Deniz dalgalarının arasından aşk çıkageldi. Sevmekten korkan bir adama sevgiyle yoğurulmuş bir Gönülçelen gönderdi.
“Bir anlaşma yapılacak! Beni evlilik baskısından, seni düştüğün çıkmazdan kurtaracak bir evlilik olacak. Tamam mı?”
Gerçekten tamam mı?
Kaderin dalgaları bu sefer çok uzak iki iklimi bir araya getirmek için coştu. Bir evlilikle yolları kesişen iki kişi, planlarını kurdu ama kader onlar için çok daha fazlasını hazırladı.
Savaş Ali Bozdoğan; boğulmaktan son anda kurtulan, yönsüz pusulasıyla denizin ortasında kalmış bir kayıptı. Tenini okşayan gülümsemeleri, oyunbaz halleri, akıl almaz güzelliğiyle bir Gönülçeleni fark etmeden kalbinin içine buyur etti.
Asude Aydın; annesiyle babasının gözbebeği, pamuklara sararak büyüttüğü biriciği. Dizlerinin dibinden bile ayrılmayı düşünmezken çok uzak topraklara, onu bekleyen aşktan habersiz yelken açtı.
Vasat bir plan, bolca yalan, kaçak göçek bakışlar, adı konmamış çırpınışlar, engel olunamayan gülümsemeler, kalbi titreten dokunuşlar...
Geçmişi yaralı bir adamla her tarafı şifalı o kadının hikâyesi.
Hani herkesin "ne yazsa okurum" dediği yazarlar vardır, benim için de o yazarlardan biri kesinlikle Orenda. Orenda’nın o masalsı ve büyüleyici kalemine kelimenin tam anlamıyla bayılıyorum! Wattpad'de yazdığı tüm kurguları soluksuz okumuş biri olarak söyleyebilirim ki, Gönülçelen de kalbimi ilk sayfadan fethetti. Dışarıdan bakıldığında klasik bir anlaşmalı evlilik kurgusu gibi görünse de, okura vadeddiği duygu inanın çok daha derinlerde saklı. Asude’nin o pırıl pırıl, neşeli dünyasına hayran olmamak elde değil. Arkasında duran anne ve babasının o sevgi dolu yuvası hikâyeye harika bir sıcaklık katıyor. Tabii madalyonun bir de berbat yüzü var; Asude’nin hayatını kabusa çevirmeye çalışan o amcası ve halası gerçekten berbat ötesi insanlardı, sahnelerinde sinirden ellerim titredi diyebilirim! Hikâyenin asıl kalbi, ruhumun orta yerine kurulan ise kesinlikle Savaş Ali oldu. Öyle kusursuz, masalsı bir erkek karakter değil o; hayatın sillesini erken yemiş, ruhunda derin yaralar taşıyan ama ne olursa olsun kendi ayakları üzerinde durmayı başaran o kadar gerçek ve yaralı bir adam ki... Onun hırçın kabuğunun Asude’nin saf sevgisiyle yavaş yavaş erimesini, zoraki başlayan o evliliğin dev bir aşka dönüşmesini izlemek inanılmaz tatmin ediciydi. Ve tabii ki Babaanne Dursun... Kitaptaki favorim kesinlikle o oldu! Keskin dili, otoritesi ama içindeki o kocaman şefkatiyle hikâyenin bütün ruhunu sırtlıyor; o olmasa o ev karmakarışık yaşanılamaz bir yer olurdu. Orenda'nın kalemiyle tanışmak ve bu hissi sonuna kadar yaşamak istiyorsanız, Gönülçelen kesinlikle ilk durağınız olmalı. Eğer bu kitabı benim gibi sevdiyseniz, yazarın Wattpad'deki diğer tüm kurgularına da mutlaka şans vermelisiniz; pişman olmayacaksınız!
800 sayfalık kitap nasıl aktı gitti bilemedim.Benim gibi çok Türk yazar okumayan birini bile kendine aşık etti.İnsanı sıkmayan tatlı mahalle kurgusu tadında bir kitap.Asude’nin hazır cevaplığını Savaş Ali’nin şaşkın hallerini keyifle okudum.Dursun Hanım da ayrı bir olaydı.Yavaş gelişen ama sizi sıkmayacak su gibi bir kitap arıyorsanız mutlaka bir şans verin
Üç günde falan okudum bir çırpıda bitti. 800 sayfa kitaptan bir an bile sıkılmadım. O kadar güzeldi ki. Aşkları, aile bağları, yaraları… Yazarı mutlaka takip edeceğim bundan sonraki kitaplarında.