What do you think?
Rate this book


202 pages, Paperback
First published May 15, 2015
آه از این زندگیِ محبوبِ لعنتی،
از این دنیای نادیدۀ پیشبینیناپذیر!
ای علفهای زانوزده،
ای پروانههای مرغزارم،
آسمان پر ابرم، ای شهرها، مردابها
و ای زورقهای بادبانی!
اجازه دهید کمی دیگر نفس بکشم.
ای زندگیِ حریص، مرا اجازه ده
اجازه ده کمی دیگر بمانم.
نمیخواهم بمیرم.
چگونه بتوانم جادوی ناقابل زندگی را رها کنم،
با تمام مهملاتی که این شاعر دوستشان داشت
و هرگز فرصت ستایششان را نیافت؟
چقدر بازگشت به نورِ نخستین را دوست میداشتم
تا خانه را در نیم ساعتِ نخستِ سپیدهدم باز بیارایم.
چقدر طاقچۀ سپیدِ پنجره را دوست میداشتم،
چه اندازه لیوان شکسته را، گُلِ در آب را
طاق لاجورد آسمان که به سبزی میگرایید،
و طبق قانونِ خودم، شعرم را.