Twintigers Katja en Lucas wonen anti-kraak in een oude school en weten geen van beiden wat ze willen in het leven. Dus ze besluiten om één zomer lang allerlei baantjes uit te proberen. Een rondvaartboot besturen, een bakkerij runnen, met alpaca’s werken: niets is te gek. Maar wat ze niet hadden verwacht, is dat ze ondertussen ook steeds meer naar elkaar toe groeien. De zomer blijkt de nodige verrassingen voor hen in petto te hebben.
Ik moest aan het begin even wennen aan het studentikoze van dit verhaal, maar dat is iets wat ook goed bij de personages past! Er worden belangrijke onderwerpen behandeld en het Project Zomer zelf is iets wat ik ook nodig had een paar jaar geleden, toen ik echt niet wist wat er bij mij zou passen. Het is leuk om te lezen hoe de personages zichzelf iets beter leren kennen en dichter naar elkaar toe groeiden. Ik miste soms een beetje chemie tussen Katja en Lucas, maar al met al een heerlijk zomerverhaal!
“Het is niet erg om iets te voelen, hè. Ik bedoel, gekwetst worden is niet aan te raden, maar helemaal niets voelen is erger.”
Project zomer is een erg leuke feel good. Ik vind het zelf heerlijk als de tijd wat sneller verloopt bij deze boeken en dat is hier zeker het geval. In het verhaal volg je Katja die Lucas na jaren weer ontmoet als hij in hetzelfde kraakpand komt wonen. Samen besluiten ze om in de zomer elke twee weken samen een ander baantje te hebben, zodat ze kunnen uitzoeken wat ze in hun toekomst willen doen. En natuurlijk hoort daar een (zomerse) romance bij.
De dingen die Katja en Lucas meemaken en de soorten baantjes vind ik erg leuk bedacht. Ook kan iedereen zich (denk ik) goed inleven in deze twee, want wie is er niet ooit bang geweest om verliefd te worden of heeft een moeilijk gesprek uitgesteld?
Ik heb echt weer genoten van dit boek; een aanrader voor deze zomer!
(En de kleine verwijzing naar haar eerdere boek Volgeboekt was perfect verstopt als je dat boek kent)
3.75✨ dit is precies wat zo’n heerlijk feelgood boek voor mij moet zijn. ik heb dit boek binnen 24 uur uitgelezen en zo erg vermaakt. ik vind het concept met alle baantjes ook zo leuk bedacht!
Ik keek zo ontzettend uit naar het tweede boek van Heeger. Dolblij dat ik het boek meteen kon lezen op m’n e-reader. 🫶
Een zomers verhaal over zoeken naar wat je wilt in het leven en het vinden van de liefde. Ik vond de mensen en hun verhalen bij wie Katja en Lucas tijdelijk gingen werken echt hartverwarmend. Een aanrader als je zoekt naar een goede feelgood van Nederlandse bodem. ☀️🌳✨
Project Zomer is een luchtige en zomerse feelgood waarin twee vrienden allerlei verschillende zomerbaantjes uitprobeert. Dat concept vond ik meteen origineel en leuk uitgewerkt. Elk baantje voelt anders en Paula Heeger beschrijft ze met genoeg details om je echt een beeld te geven van hoe het is om daar te werken.
Wat voor mij minder goed werkte, waren de hoofdpersonages. Ik merkte tijdens het lezen dat ze een stuk jonger zijn dan ik had verwacht. Vanuit mijn herinnering waren de personages in Paula’s vorige boek iets ouder, waardoor ik me daar makkelijker mee kon identificeren. Daardoor was ik bij Project Zomer net iets minder betrokken bij hun verhaal en emoties.
Desondanks leest het boek vlot weg en is het een fijne, zomerse read. Vooral als je houdt van het YA genre, vriendschap, een vleugje romantiek en het ontdekken van verschillende zomerbaantjes, is dit zeker een leuk boek om mee te nemen op vakantie.
Project Zomer is echt een top-zomerboek. Eerlijk is eerlijk: het duurde even voordat ik er helemaal in zat (ik begon eraan toen ik net op reis was aangekomen dus ik geef de situatie de schuld😅). Maar nog voor halverwege was ik plots helemaal verkocht. Ik werd helemaal verliefd op de hoofdpersonages, op hun vriendengroep en het leven in het anti-kraak schoolgebouw. De sfeer is echt op en top zomer: luchtig, grappig en heerlijk om in te verdwijnen. Het is zo'n boek dat je met plezier in één ruk uitleest. Naast alle feelgoodmomenten komen er ook wat zwaardere thema's voorbij, maar die worden op een zorgzame en natuurlijke manier verwerkt. Dat gaf het verhaal net wat extra diepgang. Ik kan dit boek dan ook aan iedereen aanraden die zin heeft in een vrolijke, hartverwarmende zomerroman. Ik heb Volgeboekt van Paula Heeger nog niet gelezen, maar die staat vanaf nu dus heel hoog op mijn TBR.
Project Zomer van Paula Heeger heeft een vlot begin, waardoor je binnen no time in het verhaal van Kat & Lucas wordt gezogen. Het deed m’n Friese roots goed om te lezen over 't prachtige Leeuwarden en de hele verhaallijn vond ik verfrissend. Het sloot perfect aan op ‘t genre feelgood.
Hoewel het een vlot verhaal is, raakte ik af en toe afgeleid. Door ‘plotse’ wendingen in bepaalde alinea’s moest ik regelmatig terug bladeren om 't goed te begrijpen.
Oh, en chocoladebonen in plaats van rozijnen in krentenbollen lijkt me echt geweldig en een gat in de markt. Wat mij betreft verpest Kat de krentenbollen dus helemaal niet door er chocoladebonen in te doen. ;)
Door dit verhaal wil ik NU oranjekoek eten in Leeuwarden.
Ik geef deze rating omdat ik aan 't eind toch nog met wat vragen bleef zitten, maar al met al is dit gewoon een heerlijke, zomerse feelgood. Goed gedaan, Paula!! :)
Misschien wel omdat ik net voor dit boek misschien wel m’n favoriete boek van 2026 heb gelezen, maar helaas was dit ‘m gewoon niet voor mij.
Het was vermakelijk, maar ik raakte vaak afgeleid door ‘extra gedachtes’, vaak midden in dialogen een soort side track die voor mijn gevoel niet logisch of relevant was. Wat ik hieronder ook lees in een andere recensie, ik moest daardoor soms echt even teruglezen. Persoonlijk had ik liever meer show don’t tell willen lezen.
Daarnaast voelde ik gewoon zo weinig chemie tussen de hoofdpersonen. Vinden ze elkaar echt leuk om wie ze zijn of was het meer een soort van: wie er dan ook maar voorbij komt/forced proximity.
Als leesboek kwam ik niet verder dan hoofdstuk 2 en vond ik het enorm ongemakkelijk om te lezen? Als luisterboek was het nog enigszins te doen, maar zelfs dan was het een matige ervaring.
Misschien is het ook niet helemaal eerlijk om hier een beoordeling aan te hangen, omdat ik op voorhand al kon raden dat dit niks voor mij zou zijn (genretechnisch gezien is dit absoluut niet mijn ding). Toch was ik nieuwsgierig. Schrijfstijl was erg matig en verhaal was niet echt interessant of geloofwaardig.
Misschien moet ik mezelf ook niet “kwellen” (oké dat is ook weer overdreven, zo erg was het niet) met dit soort boeken.
Binnen 24 uur heb ik dit boek uitgelezen! Het leest echt als een trein en Paula heeft een fijne schrijfstijl! Ik vond het concept over de baantjes echt heel erg leuk! En door het boek heb ik in ieder geval zin om een keer Leeuwarden te bezoeken!
De personages vond ik verder wel prima maar niet bijzonder!