What do you think?
Rate this book
NVRLND
256 pages, Kindle Edition
Published July 3, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
September 15, 2026
Een man besluit op advies van zijn therapeut zijn gezin tijdelijk achter zich te laten en naar Californië te vertrekken. Zijn bestemming is het landgoed van een overleden popster, een plek die hij zich uit zijn jeugd herinnert als een soort toevluchtsoord. Alleen loopt zijn reis anders dan verwacht wanneer hij verdwaalt en uiteindelijk in een verlaten berghut terechtkomt.
Wat ik heel mooi vond aan dit boek, is de manier waarop de verschillende verhaallijnen met elkaar verweven zijn. Je leest zowel over het heden als over het verleden. In het heden volg je zijn reis naar Californië en zijn verblijf in de berghut.
Door een onverwachte ontmoeting komen herinneringen aan zijn opa naar boven en besluit hij het verhaal van zijn opa verder uit te zoeken. Zijn opa schreef ooit met Comment ça va een grote hit, maar zweeg over zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De manier waarop dit verhaal van zijn opa door het boek heen is verwerkt, vond ik ontzettend sterk.
Daarnaast ga je steeds terug naar het verleden en krijg je meer te weten over zijn jeugd en zijn opvoeding. Langzaam wordt duidelijk wat hij vroeger heeft meegemaakt en welke gebeurtenissen invloed hebben gehad op de persoon die hij later is geworden.
Juist doordat je steeds heen en weer gaat tussen het heden en verleden, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek. In beide verhaallijnen voelde ik me sterk verbonden met het hoofdpersonage.
De schrijfstijl van Valentijn is prettig en vlot en zorgde ervoor dat ik helemaal werd meegenomen in de verschillende lagen van het verhaal. NVRLND is een bijzonder verhaal en ik wil @deheervalentijn en @uitgeverijpluim heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
Wat ik heel mooi vond aan dit boek, is de manier waarop de verschillende verhaallijnen met elkaar verweven zijn. Je leest zowel over het heden als over het verleden. In het heden volg je zijn reis naar Californië en zijn verblijf in de berghut.
Door een onverwachte ontmoeting komen herinneringen aan zijn opa naar boven en besluit hij het verhaal van zijn opa verder uit te zoeken. Zijn opa schreef ooit met Comment ça va een grote hit, maar zweeg over zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De manier waarop dit verhaal van zijn opa door het boek heen is verwerkt, vond ik ontzettend sterk.
Daarnaast ga je steeds terug naar het verleden en krijg je meer te weten over zijn jeugd en zijn opvoeding. Langzaam wordt duidelijk wat hij vroeger heeft meegemaakt en welke gebeurtenissen invloed hebben gehad op de persoon die hij later is geworden.
Juist doordat je steeds heen en weer gaat tussen het heden en verleden, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek. In beide verhaallijnen voelde ik me sterk verbonden met het hoofdpersonage.
De schrijfstijl van Valentijn is prettig en vlot en zorgde ervoor dat ik helemaal werd meegenomen in de verschillende lagen van het verhaal. NVRLND is een bijzonder verhaal en ik wil @deheervalentijn en @uitgeverijpluim heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
August 3, 2026
Een ontroerende roman met een originele invalshoek. Het verhaal raakte me vanaf de eerste bladzijde en na de laatste bladzijde zindert het ook nog lang na. Valentijn heeft een prettige schrijfstijl en de manier waarop hij de heftige WO II-geschiedenis van zijn opa Eddy de Heer door deze roman heen heeft gevlochten, vind ik heel knap gedaan. Een indrukwekkend boek van een veelbelovende auteur!
July 26, 2026
Weer een heel aangrijpend verhaal van Valentijn. Hij schrijft altijd zo inlevend over gebroken kinderen, verloren mensen. Het is zo alsof ik naast de hoofdpersoon sta. Dit verhaal heeft me niet zo gegrepen als ‘Beste Mevrouw Eva’, maar toch werd ik er erg door meegesleept. Het einde moet ik nog even laten bezinken. Ik waardeer in elk geval hoe de lijn tussen realiteit en fantasie steeds meer lijkt te vervagen waardoor je je aan het eind zit af te vragen waar je nou eigenlijk over gelezen hebt.
Sowieso wel een ster aftrek vanwege mijn persoonlijke pet peeve van het gebruik van andere talen in een Nederlandstalige roman zonder toegevoegde uitleg. Al spreek ik prima Engels en een beetje Duits, toch stoort dit mij altijd. Ook zal ik iedereen aanraden dit verhaal fysiek te lezen - doordat ik vanwege werk was aangewezen tot het ebook waren de tijdssprongen soms best verwarrend omdat de layout gewoon anders en hiervoor niet ideaal is.
Sowieso wel een ster aftrek vanwege mijn persoonlijke pet peeve van het gebruik van andere talen in een Nederlandstalige roman zonder toegevoegde uitleg. Al spreek ik prima Engels en een beetje Duits, toch stoort dit mij altijd. Ook zal ik iedereen aanraden dit verhaal fysiek te lezen - doordat ik vanwege werk was aangewezen tot het ebook waren de tijdssprongen soms best verwarrend omdat de layout gewoon anders en hiervoor niet ideaal is.
October 16, 2026
Het debuut van Valentijn De heer, Beste mevrouw Eva, was een verhaal dat een diepe indruk op mij gelaten heeft, niet enkel door de manier het gebracht werd maar ook door het onderwerp dat aangekaart werd, kinderverwaarlozing.
Toen ik de kans kreeg om ook zijn tweede boek te lezen, was ik dan ook heel benieuwd. Nvrlnd is een totaal ander verhaal dan zijn debuut, maar daarom niet minder beklijvend.
Het is een verhaal dat hij deels gebaseerd heeft op het oorlogsverleden van zijn grootvader.
Het hoofdpersonage trekt op aanraden van zijn therapeut naar Neverland, de ranch waar Michael Jackson ooit woonde. Deze ranch was in zijn jeugd voor hem een plaats waar hij zich in gedachten kon terugtrekken wanneer hij zich ongelukkig voelde. Nu hoopt hij er de confrontatie met zijn verleden aan te gaan, zijn jeugdtrauma's te verwerken en eindelijk geluk te vinden in het heden.
Maar eenmaal aangekomen, stoot hij op een teleurstelling, de poorten zijn gesloten. Hij verdwaalt en komt terecht in een klein huisje waar hij zich uiteindelijk zal terugtrekken en de confrontatie met zijn verleden en herinneringen zal aangaan.
Valentijn De heer verweeft het heden met het verleden en laat je zo geleidelijk ontdekken welke gebeurtenissen het hoofdpersonage gevormd hebben. Daarbij krijg je niet alleen zijn herinneringen als volwassene mee, maar kijk je o.a. ook door de ogen van zijn jonge zelf. Die verschillende perspectieven geven het verhaal een extra laag, want de manier waarop een kind gebeurtenissen beleeft en begrijpt, verschilt niet altijd van hoe je er later als volwassene naar kijkt. Bovendien blijven sommige zaken lange tijd onduidelijk, wat voor een zekere mate van mysterie zorgt.
Ook de sfeer viel me op. Het verhaal voelt intiem aan, maar tegelijk hangt er een somberheid over bepaalde gebeurtenissen. Door de persoonlijke vertelstem sta je dicht bij het hoofdpersonage en krijg je een inkijk in zijn gedachten, gevoelens en herinneringen. Dat maakt zijn verhaal menselijk en confronterend.
Uit het verleden leren we dat hij opgroeit in een gebroken gezin. Zijn vader is een tikkende tijdbom en de spanningen leiden uiteindelijk tot een vechtscheiding. Ook de relaties met de rest van de familie zijn complex. Als kind lijkt het hoofdpersonage zich niet volledig bewust van alles wat er zich binnen het gezin afspeelt. Hij probeert zijn weg te vinden in een situatie die hij niet helemaal kan begrijpen, terwijl de volwassenen om hem heen vooral met hun eigen problemen bezig lijken te zijn er buiten zijn opa niemand is die zich om hem bekommerd.
Jaren later leert hij dat zijn opa ook zijn eigen gewelddadig verleden had. Wanneer ze samen herinneringen aan dit verleden ophalen, gebeurt er iets waardoor de sporen naar dit verleden verdwijnen.
De schuld die het hoofdpersonage hierbij voelt, is altijd aan hem blijven knagen en is ook één van de zaken waarmee hij in het reine moet zien te komen en te verwerken.
Met Nvrlnd kiest Valentijn De heer voor een heel andere insteek dan in zijn debuut, maar opnieuw weet hij een verhaal te brengen dat je aan het denken zet. Het is een persoonlijk en gelaagd verhaal over jeugdtrauma's, familiebanden en de invloed van het verleden op het heden.
Toen ik de kans kreeg om ook zijn tweede boek te lezen, was ik dan ook heel benieuwd. Nvrlnd is een totaal ander verhaal dan zijn debuut, maar daarom niet minder beklijvend.
Het is een verhaal dat hij deels gebaseerd heeft op het oorlogsverleden van zijn grootvader.
Het hoofdpersonage trekt op aanraden van zijn therapeut naar Neverland, de ranch waar Michael Jackson ooit woonde. Deze ranch was in zijn jeugd voor hem een plaats waar hij zich in gedachten kon terugtrekken wanneer hij zich ongelukkig voelde. Nu hoopt hij er de confrontatie met zijn verleden aan te gaan, zijn jeugdtrauma's te verwerken en eindelijk geluk te vinden in het heden.
Maar eenmaal aangekomen, stoot hij op een teleurstelling, de poorten zijn gesloten. Hij verdwaalt en komt terecht in een klein huisje waar hij zich uiteindelijk zal terugtrekken en de confrontatie met zijn verleden en herinneringen zal aangaan.
Valentijn De heer verweeft het heden met het verleden en laat je zo geleidelijk ontdekken welke gebeurtenissen het hoofdpersonage gevormd hebben. Daarbij krijg je niet alleen zijn herinneringen als volwassene mee, maar kijk je o.a. ook door de ogen van zijn jonge zelf. Die verschillende perspectieven geven het verhaal een extra laag, want de manier waarop een kind gebeurtenissen beleeft en begrijpt, verschilt niet altijd van hoe je er later als volwassene naar kijkt. Bovendien blijven sommige zaken lange tijd onduidelijk, wat voor een zekere mate van mysterie zorgt.
Ook de sfeer viel me op. Het verhaal voelt intiem aan, maar tegelijk hangt er een somberheid over bepaalde gebeurtenissen. Door de persoonlijke vertelstem sta je dicht bij het hoofdpersonage en krijg je een inkijk in zijn gedachten, gevoelens en herinneringen. Dat maakt zijn verhaal menselijk en confronterend.
Uit het verleden leren we dat hij opgroeit in een gebroken gezin. Zijn vader is een tikkende tijdbom en de spanningen leiden uiteindelijk tot een vechtscheiding. Ook de relaties met de rest van de familie zijn complex. Als kind lijkt het hoofdpersonage zich niet volledig bewust van alles wat er zich binnen het gezin afspeelt. Hij probeert zijn weg te vinden in een situatie die hij niet helemaal kan begrijpen, terwijl de volwassenen om hem heen vooral met hun eigen problemen bezig lijken te zijn er buiten zijn opa niemand is die zich om hem bekommerd.
Jaren later leert hij dat zijn opa ook zijn eigen gewelddadig verleden had. Wanneer ze samen herinneringen aan dit verleden ophalen, gebeurt er iets waardoor de sporen naar dit verleden verdwijnen.
De schuld die het hoofdpersonage hierbij voelt, is altijd aan hem blijven knagen en is ook één van de zaken waarmee hij in het reine moet zien te komen en te verwerken.
Met Nvrlnd kiest Valentijn De heer voor een heel andere insteek dan in zijn debuut, maar opnieuw weet hij een verhaal te brengen dat je aan het denken zet. Het is een persoonlijk en gelaagd verhaal over jeugdtrauma's, familiebanden en de invloed van het verleden op het heden.
October 14, 2026
Wat gebeurde er veel in dit boek! Ik las over een moeilijke kindertijd binnen een dysfunctioneel gezin, over armoede en de Vrijeschool (dit sprak mij als oud-Vrijeschoolleerkracht extra aan), over een bijzondere opa, de Tweede Wereldoorlog, over een relatie die moeizaam loopt en over Michael Jackson. En door alles heen speelden onverwerkte trauma's.
Neverland, het pretpark van Michael Jackson, was de plek waar de hoofdpersoon (de auteur?) naartoe ging in zijn gedachten als het leven hem te veel werd. Het was zijn veilige plek in een disfunctioneel gezin.
Jaren later, als hij zelf een gezin heeft en vastloopt, raadt zijn therapeut hem aan om deze plek te bezoeken. De hoofdpersoon vertrekt naar Californië om dichtbij zijn veilige plek zijn verleden te verwerken. Helaas is Neverland niet toegankelijk en teleurgesteld en in de war rijdt hij rond in de omgeving en verdwaalt. Hierdoor komt hij bij een verlaten hut. Een toevallige ontmoeting zorgt ervoor dat hij zich een andere veilige plek herinnert en hij zich ook dat hij deze andere plek nog iets verschuldigd is. Misschien is dit wat hij nodig heeft om zijn problemen achter zich te laten?
De verhalen van drie generaties mensen met allemaal trauma's om te verwerken worden samengebracht in dit mooi geschreven, maar soms wel wat verwarrende boek. Terugkijkend vraagt dit boek om herlezen om de verschillende verhaallijnen nog meer aan elkaar te kunnen knopen.
Neverland, het pretpark van Michael Jackson, was de plek waar de hoofdpersoon (de auteur?) naartoe ging in zijn gedachten als het leven hem te veel werd. Het was zijn veilige plek in een disfunctioneel gezin.
Jaren later, als hij zelf een gezin heeft en vastloopt, raadt zijn therapeut hem aan om deze plek te bezoeken. De hoofdpersoon vertrekt naar Californië om dichtbij zijn veilige plek zijn verleden te verwerken. Helaas is Neverland niet toegankelijk en teleurgesteld en in de war rijdt hij rond in de omgeving en verdwaalt. Hierdoor komt hij bij een verlaten hut. Een toevallige ontmoeting zorgt ervoor dat hij zich een andere veilige plek herinnert en hij zich ook dat hij deze andere plek nog iets verschuldigd is. Misschien is dit wat hij nodig heeft om zijn problemen achter zich te laten?
De verhalen van drie generaties mensen met allemaal trauma's om te verwerken worden samengebracht in dit mooi geschreven, maar soms wel wat verwarrende boek. Terugkijkend vraagt dit boek om herlezen om de verschillende verhaallijnen nog meer aan elkaar te kunnen knopen.
September 5, 2026
Een boek dat blijft doorwerken.
Vanaf het moment dat ik de titel onder ogen kreeg, heb ik mij afgevraagd waarom De Heer voor deze schrijfwijze van de titel heeft gekozen.
In een klein persoonlijk contactje werd een tipje van de sluier opgelicht. Het ontbreken van de klinkers zou aansluiten bij het ontbreken van bepaalde elementen. Tja… dat wekte alleen maar nóg meer mijn nieuwsgierigheid.
Voor een korte samenvatting van het verhaal verwijs ik naar de achterflap van het boek. En… ik kan je vertellen dat er in dit verhaal ontzettend veel ontbreekt. Van alles, behalve een prachtig en fijn geschreven verhaal. Een familie waarin goede communicatie ontbreekt, waarin geen geborgenheid is en waarin het onveilig is. Een familie waarin oorlogstrauma’s van generatie op generatie worden doorgegeven. Herinneringen, verhalen, informatie, verbindingen en zelfs een naam die ontbreken.
De hoofdpersoon, de kleinzoon, worstelt hier erg mee en komt uiteindelijk in een hutje in the middle of nowhere terecht. Daar doet hij eigenlijk het enige wat hem kan helpen om met zichzelf en het verleden van zijn opa en hemzelf in het reine te komen.
Het verhaal is vlot geschreven en het tijdsbeeld wordt leuk neergezet met typerende details uit die tijd, zoals het Yomanda-tijdperk en de beschreven muziekvideo’s van Michael Jackson, de grote jeugdidool van de hoofdpersoon. Ook het bekende nummer Comment ça va van zijn opa speelt een opvallende rol.
Daarnaast heeft het boek ook iets mystieks. Je gaat twijfelen: is dit echt? Zitten we in een parallelle wereld? Niets is wat het lijkt. Een boek waarvan ik alleen maar kan zeggen: lees het… en vorm je eigen oordeel.
Voor mij is dit zo’n boek waarbij, hoe meer ik erover denk en schrijf, hoe meer verbanden ik ontdek. Misschien wel een boek voor de leesclub. Een boek dat ik over een tijdje nog wel een keer wil lezen.
Chapeau aan Valentijn de Heer.
Vanaf het moment dat ik de titel onder ogen kreeg, heb ik mij afgevraagd waarom De Heer voor deze schrijfwijze van de titel heeft gekozen.
In een klein persoonlijk contactje werd een tipje van de sluier opgelicht. Het ontbreken van de klinkers zou aansluiten bij het ontbreken van bepaalde elementen. Tja… dat wekte alleen maar nóg meer mijn nieuwsgierigheid.
Voor een korte samenvatting van het verhaal verwijs ik naar de achterflap van het boek. En… ik kan je vertellen dat er in dit verhaal ontzettend veel ontbreekt. Van alles, behalve een prachtig en fijn geschreven verhaal. Een familie waarin goede communicatie ontbreekt, waarin geen geborgenheid is en waarin het onveilig is. Een familie waarin oorlogstrauma’s van generatie op generatie worden doorgegeven. Herinneringen, verhalen, informatie, verbindingen en zelfs een naam die ontbreken.
De hoofdpersoon, de kleinzoon, worstelt hier erg mee en komt uiteindelijk in een hutje in the middle of nowhere terecht. Daar doet hij eigenlijk het enige wat hem kan helpen om met zichzelf en het verleden van zijn opa en hemzelf in het reine te komen.
Het verhaal is vlot geschreven en het tijdsbeeld wordt leuk neergezet met typerende details uit die tijd, zoals het Yomanda-tijdperk en de beschreven muziekvideo’s van Michael Jackson, de grote jeugdidool van de hoofdpersoon. Ook het bekende nummer Comment ça va van zijn opa speelt een opvallende rol.
Daarnaast heeft het boek ook iets mystieks. Je gaat twijfelen: is dit echt? Zitten we in een parallelle wereld? Niets is wat het lijkt. Een boek waarvan ik alleen maar kan zeggen: lees het… en vorm je eigen oordeel.
Voor mij is dit zo’n boek waarbij, hoe meer ik erover denk en schrijf, hoe meer verbanden ik ontdek. Misschien wel een boek voor de leesclub. Een boek dat ik over een tijdje nog wel een keer wil lezen.
Chapeau aan Valentijn de Heer.
July 11, 2026
Met name de passages die de jeugd van de hoofdpersoon beschreven hadden mij weer totaal in z’n greep. Bovendien ook eens leuk om over een unhinged mannelijk hoofdpersoon te lezen in plaats van altijd maar die vrouwen.
October 18, 2026
Wat een bijzonder boek is dit!
In NVRLND vertelt Valentijn de Heer het verhaal van een man die zijn man en kind achterlaat om op advies van zijn psycholoog naar Los Angeles te gaan. Voorafgaand aan het lezen had ik al ergens mee gekregen dat dit boek deels autobiografisch is, dus ik was erg benieuwd.
Het is een intrigerend geschreven boek; heel fragmentarisch, vol impressies, maar ook met veel vervaagde randen en mist. Je krijgt als lezer geen volledig beeld, maar kunt wel steeds meer flarden aan elkaar verbinden. Stukje bij beetje krijg je hierdoor steeds meer inzicht in de leefwereld van de personages en wat hen is overkomen.
In het begin vond ik het hoofdpersonage behoorlijk onsympathiek, vanuit mijn eigen perspectief bezien. Normaal vind ik dit in boeken erg lastig, maar nu intrigeerde het door het autobiografisch element. Ik denk dat er niets kwetsbaarder is dan autobiografisch schrijven en jezelf dan zo gelaagd, maar met momenten ook "lelijk" neer durven zetten, vergt een moed waar ik veel respect voor heb. Juist omdat we niet weten welke elementen autobiografisch zijn en wat gefictionaliseerd, had de auteur er ook voor kunnen kiezen zichzelf te polijsten. Hier zou je bijna kunnen zeggen dat het omgekeerde gebeurt en ik ben onder de indruk van de kwetsbaarheid.
Bovendien gaf het een extra laag aan de manier waarop ik geboeid was door het verhaal. Bij veel van de personages bleef ik me afvragen: "wat is jou overkomen?" en daar krijg je steeds meer antwoorden op. De opbouw hiervan duurt wat lang, maar zeker het laatste kwart vond ik heel sterk hierin. Misschien heeft het ook te maken met dat de geschiedenis vanaf dat punt concreter wordt, maar tegelijkertijd vervaagt de werkelijkheid.
Uiteindelijk was dit boek voor mij net iets te abstract om me qua emotie ook zo hard te raken als had gekund op basis van de thematiek, maar het is zeker binnen gekomen. Het verdiept, zet in perspectief en laat zien dat de wereld nooit zo eenduidig of zwart-wit is als anderen ons soms willen doen geloven. Zoals opa zo treffend aangeeft, het gaat mis zodra we weer gaan denken in wij en zij.
"Didn't run. Didn't yell. Just waited till he decided I was part of the same story." (p. 123)
"Het leven speelde zich niet af in de schoolbanken, het groeide gewoon daar waar we het juist met rust lieten." (p. 127)
In NVRLND vertelt Valentijn de Heer het verhaal van een man die zijn man en kind achterlaat om op advies van zijn psycholoog naar Los Angeles te gaan. Voorafgaand aan het lezen had ik al ergens mee gekregen dat dit boek deels autobiografisch is, dus ik was erg benieuwd.
Het is een intrigerend geschreven boek; heel fragmentarisch, vol impressies, maar ook met veel vervaagde randen en mist. Je krijgt als lezer geen volledig beeld, maar kunt wel steeds meer flarden aan elkaar verbinden. Stukje bij beetje krijg je hierdoor steeds meer inzicht in de leefwereld van de personages en wat hen is overkomen.
In het begin vond ik het hoofdpersonage behoorlijk onsympathiek, vanuit mijn eigen perspectief bezien. Normaal vind ik dit in boeken erg lastig, maar nu intrigeerde het door het autobiografisch element. Ik denk dat er niets kwetsbaarder is dan autobiografisch schrijven en jezelf dan zo gelaagd, maar met momenten ook "lelijk" neer durven zetten, vergt een moed waar ik veel respect voor heb. Juist omdat we niet weten welke elementen autobiografisch zijn en wat gefictionaliseerd, had de auteur er ook voor kunnen kiezen zichzelf te polijsten. Hier zou je bijna kunnen zeggen dat het omgekeerde gebeurt en ik ben onder de indruk van de kwetsbaarheid.
Bovendien gaf het een extra laag aan de manier waarop ik geboeid was door het verhaal. Bij veel van de personages bleef ik me afvragen: "wat is jou overkomen?" en daar krijg je steeds meer antwoorden op. De opbouw hiervan duurt wat lang, maar zeker het laatste kwart vond ik heel sterk hierin. Misschien heeft het ook te maken met dat de geschiedenis vanaf dat punt concreter wordt, maar tegelijkertijd vervaagt de werkelijkheid.
Uiteindelijk was dit boek voor mij net iets te abstract om me qua emotie ook zo hard te raken als had gekund op basis van de thematiek, maar het is zeker binnen gekomen. Het verdiept, zet in perspectief en laat zien dat de wereld nooit zo eenduidig of zwart-wit is als anderen ons soms willen doen geloven. Zoals opa zo treffend aangeeft, het gaat mis zodra we weer gaan denken in wij en zij.
"Didn't run. Didn't yell. Just waited till he decided I was part of the same story." (p. 123)
"Het leven speelde zich niet af in de schoolbanken, het groeide gewoon daar waar we het juist met rust lieten." (p. 127)
October 13, 2026
Ik sla het boek dicht en ben er stil van.
En ik wil meer, ik wil verder lezen..
Dit is sowieso een boek om opnieuw te lezen, er gebeurt zoveel..
Ik dacht eerst dat ik dit verhaal iets minder vond dan het debuut van @deheervalentijn maar hoe verder ik kwam hoe intrigerender het werd.. Het pakte me ineens helemaal!
Dit boek is beter nog dan de eerste.. Misschien moet je er iets meer moeite voor doen.
Net als in Beste mevrouw Eva is hier ook sprake van een ontwricht gezin met geweld. Dat laat sporen na en je hebt er mee te dealen in je verdere leven. De hoofdpersoon (de schrijver zelf?) krijgt van de psycholoog het advies om naar de veilige plek in z’n jeugd te gaan. Dat was Neverland.. als het onveilig werd thuis, ging hij in z’n hoofd naar Neverland, een magische plek waar alles goed was. M.J. was zijn held..
En dus gaat hij, in z’n eentje.. wetende dat het landgoed van de bekende zanger is verkocht.
Dat loopt op een teleurstelling uit. Hij mag er niet in. Gedesillusioneerd vertrekt hij en dwaalt rond in de omgeving.. komt bij een verlaten afgelegen
hutje, ontmoet een ranger die hem aan zijn opa doet denken.
En beseft dat hij zich had vergist.. Er was een andere veilige plek, én hij had nog iets recht te zetten.
Ik vond hem eerst nogal egocentrisch.. Geen rekening houdend met.. Partner, maar vooral kind.. Maar gaandeweg begreep ik het en begon hem steeds aardiger te vinden, misschien een beetje van hem te houden zelfs. Ik raakte ontroerd.
En ik wil nog steeds meer.. Een vervolg, een extra hoofdstuk dan..
De opa van de Heer, Eddy, schreef ooit de hit Comment ça va, dit verhaal gaat ook voor een groot deel over diens traumatische oorlogsverleden. Waarover hij later pas vertelde. Dit boek is ahw een eerbetoon aan hem en de schrijver had een schuld in te lossen..
Valentijn de Heer is er goed in geslaagd fictie en werkelijkheid mooi dooreen te weven..
We want more!
"Oorlog begint met giftig gedachtegoed dat ongemerkt in de hoofden van mensen binnensijpelt"
En ik wil meer, ik wil verder lezen..
Dit is sowieso een boek om opnieuw te lezen, er gebeurt zoveel..
Ik dacht eerst dat ik dit verhaal iets minder vond dan het debuut van @deheervalentijn maar hoe verder ik kwam hoe intrigerender het werd.. Het pakte me ineens helemaal!
Dit boek is beter nog dan de eerste.. Misschien moet je er iets meer moeite voor doen.
Net als in Beste mevrouw Eva is hier ook sprake van een ontwricht gezin met geweld. Dat laat sporen na en je hebt er mee te dealen in je verdere leven. De hoofdpersoon (de schrijver zelf?) krijgt van de psycholoog het advies om naar de veilige plek in z’n jeugd te gaan. Dat was Neverland.. als het onveilig werd thuis, ging hij in z’n hoofd naar Neverland, een magische plek waar alles goed was. M.J. was zijn held..
En dus gaat hij, in z’n eentje.. wetende dat het landgoed van de bekende zanger is verkocht.
Dat loopt op een teleurstelling uit. Hij mag er niet in. Gedesillusioneerd vertrekt hij en dwaalt rond in de omgeving.. komt bij een verlaten afgelegen
hutje, ontmoet een ranger die hem aan zijn opa doet denken.
En beseft dat hij zich had vergist.. Er was een andere veilige plek, én hij had nog iets recht te zetten.
Ik vond hem eerst nogal egocentrisch.. Geen rekening houdend met.. Partner, maar vooral kind.. Maar gaandeweg begreep ik het en begon hem steeds aardiger te vinden, misschien een beetje van hem te houden zelfs. Ik raakte ontroerd.
En ik wil nog steeds meer.. Een vervolg, een extra hoofdstuk dan..
De opa van de Heer, Eddy, schreef ooit de hit Comment ça va, dit verhaal gaat ook voor een groot deel over diens traumatische oorlogsverleden. Waarover hij later pas vertelde. Dit boek is ahw een eerbetoon aan hem en de schrijver had een schuld in te lossen..
Valentijn de Heer is er goed in geslaagd fictie en werkelijkheid mooi dooreen te weven..
We want more!
"Oorlog begint met giftig gedachtegoed dat ongemerkt in de hoofden van mensen binnensijpelt"
July 24, 2026
Bij het zoeken naar je eigen verleden, dat van je opa en je familie vinden...
Reizen naar Neverland omdat dat de 'safespot' was in zijn jeugd, maar eindigen in een berghutje om daar de verloren geschiedenis te herschrijven.
Thuis wachten Adel en Raaf, maar de man heeft belangrijkere zaken af te handelen. De berghut krijgt zijn aandacht en verzorging, zolang hij daar verblijft. Een boswachter/ranger lijkt vaak in de buurt te zijn en doet hem sterk denken aan zijn opa.
De man lijkt zich bewust af te zonderen van de wereld om te verdwijnen?
Ik vond dit boek nog beter dan Beste mevrouw Eva en ik ben benieuwd wat er nog meer gaat komen van Valentijn de Heer.
Reizen naar Neverland omdat dat de 'safespot' was in zijn jeugd, maar eindigen in een berghutje om daar de verloren geschiedenis te herschrijven.
Thuis wachten Adel en Raaf, maar de man heeft belangrijkere zaken af te handelen. De berghut krijgt zijn aandacht en verzorging, zolang hij daar verblijft. Een boswachter/ranger lijkt vaak in de buurt te zijn en doet hem sterk denken aan zijn opa.
De man lijkt zich bewust af te zonderen van de wereld om te verdwijnen?
Ik vond dit boek nog beter dan Beste mevrouw Eva en ik ben benieuwd wat er nog meer gaat komen van Valentijn de Heer.
October 9, 2026
Ten eerste supertof dat ik een exemplaar mocht ontvangen van de auteur.
Zijn eerste boek beste mevrouw Eva heeft zo een indruk op mij gemaakt, ondanks dat de schrijfstijl echt supergoed en fijn is heeft dit boek dat niet overtroffen.
Maar goed dat hoeft misschien ook niet.
Het leest lekker, bijzondere personages en als Leidenaar zijn de locaties wel bekend.
Van Jomanda tot Michael Jackson en de tweede wereldoorlog, een breed verhaal.
Het heeft mij niet gepakt zoals het eerste boek maar wel een goede leeservaring!
Zijn eerste boek beste mevrouw Eva heeft zo een indruk op mij gemaakt, ondanks dat de schrijfstijl echt supergoed en fijn is heeft dit boek dat niet overtroffen.
Maar goed dat hoeft misschien ook niet.
Het leest lekker, bijzondere personages en als Leidenaar zijn de locaties wel bekend.
Van Jomanda tot Michael Jackson en de tweede wereldoorlog, een breed verhaal.
Het heeft mij niet gepakt zoals het eerste boek maar wel een goede leeservaring!
July 25, 2026
Een boek over Jomanda en Michael Jackson, over The Shorts en de oorwurm Comment ça va? Over hoe het verleden doorwerkt in het heden en hoe belangrijk het is om je familiegeschiedenis te kennen. Twee verhaallijnen die vernuftig in elkaar zijn verweven waarbij je bij de hedendaagse lijn je afvraagt wat er echt gebeurt en wat er zich in zijn hoofd afspeelt. Een aanrader!
October 11, 2026
Verschillende verhaallijnen die nagenoeg geen verband met elkaar houden. De stukken over de tweede wereldoorlog zijn zeer goed geschreven en waardevol.
September 28, 2026
De 2 verhaallijnen lopen wat vaag door elkaar heen.
October 10, 2026
Een boek waar de meest vreselijke dingen met mensen gebeuren op een bijna terloopse wijze. Mooi: boek dat je meteen pakt
August 10, 2026
Allereerst bedankt Valentijn de Heer dat ik dit boek mocht ontvangen. Dit is normaal niet echt mijn genre, maar omdat ik dit genre meer wilde ontdekken, wilde ik het boek toch graag lezen. En ik ben diep onder de indruk.
De twee verschillende verhaallijnen zijn op een heel mooie manier met elkaar vervlochten. Enerzijds lees je over zijn reis naar het landgoed van Michael Jackson, waar hij iemand ontmoet die hem aan zijn opa doet denken. Hij blijft vervolgens in het berghutje om het verhaal van zijn opa tijdens de Tweede Wereldoorlog af te werken.
Hoe het verhaal van zijn opa in het verhaal verwerkt is, vond ik trouwens heel sterk.
Anderzijds lees je over zijn jeugd en hoe het vroeger niet altijd even goed met hem ging. In beide verhaallijnen voelde ik me sterk verbonden met het hoofdpersonage.
Wat ik ook bijzonder vond, is hoe de gebeurtenissen uit het verleden blijven doorwerken in het heden en zelfs gevolgen hebben voor de volgende generaties. Dat vond ik best aangrijpend.
Het boek had me echt in zijn greep. Het leest vlot, de schrijfstijl wist me mee te nemen in het verhaal en het geheel is aangrijpend en heel bijzonder. Zeker een boek dat me nog even bijblijft. ❤️
De twee verschillende verhaallijnen zijn op een heel mooie manier met elkaar vervlochten. Enerzijds lees je over zijn reis naar het landgoed van Michael Jackson, waar hij iemand ontmoet die hem aan zijn opa doet denken. Hij blijft vervolgens in het berghutje om het verhaal van zijn opa tijdens de Tweede Wereldoorlog af te werken.
Hoe het verhaal van zijn opa in het verhaal verwerkt is, vond ik trouwens heel sterk.
Anderzijds lees je over zijn jeugd en hoe het vroeger niet altijd even goed met hem ging. In beide verhaallijnen voelde ik me sterk verbonden met het hoofdpersonage.
Wat ik ook bijzonder vond, is hoe de gebeurtenissen uit het verleden blijven doorwerken in het heden en zelfs gevolgen hebben voor de volgende generaties. Dat vond ik best aangrijpend.
Het boek had me echt in zijn greep. Het leest vlot, de schrijfstijl wist me mee te nemen in het verhaal en het geheel is aangrijpend en heel bijzonder. Zeker een boek dat me nog even bijblijft. ❤️
August 11, 2026
Sommige schrijvers hebben na één boek al iets bij je opgebouwd. Een soort vertrouwen. Valentijn de Heer is voor mij zo’n schrijver. Zijn debuut Beste mevrouw Eva vond ik geweldig. Mijn verwachtingen voor NVRLND waren dan ook behoorlijk hoog. En hoewel De Heer opnieuw laat zien wat een bijzondere verteller hij is, sloeg ik zijn tweede roman toch niet helemaal voldaan dicht.
De hoofdpersoon van NVRLND draagt zijn jeugd met zich mee. Als kind groeide hij op in een gezin waarin hij zich niet altijd veilig voelde en zocht hij in gedachten zijn toevlucht tot een plek waar alles wél goed was: Neverland, het landgoed van Michael Jackson. Inmiddels is hij volwassen, maar wat vroeger gebeurde, kan hij niet zomaar achter zich laten. Op advies van zijn therapeut reist hij naar Californië. Misschien kan een bezoek aan de plek die hem als kind zoveel troost bood iets teweegbrengen. Misschien liggen daar antwoorden.
Lees mijn volledige recensie op:
https://boekenbijlage.nl/nvrlnd-valen...
De hoofdpersoon van NVRLND draagt zijn jeugd met zich mee. Als kind groeide hij op in een gezin waarin hij zich niet altijd veilig voelde en zocht hij in gedachten zijn toevlucht tot een plek waar alles wél goed was: Neverland, het landgoed van Michael Jackson. Inmiddels is hij volwassen, maar wat vroeger gebeurde, kan hij niet zomaar achter zich laten. Op advies van zijn therapeut reist hij naar Californië. Misschien kan een bezoek aan de plek die hem als kind zoveel troost bood iets teweegbrengen. Misschien liggen daar antwoorden.
Lees mijn volledige recensie op:
https://boekenbijlage.nl/nvrlnd-valen...
August 20, 2026
Het vraagt wat tijd om in de opzet en de schrijfstijl te komen maar de beloning voor deze inspanning is groot. Prachtige roman die veel essentiële zaken des levens aantikt.
July 22, 2026
Na Beste mevrouw Eva had Valentijn de Heer eigenlijk al een beetje mijn hart gewonnen. De manier waarop hij, in heldere zinnen en lichtvoetige stijl, het leven beschreef van een jongetje met knotsgekke ouders, was aandoenlijk en ontroerend.
NVRLND moest die verwachtingen gaan inlossen en is daar volledig in geslaagd. De familietragiek die begint bij opa's oorlogsverleden, en daarna twee generaties doorloopt, leest als een trein, en is - mede door De Heers wisselingen van verhaallijn - intrigerend tot het laatste moment. Opa's verhaal moet verteld, daar draait het in het boek ook om, terwijl ons vertrekpunt een ander is, namelijk het onverwerkte jeugdtrauma van de hoofdpersoon.
Zoals wel vaker blijkt als je systemen gaat onderzoeken, begint het échte trauma vaak op een andere plek. En komt het op de vreemdste momenten ineens opzetten.
Uiteindelijk blijkt de sleutel voor de hoofdpersoon te liggen in zijn hoofd, en beleven we door zijn ogen een geschiedenis opnieuw. Een bijzonder boek dat je in één ruk uitleest!
NVRLND moest die verwachtingen gaan inlossen en is daar volledig in geslaagd. De familietragiek die begint bij opa's oorlogsverleden, en daarna twee generaties doorloopt, leest als een trein, en is - mede door De Heers wisselingen van verhaallijn - intrigerend tot het laatste moment. Opa's verhaal moet verteld, daar draait het in het boek ook om, terwijl ons vertrekpunt een ander is, namelijk het onverwerkte jeugdtrauma van de hoofdpersoon.
Zoals wel vaker blijkt als je systemen gaat onderzoeken, begint het échte trauma vaak op een andere plek. En komt het op de vreemdste momenten ineens opzetten.
Uiteindelijk blijkt de sleutel voor de hoofdpersoon te liggen in zijn hoofd, en beleven we door zijn ogen een geschiedenis opnieuw. Een bijzonder boek dat je in één ruk uitleest!
October 25, 2026
Gelaagd boek met originele invalshoek. Verhaallijnen komen mooi bij elkaar.
De opa van de hoofdpersoon heeft een oorlogsverleden maar dat wordt pas laat in het boek en vrij subtiel naar voren gebracht. Slim geschreven en je voelt erg mee met de hoofdpersoon al zijn zijn keuzes niet altijd conventioneel.
De opa van de hoofdpersoon heeft een oorlogsverleden maar dat wordt pas laat in het boek en vrij subtiel naar voren gebracht. Slim geschreven en je voelt erg mee met de hoofdpersoon al zijn zijn keuzes niet altijd conventioneel.
October 4, 2026
Allereerst bedankt voor het toesturen van dit recensie-exemplaar. NVRLND is een boek dat me door de premisse nieuwsgierig maakte. Het idee en de manier waarop de verschillende verhaallijnen met elkaar verbonden zijn, vond ik erg interessant. En de link naar NVLND 🕺🏽
Vooral het eerste deel wist mijn aandacht goed vast te houden. De combinatie van het heden, het verleden en het verhaal van zijn opa tijdens de Tweede Wereldoorlog vond ik bijzonder en er zaten zeker momenten tussen die me raakten.
Ook moest ik glimlachen om het stukje over euritmie. Dat heb ik zelf ook gehad op de middelbare school, dus daar had ik meteen een kleine trip down memory lane 🤣 s/o naar de Vrije School 🫶🏻
Naarmate het verhaal vorderde, merkte ik alleen dat ik er wat minder in kwam. Ik kon me helaas niet echt goed inleven met het hoofdpersonage, waardoor het lastiger werd om me volledig in zijn verhaal mee te laten nemen.
Tegelijkertijd vond ik de thema’s die het boek aansnijdt wel interessant. Vooral het idee dat gebeurtenissen uit het verleden nog generaties lang kunnen doorwerken, vond ik sterk en gaf het verhaal voor mij zeker iets om over na te denken. 🧡
Vooral het eerste deel wist mijn aandacht goed vast te houden. De combinatie van het heden, het verleden en het verhaal van zijn opa tijdens de Tweede Wereldoorlog vond ik bijzonder en er zaten zeker momenten tussen die me raakten.
Ook moest ik glimlachen om het stukje over euritmie. Dat heb ik zelf ook gehad op de middelbare school, dus daar had ik meteen een kleine trip down memory lane 🤣 s/o naar de Vrije School 🫶🏻
Naarmate het verhaal vorderde, merkte ik alleen dat ik er wat minder in kwam. Ik kon me helaas niet echt goed inleven met het hoofdpersonage, waardoor het lastiger werd om me volledig in zijn verhaal mee te laten nemen.
Tegelijkertijd vond ik de thema’s die het boek aansnijdt wel interessant. Vooral het idee dat gebeurtenissen uit het verleden nog generaties lang kunnen doorwerken, vond ik sterk en gaf het verhaal voor mij zeker iets om over na te denken. 🧡
August 1, 2026
Op de cover een weg met aan weerszijden bomen. Het is niet te zien waar de weg heen gaat, aangezien de bestemming is gehuld in de mist. Grote kans dat de bestemming van de weg Neverland is, het verlaten pretpark van de overleden popster Michael Jackson. Valentijn de Heer (1986) hangt zijn nieuwste boek namelijk op aan dit pretpark. De Heer is schrijver en zorgmedewerker. Eerder verscheen van zijn hand Beste mevrouw Eva. Dat boek stond op de shortlist voor de Hebban Debuutprijs.
NVRLND wordt verteld vanuit een onbekende man, mogelijk Valentijn zelf. Hij heeft een relatie met Adel en samen hebben ze een zoon, Raaf. De verteller, voor het gemak noem ik hem Valentijn, zoekt in het heden, met een reis naar Californië, antwoorden over zijn jeugd. Zijn opa is Eddy de Heer. Hij maakte muziek en werd wereldberoemd met de hit ‘Comment ça va’.
De ouders van Valentijn scheiden als hij erg jong is. Het levert een nare jeugd op. Op school wordt Valentijn gepest en hij presteert slecht, mede door de lesmethoden van de vrije school. Hij woont bij zijn moeder die geldzorgen heeft en slecht voor haar kinderen zorgt. Wanneer zij om geld vraagt bij haar vader, verstoort dat de familiebanden met haar zussen. Ook zijn er in de familie nog onuitgesproken trauma’s, zoals het mogelijke seksueel misbruik van oom Bennie.
In deze hele situatie voelt Valentijn zich niet fijn. Hij voelt zich schuldig voor het stuklopen van de relatie van zijn ouders en ook voelt hij zich schuldig over de geldzorgen. Hij is namelijk overgeplaatst naar een speciale school die veel geld kost. Op de televisie ziet hij een videoclip van Michael Jackson en Valentijn raakt betoverd. In zijn liedje zingt Michael Jackson dat hij alle zorgen kan wegnemen en dat iedereen er mag zijn. Elke keer als er nare dingen gebeuren zet Valentijn het liedje op van Michael Jackson. Het wordt zijn idool.
Terug naar nu. Op aanraden van zijn therapeut is hij in Californië om zijn jeugdtrauma’s te verwerken door een bezoek aan het verlaten pretpark van de popster. Als hij ontdekt dat zijn toevluchtsoord van zijn jeugd niet bestaat, staat hij oog in oog met zijn trauma’s, is het idee. Als hij in een natuurgebied dichtbij het park een man tegenkomt die verdacht veel op zijn opa lijkt, komen de herinneringen aan zijn jeugd in flarden weer naar boven. Zijn opa speelt daar een cruciale rol in. Wat volgt is een verhaal over niet alleen familiebanden en verleden.
De verhaallijnen, zijn jeugd, zijn relatie met zijn opa en het heden, lopen in elkaar over. Het verhaal is een doorlopende tekst met hier en daar witregels en aan het begin van een nieuw onderdeel is de eerste letter groot en dikgedrukt. Ondanks dat er weinig structuur in zit, is het verhaal niet chaotisch. Het is juist een creatieve manier van vertellen, wat ook nog eens de nieuwsgierigheid prikkelt. Het zet je als lezer bovendien op het verkeerde been.
Met name de verhaallijn van Valentijn als kind is erg geslaagd. Zijn onbegrip over de situatie in de familie en de manier waarop hij alles ervaart, voelt heel echt aan. Je kruipt echt helemaal in het hoofd van het kind en je kunt je alle situaties waarin hij terechtkomt heel goed voorstellen. Bijzonder daarbij is natuurlijk dat fictie en werkelijkheid hierin elkaar afwisselen, omdat de auteur vanuit zichzelf lijkt te schrijven over zijn opa.
In het boek behandelt De Heer heel veel thema’s. Hierdoor word je als lezer constant verrast in het boek. Toch heeft dat ook een nadeel. Veel gebeurtenissen houden een los eindje. De Heer laat veel vragen onbeantwoord. Dat is soms onbevredigend en zorgt ervoor dat de spanning iets uit het verhaal verdwijnt. Je bent immers niet meer benieuwd hoe bepaalde gebeurtenissen aflopen, omdat je jezelf afvraagt of er überhaupt wel een antwoord komt.
Ondanks dat is NVRLND knap en uiterst slim in elkaar gezet. De verhaallijnen lopen in elkaar over en de opbouw van het boek is uitstekend. Na het dichtslaan blijft het verhaal zeker even hangen. NVRLND krijgt 4 van de 5 sterren.
Met dank aan Uitgeverij Pluim voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
NVRLND wordt verteld vanuit een onbekende man, mogelijk Valentijn zelf. Hij heeft een relatie met Adel en samen hebben ze een zoon, Raaf. De verteller, voor het gemak noem ik hem Valentijn, zoekt in het heden, met een reis naar Californië, antwoorden over zijn jeugd. Zijn opa is Eddy de Heer. Hij maakte muziek en werd wereldberoemd met de hit ‘Comment ça va’.
De ouders van Valentijn scheiden als hij erg jong is. Het levert een nare jeugd op. Op school wordt Valentijn gepest en hij presteert slecht, mede door de lesmethoden van de vrije school. Hij woont bij zijn moeder die geldzorgen heeft en slecht voor haar kinderen zorgt. Wanneer zij om geld vraagt bij haar vader, verstoort dat de familiebanden met haar zussen. Ook zijn er in de familie nog onuitgesproken trauma’s, zoals het mogelijke seksueel misbruik van oom Bennie.
In deze hele situatie voelt Valentijn zich niet fijn. Hij voelt zich schuldig voor het stuklopen van de relatie van zijn ouders en ook voelt hij zich schuldig over de geldzorgen. Hij is namelijk overgeplaatst naar een speciale school die veel geld kost. Op de televisie ziet hij een videoclip van Michael Jackson en Valentijn raakt betoverd. In zijn liedje zingt Michael Jackson dat hij alle zorgen kan wegnemen en dat iedereen er mag zijn. Elke keer als er nare dingen gebeuren zet Valentijn het liedje op van Michael Jackson. Het wordt zijn idool.
Terug naar nu. Op aanraden van zijn therapeut is hij in Californië om zijn jeugdtrauma’s te verwerken door een bezoek aan het verlaten pretpark van de popster. Als hij ontdekt dat zijn toevluchtsoord van zijn jeugd niet bestaat, staat hij oog in oog met zijn trauma’s, is het idee. Als hij in een natuurgebied dichtbij het park een man tegenkomt die verdacht veel op zijn opa lijkt, komen de herinneringen aan zijn jeugd in flarden weer naar boven. Zijn opa speelt daar een cruciale rol in. Wat volgt is een verhaal over niet alleen familiebanden en verleden.
De verhaallijnen, zijn jeugd, zijn relatie met zijn opa en het heden, lopen in elkaar over. Het verhaal is een doorlopende tekst met hier en daar witregels en aan het begin van een nieuw onderdeel is de eerste letter groot en dikgedrukt. Ondanks dat er weinig structuur in zit, is het verhaal niet chaotisch. Het is juist een creatieve manier van vertellen, wat ook nog eens de nieuwsgierigheid prikkelt. Het zet je als lezer bovendien op het verkeerde been.
Met name de verhaallijn van Valentijn als kind is erg geslaagd. Zijn onbegrip over de situatie in de familie en de manier waarop hij alles ervaart, voelt heel echt aan. Je kruipt echt helemaal in het hoofd van het kind en je kunt je alle situaties waarin hij terechtkomt heel goed voorstellen. Bijzonder daarbij is natuurlijk dat fictie en werkelijkheid hierin elkaar afwisselen, omdat de auteur vanuit zichzelf lijkt te schrijven over zijn opa.
In het boek behandelt De Heer heel veel thema’s. Hierdoor word je als lezer constant verrast in het boek. Toch heeft dat ook een nadeel. Veel gebeurtenissen houden een los eindje. De Heer laat veel vragen onbeantwoord. Dat is soms onbevredigend en zorgt ervoor dat de spanning iets uit het verhaal verdwijnt. Je bent immers niet meer benieuwd hoe bepaalde gebeurtenissen aflopen, omdat je jezelf afvraagt of er überhaupt wel een antwoord komt.
Ondanks dat is NVRLND knap en uiterst slim in elkaar gezet. De verhaallijnen lopen in elkaar over en de opbouw van het boek is uitstekend. Na het dichtslaan blijft het verhaal zeker even hangen. NVRLND krijgt 4 van de 5 sterren.
Met dank aan Uitgeverij Pluim voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews