What do you think?
Rate this book
De kwestie Sofie
343 pages, Kindle Edition
Published June 28, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
August 21, 2026
Trauma is niet altijd zichtbaar en wordt zelden eerlijk beoordeeld.
Het is 1973. Terwijl de idealen van vrijheid, liefde en vernieuwing de samenleving lijken te veranderen, leeft de jonge kunstenaar Joost vol overtuiging in zijn eigen utopie. Tot hij Sofie ontmoet. Sofie is intelligent, kwetsbaar en draagt een geheim met zich mee: ze leeft met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS). Door haar te leren kennen, ontdekt Joost een werkelijkheid waarin trauma diepe sporen nalaat en waarin begrip lang niet vanzelfsprekend is. Zijn vanzelfsprekende kijk op de wereld begint langzaam af te brokkelen. Geïnspireerd door de ervaringen van een vriendin van de auteur verweeft Hanneke Simons fictie met de realiteit van een vaak verkeerd begrepen psychische stoornis. Vanuit twee perspectieven ontstaat een indringend en menselijk verhaal over liefde, veerkracht en de blijvende gevolgen van trauma.
Een aangrijpende roman die niet alleen raakt, maar ook uitnodigt tot meer begrip, empathie en openheid voor wat zich achter de buitenkant van een mens kan afspelen.
Mijn ervaring:
Wat een indrukwekkende roman. Ze vertelt niet alleen een bijzonder verhaal, maar geeft ook een stem aan mensen die vaak onbegrepen blijven. Geïnspireerd door de waargebeurde ervaringen van iemand met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS), verweeft Hanneke Simons fictie en werkelijkheid op een respectvolle en overtuigende manier.
Hanneke Simons heeft een toegankelijke, beeldende en empathische schrijfstijl. Ze laat de emoties en gebeurtenissen voor zichzelf spreken, waardoor het verhaal bewust ingetogen is geschreven. Juist daardoor kwamen de gebeurtenissen des te harder bij mij binnen. Door de afwisseling tussen de perspectieven van Joost en Sofie ervaar je niet alleen wat DIS met iemand doet, maar ook welke impact dit heeft op de mensen om diegene heen. Dat maakt het verhaal menselijk en invoelbaar.
De personages zijn zorgvuldig uitgewerkt en voelen levensecht aan. Joost begint als een idealistische jongeman die gelooft in vrijheid en maakbaarheid, maar zijn ontmoeting met Sofie confronteert hem met een werkelijkheid waarin trauma een allesbepalende rol speelt. Zijn ontwikkeling is overtuigend en geloofwaardig. Sofie is zonder twijfel het hart van de roman. Haar verschillende identiteiten worden met veel respect en nuance neergezet, waardoor ze nooit gereduceerd wordt tot haar diagnose. Juist die psychologische gelaagdheid maakte diepe indruk op mij.
De rustige opbouw geeft de personages en hun onderlinge relaties alle ruimte om zich te ontwikkelen. Het tempo ligt daardoor wat lager, maar dat past perfect bij het verhaal. De emotionele impact groeit gaandeweg, terwijl Hanneke Simons de spanning vasthoudt zonder te vervallen in overdrijving. De kracht van de roman ligt vooral in de thema's. Trauma, identiteit, liefde, loyaliteit, vooroordelen en de zoektocht naar begrip vormen de kern. Hanneke Simons laat zien dat psychische aandoeningen zich niet in hokjes laten plaatsen en benadrukt op een natuurlijke manier hoe belangrijk compassie en openheid zijn.
Wat mij vooral raakte, is de zorg en liefde waarmee dit verhaal is geschreven. Op iedere pagina voel je dat Hanneke Simons zich grondig in het onderwerp heeft verdiept en recht wil doen aan de mensen achter de diagnose. Daardoor las ik deze roman niet alleen met belangstelling, maar ook met groeiende bewondering en empathie.
De kwestie Sofie is een aangrijpende roman die je met andere ogen laat kijken naar trauma en een dissociatieve identiteitsstoornis. Hanneke Simons vertelt een meeslepend verhaal met personages die levensecht aanvoelen. Het is een boek dat raakt, aan het denken zet en je niet zomaar loslaat.
Het is 1973. Terwijl de idealen van vrijheid, liefde en vernieuwing de samenleving lijken te veranderen, leeft de jonge kunstenaar Joost vol overtuiging in zijn eigen utopie. Tot hij Sofie ontmoet. Sofie is intelligent, kwetsbaar en draagt een geheim met zich mee: ze leeft met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS). Door haar te leren kennen, ontdekt Joost een werkelijkheid waarin trauma diepe sporen nalaat en waarin begrip lang niet vanzelfsprekend is. Zijn vanzelfsprekende kijk op de wereld begint langzaam af te brokkelen. Geïnspireerd door de ervaringen van een vriendin van de auteur verweeft Hanneke Simons fictie met de realiteit van een vaak verkeerd begrepen psychische stoornis. Vanuit twee perspectieven ontstaat een indringend en menselijk verhaal over liefde, veerkracht en de blijvende gevolgen van trauma.
Een aangrijpende roman die niet alleen raakt, maar ook uitnodigt tot meer begrip, empathie en openheid voor wat zich achter de buitenkant van een mens kan afspelen.
Mijn ervaring:
Wat een indrukwekkende roman. Ze vertelt niet alleen een bijzonder verhaal, maar geeft ook een stem aan mensen die vaak onbegrepen blijven. Geïnspireerd door de waargebeurde ervaringen van iemand met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS), verweeft Hanneke Simons fictie en werkelijkheid op een respectvolle en overtuigende manier.
Hanneke Simons heeft een toegankelijke, beeldende en empathische schrijfstijl. Ze laat de emoties en gebeurtenissen voor zichzelf spreken, waardoor het verhaal bewust ingetogen is geschreven. Juist daardoor kwamen de gebeurtenissen des te harder bij mij binnen. Door de afwisseling tussen de perspectieven van Joost en Sofie ervaar je niet alleen wat DIS met iemand doet, maar ook welke impact dit heeft op de mensen om diegene heen. Dat maakt het verhaal menselijk en invoelbaar.
De personages zijn zorgvuldig uitgewerkt en voelen levensecht aan. Joost begint als een idealistische jongeman die gelooft in vrijheid en maakbaarheid, maar zijn ontmoeting met Sofie confronteert hem met een werkelijkheid waarin trauma een allesbepalende rol speelt. Zijn ontwikkeling is overtuigend en geloofwaardig. Sofie is zonder twijfel het hart van de roman. Haar verschillende identiteiten worden met veel respect en nuance neergezet, waardoor ze nooit gereduceerd wordt tot haar diagnose. Juist die psychologische gelaagdheid maakte diepe indruk op mij.
De rustige opbouw geeft de personages en hun onderlinge relaties alle ruimte om zich te ontwikkelen. Het tempo ligt daardoor wat lager, maar dat past perfect bij het verhaal. De emotionele impact groeit gaandeweg, terwijl Hanneke Simons de spanning vasthoudt zonder te vervallen in overdrijving. De kracht van de roman ligt vooral in de thema's. Trauma, identiteit, liefde, loyaliteit, vooroordelen en de zoektocht naar begrip vormen de kern. Hanneke Simons laat zien dat psychische aandoeningen zich niet in hokjes laten plaatsen en benadrukt op een natuurlijke manier hoe belangrijk compassie en openheid zijn.
Wat mij vooral raakte, is de zorg en liefde waarmee dit verhaal is geschreven. Op iedere pagina voel je dat Hanneke Simons zich grondig in het onderwerp heeft verdiept en recht wil doen aan de mensen achter de diagnose. Daardoor las ik deze roman niet alleen met belangstelling, maar ook met groeiende bewondering en empathie.
De kwestie Sofie is een aangrijpende roman die je met andere ogen laat kijken naar trauma en een dissociatieve identiteitsstoornis. Hanneke Simons vertelt een meeslepend verhaal met personages die levensecht aanvoelen. Het is een boek dat raakt, aan het denken zet en je niet zomaar loslaat.
July 21, 2026
Te veel zielen in één lichaam.
Dit verhaal van Hanneke Simons heeft mij diep geraakt. Het is het verhaal van Sofie, die DIS (Dissociatieve Identiteitsstoornis, gebaseerd op het verhaal van een vriendin van de auteur. Bij DIS is er sprake van een opgesplitste persoonlijkheid, in twee of meer alters, die het gedrag én bewustzijn van de persoon overnemen. Dit is handig om te weten voordat je het boek gaat lezen.
Tegenover het huis van Sofie woont Joost en nadat hij Sofie een keer heeft ontmoet op een feest bij hem en zijn vrienden thuis, raakt hij geïnteresseerd in haar. Hij ziet haar amper, maar de keren dat hij haar ziet, ziet hij haar ook echt. Hij kijkt met het oog van een kunstenaar. Het valt hem op dat zij de meerdere manieren van kijken heeft, en dit intrigeert hem. Langzaam daalt bij hem het besef in dat er sprake is van meerdere persoonlijkheden binnen Sofie en dat de wereld om haar heen maar zeer weinig begrip heeft voor “die gekke vrouw van nummer 3.” Sofie weet dat er meerdere persoonlijkheden in haar verborgen zitten, maar dat betekent niet dat zij er controle over heeft.
“Er voelt weinig veilig aan het eeuwige lawaai in het innerlijke heelal. Was het maar veilig.”
Je leest het verhaal voornamelijk vanuit Joost en Sofie, waardoor je hun emoties het beste voelt. De andere personages zijn echter ook zeer de moeite waard en geven het verhaal meer diepte, doordat je ook hun kijk op wat er met Joost en Sofie gebeurt, meekrijgt.
Hanneke Simons is een heuse taalvirtuoos: de meest prachtige zinnen, die precies de juiste snaar weten te treffen om de lezer te laten voelen wat het is om DIS te hebben of om hier mee om te gaan. Het verhaal voelt intiem en riep bij mij de nodige emoties op. Te weten dat er mensen zijn met deze diagnose (en zonder gediagnosticeerd te zijn) die hier dagelijks de strijd mee aan gaan..
Het is een verhaal wat ontroert, maar ook schuurt. Waarom gaan wij als maatschappij toch vaak zo onrespectvol om met mensen die anders zijn?
Deze emotionele roman is een prachtig gelaagd psychologisch verhaal over een vrouw met DIS.
“Ik zag een verwisseling en de woede veranderde in een vriendelijke rust die zo niet bij de situatie paste dat ik het wel wilde uitschreeuwen. Ik herkende die blik. De stem toen ze sprak. Ik was zo geraakt door de verstandhouding tussen die twee dat ik mijn tranen niet meer kon inhouden.”
Een aanrader!
Dank aan Godijn Publishing voor het digitale recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening. Dit boek blijft nog lang na sidderen vermoed ik.
Dit verhaal van Hanneke Simons heeft mij diep geraakt. Het is het verhaal van Sofie, die DIS (Dissociatieve Identiteitsstoornis, gebaseerd op het verhaal van een vriendin van de auteur. Bij DIS is er sprake van een opgesplitste persoonlijkheid, in twee of meer alters, die het gedrag én bewustzijn van de persoon overnemen. Dit is handig om te weten voordat je het boek gaat lezen.
Tegenover het huis van Sofie woont Joost en nadat hij Sofie een keer heeft ontmoet op een feest bij hem en zijn vrienden thuis, raakt hij geïnteresseerd in haar. Hij ziet haar amper, maar de keren dat hij haar ziet, ziet hij haar ook echt. Hij kijkt met het oog van een kunstenaar. Het valt hem op dat zij de meerdere manieren van kijken heeft, en dit intrigeert hem. Langzaam daalt bij hem het besef in dat er sprake is van meerdere persoonlijkheden binnen Sofie en dat de wereld om haar heen maar zeer weinig begrip heeft voor “die gekke vrouw van nummer 3.” Sofie weet dat er meerdere persoonlijkheden in haar verborgen zitten, maar dat betekent niet dat zij er controle over heeft.
“Er voelt weinig veilig aan het eeuwige lawaai in het innerlijke heelal. Was het maar veilig.”
Je leest het verhaal voornamelijk vanuit Joost en Sofie, waardoor je hun emoties het beste voelt. De andere personages zijn echter ook zeer de moeite waard en geven het verhaal meer diepte, doordat je ook hun kijk op wat er met Joost en Sofie gebeurt, meekrijgt.
Hanneke Simons is een heuse taalvirtuoos: de meest prachtige zinnen, die precies de juiste snaar weten te treffen om de lezer te laten voelen wat het is om DIS te hebben of om hier mee om te gaan. Het verhaal voelt intiem en riep bij mij de nodige emoties op. Te weten dat er mensen zijn met deze diagnose (en zonder gediagnosticeerd te zijn) die hier dagelijks de strijd mee aan gaan..
Het is een verhaal wat ontroert, maar ook schuurt. Waarom gaan wij als maatschappij toch vaak zo onrespectvol om met mensen die anders zijn?
Deze emotionele roman is een prachtig gelaagd psychologisch verhaal over een vrouw met DIS.
“Ik zag een verwisseling en de woede veranderde in een vriendelijke rust die zo niet bij de situatie paste dat ik het wel wilde uitschreeuwen. Ik herkende die blik. De stem toen ze sprak. Ik was zo geraakt door de verstandhouding tussen die twee dat ik mijn tranen niet meer kon inhouden.”
Een aanrader!
Dank aan Godijn Publishing voor het digitale recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening. Dit boek blijft nog lang na sidderen vermoed ik.
July 12, 2026
Wat een bijzonder boek is dit! Je leert de hoofdpersoon kennen op het moment dat hij knetter stoned met zijn twee vrienden op het tapijt ligt, dus het is even inkomen voor je überhaupt een idee hebt wat je aan het lezen bent, maar even doorzetten is absoluut de moeite waard.
Het verhaal speelt zich voor het overgrote deel af in 1973. Joost is een jonge kunstenaar die zijn dagen slijt met tekenen. Op vrijdag tekent hij altijd buurman Robert die met zijn onverwachte kameraad koffie drinkt op het stoepje voor Roberts deur. Maar er woont nog iemand bij Robert, een vrouw, en Joost is geïntrigeerd.
Af en toe komt hij de vrouw tegen, maar hij krijgt geen grip op haar. Het lijkt wel of hij met hele verschillende mensen in gesprek is. Maar waar veel anderen terug zouden deinzen zoekt Joost het contact op. Tot aan de grenzen van zijn eigen redderssyndroom.
Wanneer zien we mensen echt? Hoe help je iemand zonder jezelf te verliezen? Is het wel helpen als je het nodig hebt om je goed te voelen over jezelf? Allemaal interessante vragen die Hanneke verkend met dit boek. Het boek is een eerbetoon aan een vriendin van Hanneke die leeft met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en hoewel ik het alleen uit de studieboeken ken, heb ik het idee dat ze er heel goed in geslaagd is om de verwarrende wereld te vangen van een mens die regelmatig zelf niet weet waar ze uit heeft gehangen, omdat een andere persoonlijkheid met haar lichaam aan de haal is gegaan.
Het boek is zo warrig als de hoofden van de personages, dus het vraagt absoluut aandacht om het te lezen. Toch heeft Hanneke goed de balans weten te houden tussen onderdompeling in de psyche en leesbaarheid. De tekeningen uit het boek helpen hier ook bij en zijn een grote meerwaarde.
Het enige jammere is dat ik dit boek als ebook las en de vormgeving zoals bedacht voor de paperback net niet helemaal meekwam op mijn kobo. Hierdoor miste de witregels, wat de bladvulling onoverzichtelijk maakte, en was er één tekening die hij klein weergegeven werd. Jammer want dit was nu net de tekening met tekst en ik heb het gevoel dat ik daar iets aan gemist heb. Oftewel, als je kunt: lees hem als paperback 😊
Het verhaal speelt zich voor het overgrote deel af in 1973. Joost is een jonge kunstenaar die zijn dagen slijt met tekenen. Op vrijdag tekent hij altijd buurman Robert die met zijn onverwachte kameraad koffie drinkt op het stoepje voor Roberts deur. Maar er woont nog iemand bij Robert, een vrouw, en Joost is geïntrigeerd.
Af en toe komt hij de vrouw tegen, maar hij krijgt geen grip op haar. Het lijkt wel of hij met hele verschillende mensen in gesprek is. Maar waar veel anderen terug zouden deinzen zoekt Joost het contact op. Tot aan de grenzen van zijn eigen redderssyndroom.
Wanneer zien we mensen echt? Hoe help je iemand zonder jezelf te verliezen? Is het wel helpen als je het nodig hebt om je goed te voelen over jezelf? Allemaal interessante vragen die Hanneke verkend met dit boek. Het boek is een eerbetoon aan een vriendin van Hanneke die leeft met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en hoewel ik het alleen uit de studieboeken ken, heb ik het idee dat ze er heel goed in geslaagd is om de verwarrende wereld te vangen van een mens die regelmatig zelf niet weet waar ze uit heeft gehangen, omdat een andere persoonlijkheid met haar lichaam aan de haal is gegaan.
Het boek is zo warrig als de hoofden van de personages, dus het vraagt absoluut aandacht om het te lezen. Toch heeft Hanneke goed de balans weten te houden tussen onderdompeling in de psyche en leesbaarheid. De tekeningen uit het boek helpen hier ook bij en zijn een grote meerwaarde.
Het enige jammere is dat ik dit boek als ebook las en de vormgeving zoals bedacht voor de paperback net niet helemaal meekwam op mijn kobo. Hierdoor miste de witregels, wat de bladvulling onoverzichtelijk maakte, en was er één tekening die hij klein weergegeven werd. Jammer want dit was nu net de tekening met tekst en ik heb het gevoel dat ik daar iets aan gemist heb. Oftewel, als je kunt: lees hem als paperback 😊
August 19, 2026
Het is 1973. De jonge kunstenaar Joost probeert te leven van zijn tekeningen. Hij raakt geïntrigeerd door de man die tegenover het huis waar hij woont met Reda en Jan, op het trappetje zit. Af en toe ziet hij een schim achter het raam: Sofie. Als hij haar eindelijk in het echt ontmoet, blijkt deze dame meerdere persoonlijkheden te hebben. Ze leidt aan een dissociatieve identiteitsstoornis. Joost probeert op zijn manier er te zijn en Sofie een helpende hand te bieden. Maar zijn omgeving is er niet van overtuigd dat dit voor hem de beste keuze is en probeert hem er vanaf te helpen.
Door het gebruik van twee perspectieven beleef je het verhaal zowel door de ogen van Joost als Sofie. Eerlijk is eerlijk: het duurt even voordat het verhaal je volledig grijpt. De dagelijkse beslommeringen van Joost lijken in eerste instantie weinig richting te hebben, maar juist daarin schuilt veel betekenis. Zijn zoektocht naar een leven dat ertoe doet. Ook kost het tijd om je weg te vinden in de soms chaotische gedachtenwereld van Sofie. Maar zodra de puzzelstukjes beginnen te vallen, laat het verhaal je niet meer los.
Het gekozen perspectief is zonder twijfel de grootste kracht van dit boek. Het zorgt ervoor dat je als lezer niet alleen meeleeft, maar op momenten zelfs intens meevoelt. De schrijfstijl is rauw. Regelmatig moest ik, terwijl ik in het hoofd van Sofie of haar andere persoonlijkheden zat, een traantje wegpinken. De wanhoop, het verlangen om ‘normaal’ te zijn en de veelheid aan emoties worden levensecht beschreven. Bijzonder mooi uitgewerkt is de persoonlijkheid van de stille jongen. Zijn aanwezigheid is subtiel maar krachtig, en spreekt misschien wel het meest tot de verbeelding.
Ondanks de trage start ontvouwt De Kwestie Sofie zich tot een ontroerende, gelaagde roman die je diep weet te raken. Hanneke Simons beschrijft de dissociatieve persoonlijkheidsstoornis op een kwetsbare en invoelende manier. Het resultaat is een verhaal dat je langzaam binnenlaat, maar je uiteindelijk volledig meesleept.
Ik las dit boek in kader van een blogtour georganiseerd door Godijn Publishing
Door het gebruik van twee perspectieven beleef je het verhaal zowel door de ogen van Joost als Sofie. Eerlijk is eerlijk: het duurt even voordat het verhaal je volledig grijpt. De dagelijkse beslommeringen van Joost lijken in eerste instantie weinig richting te hebben, maar juist daarin schuilt veel betekenis. Zijn zoektocht naar een leven dat ertoe doet. Ook kost het tijd om je weg te vinden in de soms chaotische gedachtenwereld van Sofie. Maar zodra de puzzelstukjes beginnen te vallen, laat het verhaal je niet meer los.
Het gekozen perspectief is zonder twijfel de grootste kracht van dit boek. Het zorgt ervoor dat je als lezer niet alleen meeleeft, maar op momenten zelfs intens meevoelt. De schrijfstijl is rauw. Regelmatig moest ik, terwijl ik in het hoofd van Sofie of haar andere persoonlijkheden zat, een traantje wegpinken. De wanhoop, het verlangen om ‘normaal’ te zijn en de veelheid aan emoties worden levensecht beschreven. Bijzonder mooi uitgewerkt is de persoonlijkheid van de stille jongen. Zijn aanwezigheid is subtiel maar krachtig, en spreekt misschien wel het meest tot de verbeelding.
Ondanks de trage start ontvouwt De Kwestie Sofie zich tot een ontroerende, gelaagde roman die je diep weet te raken. Hanneke Simons beschrijft de dissociatieve persoonlijkheidsstoornis op een kwetsbare en invoelende manier. Het resultaat is een verhaal dat je langzaam binnenlaat, maar je uiteindelijk volledig meesleept.
Ik las dit boek in kader van een blogtour georganiseerd door Godijn Publishing
August 7, 2026
Dat Hanneke pure en krachtige boeken kan schrijven dat wist ik al, maar dit boek was zo rauw en mooi. Daar moest ik na het lezen echt even van bijkomen. Met mooie poëtische zinnen beschrijft ze de levens van flierefluiter Joost en zijn mysterieuze overbuurmeisje Sofie. Het speelt zich af tijdens de flowerpower tijd, waar veel jongeren zich afzetten tegen de overheid en hun dagen doorbrengen met hangen en filosoferen. Joost ontmoet Sofie op een feestje en is meteen in de ban van haar. Ze is mooi, freespirited en onbereikbaar. Ze blijft nadien in zijn hoofd zitten. Hij probeert in contact met haar te komen, maar het lijkt onmogelijk.
Ondertussen lees je vanuit Sofie haar perspectief. Sofie leeft met Dissociatieve Identiteitsstoornis (DIS). Elke dag leeft ze één of meerdere levens die niet van elkaar weten wat de ander zegt of doet. Ondersteund door haar huisgenooot, een veteraan met zijn eigen bagage, probeert ze de dag door te komen.
Dit boek heeft me meerdere dingen geleerd en meerdere emoties laten doorlopen. Ik wist niks van DIS, maar doordat Hanneke dit verhaal zo mooi op papier heeft gezet, leer je weer eens verder te kijken dan je eigen kleine wereld. Je merkt dat ze veel van DIS afweet en er veel onderzoek naar heeft gedaan. Hierdoor komt Sofie goed tot haar recht. De verschillende persoonlijkheden herken je meteen aan hun manier van praten en reageren. Soms brachten ze een glimlach op mijn gezicht en soms welden de tranen op en voelde ik een steekje in mijn hart. Het doorzettingsvermogen van Joost en de kracht van Sofie om haar leven zo goed mogelijk te leven is een hele mooie combinatie. Ze willen er voor elkaar zijn, maar de omstandigheden maken het lastig. De band die ze ontwikkelen is prachtig om te lezen. Ik heb dit bijzondere boek nog vaak in gedachten. Dankjewel Hanneke en Godijn Publishing!
Ondertussen lees je vanuit Sofie haar perspectief. Sofie leeft met Dissociatieve Identiteitsstoornis (DIS). Elke dag leeft ze één of meerdere levens die niet van elkaar weten wat de ander zegt of doet. Ondersteund door haar huisgenooot, een veteraan met zijn eigen bagage, probeert ze de dag door te komen.
Dit boek heeft me meerdere dingen geleerd en meerdere emoties laten doorlopen. Ik wist niks van DIS, maar doordat Hanneke dit verhaal zo mooi op papier heeft gezet, leer je weer eens verder te kijken dan je eigen kleine wereld. Je merkt dat ze veel van DIS afweet en er veel onderzoek naar heeft gedaan. Hierdoor komt Sofie goed tot haar recht. De verschillende persoonlijkheden herken je meteen aan hun manier van praten en reageren. Soms brachten ze een glimlach op mijn gezicht en soms welden de tranen op en voelde ik een steekje in mijn hart. Het doorzettingsvermogen van Joost en de kracht van Sofie om haar leven zo goed mogelijk te leven is een hele mooie combinatie. Ze willen er voor elkaar zijn, maar de omstandigheden maken het lastig. De band die ze ontwikkelen is prachtig om te lezen. Ik heb dit bijzondere boek nog vaak in gedachten. Dankjewel Hanneke en Godijn Publishing!
August 3, 2026
We volgen het verhaal van Joost, een jonge kunstenaar aan het eind van de jaren zeventig. Zijn kijk op de wereld veranderd als hij Sofie ontmoet, een jonge vrouw met Dissociatieve Identiteitsstoornis (DIS).
Wat eerst lijkt op een wereld vol mogelijkheden, krijgt gaandeweg een andere lading. Vrijheid blijkt niet voor iedereen hetzelfde te betekenen, zeker niet wanneer trauma het innerlijke leven heeft gevormd.
De combinatie van hun perspectieven zorgen voor een intiem verhaal, waarin duidelijk wordt dat trauma niet altijd zichtbaar is en vaak te snel wordt beoordeeld.
Het verhaal heeft een emotionele lading, het laat zien hoe snel mensen oordelen over gedrag dat niet meteen te begrijpen is, en hoe belangrijk empathie, openheid en kennis zijn bij psychische stoornissen en trauma.
De kwestie Sofie is een indrukwekkende, ontroerende en emotionele roman die een onderwerp belicht waar nog veel onbegrip over bestaat. Het verhaal weet op een toegankelijke en respectvolle manier inzicht te geven over de impact van trauma, zonder belerend te worden. Een aangrijpend boek dat niet alleen raakt, maar ook aan het denken zet.
Wat eerst lijkt op een wereld vol mogelijkheden, krijgt gaandeweg een andere lading. Vrijheid blijkt niet voor iedereen hetzelfde te betekenen, zeker niet wanneer trauma het innerlijke leven heeft gevormd.
De combinatie van hun perspectieven zorgen voor een intiem verhaal, waarin duidelijk wordt dat trauma niet altijd zichtbaar is en vaak te snel wordt beoordeeld.
Het verhaal heeft een emotionele lading, het laat zien hoe snel mensen oordelen over gedrag dat niet meteen te begrijpen is, en hoe belangrijk empathie, openheid en kennis zijn bij psychische stoornissen en trauma.
De kwestie Sofie is een indrukwekkende, ontroerende en emotionele roman die een onderwerp belicht waar nog veel onbegrip over bestaat. Het verhaal weet op een toegankelijke en respectvolle manier inzicht te geven over de impact van trauma, zonder belerend te worden. Een aangrijpend boek dat niet alleen raakt, maar ook aan het denken zet.
September 12, 2026
Bijzonder verhaal en onderwerp. Liefdevol, einde iets te rooskleurig, maar fijn om over de zachte Joost te lezen.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews