What do you think?


De kwartelkoning
Hans Dorrestijn is inmiddels dan wel op leeftijd, maar dat belet hem niet om zich nog volop aan zijn meest geliefde bezigheden te wijden: vogels kijken, én daar mooie verhalen over schrijven. Bijvoorbeeld over het Roodpootvalkje in Oost-Europa, de Oeverzwaluw in Leende of de Appelvink in Bennekom. En over wanhoopsvogels, schaamsoorten en droomvogels – vogels die je nooit hebt gezien maar waar je hevig naar verlangt, zoals de Kwartelkoning. Maar net als veel vogelaars kijkt Dorrestijn niet alleen vogels, hij kijkt ook graag mensen. Die heb je immers ook van diverse pluimage.
Met prachtige kleurenillustraties van Elwin van der Kolk.
Met prachtige kleurenillustraties van Elwin van der Kolk.
160 pages, Paperback
Published June 16, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
Read
September 5, 2026Mooie verhalen, grappige verhalen en een eerbetoon aan Nico de Haan.
August 15, 2026
"Mijn mooiste waarnemingen die ik nooit heb gezien zijn het Hazelhoen en de Kwartelkoning."
Waar Hans Dorrestijn verlangt naar wensvogels is mijn wensvogel een nieuw boek van Hans Dorrestijn. Die dan een schaamsoort zou worden als ik het niet snel zou lezen. Helaas werd de vogel na het zien meer een desillusievogel, vergelijkbaar met het zien van een nieuwe soort meeuw op 300 meter afstand met de wind op je verrekijker.
Metaforen daargelaten, ik vind Dorrestijn op zijn best wanneer hij praat over de kleine dingen dichtbij huis. De waardering die hij kan geven aan de vogeltjes die over het hoofd worden gezien. De moeilijkheden en onhandigheden van het vogelen. Af en toe zitten er zulke stukjes in, zoals wanneer hij heerlijk beschrijft dat hij vanaf zijn keuken naar de voederbak in de tuin kijkt. Met een schetsje erbij zelfs dat het geheel nog persoonlijker maakt. Of wanneer hij nagaat of zijn vader, die opgeschreven heeft dat hij de kwartelkoning gezien had, die ook echt gezien zou kunnen hebben. Maar dit boek is ook gevuld met reizen naar het oosten, sneren naar de 'algemene' vogels en verhalen die zelfs niks met vogelen te maken hebben. De anekdotes die leuk zouden moeten zijn hebben voor mij het tegenovergestelde effect - de gelikte pannenverkoper, de mislukte interviews, een optreden voor schurken, BnB-eigenaren die geld verdienen met seks - ik dacht dat we bij de natuur zouden blijven.
Waar ligt dit nu aan? Ik denk dat Dorrestijn een te goede vogelaar is geworden voor zijn genre. Hij staat te ver van me af nu de kleine bonte specht een schaamsoort is en de koolmeesjes de moeite niet meer waard zijn. Zo voelt de naïviteit en de zelfspot die eerst zo aandoenlijk was, in dit boek meer aan als een sketch.
Waar Hans Dorrestijn verlangt naar wensvogels is mijn wensvogel een nieuw boek van Hans Dorrestijn. Die dan een schaamsoort zou worden als ik het niet snel zou lezen. Helaas werd de vogel na het zien meer een desillusievogel, vergelijkbaar met het zien van een nieuwe soort meeuw op 300 meter afstand met de wind op je verrekijker.
Metaforen daargelaten, ik vind Dorrestijn op zijn best wanneer hij praat over de kleine dingen dichtbij huis. De waardering die hij kan geven aan de vogeltjes die over het hoofd worden gezien. De moeilijkheden en onhandigheden van het vogelen. Af en toe zitten er zulke stukjes in, zoals wanneer hij heerlijk beschrijft dat hij vanaf zijn keuken naar de voederbak in de tuin kijkt. Met een schetsje erbij zelfs dat het geheel nog persoonlijker maakt. Of wanneer hij nagaat of zijn vader, die opgeschreven heeft dat hij de kwartelkoning gezien had, die ook echt gezien zou kunnen hebben. Maar dit boek is ook gevuld met reizen naar het oosten, sneren naar de 'algemene' vogels en verhalen die zelfs niks met vogelen te maken hebben. De anekdotes die leuk zouden moeten zijn hebben voor mij het tegenovergestelde effect - de gelikte pannenverkoper, de mislukte interviews, een optreden voor schurken, BnB-eigenaren die geld verdienen met seks - ik dacht dat we bij de natuur zouden blijven.
Waar ligt dit nu aan? Ik denk dat Dorrestijn een te goede vogelaar is geworden voor zijn genre. Hij staat te ver van me af nu de kleine bonte specht een schaamsoort is en de koolmeesjes de moeite niet meer waard zijn. Zo voelt de naïviteit en de zelfspot die eerst zo aandoenlijk was, in dit boek meer aan als een sketch.
August 17, 2026
«De kwartelkoning» van Hans Dorrestijn is zo’n boek dat je met een glimlach leest en toch geregeld even doet stilstaan. Dorrestijn schrijft lichtvoetig, geestig en met een heerlijk gevoel voor het absurde.
Zijn liefde voor vogels vormt de rode draad, maar het boek gaat natuurlijk over veel meer. Over kijken, luisteren en verwonderd zijn over de natuur die zich vlak voor onze neus afspeelt.
De kwartelkoning zelf wordt bijna een mythische figuur: zeldzaam, geheimzinnig en moeilijk te betrappen. Dorrestijn maakt van die zoektocht een bron van humor én kleine geluksmomenten. Zijn observaties zijn scherp, maar nooit zwaarwichtig. Hij kan zichzelf bovendien uitstekend relativeren, wat zijn verhalen bijzonder sympathiek maakt.
Tussen de vogels, landschappen en wandelingen duikt voortdurend de mens op met al zijn eigenaardigheden. En precies daar zit veel van de charme van dit boek. Je hoeft geen doorgewinterde vogelaar te zijn om ervan te genieten. Wie graag buiten is, zal ongetwijfeld veel herkennen in zijn aandacht voor geluiden, sporen en onverwachte ontmoetingen. Maar bovenal is dit een boek dat uitnodigt om trager te kijken en beter te luisteren. Een heerlijk tussendoortje vol humor, natuur en milde melancholie. «De kwartelkoning» is kortom Dorrestijn op zijn aangenaamst: geestig, eigenzinnig en verrassend ontroerend.
Zijn liefde voor vogels vormt de rode draad, maar het boek gaat natuurlijk over veel meer. Over kijken, luisteren en verwonderd zijn over de natuur die zich vlak voor onze neus afspeelt.
De kwartelkoning zelf wordt bijna een mythische figuur: zeldzaam, geheimzinnig en moeilijk te betrappen. Dorrestijn maakt van die zoektocht een bron van humor én kleine geluksmomenten. Zijn observaties zijn scherp, maar nooit zwaarwichtig. Hij kan zichzelf bovendien uitstekend relativeren, wat zijn verhalen bijzonder sympathiek maakt.
Tussen de vogels, landschappen en wandelingen duikt voortdurend de mens op met al zijn eigenaardigheden. En precies daar zit veel van de charme van dit boek. Je hoeft geen doorgewinterde vogelaar te zijn om ervan te genieten. Wie graag buiten is, zal ongetwijfeld veel herkennen in zijn aandacht voor geluiden, sporen en onverwachte ontmoetingen. Maar bovenal is dit een boek dat uitnodigt om trager te kijken en beter te luisteren. Een heerlijk tussendoortje vol humor, natuur en milde melancholie. «De kwartelkoning» is kortom Dorrestijn op zijn aangenaamst: geestig, eigenzinnig en verrassend ontroerend.
July 13, 2026
Hans Dorrestijn is een Nederlandse tekstschrijver, cabaretier, vertaler en (liedjes) schrijver.
De kwartelkoning gaat over zijn meest geliefde bezigheid: vogels kijken én daar mooie verhalen over schrijven. Over wanhoopsvogels, schaamsoorten en droomvogels (zoals de kwartelkoning).
Hans verteld zijn persoonlijke verhalen op zeer komische wijze maar er is ook ruimte voor serieuze onderwerpen zoals de oorlog.
Enkele stukjes uit het boek:
Wanneer mag je jezelf eigenlijk vogelaar noemen? Als je schik hebt in vogeltjes.
Hans moest een keer optreden in een psychiatrisch centrum en werd daar opgevangen door een medewerker die eruit zag als een ontsnapte maraboe. Ik had gelijk beeld!
Om dan nog maar te zwijgen over het verhaal van Wout en Do, geweldig!
Ik heb me dus kostelijk vermaakt tijdens het lezen.
Dit was mijn eerste boek van Hans Dorrestijn en het smaakt naar meer!
De kwartelkoning had eigenlijk maar één nadeel:
ik had het boekje in minder dan twee uur uit, dat wil zeker wat zeggen over hoe goed het weg las, maar had van mij langer gemogen.
Daarentegen een goede reden om meer van Dorrestijn te gaan lezen!
De prachtige kleurillustraties van Elwin van der Kolk maken het boek helemaal af.
Nijgh & van Ditmar, hartelijk dank voor het opsturen van dit mooie recensie exemplaar!
De kwartelkoning gaat over zijn meest geliefde bezigheid: vogels kijken én daar mooie verhalen over schrijven. Over wanhoopsvogels, schaamsoorten en droomvogels (zoals de kwartelkoning).
Hans verteld zijn persoonlijke verhalen op zeer komische wijze maar er is ook ruimte voor serieuze onderwerpen zoals de oorlog.
Enkele stukjes uit het boek:
Wanneer mag je jezelf eigenlijk vogelaar noemen? Als je schik hebt in vogeltjes.
Hans moest een keer optreden in een psychiatrisch centrum en werd daar opgevangen door een medewerker die eruit zag als een ontsnapte maraboe. Ik had gelijk beeld!
Om dan nog maar te zwijgen over het verhaal van Wout en Do, geweldig!
Ik heb me dus kostelijk vermaakt tijdens het lezen.
Dit was mijn eerste boek van Hans Dorrestijn en het smaakt naar meer!
De kwartelkoning had eigenlijk maar één nadeel:
ik had het boekje in minder dan twee uur uit, dat wil zeker wat zeggen over hoe goed het weg las, maar had van mij langer gemogen.
Daarentegen een goede reden om meer van Dorrestijn te gaan lezen!
De prachtige kleurillustraties van Elwin van der Kolk maken het boek helemaal af.
Nijgh & van Ditmar, hartelijk dank voor het opsturen van dit mooie recensie exemplaar!
July 24, 2026
Heerlijk, humorvol boekje. Heb hardop moeten lachen. Ook voor niet vogelaars.
August 23, 2026
Leuk boekje met verzamelde stukjes voor vogelliefhebbers. Ontroerend gedicht over de vader en een uitweiding over oplichters aan de deur.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews






