What do you think?
Rate this book
แม่ย่านาง
เป็นแม่ย่านาง สังกัดกรมขนส่งทางบกมานานจนเอือมระอา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตนอื่นทำงานได้ราบรื่นแสนสบาย มีแต่เธอนี่แหละที่บางครั้งเจอลูกช้างที่ควรตั้งสรรพนามว่าลูกควาย ต้องลำบากลำบนเหนื่่อยแทบตายอยู่ตนเดียว
พวกมนุษย์เซ่นไหว้เธอปีละหน แต่กลับต้องคุ้มครองดูแลอีกฝ่ายตลอดทั้งปี แบบนี้มันยุติธรรมตรงไหนมิทราบ เธอเลยอยากขอกราบลาตำแหน่งแม่ย่านางรถ หัวคิดเริ่มขบถไปว่าถ้าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วมันเหนื่อยขนาดนี้ ขอลดตำแหน่งไปเป็นผีสังกัดยมโลกยังจะดีกว่า ยื่นเอกสารขอย้ายไปหลายครั้งก็โดนปัดตก อยากไปทำงานกับนรกใจจะขาดแต่เบื้องบนไม่อนุญาตสักที เธอต้องทำยังไงดีถึงจะได้ย้ายไปเป็นผีแบบที่ต้องการ
เผาอาคารกระทรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์? ระเบิดศาลเจ้าแม่เจ้าพ่อตนอื่น? หรือต้องสร้างเรื่องที่รุนแรงกว่านี้
แต่โอกาสก็หล่นจากฟ้ามาให้แม่ย่านางที่กำลังเครียดพอดี ที่แท้แค่เก็บหมาจรจัดตัวหนึ่งมาเลี้่ยงไว้ ก็สามารถบรรลุเป้าหมายได้แล้ว ง่ายกว่าวางเพลิงเผาที่คิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ตั้งพะเรอเกวียน
พวกมนุษย์เซ่นไหว้เธอปีละหน แต่กลับต้องคุ้มครองดูแลอีกฝ่ายตลอดทั้งปี แบบนี้มันยุติธรรมตรงไหนมิทราบ เธอเลยอยากขอกราบลาตำแหน่งแม่ย่านางรถ หัวคิดเริ่มขบถไปว่าถ้าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วมันเหนื่อยขนาดนี้ ขอลดตำแหน่งไปเป็นผีสังกัดยมโลกยังจะดีกว่า ยื่นเอกสารขอย้ายไปหลายครั้งก็โดนปัดตก อยากไปทำงานกับนรกใจจะขาดแต่เบื้องบนไม่อนุญาตสักที เธอต้องทำยังไงดีถึงจะได้ย้ายไปเป็นผีแบบที่ต้องการ
เผาอาคารกระทรวงสิ่งศักดิ์สิทธิ์? ระเบิดศาลเจ้าแม่เจ้าพ่อตนอื่น? หรือต้องสร้างเรื่องที่รุนแรงกว่านี้
แต่โอกาสก็หล่นจากฟ้ามาให้แม่ย่านางที่กำลังเครียดพอดี ที่แท้แค่เก็บหมาจรจัดตัวหนึ่งมาเลี้่ยงไว้ ก็สามารถบรรลุเป้าหมายได้แล้ว ง่ายกว่าวางเพลิงเผาที่คิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ตั้งพะเรอเกวียน
371 pages, ebook
Published June 13, 2026
About the author
ณัฐณรา
102 books37 followersชลธิดา ยาโนยะ
ชื่อเล่น : กิ่ง
ปัจจุบันใช้นามปากกาว่า ณัฐณรา ค่ะ มาจากชื่อของลูกสาวสองคน ณัฐ + ณรา
เป็นบุตรสาวคนโตของนาย สงกรานต์ ยาโนยะ และนางปทุม ยาโนยะ ค่ะ สองตายายที่รักการอ่านทั้งคู่ มีพี่น้องเป็นผู้หญิงล้วนอีกสองคนค่ะ รวมตัวเองก็สามใบไม้เถาพอดี
เรียนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเทศบาลวัดมณีไพรสณฑ์
เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนสรรพวิทยาคม
เรียนมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา(ชื่อในขณะนั้น) คณะมนุษย์ศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ก่อนจะรู้ตัวว่าไม่ใช่ตอนสายไป... สายมากค่ะ ปีสี่แล้ว
เรียนครูปฐมวัยจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิตค่ะ
พ่อรับราชการเป็นผู้อำนวยการอยู่โรงเรียนประถมในชนบท ครอบครัวเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือค่ะ กิ่งเองอ่านเพชรพระอุมาจบตอนอายุสิบสามปี อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง ก็สะกดเอาอ่านตามคุณพ่อค่ะ ส่วนคุณแม่ก็เป็นนักอ่านตัวยงเหมือนกัน ท่านเล่าว่าตอนท้องกิ่งเอง ท่านอ่านนิยายจากร้านเช่าหมดทั้งตำบลเลยทีเดียว กิ่งเองก็ชอบอ่านหนังสือมาก อ่านทุกประเภท กระทั่งหนังสือรายปักษ์ที่มีนิยายลงเป็นตอนย่อยๆ เล่มละสิบห้าบาทสมัยก่อนก็อ่าน การ์ตูน เรื่องแปล ชอบอ่านหมดเลยค่ะ อ้อ... เว้นไว้อย่างคือหนังสือเรียน
เพราะว่าเป็นเด็กที่เกิดในครอบครัวครู โตมาเลยเป็นครู มันเหมือนเราซึมซับและอยู่กับสายอาชีพนี้มาตั้งแต่เกิดด้วยค่ะหลังจากนั้นก็มีครอบครัวแต่งงานกับสามี และเริ่มต้นทำงานเป็นครูปฐมวัยที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กแถวบ้าน จนกระทั่งตั้งท้องลูกคนที่สาม ตอนลาคลอดก็มีเวลามากขึ้น เพราะว่าลาก่อนกำหนดคลอดหนึ่งเดือน ใช้ช่วงเวลานั้นลองแต่งนิยายขึ้นมา นิยายเรื่องแรกคือ ปั้นหยาที่รัก ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ และพอคลอดลูกก็อยากจะใช้เวลากับลูกให้มาก ประจวบเหมาะกับเริ่มอัดอั้นกับการทำงาน พบว่าตัวเองไม่เหมาะกับการทำงานภายใต้ระบบค่าของคนอยู่ที่เป็นคนของใคร อยากจะออกมาเลี้ยงลูกเอง (ข้ออ้างเก๋ๆ) เลยลาออกมาเขียนนิยายแบบเต็มตัว
ลาออกจากครูและเริ่มต้นเขียนนิยายจริงจังปี 2556 นับจากเริ่มเขียนครั้งแรกจนปัจจุบันปี 2559 มีผลงานทั้งหมดราว 30 เรื่องค่ะ ผลงานที่มีมาทั้งหมด ส่วนมากตีพิมพ์กับทางสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ เป็นแนวโรมานซ์ แต่ทำไมคนอ่านมักบอกว่าเป็นคอมเมดี้ก็ไม่ทราบได้
ถนัดในการเขียนเนื้อเรื่องที่อารมณ์ดีๆ อย่างตอนนี้ก็เริ่มกลับมาเขียนนิยายแนวอ่านแล้วยิ้มกริ่ม อารมณ์หวานๆ ใสๆบ้าง
ทุกวันนี้มีความสุขอยู่กับการสร้างจินตนาการออกมาเป็นตัวอักษร และถ่ายทอดเรื่องราวแบ่งปันให้คนอื่นค่ะ
ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มีให้ณัฐณราค่ะ
ชื่อเล่น : กิ่ง
ปัจจุบันใช้นามปากกาว่า ณัฐณรา ค่ะ มาจากชื่อของลูกสาวสองคน ณัฐ + ณรา
เป็นบุตรสาวคนโตของนาย สงกรานต์ ยาโนยะ และนางปทุม ยาโนยะ ค่ะ สองตายายที่รักการอ่านทั้งคู่ มีพี่น้องเป็นผู้หญิงล้วนอีกสองคนค่ะ รวมตัวเองก็สามใบไม้เถาพอดี
เรียนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเทศบาลวัดมณีไพรสณฑ์
เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนสรรพวิทยาคม
เรียนมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา(ชื่อในขณะนั้น) คณะมนุษย์ศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ก่อนจะรู้ตัวว่าไม่ใช่ตอนสายไป... สายมากค่ะ ปีสี่แล้ว
เรียนครูปฐมวัยจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิตค่ะ
พ่อรับราชการเป็นผู้อำนวยการอยู่โรงเรียนประถมในชนบท ครอบครัวเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือค่ะ กิ่งเองอ่านเพชรพระอุมาจบตอนอายุสิบสามปี อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง ก็สะกดเอาอ่านตามคุณพ่อค่ะ ส่วนคุณแม่ก็เป็นนักอ่านตัวยงเหมือนกัน ท่านเล่าว่าตอนท้องกิ่งเอง ท่านอ่านนิยายจากร้านเช่าหมดทั้งตำบลเลยทีเดียว กิ่งเองก็ชอบอ่านหนังสือมาก อ่านทุกประเภท กระทั่งหนังสือรายปักษ์ที่มีนิยายลงเป็นตอนย่อยๆ เล่มละสิบห้าบาทสมัยก่อนก็อ่าน การ์ตูน เรื่องแปล ชอบอ่านหมดเลยค่ะ อ้อ... เว้นไว้อย่างคือหนังสือเรียน
เพราะว่าเป็นเด็กที่เกิดในครอบครัวครู โตมาเลยเป็นครู มันเหมือนเราซึมซับและอยู่กับสายอาชีพนี้มาตั้งแต่เกิดด้วยค่ะหลังจากนั้นก็มีครอบครัวแต่งงานกับสามี และเริ่มต้นทำงานเป็นครูปฐมวัยที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กแถวบ้าน จนกระทั่งตั้งท้องลูกคนที่สาม ตอนลาคลอดก็มีเวลามากขึ้น เพราะว่าลาก่อนกำหนดคลอดหนึ่งเดือน ใช้ช่วงเวลานั้นลองแต่งนิยายขึ้นมา นิยายเรื่องแรกคือ ปั้นหยาที่รัก ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ และพอคลอดลูกก็อยากจะใช้เวลากับลูกให้มาก ประจวบเหมาะกับเริ่มอัดอั้นกับการทำงาน พบว่าตัวเองไม่เหมาะกับการทำงานภายใต้ระบบค่าของคนอยู่ที่เป็นคนของใคร อยากจะออกมาเลี้ยงลูกเอง (ข้ออ้างเก๋ๆ) เลยลาออกมาเขียนนิยายแบบเต็มตัว
ลาออกจากครูและเริ่มต้นเขียนนิยายจริงจังปี 2556 นับจากเริ่มเขียนครั้งแรกจนปัจจุบันปี 2559 มีผลงานทั้งหมดราว 30 เรื่องค่ะ ผลงานที่มีมาทั้งหมด ส่วนมากตีพิมพ์กับทางสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ เป็นแนวโรมานซ์ แต่ทำไมคนอ่านมักบอกว่าเป็นคอมเมดี้ก็ไม่ทราบได้
ถนัดในการเขียนเนื้อเรื่องที่อารมณ์ดีๆ อย่างตอนนี้ก็เริ่มกลับมาเขียนนิยายแนวอ่านแล้วยิ้มกริ่ม อารมณ์หวานๆ ใสๆบ้าง
ทุกวันนี้มีความสุขอยู่กับการสร้างจินตนาการออกมาเป็นตัวอักษร และถ่ายทอดเรื่องราวแบ่งปันให้คนอื่นค่ะ
ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มีให้ณัฐณราค่ะ
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.