Requiem dla lalek

by Cezary Zbierzchowski

Pierwsze wydanie „Requiem dla lalek” Cezarego Zbierzchowskiego ukazało się jesienią 2008 roku, zawierało osiem tekstów o tematyce SF z lat 2002–2008 i zostało bardzo dobrze przyjęte przez czytelników oraz przez krytykę. Na szczególną uwagę, zdaniem recenzentów, zasłużyła tytułowa minipowieść oraz opowiadania „Moneta”, „Miejsce na drodze” i „Innego nie będzie”. Jednak ze względu na ograniczoną dystrybucję pierwsze wydanie nie zagościło szerzej w świadomości odbiorców, co skłoniło nas do przypomnienia zbioru w przededniu premiery powieści SF Cezarego Zbierzchowskiego „Holocaust F”. Niniejsze wydanie zostało wzbogacone o opowiadania „Smutek parseków” i „Płonąc od środka”, pochodzące z późniejszych antologii Powergraphu, a także o niepublikowane jeszcze opowiadanie „Garcia” z 2003 roku. Teksty, w większości luźno powiązane, stworzyły podstawy świata Rammy, który stał się następnie miejscem akcji (a także „bohaterem”) najnowszej powieści Cezarego Zbierzchowskiego. W tym ujęciu jednym z ważniejszych utworów jest krótkie opowiadanie „Bezludzie”, stanowiące bezpośrednie wprowadzenie do wydarzeń opisanych w „Holocauście F”.

Genres: Science Fiction

352 pages, ebook

First published September 29, 2008

Reviews

[Jakub]

Bardzo solidny zbiór opowiadań, który pokazuje bogactwo świat Rammy i wyobraźni autora. Mnóstwo tu człowieczych dramatów, ostatków człowieczeństwa i rozpaczy czasem podlanej heroizmem. Warto jednak wsiąknąć w ten świat, zdecydowanie. I aż chciałoby się, by kiedyś autor połączyć te wszystkie wątki, zakątki i niesamowitości.

[Magdalena Stonawska]

Nie spodziewałam się, że aż tak mi się spodoba. Szczególnie ostatni, tytułowy tekst ogromnie mnie zaskoczył.

[Anka_wie_]

Wymęczyłam tę książkę. Porównanie do Black mirror średnio trafione. Widać, że autor chcial ale wyszło średnio. 2 czy 3 opowiadania były w miarę ok. Przy reszcie autor tak przekombinował zakończenia, że ciężko w ogóle dojść jaka miała być puenta.

[keskese]

Przeczytałam jako swoistego rodzaju prequel do "Holocaustu F", na który ostrzę sobie czytelnicze ząbki już od jakiegoś czasu. Cóż mogę rzec? Pachnie PKD i wyraźne nawiązania do jego twórczości pojawiają się w "Requiem..." dość często. Podobnie paranoiczny klimat i ciekawie wykreowany świat, w którym jednak nikt o zdrowych zmysłach nie chciałby żyć. Niektóre opowiadania są naprawdę dobre, inne wywołują zniecierpliwione przewracanie stron w poszukiwaniu upragnionego końca - przyznam się, że nie "wymęczyłam" ostatniego. Mimo wszystko Zbierzchowski zaprezentował tu ciekawą koncepcję świata i fantastykę na poziomie o wiele wyższym, niż ten reprezentowany przez niektórych pupilków Fabryki Słów. Nie czuję się powalona na kolana, ale po "Holocaust F" sięgnęłam. Zobaczymy.

[Urszula]

Na nazwisko Zbierzchowskiego natknęłam się przy okazji reklamy wznowienia Requiem. Ciekawa okładka, entuzjastyczna zapowiedź zarysowały mi w oczekiwaniach historię a la Łowca androidów. Czyli coś dla mnie! Otóż to zupełnie nie to. Zupełnie. Ale jest dużo lepiej niż oczekiwałam! Nie jest to kolejna odtwórcza historia, osadzona w nowych realiach i opowiedziana znów z innej perspektywy, ale zupełnie nowa jakość. Przede wszystkim to opowiadania, spięte wspólną lokacją. Jedne bardziej zwarte i będące bardziej samodzielnymi, zamkniętymi bytami, inne mniej. Jeszcze inne zmierzające w stronę filozofii, z płynnymi liniami brzegowymi i rozmytym zakończeniem. Nie potrafię wybrać najlepszego, wszystkie są mocne i dobre!

[Artur]

Dużo ciekawych pomysłów utopionych w bagienku balansowania na granicy grafomanii.

[Karolina Cisowska]

Ciężko ocenić, opowiadania różnią się poziomem, antologia wypada gorzej niż "Holokaust F". Najbardziej podobała mi się "Moneta". Ale co do pozostałych to nawet "Smutek parseków" wydaje się niewyważony.