Το νυχτέρι

by Λευτέρης Σουκουλδάνος

Μια ατμοσφαιρική συλλογή διηγημάτων που ξετυλίγει ιστορίες ζωής μέσα από τη μνήμη, την παράδοση και τη βαθιά ανθρώπινη εμπειρία.

Το βράδυ του θανάτου της κυρα-Ρηνιώς, στο σπίτι της γίνεται νυχτέρι: μια ολονύχτια αγρυπνία γυναικών, κατά τη διάρκεια της οποίας η ζωή της αναβιώνει μέσα από τις αναμνήσεις της οικογένειας, των φιλενάδων, των συγγενών της. Αναμνήσεις από τότε που μανάδες γεννούσαν μόνες τους τα δευτερότοκά τους, μάγισσες όριζαν τις τύχες των άλλων, μήνες αντάλλασσαν μέρες μεταξύ τους, κόρες εκστασιάζονταν με τα πάθη του Χριστού, άγιοι κατέβαιναν από τις εικόνες τους, πόλεις ολόκληρες γίνονταν θυσία και γυναίκες δοκίμαζαν ό,τι βάζει ο νους για να πιάσουν παιδί.

Εφτά ιστορίες με στοιχεία βαλκανικής παράδοσης, ορθόδοξης χριστιανικής πίστης και λαογραφικής φαντασίας, που διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης από τους Βαλκανικούς Πολέμους μέχρι και τη δεκαετία του ’90.

115 pages, Paperback

First published January 1, 2026

Reviews

[Βιβή Κανάρη]

Το τελείωσα σε μια μέρα. Αρχικά με κέρδισε το εξώφυλλο, "κεντημένο" pixel- pixel από τον Γιώργο Κουλούρη. Η λαογραφία και η ιστορία της Θράκης με αρκετά τοπικά ξόρκια και μαγεία ξετυλίγονται γύρω από το φέρετρο της Ρηνιως, καθώς οι γυναίκες της γειτονιάς και του σογιού κάνουν νυχτέρι, τη ξενυχτάνε.

[Χρυσόστομος Τσαπραΐλης]

Σύντομο αλλά όμορφο βιβλίο (και όχι μόνο λόγω του εξαιρετικού εξωφύλλου) που παρουσιάζει μια ολοζώντανη εικόνα της Θράκης σε διάφορα σημεία του εικοστού αιώνα. Βασικός άξονας το ξενύχτι της Ρηνιώς, μιας γυναίκας που πέθανε στα 67 της· το ξενύχτι αποτελεί την αφορμή για να ειπωθούν οι εφτά ιστορίες του βιβλίου από τις γυναίκες που αποχαιρετούν τη νεκρή. Εφτά ιστορίες λιτές, λαϊκές, ανθρώπινες, που πατάνε στη λαογραφία, την παράδοση, τη θρησκευτικότητα, την πολυπολιτισμικότητα της περιοχής. Το υπερφυσικό στοιχείο διακριτικό αλλά ανιχνεύσιμο και άκρως γοητευτικό, ειδικά σε ιστορίες όπως οι Μάγισσες του Μαγιού.
Η γραφή είναι απλή, λειτουργική, άμεση, με αρκετή ντοπιολαλιά (ευτυχώς υπάρχουν αρκετές επεξηγηματικές υποσημειώσεις) δίχως αυτή να καταντάει κουραστική (πάγιος φόβος μου), και καταφέρνει να σε τοποθετήσει στον θρακιώτικο χωροχρόνο - προσωπικά μου έβγαλε επίσης μια αίσθηση από μαζώξεις συγγενών σε σπίτια όταν ήμουν μικρός, μια πολύ ιδιαίτερη θαλπωρή.
Διαβάζω στο βιογραφικό του συγγραφέα ότι ετοιμάζει μυθιστορήματα στο ίδιο σύμπαν, και ανυπομονώ.

[Γιώργος Ασημακάκης]

Με δυσκόλεψε λίγο η ντοπιολαλιά του βιβλίου μιας και ήταν κάτι που δεν δω συνηθίσει σε βιβλία. Ταυτόχρονα όμως κατάφερε να με βάλει αυτή η γλώσσα μέσα στο κείμενο.
Μου άρεσε πολύ το πώς συνδέονται τα κεφάλαια το ένα με το άλλο και τις ιστορίες,που φαινομενικά αταίριαστες μεταξύ τους, συνθέτουν μια ρεαλιστική απεικόνιση της τότε εποχής.

[Πάνος Κεραμεύς]

Μια ιδιαίτερη συλλογή διηγημάτων, με λαογραφικά στοιχεία και ντοπιολαλιά. Οι γυναίκες ενός χωριού ξενυχτάνε τη φίλη και συγχωριανή τους Ρηνιώ και αφηγούνται ιστορίες, βιώματα και παραμύθια. Κάθε κεφάλαιο είναι ένα τέτοιο διήγημα αναμνήσεων, άλλα πιο ρεαλιστικά και κοινωνικά, άλλα πιο μαγισσίστικα. Περιμένω τα επόμενα εγχειρήματα του συγγραφέα!

[Γαλανόπουλος Χρήστος]

Ένα ωραίο βιβλίο με έντονο λαογραφικό περιεχόμενο από τη Θράκη. Ήταν τόσο καλό που με έκανε να ρωτήσω κι εγώ τον πατέρα μου αν ήξερε από τη γιαγιά παρόμοιες ιστορίες κι από το δικό του χωριό.