Opowieść o ambicji, rywalizacji i zazdrości, która wszystko zmienia.
Warszawa, 1938 rok. Justyna Mazurkiewicz, utalentowana wychowanka sierocińca, dzięki wsparciu profesora Małaczewskiego dostaje szansę na naukę i kończy swoją pierwszą powieść, która ma wkrótce zostać wydana. Jednak wybuch wojny brutalnie przekreśla jej plany. Anonimowy donos sprawia, że Justyna trafia do getta, a następnie na przymusowe roboty do Niemiec. Przetrwać pomaga jej przyjaźń z synową profesora Małaczewskiego, pamięć o młodzieńczej miłości i literacki talent. Zaczyna prowadzić pamiętnik.
Po latach Justyna układa swoje życie na nowo w Nowym Jorku. Odkrywa, że napisana przez nią przed laty książka odnosi tam ogromny sukces, a osoba, która przywłaszczyła sobie jej twórczość, zbudowała na tym całą swoją karierę… i okazuje się, że to ktoś, kogo ona zna.
Czy dojdzie do konfrontacji? Czy Justyna odważy się zawalczyć o prawdę, siebie i swoje marzenia?
Właśc. Joanna Jakubczak – olsztynianka, absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Pasjonuje się literaturą biograficzną i grafiką, jest wolontariuszką Fundacji dla Rodaka, wspierającej Polaków na Wschodzie. Zadebiutowała w 2014 roku doskonale przyjętym Dziedzictwem von Becków. Od tego czasu wydała prawie czterdzieści bestsellerowych powieści, a czytelnicy pokochali je za doskonale odmalowane tło historyczne, wielowymiarowych bohaterów i dynamiczne fabuły. Mistrzyni sag rodzinnych, świetnie odnajduje się również w innych gatunkach, wplatając ich elementy do swoich powieści.
Wielokrotnie nominowana w plebiscycie portalu LubimyCzytać na najlepszą książkę roku, laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016.
Od lat cenię powieści Joanny Jax, w których w centrum wydarzeń staje zwykły człowiek targany wichrami historii. Jej najnowsza książka, „Skradzione życie”, również sięga mrocznego okresu drugiej wojny światowej i lat powojennych, tworząc tło dla powiązanych ze sobą losów trzech kobiet i ich życiowych wyborów determinowanych zazdrością, desperacką chęcią zdobycia sławy i wolą przetrwania.
Tytułowe „skradzione życie” zyskuje tu podwójne znaczenie. Z jednej strony to okrutna wojenna zawierucha, która brutalnie odbiera bohaterom dotychczasowe życie, wolność, plany i nadzieje. Z drugiej, co budzi jeszcze większe emocje, to podłe ludzkie czyny, dla których wojna staje się idealną zasłoną dymną i wygodnym usprawiedliwieniem. Bo niektórzy ludzie w imię chorych ambicji i zazdrości o cudzy talent potrafią sprzeniewierzyć się absolutnie wszystkim wartościom, zawłaszczając czyjąś pracę, kradnąc sukces i nawet cudze życie.
Autorka kreśli portrety trzech kobiet. Justyny, która pozostaje prawa nawet w czasie najgorszej próby. Lilianny, która skreśla czyjeś życie powodowana nikczemnym impulsem, ale potrafi przyznać się do błędu i próbować go naprawić. I Barbary, zaślepionej zawiścią i żądzą sukcesu. Czy jednak można zbudować swoje szczęście cudzym kosztem?
Podążając tam, gdzie los rzuca nasze bohaterki, trafiamy do warszawskiego getta, na przymusowe roboty, ale mamy też możliwość przyjrzeć się tej drugiej stronie, kolaborującej z Niemcami. Po zakończeniu wojny krótko wchodzimy w nowe realia historyczne, w których dominuje sowiecka propaganda, ale również udajemy się za ocean, gdzie na nowo buduje życie część polskich emigrantów.
Ta powieść niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny. Obserwowanie, do jakich moralnych upadków i potworności zdolny jest człowiek wobec drugiego człowieka, budzi wewnętrzny sprzeciw, a czasem wręcz czystą złość. Jednak dzięki płynnemu i niezwykle obrazowemu stylowi autorki, mimo trudnych emocji, historię tę czytałam niemal zachłannie, pragnąc jak najszybciej poznać finał losów bohaterów.
A historia ta pokazuje dobitnie, że choć zawierucha dziejowa potrafi zniszczyć świat, to najbardziej bolesny cios najczęściej zadaje nam stojący tuż obok, zawistny człowiek. Z tą refleksją autorka zostawia nas po przewróceniu ostatniej strony, udowadniając jednocześnie, że prawdziwego talentu nie da się tak po prostu ukraść i że czasem warto odpuścić, by nie zniszczyć samego siebie. Daje też nadzieję, że los sam wymierzy sprawiedliwość.
Przepiękna i absorbująca, zachwycająca gęstą atmosferą i dojrzałą kreacją ludzkiej wrażliwości, dotykająca uczuć i talentu w sposób absolutnie refleksyjny i angażujący. To opowieść o marzeniach, które gasną w cieniu wojny, o parszywej zazdrości i niesamowitej sile twórczego ducha - opowieść czuła, wyjątkowa i niepowtarzalna. Joanna Jax ze znaną sobie dokładnością kreśli tu poruszający portret młodej, zdolnej, wręcz wybitnie utalentowanej kobiecej postaci, której upragniona i jakże przy tym obiecująca literacka przyszłość, zostaje wciągnięta w niszczycielski wir wojennego okrucieństwa. Pełna animuszu, żywa, tętniąca kulturalnym błyskiem przedwojenna Warszawa, ustępuje miejsca dławiącej codzienności getta, utrwalając rzeczywistość traumatyczną, ociekającą smutkiem oraz bezradnością, wycieńczającą, biedną i poniżającą, w której ledwie dostrzegalnym światłem okazuje się intymny zapis przeżyć, pełna wiary przyjaźń i wspomnienie intensywnych uczuć. Ta część powieści ma w sobie coś uwierającego oraz bolesnego, autorka przełamuje jednak ten odczuwalnie gorzki smak, dotykając także klimatu powojennej historii. To właśnie wtedy, w odległym Nowym Jorku, na jaw wychodzi wstrząsająca i jakże przy tym niemoralna zdrada. Czytelnik chłonie ten nieco mroczny nastrój z widoczną fascynacją i wzruszeniem, wyczuwa w nim subtelną podróż po cenie prawdy, granicach wybaczenia i odwadze potrzebnej do odzyskania skradzionego głosu. To niezaprzeczalnie wciągająca proza.
Rok 1938. Warszawa tętni życiem, a młoda Justyna Mazurkiewicz dostaje szansę, o jakiej nie śmiała marzyć. Jej nieprzeciętny talent literacki dostrzega pewien uznany profesor, który postanawia sfinansować jej edukację. Justyna pisze powieść, która od razu zachwyca przyszłego wydawcę. Wszystko zdaje się nieśmiało zmierzać ku spełnieniu najskrytszych pragnień, gdy wybucha wojna, krzyżując jej plany. Ona sama przeżywa trudne chwile, a rękopis trafia, jak się wydaje, w bezpieczne ręce. Czy jednak na pewno?
„Skradzione życie” Joanny Jax to opowieść o tym, jak chorobliwa zazdrość potrafi zaślepić i popchnąć w niewłaściwym kierunku. Autorka pokazuje, jak wybujałe ego, pragnienie sławy i niemożność zniesienia myśli, że ktoś jest lepszy prowadzą do złych wyborów. Wojna jest tutaj tłem, ale tłem, które przesądza o wszystkim. To ona przekreśla dotychczasowe życie, niweczy plany zwykłych ludzi i obnaża ich prawdziwą naturę. W najnowszej powieści Joanna Jax skupia się przede wszystkim na człowieku, jego emocjach, relacjach, słabościach.
Autorka stworzyła postacie, wielowymiarowe, z krwi i kości. Justyna to młoda kobieta, której los od początku nie oszczędzał. Wychowana bez rodziny, od zawsze musiała walczyć o swoje marzenia, a życie wciąż ją doświadczało - pobyt w gettcie, roboty przymusowe, strach. A jednak Justyna nie traci wiary w ludzi, wciąż dostrzega w nich dobro, choć bywa przez to naiwna i zbyt długo pozwala sobą manipulować. Jest wyjątkowo dobra dla tych, którzy ją otaczają, a dla dobra ukochanego gotowa zrezygnować z własnego szczęścia.
—
Barbara - wyrafinowana, próżna, wiecznie głodna uznania. Gdy na jej drodze staje Zenon, mężczyzna równie wyrachowany i całkowicie pozbawiony skrupułów, tworzą parę niemal „z piekła rodem”. Pod jego wpływem Basia traci wszelkie hamulce. Razem pogrążają się w kłamstwach, intrygach i chorobliwym dążeniu do sukcesu, nie cofając się przed niczym. Choć trudno ją lubić, można w niej dostrzec również postać pogubioną, kobietę, która za wszelką cenę pragnie być dostrzeżona, a przy tym zbyt podatną na wpływy.
„Skradzione życie” to historia o marzeniach, ogromnej niesprawiedliwości oraz i niszczycielskiej zazdrości. Nie brakuje w niej kłamstw, zdrady, rywalizacji i emocji, które trzymają w napięciu do końca. To książka dla każdego, kto szuka powieści z historią w tle, a dodatkowym smaczkiem jest wątek pisarski.
Zakończenie, choć pozornie domknięte, pozostawia pewną otwartą furtkę do kontynuacji losów bohaterów… Polecam!
Joanna Jax nakreśliła wyjątkowo przeszywającą opowieść, która porusza najczulszą strunę i zostaje w pamięci na bardzo długo. Znajdziemy tu absolutnie wszystko, czego oczekujemy od pasjonującej lektury, autentyczną, pełną ludzkich namiętności historię, osadzoną w brutalnych wojennych czasach, zakłócające spokój dylematy, zranione serca, mroczne tajemnice, intrygi, kłamstwa, kwestię ludzkiej moralności oraz wielowymiarowe postacie, które wzbudzają istną lawinę skrajnych uczuć. Sugestywne pióro Pisarki sprawia, że kartki same przelatują przez palce, a wszelkie nakreślone emocje nadzwyczaj silnie bombardują czytelnicze serce.
Różnice materialne, społeczne konwenanse, niespełnione uczucie, wybuch okrutnej wojny, a wszystko to dopełnione rywalizacją, kradzieżą i zazdrością, które stają się początkiem iście dramatycznych zdarzeń. Czy nawet w tak okrutnych czasach ludzki egoizm może pozbawić szlachetnego serca i życzliwości wobec innych? Czy zazdrość o ukochanego lub o talent to wystarczające powody, by zniszczyć drugiej osobie życie? Bohaterki nakreślone przez Joannę Jax są naprawdę bezwzględne i nie cofną się przed niczym, byle osiągnąć swój cel. Niestety, przyniesie to tragiczne skutki, dla ich ofiary, ale i dla nich samych również…
Ta poruszająca opowieść jest historią nieprawdopodobnie bolesną i przerażająco prawdziwą, trafiającą w najczulszy punkt, w skutek czego wsiąka w każdą cząstkę duszy. Poruszona tematyka i autentyzm, bijący z każdej strony, dosłownie miażdżą psychicznie, a nakreślone bestialstwo, zarówno ze strony zbrodniarzy wojennych, jak i zwykłych ludzi, poraża z podwójną mocą. I choć kibicujemy głównej bohaterce całym sercem, z czasem dociera do nas, że przed złem czającym się w człowieku, nie sposób uciec…
Przerażająca, przeszywająca na wskroś, napełniająca duszę bólem, a jednak niosąca iskierkę nadziei i kojąca niczym cenny balsam! Ta niezwykła powieść dotknie Waszej najczulszej struny i zostanie w pamięci na bardzo długo! Prawdziwa uczta literacka! Polecam
Z wrażenia, że los podarował komuś wszystko, czego tak bardzo pragnęliśmy.
I właśnie wtedy pojawia się kluczowe pytanie: czy można zbudować własne szczęście na cudzej stracie?
„Skradzione życie” to opowieść o kobietach, których ścieżki splatają się w świecie pełnym przemian, niepewności i wielkich wydarzeń. Jednak historia pozostaje tu przede wszystkim tłem dla tego, co dzieje się znacznie bliżej - w rozedrganych, ludzkich sercach.
To książka o marzeniach. Ale również o cenie, jaką czasem trzeba zapłacić za ich spełnienie...
Joanna Jax zagląda pod powierzchnię codziennych wyborów i pokazuje, jak łatwo niewinne pragnienie przeobraża się w obsesję. Jak cienka potrafi być granica pomiędzy podziwem a zawiścią. I jak wiele można stracić, próbując zdobyć coś, co od początku nie było nam przeznaczone.
Bohaterki tej fascynującej powieści nie są zamknięte w prostych ramach dobra i zła. Każda z nich niesie własną historię, własne tęsknoty i własne pęknięcia.
Bo człowiek rzadko bywa tylko tym, kim widzą go inni.
Czasem za zazdrością kryje się samotność.
Za ambicją - głód uznania.
Za niewłaściwą decyzją - rozpaczliwa potrzeba bycia kochanym.
A za milczeniem - prawda, której nie potrafimy wypowiedzieć.
Autorka nie szuka prostych odpowiedzi tam, gdzie ludzkie wybory mają wiele odcieni szarości.
Zamiast oceniać - przygląda się człowiekowi.
Jego lękom.
Słabościom.
Tęsknotom.
I ranom, których często nie widać na pierwszy rzut oka.
Polecam Wam tę książkę z całego serca...
To poruszająca opowieść o kobiecej sile, ambicji i wyborach, które potrafią odmienić ludzkie losy.
Intensywna.
Wielobarwna.
Zostawiająca po sobie myśl, że najtrudniej odzyskać wiarę we własną opowieść…
Bo nawet jeśli życie wyrywa z naszej historii kolejne strony, wciąż pozostaje nam odwaga, by pisać dalej!
„Skradzione życie” Joanny Jax to poruszająca historia o marzeniach, które zostały brutalnie przerwane przez wojnę, oraz o cenie, jaką można zapłacić za ambicję i pragnienie sukcesu.
Justyna Mazurkiewicz od najmłodszych lat walczy o swoje miejsce w świecie. Dzięki talentowi literackiemu i wsparciu profesora Małaczewskiego otrzymuje szansę, by spełnić swoje największe marzenie. Jej pierwsza powieść ma otworzyć jej drzwi do kariery, jednak wybuch II wojny światowej zmienia wszystko. Zamiast rozwijać skrzydła jako pisarka, musi mierzyć się z okrucieństwem wojennej rzeczywistości, utratą wolności i walką o przetrwanie.
Największe emocje wzbudziła we mnie historia osoby, która wykorzystała cudzy talent dla własnych korzyści. Barbara to bohaterka niezwykle trudna do zaakceptowania. Jej ambicja szybko przeradza się w egoizm, a kolejne decyzje pokazują, jak daleko człowiek może posunąć się w pogoni za uznaniem. To postać, która budzi złość, ale jednocześnie sprawia, że książkę czyta się z ogromnym zainteresowaniem.
Justyna jest bohaterką, której losy wywołują wiele wzruszeń. Jej historia pokazuje, że nawet po największych tragediach można próbować odbudować swoje życie. Momentami brakowało mi jednak większej determinacji z jej strony, szczególnie w walce o prawdę i własne prawa.
Joanna Jax stworzyła powieść pełną emocji, w której historia przeplata się z ludzkimi słabościami i trudnymi wyborami. To opowieść o zdradzie, przyjaźni, nadziei i konsekwencjach decyzji podejmowanych pod wpływem ambicji.
„Skradzione życie” to książka, która nie pozostawia obojętnym. Skłania do zastanowienia, czy sława i sukces mogą być warte ceny, jaką płaci się za ich zdobycie. To historia o tym, że odebrane marzenia można próbować odzyskać, ale niektóre rany pozostają na zawsze.
Mam dla Was tak wspaniałą historię❤️ Historię, którą dosłownie pochłonęłam❤️ Nie mogłam przestać czytać❤️ Pokochałam postać Justyny i tak bardzo chciałam poznać jej losy do samego końca.
Pani @joanna.jax tworzy tak niesamowite powieści z historią w tle, że ciężko mi wskazać, która najpiękniejsza. Wszystkie łapią za serce i tak też było z tą pozycją.
I po raz kolejny autorka mi to zrobiła! Zostawiła otwarte zakończenie🔥 Domyślam się, że nie będzie kontynuacji, ale to zakończenie zostawia mi w głowie otwartą furtkę na ogromną ilość możliwości.
Justyna, główna bohaterka, sierota przygarnięta przez wysoko postawionego profesora ma możliwość kształcenia i rozwijania się. Ma ogromny talent pisarski i tworzy książkę, którą ma szansę wydać, a tym samym zyska popularność oraz zwiększy status majątkowy. Niestety, nadchodzi wojna. Książka musi poczekać, a Justyna musi walczyć o przetrwanie. Przetrwanie wynikające z czasów wojny, z negatywnego nastawienia córki profesora oraz żony ukochanego.