Xa van dez anos dende que se publicara “Tic-Tac” por primeira vez, unha obra que o seu autor, Suso de Toro, definiu entón nalgunha entrevista cos epítetos”perturbadora”, “patética” e sinistra, e que supuxo un terremoto nas axitadas augas literarias galegas. A presente de Xerais, é a edición definitiva, revisada polo autor, dun texto que se converteu en clásico contemporáneo da narrativa galega. Un volume que inclúe, ao seu remate, o texto “Autopsia. (Epílogo á inglesa)”, preparado por Antonio Francisco Pedrós-Gascón, profesor de The Ohio State University, que constitúe un lúcido e esclarecedor estudo sobre toda a obra narrativa de Suso de Toro e sobre a trascendencia de Tic-Tac na conformación do corpus narrativo galego contemporáneo. “Tic-Tac” é unh “grande puzle”, como o define X. González Gómez, formado polas narracións orais ou escritas de Nano,ás que de cando en vez se engaden textos de terceiros, como Isidro, o seu irmán, ou supostos anacos de revistas, manuais (…) “Tic-Tac” é unha corrosiva obra moral que entra a dozura cómica e a acedume tráxica reclama o retorno á natureza, é o froito dunha conciencia descrida, unha conciencia moderna, que non pode aceptar os dogmas de fe e non busca presentarnos a “Realidade”, senón unha “realidade”: a de Nano, o peculiar personaxe principal e narrador da obra.
Xesús Miguel de Toro Santos, máis coñecido como Suso de Toro, nado en Santiago de Compostela o 10 de xaneiro de 1956, é un escritor galego.
O seu pai é de Formariz (provincia de Zamora) e a súa nai de Falapaso (Camboño, Lousame). Seu irmán, Xelís de Toro, tamén é escritor.
É Licenciado en Arte Moderna e Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela. É guionista para televisión e colaborador habitual na prensa e na radio, publicou en galego máis de vinte libros de narrativa, teatro e ensaio. A súa obra, ademais de ser traducida a varias linguas, foi obxecto de estudo en diversas universidades europeas.
En abril de 2010 anunciou a súa retirada como escritor profesional, retomando a súa carreira de profesor de secundaria.
Nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 concorreu na lista Os Pobos Deciden. En abril de 2014 foille concedida a Creu de Sant Jordi.
Un libro experimental que xoga con todo tipo de técnicas novedosas para crear microrelatos orixinais e sorprendentes. O libro estaba dividido nunha serie de seccións unidas por unha lixeira unidade temática; sen embargo esta era a única conexión entre eles. Todas as historias poderían lerse individualmente e por elas mesmas cobran sentido. Experiméntase cos sons, cas repeticións, co xénero literario, co formato e a estrutura; para min non quedou ningunha faceta literaria sen xirar e voltear. Cómpre resaltar a gran forza de algunhas historias que en menos de 5 páxinas conseguen deixar unha profunda consternación no lector.
Un hombre habla y habla. Lo que nos cuenta, con palabras torpes y frases ágiles, nos hace reír, pero es tremendamente serio y triste. Un libro paradójico y extraño como el delirio de un idiota, osado e implacable como una prédica calvinista, desesperado y sincero como las últimas palabras de un condenado e inútil como un libro de oraciones.