È andato tutto bene

by Emmanuèle Bernheim, Margherita Botto (Translator)

André Bernheim ha ottantotto anni, è un gallerista d'arte eccentrico e bon viveur, ed è già passato pressoché indenne attraverso prove fisiche tremende: ma poi è colpito da un ictus che gli blocca la parte destra del corpo, gli rende difficile comunicare e lo costringe a dipendere dagli altri. Non ci mette molto a chiedere a Emmanuèle, la narratrice, e all'altra figlia Pascale, di aiutarlo «a farla finita». Nonostante il dolore, loro accettano: sanno che per lui è insopportabile pensare di vivere immobilizzato e privato della sua dignità. E soprattutto non è un uomo a cui sia facile rifiutare qualcosa. Ma morire non è semplice, anche se lo si vuole appassionatamente. Ha inizio cosí un estenuante percorso: le due sorelle cercano un'associazione che le aiuti, ma in Francia per le persone non malate terminali il suicidio assistito non è legale e gli ostacoli burocratici, penali e morali si moltiplicano finché non trovano un'associazione svizzera. Siamo in autunno, arriva l'inverno, ma il padre chiede di rimandare alla primavera, e sarà a giugno - ennesimo prolungamento di una condizione irreale. Nel frattempo, André rifiorisce, sempre piú sano e, paradossalmente, sempre piú convinto della sua decisione (e la possibilità che le figlie possano finire nei guai a causa sua non lo tocca minimamente). Davanti all'approssimarsi della morte non si trasforma in quello che non è, resta un padre despota, passionario, egoista, egocentrico. E mentre Emmanuèle si imbottisce di sonniferi e antidepressivi, all'arrivo della primavera André dà inizio, con levità, alla sua «cerimonia degli addii». In un equilibrio miracoloso, Bernheim riesce a restituire le dinamiche comiche della sua bizzarra famiglia, la commozione di fronte alla debolezza del padre malato, la difficoltà e la fatica di affrontare e organizzare la sua scelta, senza mai cedere né al pathos né all'anemia emotiva. E fa di un materiale autobiografico di per sé fortissimo, un libro bello, esatto, inaspettato, toccante in modi imprevedibili.

Genres: Fiction, French Literature, France

162 pages, Hardcover

First published January 3, 2013

About the author

(30 November 1955 – 10 May 2017) was a French writer who won the Prix Médicis in 1993 with her book Sa femme. She wrote the screenplay of feature films Swimming Pool (2003) and 5x2 (2004), both directed by François Ozon. She lived in Paris and also worked for television

Reviews

[Mathieu Deraiche · Rating 3 out of 5]

Quick read, not much to say... written in a "journal-ish" style making it deeply personal and poignant, without being too cynical, wouldn't recommend it if you don't have it, not a "necessary" read

[Silke · Rating 4 out of 5]

Die Geschichte ist sehr sprunghaft und mit vielen Absätzen geschrieben. Anfangs dachte ich, dass mir das nicht sonderlich gefallen wird, jedoch war ich sehr schnell in der Thematik versunken. André kam mir oft sehr unsympathisch rüber, in Emmanuèle hingegen konnte ich mich sehr gut hineinversetzen, obwohl ihre Gedanken nicht häufig beschrieben wurden. Alles in allem kann ich das Buch weiterempfehlen, es hat mich doch stärker in seinen Bann gezogen als anfangs erwartet.

[Alexandra - Alexs books and socks · Rating 2 out of 5]

De schrijfster probeerde ontzettend veel in 204 pagina`s te krijgen en dat is misschien te weinig pagina`s voor zo een verhaal. Langs de ene kant kon het verschrikkelijk hoog tempo vh verhaal mij bekoren en past het maar sommige stukken verdiende meer tijd.

[Sophie Patriti · Rating 4 out of 5]

Livre poignant sur l'euthanasie et les difficultés engendrées.

[tappsen · Rating 4 out of 5]

alles ist gutgegangen, alles ist gutgegangen!!!!

[Khim · Rating 2 out of 5]

Ik had dit boek heel anders voor gesteld, veel meer informatie over de dochter, haar familie en natuurlijk haar vader. Je leest tussen door wel stukjes en herinneringen over haar jeugd, maar daar blijft het ook bij. Het onderwerp is actueel, maar het wist me niet echt te raken en ook de achterflap geeft teveel weg van het verhaal. Kort samenvattend: André Bernheim is 88 jaar en heeft een herseninfarct gehad en is hierdoor gedeeltelijk verlamd geraakt. Hij besluit over te gaan op euthanasie. Hij vraagt zijn dochter Emmanuèle om dit te regelen. In Frankrijk is hulp bij euthanasie strafbaar daardoor wordt hij op advies van een advocaat per ambulance vervoerd naar Zwitserland. André neemt afscheid van zijn familie en wanneer ze willen vertrekken staat de politie aan de deur. Deze is getipt door een bekende. Toch krijgen ze het voor elkaar om hem naar Zwitserland te laten gaan en hem daar door middel van euthanasie te laten overlijden. Niet echt een topper!

[Erika · Rating 2 out of 5]

Mehh pas si pire mais plâte à plusieurs parties.

[Julia · Rating 3 out of 5]

Interesting but depressing