What do you think?
Rate this book
Diye Diye
Anadolu’nun orta yerinde, heybetli bir karlı dağın gölgesinde kendi halinde bir ilçe: Kuppak...
Yeni seçilen iyi niyetli kadın belediye başkanı makam odasındaki gıcırdayan koltuğu ve yaldır yaldır parlayan "Sayın Başkan" isimliğiyle meşgulken; sokaklardan, iş cinayetlerinin yaşandığı fabrikalardan ve fakültelerden giderek yükselen, tekinsiz bir "homurtu" duyulur. Ancak bu uğultulu hak arayışı, ilçeyi usul usul ağına düşüren tarikat lideri Şeyh Efendi, kendi çıkarının peşindeki uyanık Hacı Dayı ve her devrin dalkavuğu Müşavir'in gürültüsü arasında yok sayılır.
Olaylar çığırından çıkıp ilçeye Ankara'dan yakası kurt rozetli, asıp kesen bir "Kayyum Başkan" atandığında ise işler durulmak yerine trajikomik bir hal alır. Adaletin, emeğin ve liyakatin çöküşüne karşı son ağır çekiç darbesini vurmak ise her şeye rağmen karanlık dağların doruğuna bakıp özgürlüğün simgesi "İnce Memed"i yontmayı hayal eden beş parasız heykeltıraş Hüseyin'e kalacaktır.
Fuat Sevimay'ın kaleminden Diye Diye memleketin dertlerine, cehalete, bürokratik kibre ve Türkiye'nin yakın siyasi tarihine çok sert ama bir o kadar da matrak bir taşlama.
"Diye diye ne hale gelmişiz, onu anlarız belki. Yok canım diye diye. Dur bakalım diye diye... Bir şey diyecek halimiz kalmayınca, aman sus sus, yerin kulağı vardır, diye diye."
Yeni seçilen iyi niyetli kadın belediye başkanı makam odasındaki gıcırdayan koltuğu ve yaldır yaldır parlayan "Sayın Başkan" isimliğiyle meşgulken; sokaklardan, iş cinayetlerinin yaşandığı fabrikalardan ve fakültelerden giderek yükselen, tekinsiz bir "homurtu" duyulur. Ancak bu uğultulu hak arayışı, ilçeyi usul usul ağına düşüren tarikat lideri Şeyh Efendi, kendi çıkarının peşindeki uyanık Hacı Dayı ve her devrin dalkavuğu Müşavir'in gürültüsü arasında yok sayılır.
Olaylar çığırından çıkıp ilçeye Ankara'dan yakası kurt rozetli, asıp kesen bir "Kayyum Başkan" atandığında ise işler durulmak yerine trajikomik bir hal alır. Adaletin, emeğin ve liyakatin çöküşüne karşı son ağır çekiç darbesini vurmak ise her şeye rağmen karanlık dağların doruğuna bakıp özgürlüğün simgesi "İnce Memed"i yontmayı hayal eden beş parasız heykeltıraş Hüseyin'e kalacaktır.
Fuat Sevimay'ın kaleminden Diye Diye memleketin dertlerine, cehalete, bürokratik kibre ve Türkiye'nin yakın siyasi tarihine çok sert ama bir o kadar da matrak bir taşlama.
"Diye diye ne hale gelmişiz, onu anlarız belki. Yok canım diye diye. Dur bakalım diye diye... Bir şey diyecek halimiz kalmayınca, aman sus sus, yerin kulağı vardır, diye diye."
200 pages, Paperback
First published June 26, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
July 18, 2026
Fuat Sevimay'ın harika kaleminden, hem Türkçemizi kullanışı hem cesur söylemleri hem mizahı ile benzersiz bir roman.
September 29, 2026
Ben Fuat Sevimay’ın birçok kitabını severek okudum. Ama Diye Diye başka bir yere dokundu bu kez. Okurken defalarca güldüm. Hani insanın bir şey okurken gülümseyip hemen ardından içinin cız ettiği bir gülme vardır ya, işte öyle. Çünkü kitapta anlatılanlara bakıyorsunuz ve “yok artık” diyorsunuz. Sonra biraz düşünüyorsunuz ve “ama biz bunu zaten yaşıyoruz” diyorsunuz.
Kuppak bir ilçe, bir belediye başkanı var, bir de homurtu sesi var.😬
O homurtular hepimizin kafasının içinden geçenler. İşçinin, memurun, amirin, öğrencinin, emeklinin, evinde haberleri izleyen insanın, benim, senin, hepimizin.
🍂Bir şey görüyoruz, sinirleniyoruz.
Bir haksızlık oluyor, söyleniyoruz.
Hayat pahalı, söyleniyoruz.
Bir şeylere kızıyoruz, arkadaşımıza anlatıyoruz, eşimize dostumuza söylüyoruz.
Sosyal medyada yazıyoruz, çiziyoruz, paylaşıyoruz.
Diye diye diye…
Ne çok şey diyoruz aslında. Ne çok homurdanıyoruz. Ama sonra? Hayat devam ediyor ve o homurtu bir türlü ortak bir sese dönüşmüyor. Bir türlü “tamam, şimdi ne yapıyoruz?” noktasına gelemiyoruz. Herkes kendi köşesinde söyleniyor, kendi içinde kızıyor, kendi hayatına dönüyor.
Belki de kitabın en acı tarafı tam burada.
Sesimiz var ama bir türlü tek bir ses olamıyoruz.
Fuat Sevimay da bütün bu “diye diye”leri öyle bir mizahla anlatmış ki, insan bazen gerçekten kahkaha atacak gibi oluyor. Sonra bir cümlede, bir olayda, bir ayrıntıda durup kalıyorsunuz.
Çünkü izahı olmayan şeylerin bir yerden sonra mizahı oluyor.
Diye Diye bana biraz bunu düşündürdü.
Kitaptaki Başkan’nın görevinden koparılışını, hayatının bir anda değişmesini okurken bugün cezaevinde olan, görevinden uzaklaştırılan, ailesinden, yapmak istediklerinden ve hayatlarından koparılan bütün belediye başkanlarını düşündüm. Hakkındaki suçlama ne olursa olsun bir insanın ailesinden, işinden, toplum için yapmak istediği şeylerden uzak kalmasının ağır olduğunu düşünüyorum. Umarım bir gün bunlar sona erer.
Kitap bitince insanın aklında komik bir roman okumuş olmanın hafifliği değil, acı acı gülmüş olmanın ağırlığı kalıyor.
Okuyun anlarsınız✌🏻
Kuppak bir ilçe, bir belediye başkanı var, bir de homurtu sesi var.😬
O homurtular hepimizin kafasının içinden geçenler. İşçinin, memurun, amirin, öğrencinin, emeklinin, evinde haberleri izleyen insanın, benim, senin, hepimizin.
🍂Bir şey görüyoruz, sinirleniyoruz.
Bir haksızlık oluyor, söyleniyoruz.
Hayat pahalı, söyleniyoruz.
Bir şeylere kızıyoruz, arkadaşımıza anlatıyoruz, eşimize dostumuza söylüyoruz.
Sosyal medyada yazıyoruz, çiziyoruz, paylaşıyoruz.
Diye diye diye…
Ne çok şey diyoruz aslında. Ne çok homurdanıyoruz. Ama sonra? Hayat devam ediyor ve o homurtu bir türlü ortak bir sese dönüşmüyor. Bir türlü “tamam, şimdi ne yapıyoruz?” noktasına gelemiyoruz. Herkes kendi köşesinde söyleniyor, kendi içinde kızıyor, kendi hayatına dönüyor.
Belki de kitabın en acı tarafı tam burada.
Sesimiz var ama bir türlü tek bir ses olamıyoruz.
Fuat Sevimay da bütün bu “diye diye”leri öyle bir mizahla anlatmış ki, insan bazen gerçekten kahkaha atacak gibi oluyor. Sonra bir cümlede, bir olayda, bir ayrıntıda durup kalıyorsunuz.
Çünkü izahı olmayan şeylerin bir yerden sonra mizahı oluyor.
Diye Diye bana biraz bunu düşündürdü.
Kitaptaki Başkan’nın görevinden koparılışını, hayatının bir anda değişmesini okurken bugün cezaevinde olan, görevinden uzaklaştırılan, ailesinden, yapmak istediklerinden ve hayatlarından koparılan bütün belediye başkanlarını düşündüm. Hakkındaki suçlama ne olursa olsun bir insanın ailesinden, işinden, toplum için yapmak istediği şeylerden uzak kalmasının ağır olduğunu düşünüyorum. Umarım bir gün bunlar sona erer.
Kitap bitince insanın aklında komik bir roman okumuş olmanın hafifliği değil, acı acı gülmüş olmanın ağırlığı kalıyor.
Okuyun anlarsınız✌🏻
September 24, 2026
politik ve sosyal gelişmeleri kara mizahi bir şekilde anlatmaya çalışan, türkiye’yi kuppak adlı hayali bir anadolu ilçesi gibi betimleyen bu kitabı, 200 sayfalık bir levent kırca parodisi okumak isteyen olursa tavsiye edebilirsiniz.
July 29, 2026
Ülkemizin bütün gerçeklerini Kuppak'a sığdırmak ancak Fuat Sevimay'ın bir şey. Keyifle okuduğum bir kitap oldu.
August 4, 2026
"Çünkü bir şeye inanmaları gerek ve inanacakları şey ne kadar yalansa o kadar rahat ediyorlar..."
Displaying 1 - 5 of 5 reviews