De Romeinse kogel van Rob Koops is het eerste deel van de spannende nieuwe serie De Tijdkijker. Maud verveelt zich kapot in de zomervakantie... tot haar neefje Vos komt logeren. Vos heeft een mysterieus kistje bij zich met daarin een Tijdkijker. Hiermee kun je een kijkje nemen in het verleden. Zelfs bij je eigen geboorte – ieuw, laat maar! Al gauw ontdekken ze dat je met de Tijdkijker ook écht terug in de tijd kunt gaan. Zo komt Maud terecht bij de Romeinen. Maar was dit wel zo'n goed idee? Want terugkeren naar haar eigen tijd blijkt een stuk moeilijker dan gedacht. Lukt het haar de kogel te vinden waarmee ze terug naar huis kan?
De Romeinse kogel (De Tijdkijker deel 1) – Rob Koops
“’Tien, negen, acht,’ zegt Vos. ‘Tot morgen!’ Maud houdt de kogel met één hand vast en vist met de andere haar telefoon uit haar broekzak. ‘Wat doe je?’ roept Vos. ‘Rustig!’ zegt ze. ‘Ik maak nog snel even een selfie.’ ‘Je moet de kogel goed vasthouden…’ Het laatste wat Maud door het wazige scherm ziet is Vos die in blinde paniek lijkt. En dan… Met de uitvinding van haar neefje Vos kan Maud terug in de tijd reizen, maar dat blijkt een stuk gevaarlijker dan ze had gedacht…”
De Romeinse kogel van Rob Koops is het eerste deel van de spannende nieuwe serie De Tijdkijker. En met de prachtige cover en een kaart op de schutbladen ziet dit er al meteen heel aantrekkelijk uit. De kans is groot dat je Rob Koops al kent van de super toffe Oerbloed-serie en diverse leuke toneelleesboekjes. En dan snap je vast ook dat ik niet kon wachten om De Romeinse kogel te lezen!
Door de fijne en beeldende schrijfstijl van Rob leest ook dit boek weer heerlijk vlot. De hoofdstukken zijn kort en het verhaal is boeiend en spannend. Want door de Tijdkijker, een uitvinding van haar neefje Vos, en het eerst nog te ontcijferen dagboek van oma Noena, is het niet alleen mogelijk om een kijkje in het verleden te nemen, maar zou het óók moeten lukken om er naar toe te reizen. Natuurlijk neemt Maud de proef op de som en met een oude Romeinse kleikogel die haar moeder ooit gevonden heeft, komt ze terecht in het jaar 122.
Ik wil niet te veel verklappen, maar wat volgt is een spannend en avontuurlijk verhaal waarbij je op het puntje van je stoel zit en af en toe ook hardop zult lachen. De toffe illustraties in zwart/wit van Maruga tussendoor verlevendigen het verhaal. De Romeinse kogel is nou echt een boek dat ik vroeger zelf had willen lezen. Ik was dol op geschiedenis en heb er zelfs nog even over gedacht om archeoloog te worden. En hoe mooi is het als je niet alleen een geweldig leuk boek leest, maar ondertussen ook nog eens iets leert.
‘Wie naar het verleden kijkt, kan leren over de toekomst.’
Al lezend is duidelijk dat Rob niet alleen veel research heeft gedaan voor dit verhaal, het héle boek is met zorg en aandacht voor detail gemaakt. Het sluit af met een tijdlijn van historische gebeurtenissen, een woordenlijst waarin de Latijnse woorden die gebruikt zijn nog eens uitgelegd worden, een lijst met belangrijke personages én het recept voor een romige citroen-limoen taart. Het maakt De Romeinse kogel tot een aanrader voor iedereen vanaf ongeveer 10 jaar die van spannende avonturen en geschiedenis houdt!
5 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Rob Koops blijft spannende en mooie verhalen schrijven. Van een fantasy wereld zoals de Oerbloed boeken gaat hij naadloos over naar een wereld die echt bestaan heeft maar voor veel kinderen en jongeren nog een onbekende periode blijkt. Ik heb gezien hoeveel research hij heeft gedaan en dat is ook terug te zien in het boek. Je waant je echt in een Romeins Castellum, je ziet, proeft, hoort en beleeft alles wat er gaande was in die tijd. Ik kijk nu al uit naar deel twee en ben razend benieuwd naar welke tijdsperiode ze dan gaan.
Tijdreisregels, taalverrijking en schilderachtige taferelen
Vandaag verscheen ‘De tijdkijker, De Romeinse kogel’, het eerste deel van een nieuwe serie boeken van Rob Koops. Op zaterdag 27 juni is in Castellum Hoge Woerd de presentatie van dit boek. Een betere locatie had daarvoor niet kunnen worden uitgezocht, want het is tevens de plek waar het boek zich afspeelt.
Met zijn vierde boek levert Rob Koops een zeer prettig leesbaar historisch boek af dat het leestempo vanaf het begin tot het eind flink hoog houdt. Er eenmaal aan begonnen is het vrijwel niet weg te leggen door de elkaar zeer vlot opvolgende spannende scènes. Het is heel duidelijk te merken dat hij zijn research zeer grondig heeft gedaan. Om de verschillende verhaallijnen goed te kunnen plaatsen, wordt er gestart met een hoofdstuk in het verleden. Daarin wordt kennis gemaakt met keizer Hadrianus en Quintus Norbanus, die verderop in het boek terugkeren. Daarna wordt geschakeld naar het heden, waarin de elfjarige hoofdpersoon Maud, van wie de zomervakantie maar niet voorbij wil, wordt voorgesteld. ‘Tempus irrepit’ (de tijd kruipt vooruit) zou Rob Koops hebben geschreven.
Het tevens elfjarige, hoogbegaafde neefje Vos doet al snel zijn intrede als hij bij Maud komt logeren. Daarna komt het verhaal in een spannende stroomversnelling. Vos heeft een mysterieus kistje met ‘De Tijdkijker’ bij zich. Volgens Vos kun je daar niet alleen mee terug in de tijd kijken, maar zelfs mee terug in de tijd reizen. Daarvoor moeten ze de geheime informatie in het dagboek van hun overleden oma Noena wel eerst zien te ontrafelen. Daardoor wordt de nieuwsgierigheid van de lezer extra gewekt.
En je wilt natuurlijk meteen weten of Maud en Vos ook daadwerkelijk zullen gaan tijdreizen. Uiteindelijk besluit Maud terug in de tijd te reizen om de historische herkomst van haar moeders Romeinse kogel uit te zoeken. Ze keert terug naar het jaar 122 en ontmoet daar de zeer zelfstandige en al haast volwassen Baldr, die een belangrijke rol in het verhaal speelt. De auteur heeft aan alles gedacht, want natuurlijk zijn er tijdreisregels waar Maud zich aan moet houden om terug te kunnen keren naar het heden. Ook die blijven een rode draad of zo je wilt een gele octopus, in het verhaal.
De verschillende heden- en verledenverhaallijnen zijn rimpelloos in elkaar verweven, waarbij vooral de mooie verhaallijn van de bijzondere herinneringen aan oma Noena een rustmomentje in dit temporijke verhaal vormen. Ze worden stuk voor stuk liefdevol door de auteur beschreven. Wat verder opvalt, is het taalverrijkende woordgebruik, zoals ‘vlindervleugelrimpelingen’, ‘wisselgaten’, ‘schommelhart’ en ‘schermgeest’. Dat de zoektocht naar de achtergrond van de Romeinse kogel niet vlekkeloos verloopt, is voorspelbaar. De door de auteur verwerkte tegenslagen zijn echter zo realistisch beschreven dat je je van iedere scène een levendige voorstelling kunt maken. Het hele verhaal vormt trouwens een aaneenschakeling van schilderachtige taferelen, die door iedere lezer omarmd zullen worden.
De prachtige, door Maruga Koops ontworpen, cover geeft al weg dat kwart voor drie een bijzondere rol speelt in het verhaal. Het is namelijk een wisselgat waarop er naar het verleden kan worden gereisd. Verder bevat het boek geografisch verduidelijkende schutbladen en passende illustraties, die zelfs een hint weggeven naar de eerstvolgende delen van De Tijdkijker. Ik kan niet wachten op het volgende deel.
“Soms zou je wensen dat er een knop was om de tijd mee vooruit te spoelen (...) Dichtbij of een stuk veerder in de tijd dat maakt niet uit. Zolang het maar weg is uit het hier en het nu.”
Vos is het neefje van Maud en komt bij haar logeren. Hij is een uitvinder-in-wording en heeft van hun oma een gek doosje geërfd. Het blijkt een echte Tijdkijker. Echter, je kunt er niet alleen mee in de tijd kijken, je kunt er ook mee tijdreizen. Dat lijkt Maud wel wat!
“Maud draait zich om in haar bed. Ze krijgt de kriebels als ze denkt aan de reis die ze morgen gaat maken. ‘Naar welk tijdperk zal ik eens teruggaan?’
Ze besluit om een kijkje te gaan nemen in Castellum Hoge Woerd tijdens de Romeinse tijd, maar dat blijkt toch een stuk spannender en gevaarlijker dan dat ze van te voren dacht…. Hoe zorg je dat niet opvalt in een onbekende wereld? Hoe snel kun je je aanpassen aan de gewoontes en het taalgebruik?
“Maud voelt hoe de spanning door haar lijf giert (....) ze dacht dat ze voor de musical op school zenuwachtig was, maar dit is vele malen erger.”
Wat een heerlijk boek weer! Echt een verhaal om in te verdwalen en ik kan nu al niet wachten op het volgende deel. Het is spannend, avontuurlijk en stiekem ook leerzaam. Zoals al eerder gezegd, ik hou van boeken waar geschiedenis feitjes in verwerkt zitten en dat is ook hier het geval. Bovendien ben ik goed bekend met een aantal plekken in dit boek dus dat maakt het extra leuk om te lezen. En de illustraties dan… Echt prachtig weer! Je merkt gewoon dat er met heel veel liefde aan dit boek gewerkt is! Een prachtige aanvulling voor de schoolbibliotheek weer!
⭐️ 3,5 Boek begon echt top, ik vond het heel mooi om te lezen hoe het hier en nu beschreven wordt. Eenmaal ‘in’ het Romeinse Rijk had ik meer actie en spanning verwacht. Maar je krijgt een geweldig kijkje in die tijd, ik zag alles voor me. Ik ben nog wel benieuwd wat oma Noena nog meer wist, of er meer linken zijn, maar wellicht komt dat in het volgende deel.