Weer een heel aangrijpend verhaal van Valentijn. Hij schrijft altijd zo inlevend over gebroken kinderen, verloren mensen. Het is zo alsof ik naast de hoofdpersoon sta. Dit verhaal heeft me niet zo gegrepen als ‘Beste Mevrouw Eva’, maar toch werd ik er erg door meegesleept. Het einde moet ik nog even laten bezinken. Ik waardeer in elk geval hoe de lijn tussen realiteit en fantasie steeds meer lijkt te vervagen waardoor je je aan het eind zit af te vragen waar je nou eigenlijk over gelezen hebt.
Sowieso wel een ster aftrek vanwege mijn persoonlijke pet peeve van het gebruik van andere talen in een Nederlandstalige roman zonder toegevoegde uitleg. Al spreek ik prima Engels en een beetje Duits, toch stoort dit mij altijd. Ook zal ik iedereen aanraden dit verhaal fysiek te lezen - doordat ik vanwege werk was aangewezen tot het ebook waren de tijdssprongen soms best verwarrend omdat de layout gewoon anders en hiervoor niet ideaal is.
Een ontroerende roman met een originele invalshoek. Het verhaal raakte me vanaf de eerste bladzijde en na de laatste bladzijde zindert het ook nog lang na. Valentijn heeft een prettige schrijfstijl en de manier waarop hij de heftige WO II-geschiedenis van zijn opa Eddy de Heer door deze roman heen heeft gevlochten, vind ik heel knap gedaan. Een indrukwekkend boek van een veelbelovende auteur!
Met name de passages die de jeugd van de hoofdpersoon beschreven hadden mij weer totaal in z’n greep. Bovendien ook eens leuk om over een unhinged mannelijk hoofdpersoon te lezen in plaats van altijd maar die vrouwen.
Bij het zoeken naar je eigen verleden, dat van je opa en je familie vinden... Reizen naar Neverland omdat dat de 'safespot' was in zijn jeugd, maar eindigen in een berghutje om daar de verloren geschiedenis te herschrijven. Thuis wachten Adel en Raaf, maar de man heeft belangrijkere zaken af te handelen. De berghut krijgt zijn aandacht en verzorging, zolang hij daar verblijft. Een boswachter/ranger lijkt vaak in de buurt te zijn en doet hem sterk denken aan zijn opa. De man lijkt zich bewust af te zonderen van de wereld om te verdwijnen? Ik vond dit boek nog beter dan Beste mevrouw Eva en ik ben benieuwd wat er nog meer gaat komen van Valentijn de Heer.
Een boek over Jomanda en Michael Jackson, over The Shorts en de oorwurm Comment ça va? Over hoe het verleden doorwerkt in het heden en hoe belangrijk het is om je familiegeschiedenis te kennen. Twee verhaallijnen die vernuftig in elkaar zijn verweven waarbij je bij de hedendaagse lijn je afvraagt wat er echt gebeurt en wat er zich in zijn hoofd afspeelt. Een aanrader!
Allereerst bedankt Valentijn de Heer dat ik dit boek mocht ontvangen. Dit is normaal niet echt mijn genre, maar omdat ik dit genre meer wilde ontdekken, wilde ik het boek toch graag lezen. En ik ben diep onder de indruk.
De twee verschillende verhaallijnen zijn op een heel mooie manier met elkaar vervlochten. Enerzijds lees je over zijn reis naar het landgoed van Michael Jackson, waar hij iemand ontmoet die hem aan zijn opa doet denken. Hij blijft vervolgens in het berghutje om het verhaal van zijn opa tijdens de Tweede Wereldoorlog af te werken.
Hoe het verhaal van zijn opa in het verhaal verwerkt is, vond ik trouwens heel sterk.
Anderzijds lees je over zijn jeugd en hoe het vroeger niet altijd even goed met hem ging. In beide verhaallijnen voelde ik me sterk verbonden met het hoofdpersonage.
Wat ik ook bijzonder vond, is hoe de gebeurtenissen uit het verleden blijven doorwerken in het heden en zelfs gevolgen hebben voor de volgende generaties. Dat vond ik best aangrijpend.
Het boek had me echt in zijn greep. Het leest vlot, de schrijfstijl wist me mee te nemen in het verhaal en het geheel is aangrijpend en heel bijzonder. Zeker een boek dat me nog even bijblijft. ❤️
Na Beste mevrouw Eva had Valentijn de Heer eigenlijk al een beetje mijn hart gewonnen. De manier waarop hij, in heldere zinnen en lichtvoetige stijl, het leven beschreef van een jongetje met knotsgekke ouders, was aandoenlijk en ontroerend. NVRLND moest die verwachtingen gaan inlossen en is daar volledig in geslaagd. De familietragiek die begint bij opa's oorlogsverleden, en daarna twee generaties doorloopt, leest als een trein, en is - mede door De Heers wisselingen van verhaallijn - intrigerend tot het laatste moment. Opa's verhaal moet verteld, daar draait het in het boek ook om, terwijl ons vertrekpunt een ander is, namelijk het onverwerkte jeugdtrauma van de hoofdpersoon. Zoals wel vaker blijkt als je systemen gaat onderzoeken, begint het échte trauma vaak op een andere plek. En komt het op de vreemdste momenten ineens opzetten. Uiteindelijk blijkt de sleutel voor de hoofdpersoon te liggen in zijn hoofd, en beleven we door zijn ogen een geschiedenis opnieuw. Een bijzonder boek dat je in één ruk uitleest!
Sommige schrijvers hebben na één boek al iets bij je opgebouwd. Een soort vertrouwen. Valentijn de Heer is voor mij zo’n schrijver. Zijn debuut Beste mevrouw Eva vond ik geweldig. Mijn verwachtingen voor NVRLND waren dan ook behoorlijk hoog. En hoewel De Heer opnieuw laat zien wat een bijzondere verteller hij is, sloeg ik zijn tweede roman toch niet helemaal voldaan dicht. De hoofdpersoon van NVRLND draagt zijn jeugd met zich mee. Als kind groeide hij op in een gezin waarin hij zich niet altijd veilig voelde en zocht hij in gedachten zijn toevlucht tot een plek waar alles wél goed was: Neverland, het landgoed van Michael Jackson. Inmiddels is hij volwassen, maar wat vroeger gebeurde, kan hij niet zomaar achter zich laten. Op advies van zijn therapeut reist hij naar Californië. Misschien kan een bezoek aan de plek die hem als kind zoveel troost bood iets teweegbrengen. Misschien liggen daar antwoorden. Lees mijn volledige recensie op: https://boekenbijlage.nl/nvrlnd-valen...
Het vraagt wat tijd om in de opzet en de schrijfstijl te komen maar de beloning voor deze inspanning is groot. Prachtige roman die veel essentiële zaken des levens aantikt.