Έξι άνθρωποι. Τρεις σχέσεις. Ένα τρίγωνο που αλλάζει διαρκώς σχήμα.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι ζωές διασταυρώνονται σε έναν ιστό επιθυμίας, μνήμης κι απώλειας. Η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης κι η Αλεξία αναζητούν την αγάπη, την ελευθερία και τον ίδιο τους τον εαυτό, την ώρα που οι βεβαιότητές τους καταρρέουν. Καθώς οι ρόλοι μεταβάλλονται και τα όρια δοκιμάζονται, κάθε επιλογή γεννά νέες συγκρούσεις και κάθε εξομολόγηση ανοίγει ακόμη μια πληγή.
Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τις εκκρεμότητες της αγάπης. Για όλα όσα μας ενώνουν, μας χωρίζουν και τελικά μας αφήνουν μετέωρους.
Το βιβλίο του Βαγγέλη Μανουβέλου ξεχωρίζει, πρωτίστως, για την πολυφωνική του δομή. Η ύπαρξη πολλών αφηγητών εξασφαλίζει μια εξαιρετική ροή στην ιστορία, επιτρέποντας στον αναγνώστη να βιώσει τα γεγονότα μέσα από όλες τις οπτικές γωνίες. Οι ήρωες ξεδιπλώνονται σταδιακά: πρόκειται για ένα περίπλοκο κουβάρι έξι έως επτά ανθρώπων, πλεγμένων μεταξύ τους, όπου ο καθένας αντιπροσωπεύει και μια διαφορετική πλευρά του ερωτικού τριγώνου. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται διαχρονικά και πάντα επίκαιρα ζητήματα: η σεξουαλικότητα, η ταυτότητα φύλου, το συναίσθημα που μεταβάλλεται με το πέρασμα των χρόνων, οι μνήμες και οι ανοιχτές υπαρξιακές εκκρεμότητες.
Ο Σταύρος και η Μάρω, ένα ζευγάρι που μετρά τριάντα χρόνια κοινής πορείας, αντιπροσωπεύουν μια γενιά που αγάπησε και έζησε μέσα σε μια πλαστή ευημερία και ασφάλεια. Όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις σκληρές οικονομικές συνθήκες της κρίσης, αντέδρασαν με τρόπους που μάλλον ούτε οι ίδιοι είχαν προβλέψει. Η ιστορία δείχνει πως η αγάπη μοιάζει να στερεύει όταν δεν υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον για να σχεδιαστεί το μέλλον, αφήνοντας πίσω της μόνο την ανάμνηση. Μέσα σε αυτή τη φθορά, όμως, ορθώνεται το πληγωμένο «εγώ» των ηρώων, το οποίο διεκδικεί την ταυτότητά του και ζητά φροντίδα σαν ένα απροστάτευτο παιδί.
Από την άλλη πλευρά, οι νεότεροι χαρακτήρες του βιβλίου επιδεικνύουν μια ηθική στάση που τους τιμά: νιώθουν ενοχή στην ιδέα να χρησιμοποιήσουν έναν άλλο άνθρωπο ως ένα απλό μέσο για τη δική τους παρηγοριά ή ευχαρίστηση. Με γνώμονα αυτή την ηθική, αγαπούν με πάθος, πληγώνουν και πληγώνονται, «σπάζοντας τα μούτρα τους». Το αν στο μέλλον θα καταλήξουν και αυτοί φθαρμένα ζευγάρια, όπως ο Σταύρος και η Μάρω, είναι κάτι που μένει ανοιχτό.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η γεωγραφική και συμβολική εξέλιξη της ιστορίας. Η αφήγηση ξεκινά στη στεριά και το βουνό, όπου τοποθετείται ο πρώτος, καθοριστικός έρωτας της Αλεξίας για τον Σταύρο — εκεί όπου ακουμπά όλο τους το συναίσθημα. Καθώς όμως το βιβλίο οδεύει προς το τέλος του, παρακολουθούμε ένα σχεδόν τελετουργικό «βάπτισμα» των ηρώων στη θάλασσα. Το υγρό στοιχείο λειτουργεί ως κάθαρση: όλοι τους αναδύονται από το νερό απαλλαγμένοι από τους φόβους και τα προσχήματα του παρελθόντος, έτοιμοι να επουλώσουν τις πληγές τους και να συνεχίσουν τη ζωή τους
Οι 6 πλευρές του τριγώνου είναι από εκείνα τα μυθιστορήματα που δεν επιδιώκουν να σοκάρουν, αλλά να κοιτάξουν κατάματα τον άνθρωπο. Και η ματιά τους είναι βίαιη, όχι εξαιτίας των γεγονότων, αλλά εξαιτίας της αφοπλιστικής τους ειλικρίνειας. Χωρίς προσχηματικές συγκαλύψεις, το κείμενο φωτίζει τις πιο εύθραυστες και αντιφατικές όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης• τις ενδοοικογενειακές και ερωτικές σχέσεις, τη σεξουαλικότητα, τις έμφυλες ταυτότητες και, κυρίως, τους αόρατους μηχανισμούς της εξουσίας που διαπερνούν κάθε μορφή οικειότητας. Η εξουσία δεν εμφανίζεται ως σταθερό προνόμιο, αλλά ως μια διαρκώς μεταβαλλόμενη συνθήκη που άλλοτε γίνεται επιθυμία, άλλοτε φροντίδα και άλλοτε σιωπηλή χειραγώγηση. Έτσι, το μυθιστόρημα αναδεικνύεται βαθιά ανθρώπινο, επειδή δεν αποκλείει καμία από τις αντιφάσεις που συγκροτούν την εμπειρία της ζωής. Την ίδια στιγμή, η αφηγηματική του μορφή καθίσταται η ίδια σημασιογόνος. Η πολυφωνία, η εναλλαγή των εστιάσεων και η υποδειγματική αρχιτεκτονική της σύνθεσης δεν υπηρετούν απλώς την πλοκή, αλλά συγκροτούν το ίδιο το νόημα του έργου, επιβεβαιώνοντας πως αισθητική μορφή και περιεχόμενο συχνά είναι αδιαχώριστα. Σαν τις "έξι πλευρές" του τίτλου, κάθε αφηγηματική φωνή αναθεωρεί την προηγούμενη, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό όπου καμία αλήθεια δεν είναι απόλυτη. Ο Μανουβέλος παραδίδει ένα μυθιστόρημα σπάνιας λογοτεχνικής πυκνότητας· ένα έργο ωμό, βίαια ειλικρινές και βαθιά συγκινητικό, που δεν ζητά να το κρίνεις, αλλά να το βιώσεις.
Τρία ζευγάρια που περιπλέκονται με πολλούς και διάφορους τρόπους. Η Μάρω είναι παντρεμένη με τον Σταύρο, αλλά γλυκοκοιτάει τον φίλο του εικοσάχρονου #lgbtq/queer γιου της, Ορέστη, τον Φάνη. Ο Φάνης τα έχει με την Αλεξία κι ο Ορέστης με τη Νάντια. Η Μάρω, life coach στο επάγγελμα, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες της προτείνει στα άλλα δύο ζευγάρια μια ημερήσια κρουαζιέρα στην Ιθάκη με απώτερο σκοπό το swinging (ανταλλαγή συντρόφων). Εν τω μεταξύ ο Ορέστης ανακαλύπτει τη σεξουαλικότητά του και δηλώνει ότι θέλει να αναφέρονται σ' αυτόν στον πληθυντικό βαθμό - σόρι, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω σωστά. Η εκδρομή γίνεται με αποτελέσματα που επηρεάζουν τη ζωή όλων. Το μυθιστόρημα είναι πολύ πρωτότυπο. Χωρίς να έχει κάποια τρομερή πλοκή, εξερευνά τις οικογενειακές -κι όχι μόνο- σχέσεις με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Ο Βαγγέλης Μανουβέλος στη συνέντευξη του στο σάιτ www.gingerpens.gr δήλωσε ότι ήθελε να προκαλέσει το στερεότυπο της οικογένειας και των προσδοκιών μας απ' αυτήν και τα κατάφερε. Κάθε κεφάλαιο έχει διαφορετικό αφηγητή. Οι έξι ήρωες, εναλλάσσονται στην αφήγηση, αλλά έχει και διαφορετικό ύφος γραφής. Ο συγγραφέας δοκιμάζει διαφορετικά στιλ αφήγησης κρατώντας το ενδιαφέρον του αναγνώστ@, κανονικό, θεατρικό, κοφτό, ονειρικό, κ.α. Έχει, άλλωστε, γράψει και βιβλία διαφόρων ειδών, οπότε ξέρει τι κάνει. Οι γυναικείοι καθώς κι ο λοατκι χαρακτήρας είναι πολύ καλά σκιαγραφημένοι. Συνολικά μια πολύ ενδιαφέρουσα νέα φωνή που αξίζει την προσοχή σας.
Ο έρωτας δύσκολα χωρά σε σχήματα, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι προσπαθούν επίμονα να του τα επιβάλουν. Στο «Οι έξι πλευρές του τριγώνου», ο Βαγγέλης Μανουβέλος χρησιμοποιεί την ιδέα ενός σχήματος που απ’ τη φύση του δεν μπορεί να υπάρξει, για να μιλήσει για κάτι απολύτως υπαρκτό: την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων και τις διαφορετικές εκδοχές του εαυτού μας που γεννιούνται μέσα από αυτές. Η αγάπη, η επιθυμία, η σεξουαλικότητα, η ανάγκη για αποδοχή και η ελευθερία δεν παρουσιάζονται ως έννοιες με σαφή όρια, αλλά ως δυνάμεις που μετακινούν διαρκώς τους ανθρώπους και αλλάζουν τις ισορροπίες μεταξύ τους.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης και η Αλεξία συνδέονται μεταξύ τους μέσα από τρεις σχέσεις, οι οποίες, όμως, κάθε άλλο παρά σταθερές παραμένουν. Οι ζωές τους διασταυρώνονται, οι ρόλοι μεταβάλλονται κι όσα θεωρούσαν δεδομένα αρχίζουν να κλονίζονται. Οι επιθυμίες δεν συμβαδίζουν πάντοτε με τις επιλογές, η ανάγκη για ελευθερία συγκρούεται με την ανάγκη για ασφάλεια και οι άνθρωποι καλούνται ν’ αντιμετωπίσουν όχι μόνο όσα αισθάνονται για τους άλλους, αλλά κι όσα δυσκολεύονται ν’ αποδεχτούν για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το ενδιαφέρον του μυθιστορήματος βρίσκεται κυρίως στους χαρακτήρες του, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζονται ως απλές λειτουργίες μιας ερωτικής ιστορίας. Ο καθένας κουβαλά τις δικές του ανασφάλειες, επιθυμίες, φόβους κι εκκρεμότητες, ενώ η διαφορετική οπτική τους πάνω στις ίδιες καταστάσεις δημιουργεί ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Έτσι, μία σχέση μπορεί να σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό για καθέναν απ’ τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ’ αυτή. Κι αυτή ακριβώς η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που αισθανόμαστε, σ’ αυτό που λέμε και σ’ αυτό που τελικά κάνουμε είναι που γεννά τις περισσότερες απ’ τις συγκρούσεις του βιβλίου.
Ο Μανουβέλος δεν φοβάται ν’ αγγίξει ζητήματα που συχνά παραμένουν στη σκιά, ιδιαίτερα όταν αφορούν την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα. Δεν επιχειρεί να δώσει εύκολες απαντήσεις ούτε να κατατάξει τους ήρωές του σε ρόλους σωστού και λάθους. Αντίθετα, τους αφήνει να κινηθούν σε μια γκρίζα περιοχή, όπου η επιθυμία μπορεί να συνυπάρχει με την ενοχή, η αγάπη με την αμφιθυμία και η ανάγκη για ελευθερία με τον φόβο των συνεπειών. Οι εξομολογήσεις και οι αποκαλύψεις αποκτούν έτσι ιδιαίτερο βάρος, γιατί δεν αλλάζουν μόνο τη σχέση των προσώπων μεταξύ τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους.
Η γραφή είναι άμεση κι αρκετά θεατρική στον τρόπο με τον οποίο φέρνει τους χαρακτήρες κοντά στον αναγνώστη. Οι διάλογοι έχουν ένταση, άλλοτε τραχιά κι άλλοτε περισσότερο τρυφερή, ενώ πίσω απ’ τα λόγια συχνά διακρίνεται αυτό που οι ήρωες δεν είναι ακόμη έτοιμοι να πουν. Παράλληλα, το Αργοστόλι δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ένας συγκεκριμένος τόπος μέσα στον οποίο οι σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη οικειότητα και οι προσωπικές ιστορίες μοιάζουν να μην μπορούν εύκολα να μείνουν κρυφές. Σε ορισμένα σημεία, η επιμονή στην εσωτερική κατάσταση των προσώπων επιβραδύνει την αφήγηση, όμως ταυτόχρονα υπηρετεί την πρόθεση του συγγραφέα να σταθεί περισσότερο στις ψυχικές μετατοπίσεις παρά στην εξωτερική δράση.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά τις σχέσεις, όταν παύουν να υπακούν στους κανόνες που οι ίδιοι οι άνθρωποι τους έχουν θέσει. Για την ανάγκη να αγαπήσουμε χωρίς να κρυβόμαστε, αλλά και για τον φόβο που μπορεί να προκαλέσει η ειλικρίνεια όταν αυτή απειλεί τις ισορροπίες που έχουμε χτίσει. Ο Βαγγέλης Μανουβέλος επιλέγει να κοιτάξει τους ήρωές του χωρίς εξιδανίκευση και ν’ αναδείξει τις αντιφάσεις τους, αφήνοντας τελικά ένα ερώτημα που αφορά πολύ περισσότερους από τους έξι ανθρώπους της ιστορίας: πόσο καλά γνωρίζουμε στην πραγματικότητα τον άνθρωπο που αγαπάμε, αλλά και πόσο καλά γνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό;
Βρισκόμαστε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, σε μια οικογένεια που δοκιμάζεται κ ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Ο πατέρας, ένας χρεοκοπημένος εργολάβος,η μητέρα, μια διαδικτυακή life coach, κ ο γιος, ο Ορέστης, ένα νέο άτομο που βρίσκεται σε μια διαρκή αναζήτηση της ταυτότητας φύλου του, συνθέτουν τον πυρήνα μιας οικογενειακής ιστορίας με πολλές προεκτάσεις.
Στην ήδη εύθραυστη ισορροπία έρχεται να προστεθεί ο Φάνης, ο μεγαλύτερος φίλος του Ορέστη, που λειτουργεί ως καταλύτης στις σχέσεις μητέρας κ γιου. Κ ενώ αρχικά θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί αν πρόκειται για μια ιστορία που θα κινηθεί στα μονοπάτια μιας σύγχρονης, ανατρεπτικής οικογενειακής κωμωδίας,όπως το Μαμά μη τρέχεις της Ελένης Ράντου, γρήγορα γίνεται αντιληπτό πως εδώ το κέντρο βάρους βρίσκεται αλλού. Ο Βαγγέλης Μανουβέλος επιλέγει να κινηθεί περισσότερο στον χώρο του υπαρξιακού δράματος, φωτίζοντας τις αγωνίες,τις αντιφάσεις κ τις εύθραυστες ισορροπίες έξι ανθρώπων.
Στην ιστορία εισέρχονται η μεσήλικη Νάντια, που διατηρεί σχέση με τον Ορέστη, αλλά κ η νεαρή Αλεξία, φίλη του Φάνη, η οποία συνδέεται ερωτικά με τον πατέρα, τον Σταύρο. Οι σχέσεις περιπλέκονται, τα όρια γίνονται δυσδιάκριτα κ οι ήρωες μοιάζουν ν'αναζητούν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, μια θέση μέσα σε έναν κόσμο που δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Όλα αυτά συνυφαίνονται με σκέψεις, αναζητήσεις, προσδοκίες κ μια διάχυτη μελαγχολία, που διαπερνά την αφήγηση κ προσδίδει στο μυθιστόρημα τον ιδιαίτερο τόνο του.
Ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας προσεγγίζει ζητήματα που αφορούν την LGBTQ+ κοινότητα,τις σχέσεις, αλλά κ τον ρόλο του διαδικτύου στη διαμόρφωση αντιλήψεων κ συμπεριφορών. Μέσα από τους ήρωές του ανοίγει συζητήσεις κ προσφέρει στον αναγνώστη αφορμές για σκέψη, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στην αφήγηση μιας προσωπικής ιστορίας. Η θεατρικότητα, το χιούμορ κ η αμεσότητα με την οποία προσεγγίζει ορισμένα θέματα κάνουν το κείμενο ευχάριστο κ προσβάσιμο, ακόμη κι όταν αγγίζει δύσκολες ή ευαίσθητες πτυχές της σύγχρονης πραγματικότητας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η γραφή του,που δεν ακολουθεί μια αυστηρά οριοθετημένη δομή. Μεγάλες παράγραφοι, που απλώνονται για αρκετές σελίδες χωρίς την καθιερωμένη στίξη, εναλλάσσονται με σύντομες, κοφτές προτάσεις,σχεδόν σαν αποφθέγματα, που ξεχωρίζουν μέσα στη σελίδα κ συμπυκνώνουν σκέψεις κ συναισθήματα. Αυτή η εναλλαγή δημιουργεί έναν δικό της ρυθμό, που άλλοτε παρασύρει τον αναγνώστη σε μια αδιάκοπη ροή σκέψεων κ άλλοτε τον σταματά, δίνοντάς του χώρο να σταθεί σε μια φράση ή σε μια ιδέα.
Στις 6 πλευρές του τριγώνου ο συγγραφέας επιχειρεί να μιλήσει για ζητήματα της εποχής μας, να διερευνήσει τις ανθρώπινες σχέσεις κ να αναδείξει τις αντιφάσεις των ηρώων της. Ένα βιβλίο με θεατρική αύρα, υπαρξιακές αναζητήσεις κ μια μελαγχολική ματιά στους ανθρώπους που, ακόμη κι όταν μοιάζουν να γνωρίζουν τι θέλουν, εξακολουθούν να αναζητούν τον εαυτό τους κ τη θέση τους μέσα στις ζωές των άλλων.
Οι έξι πλευρές του τριγώνου θίγουν θέματα ταυτότητας, φύλου, σεξουαλικότητας, αλλά κυρίως ελευθερίας. Πώς το τραύμα καθορίζει όλα τα παραπάνω;
Οι έξι χαρακτήρες αποτελούν τρεις σχέσεις. Οι σχέσεις αυτές όμως δεν παραμένουν αυστηρά κλειστές και οι ηλικίες δεν αποτελούν εμπόδιο. Ο καθένας αναζητά κάτι διαφορετικό στη ζωή του και οι ισορροπίες ειναι ρευστές. είτε θα κλίνουν είτε θα αποκλίνουν από το έτερο ήμισυ τους.
Είναι ένα πολυφωνικό και ανθρώπινο βιβλίο Το διάβασα πολύ γρήγορα και μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι ήρωες είναι αυτοί που είναι, όχι τέλειοι. Έχουν αδυναμίες, φόβους, επιθυμίες και αντιφάσεις. Κάνουν επιλογές που μπορεί να μην καταλαβαίνουμε ή να μη συμφωνούμε μαζί τους, αλλά είναι ακριβώς αυτές οι ατέλειες που τους κάνουν αληθινούς.
Γιατί επιθυμούμε αυτό που ίσως δεν μπορούμε να έχουμε; Γιατί παραμένουμε σε σχέσεις που μας περιορίζουν; Πόσο ειλικρινείς είμαστε απέναντι στον εαυτό μας και πόσο απέναντι στους άλλους;
Ένα τρίγωνο, έξι πλευρές και έξι άνθρωποι που συνδέονται μεταξύ τους με τρόπους που διαρκώς αλλάζουν. Η Μάρω και ο Σταύρος, η Αλεξία και ο Φάνης, η Νάντια και ο Ορέστης. Τρία ζευγάρια που μοιάζουν αρχικά να ακολουθούν παράλληλες πορείες, μέχρι που οι ζωές τους αρχίζουν να μπλέκονται, οι ισορροπίες ανατρέπονται και οι βεβαιότητες που είχαν για τον εαυτό τους και τους άλλους δοκιμάζονται. Το «τρίγωνο» του τίτλου σύντομα αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετο απ' όσο φαντάζεται κανείς.
Ο Βαγγέλης Μανουβέλος χρησιμοποιεί τους ήρωές του για να μιλήσει για τη σεξουαλική ταυτότητα, την έκφραση του φύλου, την επιθυμία, τις ενοχές και την ανάγκη να ζήσει κανείς όπως πραγματικά είναι. Το κάνει, όμως, χωρίς διδακτισμό. Η σύγχρονη ορολογία ενσωματώνεται οργανικά στην αφήγηση και ποτέ δεν επισκιάζει την ιστορία ή τους χαρακτήρες.
Αυτό που ξεχώρισα περισσότερο ήταν η πολυφωνική αφήγηση. Κάθε ήρωας έχει τη δική του φωνή και, μαζί της, τη δική του αλήθεια. Εκεί που λες «εντάξει, αυτός φταίει», αλλάζεις κεφάλαιο, ακούς την άλλη πλευρά και ξανασκέφτεσαι όσα πίστευες. Δεν θυμάμαι άλλη φορά να άλλαξα στρατόπεδο τόσες φορές μέσα στο ίδιο βιβλίο.
Εξίσου ευρηματικό βρήκα το σημείο όπου ο συγγραφέας παίζει με τα όρια της ίδιας της αφήγησης. Για λίγο η ιστορία μοιάζει να αποκτά επίγνωση του εαυτού της και ενώ αρχικά μπορεί να με μπέρδεψε λίγο, σύντομα κατάφερε και μου κίνησε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον.
Μέσα από τις διαφορετικές γενιές των ηρώων αναδεικνύεται και η αλλαγή της κοινωνίας. Οι μεγαλύτεροι κουβαλούν το βάρος μιας εποχής που έμαθε να σωπαίνει, ενώ οι νεότεροι έχουν περισσότερες λέξεις για να περιγράψουν τον εαυτό τους, αλλά όχι απαραίτητα λιγότερους φόβους. Γιατί τελικά η ανάγκη για αποδοχή, επικοινωνία και αγάπη δεν αλλάζει ποτέ.
Δεν είναι ένα εύκολο μυθιστόρημα. Ο λόγος του είναι πυκνός και απαιτεί την προσοχή του αναγνώστη, όμως θεωρώ ότι τον ανταμείβει. Αν γνωρίσεις τους ήρωές του και τους καταλάβεις, ίσως να αναθεωρήσεις και μερικές από τις δικές σου βεβαιότητες.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς συναντάμε την Μάρω και τον Σταύρο. Η Μάρω δουλεύει ως life coach.Μέσω της δουλειάς της βοηθά τους ανθρώπους να κάνουν το επόμενο βήμα για την εξέλιξη τους η ίδια ομως μένει στάσιμη. Ο Σταύρος αισθάνεται μία ματαίωση σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Ο γιος τους, ο Ορέστης, ψάχνει να βρει την ταυτότητα του σε μία κοινωνία που επιζητά να βάζει ταμπέλες στα πάντα. Οι ζωές των τριών προσώπων αλλάζουν ριζικά όταν το αγκάθι του πόθου και της επιθυμίας μπαίνει στη ζωή τους.
Ο Φάνης είναι νάρκισσός. Θεωρεί ότι μπορεί να έχει τον έλεγχο στα πάντα. Το μειονέκτημά του είναι ότι δεν έχει δουλέψει με τον εαυτό του και χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως θύματα της γοητείας του. Η κοπέλα του, η Αλεξία, λειτουργεί συναισθηματικά και ψάχνει την ουσία και όχι κάτι επιφανειακό, Τέλος, η Νάντια, η κοπέλα του Ορέστη, έχει χάσει τον δρόμο της γιατί οι δικές της επιθυμίες με των άλλων έρχονται σε σύγκρουση.
Είναι ένα μυθιστόρημα που αναφέρεται στη πολυπλοκότητα του έρωτα, στη σεξουαλική ταυτότητα και στις ανθρώπινες σχέσεις.
Τα έξι πρόσωπα της ιστορίας μας μπλέκονται σ’ ένα ερωτικό παιχνίδι που τους οδηγεί σε σαρκικές και επιφανειακές σχέσεις. Αυτές καλύπτουν πρόσκαιρα την επιθυμία τους, όμως στο τέλος καταλήγουν κενοί, μόνοι και άδειοι συναισθηματικά.
«Οι έξι πλευρές του τριγώνου» είναι ένα βιβλίο που θα σας παρασύρει στη δίνη του έρωτα.
Λυπάμαι πολύ, αλλά αυτό το βιβλίο δεν κατάφερε να αγγίξει κάτι μέσα μου. Δεν συμπάθησα κανέναν από τους ήρωες και με εκνεύρισε ιδιαίτερα η εμμονικη αναφορά στο σεξ με χυδαια εκφραστικότητα. Το σενάριο με τα πολλά και συχνά εναλλασσόμενα POV ωραίο μεν, αλλά η απόπειρα διαφορετικής γραφής μεταξύ των ηρώων υπερβολικά βεβιασμένη (βλ. κεφάλαια Ορέστη + Νάντιας).
Ενδεχομένως άμα με απασχολούσαν τα ζητήματα που προσπάθησε ο συγγραφέας να θίξει, να μου ταίριαζε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν συνέβη...
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι άνθρωποι μπλέκονται σε ένα σύνθετο δίκτυο σχέσεων, όπου η αγάπη, η επιθυμία, η ελευθερία και οι αναμνήσεις επηρεάζουν τις επιλογές τους. Καθώς οι σχέσεις μεταξύ τους αλλάζουν, έρχονται αντιμέτωποι με τα προσωπικά τους όρια, τις ανασφάλειες και τις συνέπειες των αποφάσεών τους. Το βιβλίο είναι ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις, στην επιθυμία, την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα. Μέσα από τις ζωές έξι ηρώων, οι σχέσεις μεταξύ τους συνεχώς μεταβάλλονται, δημιουργώντας ένα περίπλοκο ιστό συναισθημάτων, μυστικών και ερωτικών ανατροπών. Η αφήγηση δίνει χώρο στην οπτική κάθε χαρακτήρα, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να ανακαλύπτει σταδιακά πως πίσω από κάθε επιλογή κρύβονται φόβοι, ανάγκες και ανεκπλήρωτα συναισθήματα. Οι ήρωες δεν παρουσιάζονται ως τέλειοι, αλλά ως άνθρωποι που κάνουν λάθη, πληγώνονται, διεκδικούν και προσπαθούν να καταλάβουν τόσο τον εαυτό τους όσο και τους άλλους. Αυτό που ξεχωρίζει είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας προσεγγίζει με ειλικρίνεια τις σχέσεις και τα ζητήματα ταυτότητας, χωρίς να βάζει εύκολες ταμπέλες στους χαρακτήρες. Οι συνεχείς ανατροπές κρατούν το ενδιαφέρον, ενώ αρκετές από τις καταστάσεις αφήνουν χώρο για προσωπική σκέψη και προβληματισμό. Είναι μια ιστορία που καταφέρνει να σε παρασύρει στον δικό της κόσμο και να σε κάνει να αναρωτηθείς πόσο εύκολα αλλάζουν οι ισορροπίες στις ανθρώπινες σχέσεις. Ένα βιβλίο με έντονο ερωτικό στοιχείο, μπερδεμένα συναισθήματα και αρκετές εκπλήξεις, αλλά το σημαντικότερο είναι πως, όταν το κλείσεις, έχει ακόμη πράγματα να σου αφήσει να σκεφτείς.
Δεν είμαι συνηθισμένη σε αυτού του είδους τα βιβλία. Η πρώτη σκέψη ήταν θετική, αλλά και με μια επιφύλαξη, να ξεκινήσω να διαβάσω λίγες σελίδες, να δω αν μου αρέσει και τελικά βρέθηκα παγιδευμένη στις σελίδες του.
Σε αυτό το βιβλίο θα γνωρίσουμε τον Ορέστη, το Σταύρο, τη Μάρω, την Αλεξία, το Φάνη και τη Νάντια. Κάθε ένας με τα πάθη του, σωματικά και μη. Είναι από τα βιβλία που εμβαθύνουν στην ανθρώπινη φύση και ψυχολογία με έναν, ίσως, όχι και τόσο κλασσικό τρόπο. Ο συγγραφέας έχει καταφέρει να δώσει σάρκα και οστά σε αυτούς τους ήρωες. Γνωρίζουμε όχι μόνο τις σκέψεις και τις πράξεις τους, αλλά και αυτά που ένας άνθρωπος δύσκολα παραδέχεται ακόμη και στον εαυτό του. Και εδώ ο συγγραφέας μας δίνει παραπάνω από όσα έχουμε συνηθίσει να ακούμε... Συγκεκριμένα, τα κεφάλαια - σκέψεις του Ορέστη ήταν κατά τη γνώμη μου από τα πιο ωραία κομμάτια του βιβλίου. Άνετα θα μπορούσε να είναι ένας μονόλογος στο θέατρο.
Σε πολλά σημεία με δυσκόλεψε με την τόση ωμότητά του. Βέβαια αυτό είναι και το ερέθισμα για να θίξει σημαντικά ζητήματα όπως η σεξουαλική ταυτότητα ενός ατόμου, τα προβλήματα μιας οικογένειας, η ουσία της ύπαρξης. Το μόνο αρνητικό για εμένα είναι η τόσο μεγάλη και συχνή επιθυμία των ηρώων για σεξ, που υπάρχει σχεδόν σε όλα τα κεφάλαια του βιβλίου. Το τέλος του δεν με κέρδισε, περίμενα κάτι διαφορετικό, ωστόσο είναι και ωραίο γιατί σου αφήνει μια γλυκιά αίσθηση.
Είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο, διαφορετικό από τα συνηθισμένα, με πυκνή, τολμηρή γραφή. Αν αναζητάτε μια διεισδυτική και απόλυτα ειλικρινή ματιά, τότε σας το προτείνω...
Αν ψάχνεις ένα βιβλίο να σε σοκάρει και να σε φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με την καθημερινότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις , τότε αυτό το βιβλίο είναι για εσένα !
Ένα καλογραμμένο βιβλίο , με στόχο την καθημερινότητα τόσο στην διαφορετικότητα και την σεξουαλικότητα όσο και την διαφορετικών ειδών κακοποίηση.. Εξαιρετική εξιστόρηση και συγγραφή. Χτυπάει την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση πολλών ανθρώπων ..
Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας: αυτό το βιβλίο με δυσκόλεψε πάρα πολύ. Μιλάει ανοιχτά και χωρίς φίλτρα για τη διαφορετικότητα, για σύνθετες σχέσεις και για τη σεξουαλικότητα, βγάζοντας στην επιφάνεια μια ωμή, σκληρή αλήθεια. Έχει εικόνες και λόγια ωμά, πράγματα που δύσκολα επιλέγεις να διαβάσεις και που, ομολογουμένως, μπορεί να σοκάρουν.
Είναι από αυτά τα βιβλία που σε βγάζουν εντελώς από το comfort zone σου. Δεν είναι καθόλου εύκολο ανάγνωσμα, ούτε είναι σε καμία περίπτωση βιβλίο για να περάσει η ώρα , χαλαρά ! Για εμένα δεν είναι το είδος που μου ταιριάζει για δικούς μου λόγους ..Ήταν ένα μεγάλο trigger (όπως πολλοί έχουν για διαφορετικούς δικούς τους λόγους) . Θα ήθελα να είχαν σημειωθεί στην αρχή του βιβλίου .
Παρόλα αυτά, αναγνωρίζω ότι υπάρχουν βιβλία που δεν χρειάζεται να τα "αγαπήσεις" για να σου αφήσουν μια έντονη αίσθηση ...
Έξι άνθρωποι, τρία ζευγάρια, έξι διαφορετικές πλευρές της ίδιας ιστορίας. Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, σχέσεις, επιθυμίες και ταυτότητες μπλέκονται, ενώ μια ημερήσια εκδρομή γίνεται η αφορμή για να ανατραπούν ισορροπίες και βεβαιότητες.
Αυτό που ξεχώρισα περισσότερο είναι η πολυφωνική αφήγηση. Οι ήρωες εναλλάσσονται, κάθε κεφάλαιο αποκτά τη δική του φωνή και αρκετές φορές χρειάζεται λίγο χρόνο για να καταλάβεις ποιος μιλά, που τελικά μου άρεσε, γιατί σε βάζει ενεργά μέσα στο παιχνίδι των διαφορετικών οπτικών.
Η γραφή είναι ιδιαίτερη, τολμηρή και πειραματική, με αλλαγές ύφους και κεφάλαια που ακόμη και με μία μόνο λέξη καταφέρνουν να αποκτήσουν βάρος. Παράλληλα, το βιβλίο μιλά χωρίς φόβο για σεξουαλικότητα, επιθυμία και διαφορετικές μορφές σχέσεων, αμφισβητώντας την ιδέα ότι υπάρχει μόνο ένας «σωστός» τρόπος να αγαπάς ή να είσαι οικογένεια.
Ένα πρωτότυπο σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα, διαφορετικό από όσα έχω διαβάσει τελευταία, με πολύ ωραία ροή,από εκείνα που φεύγουν νεράκι και σε κάνουν να θέλεις να τα ξαναδιαβάσεις.
Ένα βιβλίο με πολύ δύσκολο θέμα, έναν διαφορετικό και ιδιαίτερο τρόπο γραφής. Και τα δύο αυτά το καθιστούν ενδιαφέρον και συνάμα δύσκολο. Οι πτυχές στις σχέσεις έξι ανθρώπων, αντρών-γυναικών σε διαφορετικές ηλικίες και βιώματα συνθέτουν ένα δύσκολο παζλ, που ο συγγραφέας τολμά να θίξει, δεν το φοβάται. Η γλώσσα του άμεση, τολμηρή, "γυμνή" από στρογγυλέματα στην έκφραση. Τα συναισθήματα δύσκολα και έντονα πολλές φορές στον αναγνώστη. Νιώθεις τα αδιέξοδα και τις μύχιες σκέψεις των ηρώων. Εκείνο που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δυσκολεύει πολύ είναι οι μονόλογοι που ερχονται με σύγχυση, με αποτέλεσμα να μην ξέρεις ποιος μιλάει ή εκθέτει την αφήγησή του. Αυτή δε η τελευταία, γίνεται με τρόπο "απέραντο" λεκτικά, καταιγιστικά ως όγκος λέξεων, σε έναν ρυθμό στίξης και γραφής που σε κινητοποιεί αλλά συνάμα σε πελαγώνει. Ενδιαφέρουσα προσπάθεια συγγραφής πάνω σε ένα επίπονο θέμα και διάθεση του συγγραφέα να ψαχτεί και να σε βάλει στην αγχωτική θέση των χαρακτήρων.
Το βιβλίο "Οι 6 πλευρές του τριγώνου" είναι ένα βιβλίο που απόλαυσα πραγματικά πολύ! Αυτό που εκτίμησα περισσότερο ήταν το κοινωνικό στοιχείο του και ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας κατάφερε να με κάνει να καταλάβω και να δω διαφορετικές πλευρές της κοινωνίας μέσα από την ιστορία✨
Οι έξι πρωταγωνιστές αποδόθηκαν εξαιρετικά! Μέσα από τις δικές τους ιστορίες βλέπουμε τόσα διαφορετικά στοιχεία της κοινωνίας, τόσο στις ανθρώπινες σχέσεις όσο και στο ερωτικό κομμάτι. Ο καθένας έχει τη δική του φωνή, τις δικές του σκέψεις και τα δικά του βιώματα, κι αυτό κάνει την ιστορία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Νομίζω πως είναι σχεδόν αδύνατο να μη βρεις κάποιον από αυτούς με τον οποίο να ταυτιστείς έστω και λίγο❤️
Γενικότερα, ήταν μια αναγνωστική εμπειρία που χάρηκα πάρα πολύ! Με προβλημάτισε, με έκανε να σκεφτώ και μου άφησε πολλά να κρατήσω. Το συστήνω ανεπιφύλακτα και χαίρομαι πολύ που το διάβασα!🤗📖
Μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος γραφής του. Όσον αφορά την πλοκή, πρόκειται για ένα πολύπλευρο τρίγωνο που συνεχώς αλλάζει διαστάσεις. Μια ιστορία στην οποία μπλέκονται πολλά πρόσωπα και, ενώ στην αρχή νομίζεις πως όλα ξεκινούν από ένα ζευγάρι, στην πορεία η ιστορία μετατοπίζεται και επικεντρώνεται σε ένα άλλο.Αλλά δεν είναι κάπως έτσι και η ίδια η ζωή;!Με όμορφο και παραστατικό τρόπο, ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει μια ιστορία που συνεχώς μεταβάλλεται, ακολουθώντας τον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο των πρωταγωνιστών, τις επιλογές τους και, κυρίως, τις συνέπειες των πράξεών τους.
Το βιβλίο αποτελεί μια διεισδυτική και τολμηρή ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις, την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα. Ο συγγραφέας αποφεύγει τις εύκολες απαντήσεις και τα κλισέ· κανένας από τους ήρωές του δεν είναι απόλυτα σωστός ή λάθος..Με μια αφήγηση που καθηλώνει και ανατρέπει την ευθύγραμμη πορεία του χρόνου, είναι ένα ανάγνωσμα που σε προσκαλεί να αναλογιστείς τις δικές σου «πλευρές» και εκκρεμότητες.
3,5⭐️ Ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα που, μέσα από έξι διαφορετικούς χαρακτήρες και τις μεταξύ τους σχέσεις, εξερευνά ζητήματα ταυτότητας, σεξουαλικότητας, ελευθερίας και ανθρώπινων αντιφάσεων. Μια ιδιαίτερη ιστορία που σίγουρα θα βρει το δικό της αναγνωστικό κοινό.
Με μια γραφή γεμάτη βάθος, ευαισθησία και κινηματογραφική ζωντάνια, ο συγγραφέας υφαίνει έναν αριστοτεχνικό ιστό όπου οι ζωές των ηρώων διασταυρώνονται μέσα από αθέατα νήματα, αναδεικνύοντας τις πολύπλοκες πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων και της μοίρας.
Σύγχρονη γραφή, ενδιαφέροντες χαρακτήρες με background την υπέροχη Κεφαλονιά. Ο Μανουβελος σε βάζει μέσα στην ιστορία προκαλώντας σε να σκεφτείς όπως ο κάθε ήρωας ξεχωριστά. Ένα εξαιρετικό βιβλίο που διαβάζεται με μια ανάσα.
Ένα εκπληκτικό βιβλίο με καταπληκτική δομή και περιγραφή, μέσα από τον πρώτο λόγο των σχέσεων στην σημερινή κοινωνία. Περίτεχνος όταν πρέπει και ωμός όταν χρειάζεται ο συγγραφέας κάνει μια καταπληκτική δουλειά
Το βιβλίο του κου Μανουβέλου μας εισάγει σε ένα νέο συγκλονιστικό τρόπο σκέψης. Είναι σίγουρα καινοτόμο, ένα βιβλίο που έλειπε και είχαμε ανάγκη να διαβάσουμε. Ξεφεύγει από αυτά που έχουμε συνηθίσει. Μαγνητίζει τον αναγνώστη μέχρι και τη τελευταία γραμμή.
Το «Οι 6 πλευρές του τριγώνου» είναι ένα πολυφωνικό και ψυχογραφικό μυθιστόρημα με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις. Το βιβλίο υπενθυμίζει πως σε κάθε ανθρώπινη σχέση υπάρχουν κρυφές πλευρές και απωθημένα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά.
Ενα συγχρονο μυθιστορημα, με ζωντανη και εξυπνη γραφη, ενδιαφερον, καποιες σκηνες ηταν σχεδον χορευτικες! περιμενω με μεγαλο ενδιαφερον το επομενο βιβλιο του ιδιου!
Έξι άνθρωποι, τρεις σχέσεις και ένα τρίγωνο που αλλάζει συνεχώς μορφή. Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης και η Αλεξία μπλέκονται σε μια ιστορία σχέσεων, επιθυμιών και συγκρούσεων, μέσα από την οποία το βιβλίο επιχειρεί να μιλήσει για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα, την αγάπη, την απώλεια και διάφορες κοινωνικές παθογένειες.
Για μένα, όμως, το αποτέλεσμα ήταν ένα λογοτεχνικό παραλήρημα. Μια πραγματική τρικυμία εν κρανίω.
Καταλαβαίνω την πρόθεση ενός συγγραφέα να χωρέσει σε ένα μυθιστόρημα πολλά κοινωνικά ζητήματα, ακόμη και να προκαλέσει ή να φτάσει στα άκρα προκειμένου να τα αναδείξει. Εδώ, όμως, ο τρόπος με τον οποίο έγινε με έχανε συνεχώς. Η γραφή μού δημιουργούσε την αίσθηση ότι βρίσκομαι πάνω σε πλοίο που κουνιέται ασταμάτητα στο κύμα: από σκέψη σε σκέψη, από θέμα σε θέμα και από τη μία υπερβολή στην επόμενη.
Σε αρκετά σημεία οι περιγραφές γίνονται ιδιαίτερα ακραίες. Και δεν έχω πρόβλημα με ένα βιβλίο που επιλέγει να είναι ωμό, σκοτεινό ή προκλητικό, όταν αυτό εξυπηρετεί ουσιαστικά την ιστορία του. Υπάρχει όμως για μένα μια γραμμή ανάμεσα στο ωμό και στο χυδαίο, και εδώ θεωρώ ότι ξεπεράστηκε — ιδιαίτερα στις περιγραφές των βιασμών που αφορούν τον Ορέστη.
Κάπου ανάμεσα στους έξι χαρακτήρες, στις σχέσεις τους, στη σεξουαλικότητα, στα τραύματα και στα κοινωνικά ζητήματα που εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο, έχασα τελικά και την ίδια την ιστορία. Αντί να αισθανθώ ότι όλα αυτά συνθέτουν σταδιακά ένα πολύπλοκο σύνολο, είχα την αίσθηση ότι διαβάζω σκέψεις και καταστάσεις που έχουν πεταχτεί όλες μαζί στο χαρτί.
Υπήρχαν στιγμές που πραγματικά αναρωτιόμουν «τι ακριβώς διαβάζω τώρα;»
Ίσως αυτό το ιδιαίτερο, ακραίο ύφος να λειτουργήσει για κάποιον άλλο αναγνώστη. Σε εμένα πάντως όχι. Έκλεισα το βιβλίο περισσότερο μπερδεμένη και κουρασμένη παρά προβληματισμένη από όσα προσπάθησε να θίξει.
Και, δυστυχώς, ήταν ακόμη μία από εκείνες τις αναγνωστικές εμπειρίες που δεν βοηθούν καθόλου την ήδη δύσκολη σχέση μου με τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.
3.5⭐️ Οι 6 πλευρές του τριγώνου❤️📖 Το βιβλίο μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά! Είχε πολλά σημεία που σημείωσα, φράσεις και γνωμικά που θα μου μείνουν όπως αυτό με την θάλασσα στο τέλος και τα σώματα! Πολύ όμορφη γραφή, λίγο μπερδευτική βέβαια αλλά μοναδική . Το ύφος του βιβλίου μου άρεσε αρκετά και μπορώ να πω ότι η επιλογή του μια λέξη και τελεία σε κάποια κεφάλαια του βιβλίου έδωσαν άλλη χροιά στη δυναμική του βιβλίου κάτι που μου άρεσε πολύ! Λίγο με μπέρδεψε το ποιανού το κεφάλαιο είναι ειδικά στην αρχή. Πολλές φορές έπρεπε να φτάσω στο μέσο του κεφαλαίου για να κατάλαβω ποιανού το κεφάλαιο διαβάζβ😂 Αλλά σε γενικές γραμμές πολύ δυνατό μυθιστόρημα και πολύ διαφορετικό από όλα όσα είχα διαβάσει! Λίγο μου κακοφάνηκε στο τέλος κάτι που έγινε αλλά εξυπηρετούσε την πλοκή και κατάλαβα τι ήθελε να πει ο ποιητής.
Ευχαριστώ πάρα πολύ για το αντίτυπο πραγματικά @manouvelosvangelis 🙏🙏
Πλοκή: Δεν μπορώ να πω ότι ήταν μια πλοκή που σε συνεπαίρνει αλλά είναι μοναδική και πρωτότυπη και έχει πολλά να δώσει από τα συμφραζόμενα και τις φράσεις που γράφει καθώς και το νόημα που θέλει να περάσει. Είναι αυτό που λέμε character based βιβλίο! Είναι ένα βιβλίο που επικεντρώνεται σε 6 διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορερικά θέλω, εμπειρίες, σεξουαλικές προτιμήσεις αλλά και ηλικίες! Τρίγωνα που αλλάζουν σχήμα και τα πράγματα περιπλέκονται τόσο πολύ που όλο λες τι συμβαίνει 🤯
Τα όρια δοκιμάζονται και οι πρωταγωνιστές μας προσπαθουν να βρουν τον εαυτό τους ξανά καθώς και τα θέλω τους προσπαθώντας να κρατήσουν τις σχέσεις που με κόπο είχαν αποκτήσει 🩷
Όπως λέει και στο οπισθόφυλλο είναι ένα βιβλίο για την ταυτότητα, την σεξουαλικότητα και τις εκκρεμότητες της αγάπης!!❤️