เพียงใจเจ้าเอย

เพียงดวงใจ #1

by ศศิภา

เมื่อฟ้าหญิงอุษาวดี…ฟ้าหญิงพระองค์เล็กแห่งสิขเรศตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่แม่สื่อตามที่ได้สัญญาไว้กับ‘เพื่อน’ทว่าไปๆมาๆกับทรง ‘หลงรัก’เพื่อนคนนี้เสียเองแถมยังต้องอภิเษกกับใครคนนั้นอีก ชีวิตคู่ของพระองค์จะเป็นเช่นไรในเมื่อคนที่ต้องอภิเษกหาได้มีใจให้พระองค์สักเศษเสี้ยวไม่


�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�--�

“ขี้เมา!”

คนตัวโตไม่สะทกสะท้านกลับหัวเราะเสียงแผ่ว แถมยังยืนโงนเงนไปมาชั่วเสี้ยวขณะจิตที่ทำท่าว่าจะล้มคว่ำมาด้านหน้าความพระทัยดีก็ทำให้พระชายาปราดเข้ามาเอาพระวรกายรองรับไว้พระเศียรจึงซบลงบนพระอังสาเล็กได้ทันการณ์

คนซบน่ะโชคดีที่ไม่ต้องขายหน้าแถมไม่ต้องเจ็บตัวอีกด้วย แต่คนให้ซบนี่สิ ปั่นป่วนในหัวใจจนวางตัวไม่ถูกเสียแล้ว

“เมาเหล้ายังดีกว่า...เมารัก!”

แต่ถ้อยตรัสของพระสวามีทำให้ความรู้ประหลาดราวกับมีผีเสื้อโบยบินอยู่ตรงพระนาภีหายวับไปกลายเป็นความขบขันไปเสีย

“เมารัก?” ทรงพระสรวลดังก้องอย่างห้ามองค์ไม่อยู่“ตรัสแบบนี้ก็เป็นหรือเพคะ”

“ทำไม?แปลกนักหรือ?” เมื่ออีกฝ่ายไม่ตรัสตอบจึงทรงเปิดเปลือกพระเนตรก่อนจะปิดลงไปตามเดิม ตรัสต่อว่า “รู้จักความรักบ้างหรือยัง...อุษาวดี”

เป็นคำถามที่ทำให้ฟ้าหญิงจอมซนนิ่งงันไปนาน...นานจนคนเมาตั้งตัวได้กลับมายืนตัวตรงตามเดิม

“ความรัก...หม่อมฉันก็พอรู้จักบ้างแต่...เมารัก เป็นเช่นไร หม่อมฉันยังไม่เคยสัมผัส”

Paperback

First published May 1, 2014

Reviews

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

อ่านม่ายจบค่า.

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

นิยาย feel good ค่ะ พระเอกแอบชอบนางเอกตั้งแต่เด็กๆ แล้ว แต่ใช้วิธีจีบแบบอ้อมโลก มีแป๊ปนึงที่ต้องแยกย้ายกันไปเติบโต แล้วก็กลับมาเจอกันอีกทีวันที่พระเอกมาขอนางเอกแต่งงาน ตอนแรกนางเอกไม่ยอม เพราะคิดว่าพระเอกรักเดียวใจเดียวกับพี่สาวตัวเอง ถึงพี่สาวจะแต่งงานกับเจ้าชายเมืองอื่นไปแล้ว แต่ก็ยังเชื่อว่าพระเอกยังไม่ลืม แต่ในขณะเดียวกันตัวนางเอกเองก็หลงรักพระเอกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ตัวเลย

นอกจากเรื่องหัวใจก็มีเรื่องเกมการเมืองชิงบัลลังก์กันนิดหน่อยระหว่างพี่น้องของพระเอก มีตัวจริงตัวหลอกมาชวนให้ลุ้น แต่ก็ไม่ได้ลุ้นอะไรมากมาย ส่วนตัวก็เดาถูกอยู่ ไม่ได้เข้มข้นจนปวดหัวอะไรขนาดนั้น ถือว่าเอามาเสริมให้เนื้อเรื่องสนุกขึ้น ตอนจบก็เคลียร์กันซะไวเลย

ส่วนที่เอ๊ะๆ ก็พอมีบ้างค่ะ อย่างก่อนหน้าที่พระนางจะเข้าใจกัน เหมือนทะเลาะกันแบบจิตวิทยาดูเหมือนใหญ่โต สุดท้ายมาเข้าใจกันได้เพราะพระเอกเมาแล้วไปขอนอนกับนางเอกโดยก่อนหน้านี้หลบหน้ากันไปมาตั้งนาน แล้วก็คุยกันแค่นั้นแหละ แล้วก็เข้าใจเลย

สำนวนภาษาอ่านสนุกดีค่ะ ถึงจะมีคำราชาศัพท์แทรกมาเรื่อยๆ แต่ก็ยังพอไหวอยู่ ไม่ได้อ่านยากอะไร แต่ติดเรื่องคำผิดมีพอสมควร การขึ้นซีนใหม่อะไรต่าง การตัดคำตอนหมดบรรทัด มีพลาดค่อนข้างเยอะเลย เสียอรรถรสตรงนี้มากกว่าเนื้อเรื่องค่ะ

[ปาปาย่า · Rating 3 out of 5]

เอิงเอยมาก คิดไปเองเก่งทั้งพระนาง แล้วไม่พูดทั่งๆที่คาแรกเต้อของทั้งสองคนดูไม่ใช่คนแบบนั้น เลยอ่านไปลำไยไปแบบเมื่อไหราจะพูดดดด