καιρό που η Όλγα μπαίνει στο "σώμα", αποτελεί άξιο αναφοράς το πώς λύνει όλες αυτές τις αστυνομικές υποθέσεις. Είναι προφανές ότι ο Τεύκρος Μιχαηλίδης χρησιμοποιεί ποιητική αδεία για να δημιουργήσει ένα χαρακτήρα στα πρότυπα του Σερκολ Χολμς. Για κάποιον που δεν έχει την εμπειρία και την προϋπηρεσία, στοιχεία απαραίτητα για την επίλυση εγκληματικών υποθέσεων, η νεαρή αξιωματικός καταφέρνει να φέρει εις πέρας πολύπλοκες και φαινομενικά ακατόρθωτες υποθέσεις. Παρ'όλη την βούληση και την εφιυα της, τέτοια επιτυχία θα απαιτούσε στοιχεία που δεν βρίσκονται στα απαντά του Μπόρχες - η ανάγνωση των οποίων καταναλώνει τον ελεύθερο της χρόνο. Και ενώ η Όλγα έχει την ικανότητα και τη διαισθηση να μυριστεί επικημενες εγκληματικες ενέργειες σε ένα πλοίο γεμάτο επιβάτες, παρ'όλα αυτά δεν μπορεί να διευαισθανθει ότι το αγόρι της την απατάει με άλλον άντρα.

Το μυθιστόρημα προσφέρει την αύρα μιας εποχής που συνδιαζει στοιχεία διαφθοράς σε όλα της τα κοινωνικά στρώματα. Από τον απλό άνθρωπο που προσπαθεί να επιβιώσει με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτει, μέχρι τον πολιτικό και τον πανεπιστημιακό που επιζητούν μεγαλύτερη εξουσία και κύρος. Από τον παράνομο (όταν οι ταμπέλες καθιστούν κάποιον λιγότερο άνθρωπο) μετανάστη που ζει σε απανθρωπες συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς μέχρι τον πλούσιο επαγγελματία που θυσαυρησε πατώντας επί πτωμάτων. Η κατάσταση αυτή θυμίζει την Ρωσία της δεκαετίας του 1990, όταν η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης οδήγησε στην εξαθλίωση και την κοινωνική και οικονομική ανισότητα. Αυτοί που ευημερησαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πλούτισαν εις βάρος του απλού κόσμου. Σε μια θετική νότα, ο συγγραφέας αναδεικνυει τις ομορφιές της χώρας, είτε πρόκειται για τα βουνά, είτε για την θάλασσα της Ελλάδος.

[Panagiotis · Rating 4 out of 5]

Ένα πολύ ευκολοδιάβαστο βιβλίο. Σίγουρα δεν είναι το βιβλίο που θα σου αλλάξει τη ζωή. Εξέλαβα το "αστυνομικόν" του πράγματος, περισσότερο ως μέσο σχολιασμού της ελληνικής επικαιρότητας, πραγματικότητας και καθημερινότητας εν καιρώ κρίσης και όχι ως αυτοσκοπό. Σε αυτόν τον τομέα, το βιβλίο ήταν εξαιρετικό και ακριβές, ακόμα και εν έτει 2021. Δυστυχώς, θα πρόσθετα. Εν γένει, "τίμιο" ανάγνωσμα.

[ΔουΨου · Rating 2 out of 5]

Πολλά υποσχόμενο εξώφυλλο (μη πω και πολύ καλή ποιότητα χαρτιού/βιβλιοδεσίας) αλλά στη πραγματικότητα οι ιστορίες ήταν κάτω του μετρίου. Κατ'αρχήν ήταν πολύ φτωχή η ανάπτυξη του χαρακτήρα της Υπαστυνόμου Πετροπούλου (που πρωταγωνιστεί όλες τις ιστορίες). Επίσης είχαν μόνο πολύ επιφανειακή σχέση με δημοσιονομικά θέματα κατά την άποψή μου - όμως ήταν γεμάτα κοινότοπα πολιτικά μηνύματα, κάτι που δεν εκτιμούσα καθόλου. Το θετικό ήταν πως δεν ήταν βαρετό, διαβάζοταν εύκολα γιατί είχε δράση, αλλά δεν ήταν αυτό που νόμιζα - με απογοήτευσε. Περίμενα βαθιά ενασχόληση με δημοσιονομικά: σκάνδαλα και τέτοια.

[Angeliki Karangounaki · Rating 4 out of 5]

Ευχάριστο και καλογραμμένο, με ενδιαφέροντα μυστήρια στις ιστορίες του. Δε λείπει το κοινωνικό και πολιτικό σχόλιο, το οποίο θα ήθελα ωστόσο λίγο πιο υπαινικτικό. Σαν ποιότητα μυστηρίου οι ιστορίες είναι λίγο άνισες. Ωστόσο δεν παύει να είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα.

[Zozoka · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρουσα σειρά αστυνομικών διηγημάτων με γυναίκα πρωταγωνίστρια, εξαιρετικά συμπαθητική και ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Η εναλλαγές τοπίων μας ταξιδεύουν σε πολλά διαφορετικά μέρη της Ελλάδας και σε κάθε γωνία καραδοκεί το παρακράτος, η διαπλοκή αλλά και ο χειρότερος εαυτός μας, το αυγό του φιδιού που εκκολάφθηκε τα χρόνια της οικονομικής κρίσης…

[Pepita M. · Rating 2 out of 5]

Θα ήθελα να γράψω κάτι καλό αλλά τι βιβλίο δεν βοήθησε. Προσπάθησα πολύ για να μη το αφήσω απ' την αρχή. Ρηχή και στερεοτυπική παρουσίαση. Είχα σαφώς υψηλότερες προσδοκίες έχοντας ακούσει μια μεγάλη συνέντευξη του κυρίου Μιχαηλίδη η οποία και με οδήγησε στο να αγοράσω το βιβλίο.

[Kelly Giantsidi · Rating 2 out of 5]

Χλιαρές ιστορίες, χωρίς ενδιαφέρον. Ωραία γραφή αλλά ως εκεί.

[Jason · Rating 5 out of 5]

This is an excellent book. In the seven stories the author manages to capture what is wrong in the Greek society. Corruption is everywhere and in every form, while being nice and makes you the last wheel of the car. Nepotism, preferential treatment, money extortion, multi-national companies buying politicians and reporters, corrupted politicians "fixing" their friends, everything is there and in context. In my opinion, the fourth story is the one that captures the Greek reality best. It shows some of the worst people in the society (that are actually not that rare ) and at the same time the other part which tries to be honest and follow the law that end up to financial dead end or even death.
The main character, a policewoman that is smart and intellectual, is quite interesting and is developed quite a lot along the seven stories. She has to face a double strougle during her everyday life and investigations. As a smart woman she has to survive in a phallocratic police environment while as an honest police woman she has to struggle with all the corruption around her.

Bottom line: This is an excellent read, especially if you want to get a glimpse of what is currently wrong in Greek society. Just note that everything that happens in these seven stories, apart from the murders, is not an exaggeration but something that you hear quite often.

[Elena · Rating 4 out of 5]

Ένα ακόμα καλοδουλεμένο βιβλίο του Τεύκρου Μιχαηλιδη!

[Priam Doumas · Rating 4 out of 5]

Επτά ιστορίες στην Ελλάδα των μνημονίων. Έξυπνες και σύγχρονες. Ταυτόχρονα, όμως, και ανησυχητικά ακριβείς...