'Opnieuw een meesterwerk van Arnaldur… Een misdaadverhaal van de hoogste kwaliteit.' – ***** Morgunblaðið De meeslepende finale van de Konráð-reeks
In Reykjavík wordt een vrouw vermoord in haar huis aangetroffen. De politie ontdekt al snel dat er iemand bij haar was rond de tijd van de een getrouwde districtsrechter die een affaire met haar had. Er is voldoende bewijs om hem te arresteren, maar niet lang na zijn inhechtenisneming berooft hij zichzelf van het leven in zijn cel. Zijn weduwe zoekt hulp bij de gepensioneerde politieman Konráð, die belooft te helpen waar hij kan. Binnen de kortste keren volgt hij een wirwar van sporen die hem door de hele stad voert en belandt hij steeds dieper in een doolhof van leugens, corruptie en geweld.
'Een internationaal literair fenomeen, en het is gemakkelijk te zien waarom.' – Harlan Coben 'De onbetwiste koning van de IJslandse thriller.' – The Guardian
Arnaldur Indriðason has the rare distinction of having won the Nordic Crime Novel Prize two years running. He is also the winner of the highly respected and world famous CWA Gold Dagger Award for the top crime novel of the year in the English language, Silence of the Grave.
Arnaldur’s novels have sold over 14 million copies worldwide, in 40 languages, and have won numerous well-respected prizes and received rave reviews all over the world.
[RECENSIE] Duistere nachten van Arnaldur Indriason
HERKENBAARHEID IS TE GROOT OM NOG VERRASSEND TE KUNNEN ZIJN
++ ‘De man droeg een spijkerbroek en een hemd. Hij bewoog zich dringend in hun richting. Hij hief de Engelse sleutel omhoog en was klaar om hen ermee te raken als ze niet zouden gehoorzamen’ ++
Hij staat bekend om zijn sfeer beschrijvende en beeldvormende verhalen. De IJslandse auteur Arnaldur Indriδason heeft daar ook al menige prijs voor mogen ontvangen. Al zijn ze soms wat donkergetint, wint het dat nooit van de menselijkheid, betrokkenheid en compassie die daar als kleine kristallen achter schuilen. Of het een gevolg van het klimaat is of een andere oorzaak heeft, Indriδason heeft zich uit de nauwelijks 300.000 IJslanders duidelijk onderscheiden door zijn uitzonderlijk ontwikkelde schrijfkunst. Duistere nachten is zijn zevende boek met de gepensioneerde politieman Konrá in de hoofdrol. En zijn gulden regel dat informatie altijd in dienst moet staan van het verhaal, is in Duistere nachten weer heel nadrukkelijk door hem als sluitend bewijs naar voren gebracht.
Op het moment dat er een dode, waarschijnlijke gewurgde vrouw wordt gevonden, komt de gepensioneerde Konrá in stelling. Al snel komt hij erachter dat een districtsrechter rond de tijd van overlijden, bij de vrouw die inmiddels als Rakel is geïdentificeerd, in huis geweest. De man wordt gearresteerd maar het lukt hem om in zijn cel zelfmoord te plegen. Op de vraag of de moordenaar zelfmoord heeft gepleegd of dat de dader nog vrij rondloopt kan zomaar geen antwoord worden gegeven. Voor de lokale politie gaat de vroegere collega en vriendin van Konrá, Marta zich met de zaak bezighouden. Ze is de bemoeizucht van de voormalige inspecteur zat en laat dat ook met regelmaat aan hem horen. Maar Konrá is voldoende eigenzinnig om zich niet te laten stoppen en gaat starten met zijn eigen onderzoek…
++ ‘Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn en gebruikte die in het donker als zaklantaarn. Het huis was er ook vanbinnen slecht aan toe: de muren waren gescheurd en in een van de hoeken bevond zich een groot trapgat, dat nergens naartoe leidde, want er was geen kelder meer onder’ ++
De opbouw van het plot ontwikkelt zich zoals je van Indriδason mag verwachten. Hij duikt diep in de kennissenkring van Rakel die zich op een pornosite presenteerde en ook mannen aan huis of in een louche hotelletje ontving. In de sfeer van alcoholisten, daklozen, verslaafden en mensen die net op het randje van de wet maar meer nog erover leefde, probeert hij een betrouwbare informatiebron te vinden dat op zich al een probleem is. Daartegenover staat het formele onderzoek van Marta die een steeds grotere hekel aan haar ex-collega krijgt, tot ze ontdekt dat hij wel aan de informatie komt die zij ontbeert. Ze gaan dan ook nauwer samenwerken…
Wie meer van Indriδason heeft gelezen zal zijn uitermate groot schrijftalent bevestigen maar tegelijkertijd ook de herkenbaarheid van zijn verhaallijnen. Meestal zijn de personages mensen die maatschappelijk deels zijn mislukt en zich staande houden met overmatig alcoholgebruik en/of drugs. Wat dat betreft kan men hier spreken over de beroemde variaties op hetzelfde thema. De auteur moet zelf ook tot die conclusie zijn gekomen want hij laat Marta afscheid nemen van het politiekorps waar ze zoveel tijd met en zonder Konrá heeft doorgebracht. Je kunt dit zien als het voorsorteren naar een einde van de serie maar zeker weten doe je dat natuurlijk nooit. Dit alles wil natuurlijk niet zeggen dat Duistere nachten een slecht boek is maar de herkenbaarheid is te groot om nog voor echte verrassingen te komen en dat is jammer.
Samengevat is Duistere nachten voor lezers die meer van het werk van Indriδason hebben gelezen, weer een herkenbaar avontuur waar zelfs nog een oude zaak deels wordt opgelost door de vondst van een verdwenen jonge vrouw. De omgeving en de mensen waar Konrá zijn onderzoek doet bevat weinig nieuws dus blijft het allemaal een beetje mat. Geen slecht verhaal dus maar iets nieuws dat nieuwe verrassingen brengt en meer sprankelt zou welkom zijn.