What do you think?
Rate this book
Szlak zapomnianych
Góry pamiętają każdą krew. Nawet tę, którą zmył czas.
Pierwsza kobieta zniknęła ponad czterdzieści lat temu. Po niej były kolejne. Wszystkie je łączyło jedno – nikt ich nie szukał. Na stokach Pilska życie toczyło się inaczej, a beskidzki regiel potrafił ukryć najgłębsze sekrety.
Gdy po latach zostaje odnaleziony ślad po jednej z zaginionych, Magda Ciesielska, dziennikarka, która wróciła w rodzinne strony, postanawia wejść na szlak i podążyć tropem zapomnianych dziewczyn. Odkryte ścieżki prowadzą w mrok ludzkiej duszy. Okazuje się, że kartami kłamstw i przemilczeń grało wiele osób z lokalnej społeczności.
Jak wysoką cenę przyjdzie Magdzie zapłacić za odkrycie prawdy? I czy tajemnice sprzed lat zniszczą jej dotychczasowe życie?
Pierwsza kobieta zniknęła ponad czterdzieści lat temu. Po niej były kolejne. Wszystkie je łączyło jedno – nikt ich nie szukał. Na stokach Pilska życie toczyło się inaczej, a beskidzki regiel potrafił ukryć najgłębsze sekrety.
Gdy po latach zostaje odnaleziony ślad po jednej z zaginionych, Magda Ciesielska, dziennikarka, która wróciła w rodzinne strony, postanawia wejść na szlak i podążyć tropem zapomnianych dziewczyn. Odkryte ścieżki prowadzą w mrok ludzkiej duszy. Okazuje się, że kartami kłamstw i przemilczeń grało wiele osób z lokalnej społeczności.
Jak wysoką cenę przyjdzie Magdzie zapłacić za odkrycie prawdy? I czy tajemnice sprzed lat zniszczą jej dotychczasowe życie?
336 pages, Paperback
First published July 29, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
October 25, 2026
Naiwna. Ale wciąga.
August 21, 2026
Góry, zaginione przed laty młode kobiety i tajemnice małej społeczności. Brzmi jak przepis na mroczny górski kryminał, prawda? 👀😶🌫️
👉 „Czas wszystko zaciera”.
38-letnia Magda Ciesielska po latach spędzonych w Krakowie wraca w rodzinne strony i zaczyna pracę jako dziennikarka „Tygodnika Żywieckiego”. Kiedy pojawia się nowy ślad w sprawie kobiety zaginionej ponad czterdzieści lat wcześniej na stokach Pilska Magda rozpoczyna własne dziennikarskie śledztwo. Szybko okazuje się, że podobnych zaginięć było więcej, a lokalna społeczność przez lata skrywała niejedną tajemnicę.
„Szlak zapomnianych” Agnieszki Jeż okazał się jednak zupełnie innym kryminałem niż początkowo się spodziewałam. Jeśli liczysz na mocną akcję, pościgi i napięcie od pierwszej do ostatniej strony możesz się rozczarować. Kryminału jest tutaj stosunkowo niewiele - dla mnie to bardziej powieść obyczajowa z kryminalną tajemnicą w tle.
Śledztwo rozwija się spokojnie i skrupulatnie. Dostajemy strzępki informacji, kolejne poszlaki, domysły i podejrzenia, a wraz z nimi odsłaniamy następne warstwy wydarzeń sprzed lat. Nie ma wielkich zwrotów akcji - jest za to powolne odkopywanie przeszłości i pytanie jak wiele może ukryć miejsce, w którym wszyscy się znają.
👉 „Czy założenie, że człowiek powinien wiedzieć o wszystkim, co go dotyczy, było słuszne? Czy prawda zawsze wyzwala?”
Sporo miejsca zajmują również relacje rodzinne. Powrót Magdy do rodzinnego domu otwiera temat rodzeństwa, różnic między najbliższymi sobie ludźmi i tego jak mocno kształtują nas rodzina oraz miejsce, z którego pochodzimy. Pojawia się też wątek domu dziecka.
I oczywiście są góry. ⛰️ Pilsko, beskidzkie szlaki, las i ciemność, która w górach nabiera zupełnie innego wymiaru.
👉 „Ludziom się wydaje, że jakaś ulica albo zaułek są naprawdę ciemne. [...] Powinni pójść do lasu, najlepiej w górach. Mrok się tu potęguje”.
Sam pomysł bardzo mi się podobał - zaginięcia, śledztwo i górska sceneria to połączenie, które kupiło mnie od razu. Wykonanie okazało się jednak trochę kanciaste. Dość szybko zaczęłam podejrzewać dokąd zmierza fabuła a mniej więcej w połowie domyślałam się już rozwiązania zagadki. Finał, w przeciwieństwie do spokojnie prowadzonej wcześniej historii, wydał mi się natomiast zbyt przyspieszony i za mało pogłębiony.
Czy polecam? Jeśli lubisz spokojniejsze kryminały z mocnym tłem obyczajowym, tajemnicami sprzed lat i górskim klimatem - zdecydowanie warto mieć „Szlak zapomnianych” na radarze. Ja przeczytałam go w jeden dzień i mimo kilku zastrzeżeń chętnie sprawdzę inne książki Autorki. „Śmierć w skalnym lesie” już czeka na mojej liście - no bo... znowu góry. 😅
• Dziękuję @wydawnictwoluna za egzemplarz i zaufanie. To współpraca recenzencka (barterowa), ale wszystkie odczucia są w 100% moje.
👉 „Czas wszystko zaciera”.
38-letnia Magda Ciesielska po latach spędzonych w Krakowie wraca w rodzinne strony i zaczyna pracę jako dziennikarka „Tygodnika Żywieckiego”. Kiedy pojawia się nowy ślad w sprawie kobiety zaginionej ponad czterdzieści lat wcześniej na stokach Pilska Magda rozpoczyna własne dziennikarskie śledztwo. Szybko okazuje się, że podobnych zaginięć było więcej, a lokalna społeczność przez lata skrywała niejedną tajemnicę.
„Szlak zapomnianych” Agnieszki Jeż okazał się jednak zupełnie innym kryminałem niż początkowo się spodziewałam. Jeśli liczysz na mocną akcję, pościgi i napięcie od pierwszej do ostatniej strony możesz się rozczarować. Kryminału jest tutaj stosunkowo niewiele - dla mnie to bardziej powieść obyczajowa z kryminalną tajemnicą w tle.
Śledztwo rozwija się spokojnie i skrupulatnie. Dostajemy strzępki informacji, kolejne poszlaki, domysły i podejrzenia, a wraz z nimi odsłaniamy następne warstwy wydarzeń sprzed lat. Nie ma wielkich zwrotów akcji - jest za to powolne odkopywanie przeszłości i pytanie jak wiele może ukryć miejsce, w którym wszyscy się znają.
👉 „Czy założenie, że człowiek powinien wiedzieć o wszystkim, co go dotyczy, było słuszne? Czy prawda zawsze wyzwala?”
Sporo miejsca zajmują również relacje rodzinne. Powrót Magdy do rodzinnego domu otwiera temat rodzeństwa, różnic między najbliższymi sobie ludźmi i tego jak mocno kształtują nas rodzina oraz miejsce, z którego pochodzimy. Pojawia się też wątek domu dziecka.
I oczywiście są góry. ⛰️ Pilsko, beskidzkie szlaki, las i ciemność, która w górach nabiera zupełnie innego wymiaru.
👉 „Ludziom się wydaje, że jakaś ulica albo zaułek są naprawdę ciemne. [...] Powinni pójść do lasu, najlepiej w górach. Mrok się tu potęguje”.
Sam pomysł bardzo mi się podobał - zaginięcia, śledztwo i górska sceneria to połączenie, które kupiło mnie od razu. Wykonanie okazało się jednak trochę kanciaste. Dość szybko zaczęłam podejrzewać dokąd zmierza fabuła a mniej więcej w połowie domyślałam się już rozwiązania zagadki. Finał, w przeciwieństwie do spokojnie prowadzonej wcześniej historii, wydał mi się natomiast zbyt przyspieszony i za mało pogłębiony.
Czy polecam? Jeśli lubisz spokojniejsze kryminały z mocnym tłem obyczajowym, tajemnicami sprzed lat i górskim klimatem - zdecydowanie warto mieć „Szlak zapomnianych” na radarze. Ja przeczytałam go w jeden dzień i mimo kilku zastrzeżeń chętnie sprawdzę inne książki Autorki. „Śmierć w skalnym lesie” już czeka na mojej liście - no bo... znowu góry. 😅
• Dziękuję @wydawnictwoluna za egzemplarz i zaufanie. To współpraca recenzencka (barterowa), ale wszystkie odczucia są w 100% moje.
August 18, 2026
Góry kryją piękno, ale mogą kryć też tajemnice.
Zdecydowany plus za usytuowanie akcji w naszych polskich górach. Czuć było ten klimat małego górskiego miasteczka, jego mieszkańców, powrotów po latach i historii, które nagle wypływają ma światło dzienne.
Dodatkowo książka cały czas ciekawiła, bo oprócz głównego wątku zaginięć mieliśmy sporo wątków pobocznych, które również budziły moje zainteresowanie i sprawiały, że cały czas zastanawiałam się, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości.
Niestety trochę zawiodło mnie zakończenie. Dla mnie było ono dość przewidywalne i mniej więcej od połowy książki miałam już swoje podejrzenia, kto stoi za tym wszystkim. Sam moment, w którym Magda łączy wszystkie fakty, wydał mi się natomiast zbyt prosty i trochę zbyt „fartowny”. Miałam wrażenie, że rozwiązanie zostało podane niemal na tacy, a liczyłam na większe zaskoczenie.
Mimo wszystko opowieść była ciekawa, sam pomysł z zaginionymi dziewczynami świetny, klimat małego miasteczka do którego się wraca po latach oddany. Wątki poboczne dodawały ciekawości.
Nie jest to dla mnie kryminał, który zostanie ze mną na długo, ale zdecydowanie była to interesująca lektura.
Moja ocena: 7/10
Zdecydowany plus za usytuowanie akcji w naszych polskich górach. Czuć było ten klimat małego górskiego miasteczka, jego mieszkańców, powrotów po latach i historii, które nagle wypływają ma światło dzienne.
Dodatkowo książka cały czas ciekawiła, bo oprócz głównego wątku zaginięć mieliśmy sporo wątków pobocznych, które również budziły moje zainteresowanie i sprawiały, że cały czas zastanawiałam się, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości.
Niestety trochę zawiodło mnie zakończenie. Dla mnie było ono dość przewidywalne i mniej więcej od połowy książki miałam już swoje podejrzenia, kto stoi za tym wszystkim. Sam moment, w którym Magda łączy wszystkie fakty, wydał mi się natomiast zbyt prosty i trochę zbyt „fartowny”. Miałam wrażenie, że rozwiązanie zostało podane niemal na tacy, a liczyłam na większe zaskoczenie.
Mimo wszystko opowieść była ciekawa, sam pomysł z zaginionymi dziewczynami świetny, klimat małego miasteczka do którego się wraca po latach oddany. Wątki poboczne dodawały ciekawości.
Nie jest to dla mnie kryminał, który zostanie ze mną na długo, ale zdecydowanie była to interesująca lektura.
Moja ocena: 7/10
August 16, 2026
❓Gdybyście mogli wybrać miejsce akcji dla idealnego kryminału — górska i tajemnicza miejscowość, nadmorskie miasteczko czy wielkie miasto pełne sekretów - to który klimat wybieracie i dlaczego❓
📚Magda, dziennikarka, wraca w rodzinne strony. Życie w Krakowie okazało się zbyt drogie i rozczarowujące, dlatego kobieta postanawia wrócić w rodzinne żywieckie strony. Nie spodziewa się jednak, że jej powrót zbiegnie się w czasie z wydarzeniem, które po latach otworzy dawno zamkniętą sprawę.
Podczas strajku miejscowej młodzieży przeciwko wycince lasu zostają znalezione ludzki€ ko$ci. Odkrycie szybko uruchamia wspomnienia o innej tragedii sprzed lat – zaginięciu młodej kobiety, której szczątk& odnaleziono w górach. Wtedy wszystko wydawało się jasne. Ko$ci zostały zidentyfikowane, sprawa zamknięta, a życie mieszkańców toczyło się dalej.
Tyle tylko, że teraz pojawia się pytanie, które nie daje spokoju: czy na pewno odnalezione przed laty szcz@tki należały do zaginionej kobiety? A jeśli nie… to kim była kobieta, której ciało znaleziono wtedy w górach? I co tak naprawdę wydarzyło się na stokach Pilska?
📚 „Szlak zapomnianych” autorstwa Agnieszki Jeż to powieść z pogranicza kryminału i thrillera, ale muszę przyznać, że najbardziej urzekł mnie tutaj górski klimat.
Może dlatego, że sama mieszkam w górach, dużo łatwiej jest mi poczuć atmosferę takich historii i wyobrazić sobie miejsca, w których rozgrywają się wydarzenia. Las, górskie szlaki, odludne miejsca, mgła i świadomość, że gdzieś wśród tych pięknych krajobrazów może kryć się tajemnica sprzed lat… To zdecydowanie działa na moją wyobraźnię.
📚To moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Jeż i muszę przyznać, że jestem przyjemnie zaskoczona. Nie znajdziemy tutaj nieustannych zwrotów akcji ani scen, które mają za wszelką cenę zmrozić czytelnika. Autorka postawiła na coś innego – stopniowe odkrywanie tajemnicy i przede wszystkim złożone postacie. I właśnie ten element bardzo mi się spodobał. Bohaterowie nie są jednowymiarowi. Każdy ma swoją historię, problemy, doświadczenia i własne wartości, którymi kieruje się przy podejmowaniu decyzji. Nie zawsze są to decyzje dobre, czasami trudne do zrozumienia, ale właśnie dzięki temu wydają się prawdziwi.
📚Podobało mi się również to, że wątek kryminalny został połączony ze zwyczajnym życiem. Mamy tutaj ludzi z ich codziennymi problemami, relacjami, rozczarowaniami i wyborami, a gdzieś obok tego wszystkiego toczy się śledztwo dotyczące wydarzeń sprzed lat. Dzięki temu miałam wrażenie, że obserwuję prawdziwą społeczność, w której każdy coś wie, każdy coś pamięta, a niektóre osoby być może wiedzą zdecydowanie więcej, niż chcą powiedzieć.
📚„Szlak zapomnianych” nie jest dla mnie typowym thrillerem, w którym akcja pędzi od pierwszej do ostatniej strony. To raczej historia, która powoli wciąga czytelnika w swoją atmosferę, pozwala przyglądać się bohaterom i krok po kroku odkrywać kolejne elementy zagadki.
📚Magda, dziennikarka, wraca w rodzinne strony. Życie w Krakowie okazało się zbyt drogie i rozczarowujące, dlatego kobieta postanawia wrócić w rodzinne żywieckie strony. Nie spodziewa się jednak, że jej powrót zbiegnie się w czasie z wydarzeniem, które po latach otworzy dawno zamkniętą sprawę.
Podczas strajku miejscowej młodzieży przeciwko wycince lasu zostają znalezione ludzki€ ko$ci. Odkrycie szybko uruchamia wspomnienia o innej tragedii sprzed lat – zaginięciu młodej kobiety, której szczątk& odnaleziono w górach. Wtedy wszystko wydawało się jasne. Ko$ci zostały zidentyfikowane, sprawa zamknięta, a życie mieszkańców toczyło się dalej.
Tyle tylko, że teraz pojawia się pytanie, które nie daje spokoju: czy na pewno odnalezione przed laty szcz@tki należały do zaginionej kobiety? A jeśli nie… to kim była kobieta, której ciało znaleziono wtedy w górach? I co tak naprawdę wydarzyło się na stokach Pilska?
📚 „Szlak zapomnianych” autorstwa Agnieszki Jeż to powieść z pogranicza kryminału i thrillera, ale muszę przyznać, że najbardziej urzekł mnie tutaj górski klimat.
Może dlatego, że sama mieszkam w górach, dużo łatwiej jest mi poczuć atmosferę takich historii i wyobrazić sobie miejsca, w których rozgrywają się wydarzenia. Las, górskie szlaki, odludne miejsca, mgła i świadomość, że gdzieś wśród tych pięknych krajobrazów może kryć się tajemnica sprzed lat… To zdecydowanie działa na moją wyobraźnię.
📚To moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Jeż i muszę przyznać, że jestem przyjemnie zaskoczona. Nie znajdziemy tutaj nieustannych zwrotów akcji ani scen, które mają za wszelką cenę zmrozić czytelnika. Autorka postawiła na coś innego – stopniowe odkrywanie tajemnicy i przede wszystkim złożone postacie. I właśnie ten element bardzo mi się spodobał. Bohaterowie nie są jednowymiarowi. Każdy ma swoją historię, problemy, doświadczenia i własne wartości, którymi kieruje się przy podejmowaniu decyzji. Nie zawsze są to decyzje dobre, czasami trudne do zrozumienia, ale właśnie dzięki temu wydają się prawdziwi.
📚Podobało mi się również to, że wątek kryminalny został połączony ze zwyczajnym życiem. Mamy tutaj ludzi z ich codziennymi problemami, relacjami, rozczarowaniami i wyborami, a gdzieś obok tego wszystkiego toczy się śledztwo dotyczące wydarzeń sprzed lat. Dzięki temu miałam wrażenie, że obserwuję prawdziwą społeczność, w której każdy coś wie, każdy coś pamięta, a niektóre osoby być może wiedzą zdecydowanie więcej, niż chcą powiedzieć.
📚„Szlak zapomnianych” nie jest dla mnie typowym thrillerem, w którym akcja pędzi od pierwszej do ostatniej strony. To raczej historia, która powoli wciąga czytelnika w swoją atmosferę, pozwala przyglądać się bohaterom i krok po kroku odkrywać kolejne elementy zagadki.
August 12, 2026
(...) Magda Ciesielska, dziennikarka, wraca do rodzinnego miasta i do "Tygodnika Żywieckiego". Po pracy w Krakowie wydaje się, że tutaj nic ciekawego jej nie czeka. Jednak już wkrótce pod wpływem pewnych wydarzeń pojawia się temat, który szybko trafia na pierwsze strony i wzbudza niemałe zainteresowanie. Cztery zaginione dziewczyny, sprawy z przed lat, tajemnice, które miały na zawsze zostać pogrzebane.. A to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Do jakiej prawdy doprowadzi Magdę jej prywatne śledztwo?
"Szlak zapomnianych" Agnieszki Jeż, to książka, która od pierwszych stron roztacza aurę tajemniczości i buduje napięcie trzymające czytelnika do samego końca. Ponieważ było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, nie wiedziałam, czego mam się spodziewać. Dziś już wiem, że muszę nadrobić zaległości, bo ta książka to prawdziwy sztos. Zacznę od tego, że małomiasteczkowy klimat to jest to, co uwielbiam w kryminałach. Niby wszyscy się znają, niby wiedzą o sobie wszystko, a jednak, gdy wypływają na powierzchnię demony przeszłości, okazuje się, jak bardzo można się pomylić co do drugiej osoby. Tutaj jeszcze dochodzi wątek rodzinny, relacji pomiędzy Magdą i jej braćmi, będący dowodem na to, że więzy krwi nie zawsze łączą.
W książce urzekła mnie atmosfera jaką tworzą pełne tajemnic Beskidy, stanowiące tło całej historii, a jednocześnie są niemym świadkiem tragedii. Gęste lasy, cisza i pozorne poczucie spokoju, skrywają coś, czego odkrycie zmieni wszystko. Bardzo poruszył mnie motyw zapomnianych kobiet, które zniknęły, a ich los przez lata pozostawał bez odpowiedzi. Im bardziej zagłębiałam się w historię, tym mocniejsze miałam poczucie niesprawiedliwości i krzywdy tych, które od dzieciństwa już musiały zmagać się z brakiem miłości i bezpieczeństwa. Podobało mi się również śledztwo Magdy. Jej determinacja, ciekawość i niezgoda na przemilczanie przeszłości, co sprawiło, że chciałam razem z nią odkrywać kolejne elementy tej układanki. Czytając, miałam wrażenie, że im bliżej prawdy jesteśmy, tym wyraźniej widać, że najciemniejsze sekrety nie kryły się w lesie, lecz w ludziach, a przeszłość nie chce pozostać jedynie przeszłością.
Polecam!
"Szlak zapomnianych" Agnieszki Jeż, to książka, która od pierwszych stron roztacza aurę tajemniczości i buduje napięcie trzymające czytelnika do samego końca. Ponieważ było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, nie wiedziałam, czego mam się spodziewać. Dziś już wiem, że muszę nadrobić zaległości, bo ta książka to prawdziwy sztos. Zacznę od tego, że małomiasteczkowy klimat to jest to, co uwielbiam w kryminałach. Niby wszyscy się znają, niby wiedzą o sobie wszystko, a jednak, gdy wypływają na powierzchnię demony przeszłości, okazuje się, jak bardzo można się pomylić co do drugiej osoby. Tutaj jeszcze dochodzi wątek rodzinny, relacji pomiędzy Magdą i jej braćmi, będący dowodem na to, że więzy krwi nie zawsze łączą.
W książce urzekła mnie atmosfera jaką tworzą pełne tajemnic Beskidy, stanowiące tło całej historii, a jednocześnie są niemym świadkiem tragedii. Gęste lasy, cisza i pozorne poczucie spokoju, skrywają coś, czego odkrycie zmieni wszystko. Bardzo poruszył mnie motyw zapomnianych kobiet, które zniknęły, a ich los przez lata pozostawał bez odpowiedzi. Im bardziej zagłębiałam się w historię, tym mocniejsze miałam poczucie niesprawiedliwości i krzywdy tych, które od dzieciństwa już musiały zmagać się z brakiem miłości i bezpieczeństwa. Podobało mi się również śledztwo Magdy. Jej determinacja, ciekawość i niezgoda na przemilczanie przeszłości, co sprawiło, że chciałam razem z nią odkrywać kolejne elementy tej układanki. Czytając, miałam wrażenie, że im bliżej prawdy jesteśmy, tym wyraźniej widać, że najciemniejsze sekrety nie kryły się w lesie, lecz w ludziach, a przeszłość nie chce pozostać jedynie przeszłością.
Polecam!
August 21, 2026
Dla mnie takie historie „z marszu” są mocno klimatyczne. Wyobrażam sobie tę dzikość, tę naturę z którą tak trudno czasami się dogadać, moment w którym coś zaczyna się dziać, a dookoła zupełnie nikogo kto bohaterom może pomóc. „Szlak zapomnianych” to dokładnie taka książka. Przyznam szczerze, że czytuję tę autorkę od lat, ale nie spodziewałam się takiej petardy. Jeżeli szukacie książki która Was zaskoczy, która nie jest banalna, przewidywalna, która ma w sobie jakąś taką dzikość i tajemniczość, zdecydowanie jest to książka dla Was! Od początku do końca nie mogłam się od niej oderwać, a zakończenie zmiotło mnie z planszy i do dzisiaj jak o nim myślę, to aż brakuje mi tchu. To historia o tajemnicach które nie mają końca, ale które mimo wszystko wychodzą na światło dzienne, sprawiedliwości której musi stać się zadość i o najgorszym i najobrzydliwszych potworze, człowieku. Momentami nie mogłam uwierzyć w to co czytam, historia pisana z perspektywy mordercy była dla mnie totalnie przerażająca. I bohaterka, kobieta odważna, lojalna, silna, nie pozwala nikomu dyktować jej co ma zrobić. I nagle staje przed dokonaniem wyboru, jest w sytuacji z której nie ma dobrego wyjścia, będzie musiała podjąć decyzję z której konsekwencją będzie się mierzyć przez wiele lat. Wszechogarniająca, ta historia jest jak magnes, bez wątpienia uzależnia i sprawia że człowiek chce więcej i więcej, a na końcu pozostaje tylko cisza i szczęka, której nie sposób poskładać oraz serce którego nie sposób posklejać. Piekielnie dobre to było.
August 26, 2026
Magdalena Ciesielska trzydziestoośmioletnia dziennikarka, która wraca z Krakowa do swojego domu rodzinnego, zatrudnia się w miejscowej gazecie i zajmuje się bieżącymi wydarzeniami dziejącymi się w okolicy. Gorącym tematem był protest ekologów przed wycinką lasu, niby akcja jak jedna z wielu, ale jeden z protestujących przypadkowo odnajduje stare kości...
Jednocześnie dziennikarka chce powrócić do projektu ze studiów w którym po dwudziestu latach wraca do rozmów z dwiema wychowankami domu dziecka, chce przedstawić jak potoczyły się ich losy czy udało się im osiągnąć zamierzone cele. Jednak szukając materiałów w archiwach i prowadząc rozmowy dociera do informacji, które ktoś próbował lata temu ukryć. Tajemnicze i nagłe zniknięcie dyrektora domu dziecka budzi wiele pytań, na które chyba nikt wcześniej nie chciał znaleźć odpowiedzi.
Magda wraz z miejscowym policjantem, którego prywatnie zna jeszcze z czasów szkoły próbuje ustalić co się za tym wszystkim kryje, kim jest Niebieska Ania i co się stało czterdzieści lat temu a przede wszystkim czy była jedyna?
Autorka wplata w tekst rozmyślania mo*dercy, bardzo fajne poprowadzone były jego przemyślenia, pokazanie co go napędza, sposób jego dedukcji. Szkoda, że te wątki nie były bardziej rozbudowane i co się działo w jego umyśle kiedy był „uśpiony”.
Książka nie ma wielu zwrotów akcji, tekst czyta się płynnie jest też kilka lekkich zmyłek, aby czytelnik zastanawiał się kto za tym wszystkim stoi.
Jednocześnie dziennikarka chce powrócić do projektu ze studiów w którym po dwudziestu latach wraca do rozmów z dwiema wychowankami domu dziecka, chce przedstawić jak potoczyły się ich losy czy udało się im osiągnąć zamierzone cele. Jednak szukając materiałów w archiwach i prowadząc rozmowy dociera do informacji, które ktoś próbował lata temu ukryć. Tajemnicze i nagłe zniknięcie dyrektora domu dziecka budzi wiele pytań, na które chyba nikt wcześniej nie chciał znaleźć odpowiedzi.
Magda wraz z miejscowym policjantem, którego prywatnie zna jeszcze z czasów szkoły próbuje ustalić co się za tym wszystkim kryje, kim jest Niebieska Ania i co się stało czterdzieści lat temu a przede wszystkim czy była jedyna?
Autorka wplata w tekst rozmyślania mo*dercy, bardzo fajne poprowadzone były jego przemyślenia, pokazanie co go napędza, sposób jego dedukcji. Szkoda, że te wątki nie były bardziej rozbudowane i co się działo w jego umyśle kiedy był „uśpiony”.
Książka nie ma wielu zwrotów akcji, tekst czyta się płynnie jest też kilka lekkich zmyłek, aby czytelnik zastanawiał się kto za tym wszystkim stoi.
August 24, 2026
"Szlak zapomnianych" to najnowszy thriller kryminalny autorstwa Agnieszki Jeż.
Magda Ciesielska, dziennikarka, która po latach wraca w rodzinne strony, zamierza napisać sequel swojego pierwszego reportażu poświęconego dziewczynom opuszczającym dom dziecka. Szybko odkrywa, że jedna z wychowanek zaginęła bez śladu, a takich historii jest znacznie więcej. Wkrótce okazuje się, że na beskidzkich szlakach od lat może działać wyjątkowo niebezpieczny drapieżnik - gwałciciel i morderca młodych kobiet, których nikt nie szuka.
Uwielbiam takie historie - połączenie intrygującej zagadki kryminalnej z mocnym, fascynującym tłem obyczajowym. Agnieszka Jeż świetnie buduje napięcie, jednocześnie nie tracąc z oczu swoich bohaterów i ich emocji. Dzięki temu prowadzone śledztwo angażuje nie tylko intelektualnie, ale również emocjonalnie.
Bardzo ciekawym elementem jest możliwość zajrzenia do umysłu zabójcy i poznania jego sposobu myślenia. Z kolei surowy, górski klimat Beskidu Żywieckiego doskonale podkreśla atmosferę niepokoju, tajemnicy i zagrożenia.
"Szlak zapomnianych" to książka wciągająca, intrygująca i pełna napięcia, a przy tym zaskakująco komfortowa w odbiorze. To jedna z tych historii, które pozwalają na kilka godzin całkowicie oderwać się od rzeczywistości - nawet jeśli traktują o najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej natury.
Magda Ciesielska, dziennikarka, która po latach wraca w rodzinne strony, zamierza napisać sequel swojego pierwszego reportażu poświęconego dziewczynom opuszczającym dom dziecka. Szybko odkrywa, że jedna z wychowanek zaginęła bez śladu, a takich historii jest znacznie więcej. Wkrótce okazuje się, że na beskidzkich szlakach od lat może działać wyjątkowo niebezpieczny drapieżnik - gwałciciel i morderca młodych kobiet, których nikt nie szuka.
Uwielbiam takie historie - połączenie intrygującej zagadki kryminalnej z mocnym, fascynującym tłem obyczajowym. Agnieszka Jeż świetnie buduje napięcie, jednocześnie nie tracąc z oczu swoich bohaterów i ich emocji. Dzięki temu prowadzone śledztwo angażuje nie tylko intelektualnie, ale również emocjonalnie.
Bardzo ciekawym elementem jest możliwość zajrzenia do umysłu zabójcy i poznania jego sposobu myślenia. Z kolei surowy, górski klimat Beskidu Żywieckiego doskonale podkreśla atmosferę niepokoju, tajemnicy i zagrożenia.
"Szlak zapomnianych" to książka wciągająca, intrygująca i pełna napięcia, a przy tym zaskakująco komfortowa w odbiorze. To jedna z tych historii, które pozwalają na kilka godzin całkowicie oderwać się od rzeczywistości - nawet jeśli traktują o najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej natury.
September 11, 2026
Trzeba przyznać, że do książek, których akcja rozgrywa się w górach, idealnie pasują… zaginięcia. A kiedy dołożymy do tego rodzinne sekrety, trudną przeszłość bohaterów, tajemnice skrywane przez lata i odludne, górskie miejsca, otrzymujemy naprawdę dobrą receptę na kryminał. Być może właśnie dlatego moje oczekiwania wobec tej historii były nieco wyższe.
I rzeczywiście - największym atutem książki okazał się dla mnie przede wszystkim jej klimat i atmosfera. Górskie, nieco odcięte od świata miejsce świetnie buduje poczucie niepokoju i tajemnicy. Sama zagadka kryminalna wypada jednak znacznie słabiej. Niestety, nie pozostaje ona zagadką na długo, ponieważ wraz z kolejnymi rozdziałami dość sprawnie można zacząć łączyć poszczególne elementy i dojść do tego, kto stoi za wydarzeniami. Zabrakło mi tutaj większego napięcia, kilku zwrotów akcji, które naprawdę wyprowadziłyby mnie w pole, i przede wszystkim tego momentu, w którym wszystko nagle nabiera zupełnie innego znaczenia.
Nie mogę powiedzieć, że książka była nieangażująca - były rozdziały, które czytało mi się zdecydowanie lepiej. Ostatecznie nie była to jednak historia, która wciągnęła mnie na tyle, żebym nie mogła się od niej oderwać albo z niecierpliwością chciała do niej wracać.
I rzeczywiście - największym atutem książki okazał się dla mnie przede wszystkim jej klimat i atmosfera. Górskie, nieco odcięte od świata miejsce świetnie buduje poczucie niepokoju i tajemnicy. Sama zagadka kryminalna wypada jednak znacznie słabiej. Niestety, nie pozostaje ona zagadką na długo, ponieważ wraz z kolejnymi rozdziałami dość sprawnie można zacząć łączyć poszczególne elementy i dojść do tego, kto stoi za wydarzeniami. Zabrakło mi tutaj większego napięcia, kilku zwrotów akcji, które naprawdę wyprowadziłyby mnie w pole, i przede wszystkim tego momentu, w którym wszystko nagle nabiera zupełnie innego znaczenia.
Nie mogę powiedzieć, że książka była nieangażująca - były rozdziały, które czytało mi się zdecydowanie lepiej. Ostatecznie nie była to jednak historia, która wciągnęła mnie na tyle, żebym nie mogła się od niej oderwać albo z niecierpliwością chciała do niej wracać.
August 9, 2026
3.25
To był kryminał z gatunku tych delikatnych, gdzie nie ma mocnej akcji a raczej budowanie napięcia powoli układającymi się w całość poszlakami
Ale kurczę, tak jak fabuła o tych zaginionych dziewczynach była naprawdę interesująca, tak zakończenie zostawiło mi taki niedosyt i w pewnym sensie rozczarowanie (a szkoda, bo miała duży potencjał)
To był kryminał z gatunku tych delikatnych, gdzie nie ma mocnej akcji a raczej budowanie napięcia powoli układającymi się w całość poszlakami
Ale kurczę, tak jak fabuła o tych zaginionych dziewczynach była naprawdę interesująca, tak zakończenie zostawiło mi taki niedosyt i w pewnym sensie rozczarowanie (a szkoda, bo miała duży potencjał)
August 19, 2026
Mało gór w górach, pomysł na fabule spoko, ale opowiedziany jakoś tak bez polotu
November 14, 2026
Szybko przeczytane, pewnie szybko będzie zapomniane
Displaying 1 - 12 of 12 reviews